ย้อนอดีตกับระบบ Ai

ซื้อคอนโด (4)
“ฉัน...” ลู่เซี่ยวเซี่ยวตกใจเล็กน้อย เธอไม่คิดว่าสาวสวยคนนี้จะอยากให้ฉิงเฉินอยู่ที่นี่ขนาดนั้น เธอรู้สึกไม่เข้าใจอย่างมาก ทั้งๆที่เขาพึ่งเกือบจะทำร้ายซูฉิงอู่ไป เพราะเธอหาว่าเขาไปปล้นเงินมา และแสดงตัวออกอย่างไม่สุภาพก่อนหน้านี้
ในความเป็นจริงลู่เซี่ยวเซี่ยวเองก็รู้สึกไม่พอใจซูฉิงอู่ เพราะเธอหาว่าฉิงเฉินไปปล้นเงินมา ซึ่งในความเป็นจริงมันไม่ใช่เลย เขาได้เงินมาอย่างถูกต้องโดยการขายทองคำแท่งทั้ง 20 แท่ง
แต่พอเห็นซูฉิงอู่แสดงออกมาขนาดนี้ ความไม่พอใจของเธอก็หายไป เธอหันมองไปที่ฉิงเฉิน “พวกเราพักที่นี่ดีไหม? วันนี้มันก็ดึกมากแล้ว”
ฉิงเฉินยังคงเงียบ ความจริงเขาต้องการออกจากที่นี่ เพราะไม่ชอบนิสัยของซูฉิงอู่ แต่ในเมื่อลู่เซี่ยวเซี่ยวพูดออกมาแบบนี้ มันก็สมเหตุสมผลจริงๆ เนื่องจากตอนนี้มันก็ดึกมากแล้ว เขาคิดอยู่สักพัก สุดท้ายก็พยักหน้า “ตกลง”
“ขอบคุณ” เมื่อเห็นว่าฉิงเฉินตกลง ซูฉิงอู่อดไม่ได้ที่จะรู้สึกตื่นเต้น เธอพูดขอบคุณต่อลู่เซี่ยวเซี่ยวอย่างจริงใจ
“ค่าพักหนึ่งคืนเท่าไหร่?” ฉิงเฉินมองไปที่ซูฉิงอู่และถามออกมา
“มะ...ไม่ ฉันไม่คิดเงินค่ะ ถือว่าเป็นการขอโทษที่ฉันเสียมารยาทต่อพวกคุณ” ซูฉิงอู่รีบปฏิเสธ เธอปล่อยมือที่กุมอยู่ของลู่เซี่ยวเซี่ยว และโบกไม้โบกมือไปมาอย่างร้อนรน
“ก็ดี” ฉิงเฉินไม่ได้พูดอะไรไปมากกว่านี้ เขาพยักหน้าและไม่สนใจเธออีก พลางเดินลงไปนั่งโซฟาตรงหน้า
ลู่หลิงหลิงเองก็วิ่งมานั่งข้างๆเขาด้วยรอยยิ้ม ความจริงเธอค่อยข้างเหนื่อยจากการเดินมาที่นี่
“คุณจะไม่เปลี่ยนใจพักที่นี่ตลอดไปเหรอ?” เมื่อเขานั่งลงไม่นาน เสียงของซูฉิงอู่ได้ทำให้เขาเงยหน้าขึ้น ดูเหมือนว่าสาวสวยคนนี้จะไม่เปลี่ยนใจง่ายๆ
“คุณต้องการอะไรจากผม?” ฉิงเฉินไม่ใช่คนโง่ เขารู้ดีว่าสาวสวยคนนี้ต้องการบางอย่างจากเขา ไม่เช่นนั้นมันเป็นไปไม่ได้ ที่จะร้องขอให้คนที่พึ่งจะทำร้ายเธอ อยู่ที่คอนโดของเธออย่างกระตือรือร้นแบบนี้
“ฉัน...” เมื่อถูกถามตรงๆ ซูฉิงอู่ลังเลเล็กน้อย จากนั้นเธอก็รวบรวมความกล้า และกัดฟันพูดออกมา “ฉันต้องการให้คุณเป็นอาจารย์ของฉัน!”
“อาจารย์?” ลู่เซี่ยวเซี่ยวที่ยืนอยู่ตกใจและแปลกใจ เธอไม่คิดว่าสาเหตุที่ซูฉิงอู่ต้องการให้ฉิงเฉินอยู่ที่นี่ จะเพื่อขอให้เขาเป็นอาจารย์ให้ และถึงแม้ว่าเธอจะไม่เข้าใจว่าซูฉิงอู่อยากจะให้ฉิงเฉินสอนอะไรก็ตาม แต่ดูเหมือนมันจะสำคัญกับซูฉิงอู่มาก จึงช่วยไม่ได้ที่เธอจะรู้สึกตกใจและแปลกใจ
“พี่ชายเป็นครูเหรอค่ะ” ลู่หลิงหลิงที่นั่งอยู่ข้างๆฉิงเฉิน ถามออกมาอย่างสงสัย เธอเป็นเพียงเด็กผู้หญิง จึงไม่ได้รู้สึกตกใจเหมือนพี่สาวของเธอ เธอเพียงอยากรู้อยากเห็นเท่านั้น
ฉิงเฉินละเลยซูฉิงอู่ เขาหันมายิ้มให้กับเด็กสาวข้างตัว “ใช่แล้ว ไว้ว่างๆพี่ชายจะสอนหนูนะ”
“พี่ชายจะสอนอะไรเหรอคะ?” ลู่หลิงหลิงรู้สึกตื่นเต้นเล็กน้อย แม้ว่าเธอจะไม่รู้ว่าพี่ชายตรงหน้าจะสอนอะไรก็ตาม แต่เธอรู้ว่าเขาเป็นทหาร เธอจึงอดไม่ได้ที่จะพูดออกมา “หรือว่าพี่ชายจะสอนหนูเป็นทหาร?”
“ฮาฮ่า...หนูอยากเป็นทหารเหรอ?" ฉิงเฉินหัวเราะเบาๆ และลูบไปที่ศีรษะของเธอ
ลู่หลิงหลิงส่ายหน้าของเธอ เธอยิ้มยิงฟันและพูด “หนูอยากเป็นคุณหมอต่างหาก”
“คุณเป็นทหาร?” ซูฉิงอู่ที่ได้ยินบทสนทนาของทั้งสอง อดไม่ได้ที่จะแปลกใจ สายตาของเธอมองไปที่ฉิงเฉินที่นั่งอยู่เขม็ง เธอคิดว่าหากเขาเป็นทหาร มันก็ไม่น่าจะเป็นเรื่องแปลกที่เขาจะฆ่าคนมามาก จนมีจิตสังหารขนาดนั้น
“หนูต้องเป็นคุณหมอได้แน่” ฉิงเฉินยังคงละเลยซูฉิงอู่ เขาทำเหมือนกับว่าเธอเป็นอากาศธาตุ และพูดคุยกับลู่หลิงหลิงต่อไป
ลู่เซี่ยวเซี่ยวที่ยืนดูอยู่ ไม่รู้จะหัวเราะหรือร้องไห้ดี ผู้ชายคนนี้ช่างแปลกประหลาดจริงๆ เขามีหน้าตาที่ธรรมดาและไม่ได้หล่อเหลา
แต่เขากลับไม่แยแสสาวสวยตรงหน้าเลยแม้แต่น้อย หากแม้แต่ซูฉิงอู่เขายังไม่สนใจ เช่นนั้นไม่ต้องพูดถึงเธอเลย เพราะหากเปรียบเทียบเรื่องความสวย เธอคงสู้ซูฉิงอู่ไม่ได้
“คุณสนใจฉันหน่อยได้ไหม?” ซูฉิงอู่เดิมทีเป็นคนอารมณ์ร้อนอยู่แล้ว เมื่อเห็นว่าฉิงเฉินไม่มีทีท่าว่าจะสนใจเธอเลย เธอก็ทนไม่ได้อีกต่อไปและตะโกนออกมา
“อะไรกันคุณยังอยู่อีกเหรอ?” ฉิงเฉินเหลือบมองเธอเล็กน้อย ใบหน้าของเขามีรอยยิ้มที่ยั่วยุขึ้น
“คุณ!” ซูฉิงอู่รู้สึกโกรธมาก ผู้ชายคนนี้มากเกินไปจริงๆ เธอคิดว่าเขาเป็นคนที่น่าโมโหมาก แต่เธอก็สงบความโกรธลงอย่างรวดเร็วและพูดด้วยรอยยิ้ม “คุณพักที่นี่ตลอดไปดีกว่านะ เดี๋ยวฉันจะเตรียมสัญญาซื้อขายเดี๋ยวนี้เลย คุณคิดว่ายังไง?”
“พี่ชายพวกเราพักที่นี่ตลอดไปเถอะนะ หนูคิดว่ามันน่าอยู่มาก” เมื่อเห็นถึงความพยายามของซูฉิงอู่ ลู่หลิงหลิงอดสงสารเธอไม่ได้ที่ถูกฉิงเฉินเมิน เธอขยับเข้ามาใกล้ฉิงเฉินและบอกเขาอย่างนุ่มนวล
“เอาล่ะ” ความจริงฉิงเฉินก็คิดว่าที่นี่เป็นห้องที่ดีและน่าอยู่ แต่ติดตรงนิสัยของซูฉิงอู่ แต่ยังไงความรู้สึกส่วนหนึ่งของเขาก็อยากจะอยู่ที่นี่ “ไปจัดการเตรียมสัญญาของคุณ นี่เงิน 5 แสนหยวน”
จากนั้นเขาก็ควักเงิน 5 แสนหยวนออกมาจากกระเป๋าสะพาย เตรียมจะให้กับซูฉิงอู่
แต่เธอกลับรีบปฏิเสธอย่างรวดเร็ว “มะ...ไม่ค่ะ ฉันขอรับครึ่งเดียวพอ”
“หากคุณไม่รับเต็มจำนวน ผมก็จะไปซื้อที่อื่น” ฉิงเฉินพูดอย่างเฉื่อยชา
“ตกลงค่ะ” สุดท้ายซูฉิงอู่ก็ไม่มีทางเลือก เธอได้แต่ตอบตกลง แม้ว่าเธอจะไม่อยากรับเงินเต็มจำนวนก็ตามที
ฉิงเฉินพลันหันไปบอกลู่เซี่ยวเซี่ยว “คุณตามเธอไปและจัดการทุกอย่าง กรรมสิทธิ์ห้องนี้ใช้เป็นชื่อของคุณเลย”
“ชื่อฉัน!” ลู่เซี่ยวเซี่ยวตกใจ เธออดไม่ได้ที่จะถามอย่างสงสัย “ทำไมละคะ?”
ฉิงเฉินหยักไหล่และตอบ “อย่างที่คุณรู้ผมพึ่งปลดประจำการมา และพึ่งกลับมาจากต่างประเทศ เอกสารหลายๆอย่างยังไม่ตามมา รวมไปถึงบัตรประจำตัวประชาชนด้วย”
“ฉันเข้าใจแล้ว”
หลังจากได้ฟังเหตุผลของเขา เธอก็ไม่สงสัยอะไรอีก พลางเดินไปเปิดกระเป๋าใบใหญ่ และนำบัตรประจำตัวประชาชนออกมา ก่อนจะเดินตามซูฉิงอู่ออกจากห้องไป เพื่อจัดการเรื่องสัญญาซื้อขายคอนโด
จบบทที่ 10

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

บทที่ 10 : ซื้อคอนโด (4)

นิยายแนะนำ

ย้อนอดีตกับระบบ Ai

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

บทที่ 10 : ซื้อคอนโด (4)

นิยายแนะนำ

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้