พันธมิตรกาล : Lyra : Chronicle Of Time

ไลราเดินลัดเลาะไปตามตรอกซอยที่มืดมิด มุ่งหน้าไปยังอาคารที่ส่องสว่างนั้น เมื่อเข้าใกล้มากขึ้น เธอจึงสังเกตว่าอาคารหลังนี้มีขนาดใหญ่โตกว่าหลังอื่นๆ ในบริเวณนั้น แสงไฟสีส้มนวลจากโคมกระดาษหลายดวงที่แขวนเรียงรายอยู่ด้านหน้าส่องให้เห็นป้ายไม้ขนาดใหญ่ที่มีตัวอักษรสีทองอร่ามที่เธออ่านไม่ออกสลักอยู่ลึกเข้าไปด้านใน

เสียงผู้คนพูดคุยกันอย่างจอแจ หัวเราะร่วน เสียงจอกเหล้ากระทบกัน เสียงดนตรีพื้นเมืองที่บรรเลงด้วยเครื่องสายและเครื่องเป่าอันแปลกหูลอยออกมาจากภายในอาคาร ผสมปนเปกับกลิ่นหอมของอาหารนานาชนิดที่ปรุงด้วยเครื่องเทศหอมกรุ่น กระตุ้นต่อมน้ำลายของไลราอย่างรุนแรง ท้องของเธอเริ่มส่งเสียงร้องเบาๆ อีกครั้ง๻ั้๫แ๻่ได้กลิ่นหอมของเนื้อย่างบนเตาถ่าน ซุปที่มีกลิ่นเครื่องยา และผัดผักที่เธอไม่รู้จักชื่อ เธออยากจะลองชิมอาหารเหล่านี้สักครั้งในชีวิต นี่คือโรงเตี๊ยมในยุคสามก๊กจริงๆ! โอกาสแบบนี้ไม่ได้มีบ่อยๆ และบางทีการได้ลิ้มรสอาหารท้องถิ่นอาจจะช่วยให้เธอรู้สึกเชื่อมโยงกับยุคสมัยนี้มากขึ้นก็ได้

ภายในอาคารอบอวลไปด้วยบรรยากาศที่คึกคัก ผู้คนจำนวนมากนั่งล้อมวงดื่มกินและพูดคุยกันอย่างออกรส บางกลุ่มกำลังเล่นเกมพนันอย่างสนุกสนาน บริเวณกลางห้องมีนักดนตรีสี่ห้าคนกำลังบรรเลงเพลงที่มีท่วงทำนองสนุกสนานด้วยเครื่องดนตรีที่ไลราไม่เคยเห็นมาก่อน มีทั้งพิณที่มีสายหลายเส้น ขลุ่ยไม้ และกลองขนาดเล็ก กลิ่นอาหารหลากหลายชนิดลอยคลุ้งอยู่ในอากาศชวนให้เธอรู้สึกหิวจนตาลาย เธอเห็นบริกรเดินขวักไขว่ ยกถาดอาหารที่มีควันลอยกรุ่น และเหยือกเหล้าดินเผา

ไลราพยายามเดินแทรกตัวไปตามกลุ่มผู้คนอย่างเงียบเชียบ พลางสังเกตผู้คนที่อยู่ในนั้น มีทั้งชายหญิงที่แต่งกายด้วยเสื้อผ้าไหมสีสันสดใสดูหรูหรา กลุ่มขุนนางที่นั่งสนทนากันอย่างเคร่งเครียด และกลุ่มนักเดินทางที่สวมเสื้อผ้าเนื้อหยาบ ดูท่าทางจะเหนื่อยล้าจากการเดินทางไกล เธอพยายามมองหาใครก็ตามที่อาจจะดูมีความรู้ หรืออาจจะสามารถให้ข้อมูลเกี่ยวกับบุคคลที่เธอตามหาได้ บุคคลที่เธอตามหานั้น...พ่อเคยบอกว่าเป็๞นักปราชญ์ที่มีความสามารถในการรักษาผู้คน อาจจะเป็๞หมอ หรือนักบวชที่ผู้คนให้ความเคารพ

ในขณะที่เธอกำลังสอดส่ายสายตาสำรวจไปทั่วโรงเตี๊ยมอยู่นั้นเอง เธอก็รู้สึกเหมือนมีใครบางคนกำลังจ้องมองมาที่เธอ เธอรีบหันไปช้าๆ ก็พบกับชายหนุ่มคนหนึ่งที่นั่งอยู่ที่โต๊ะไม่ไกลนัก กำลังมองเธอด้วยแววตาที่ฉงนสนเท่ห์ เขามีท่าทางที่สง่าผ่าเผย ใบหน้าคมคาย ดวงตาเป็๲ประกาย สวมเสื้อผ้าเนื้อดีสีน้ำเงินเข้มปักลายเมฆสีขาว ซึ่งดูดีกว่าคนอื่นๆ ในบริเวณนั้นข้างกายเขามีดาบยาววางพิงอยู่กับเก้าอี้ ท่าทางของเขาดูมีความเป็๲มิตร และอาจจะพอพูดคุยสื่อสารกันได้บ้าง

ไลราตัดสินใจว่าเขาอาจจะเป็๞คนที่เธอสามารถสอบถามข้อมูลได้ กลิ่นหอมของอาหารที่ลอยมาแตะจมูกยิ่งกระตุ้นให้เธอรู้สึกกล้ามากขึ้น เธอสูดหายใจลึกๆ พยายามระงับความประหม่า และค่อยๆ เดินตรงไปหาเขาด้วยความมั่นใจ