บทที่13 พลังของระดับสร้างรากฐาน
“การประลองรอบต่อไป ผู้สืบทอดลำดับที่หนึ่งของทวีป์ลับแล ิเซียนและผู้สืบทอดลำดับที่หนึ่งจากทวีปแดนาโลหิต ฮุ่ยเจิน!”
เมื่อเสียงของผู้ตัดสินจบลงผู้คนกลายเป็ตื่นเต้นขึ้นมาทันทีเพราะิเซียนและฮุ่ยเจินต่างเป็ผู้บ่มเพาะที่อยู่ในระดับสร้างรากฐานขั้นร่างกาย! ทั้งสองคนนั้นอายุเพียง 20 ปีเท่านั้นนับว่าหาได้ยากมาก การต่อสู้ของทั้งคู่นั้นเป็ที่จับตามองของงานนี้เลยก็ว่าได้!
“ฮุ่ยเจิน ไม่คิดว่ารอบแรกของข้า จะเป็เ้าเลยนะ”
ิเซียนที่สวมอาภรณ์สีขาวผมยาวสีดำที่สยายไปตามสายลม ดูหล่อเหลาราวกับเซียนหนุ่มที่ดูสูงส่งจ้องมองมาที่ฮุ่ยเจินพลางกล่าวออกมาด้วยรอยยิ้ม
“ข้าก็เช่นกัน เรามาทำให้งานนี้สนุกกันเถอะ!”
ฮุ่ยเจินชายหนุ่มที่มีผมสีขาวที่เป็เอกลักษณ์แต่กลับสวมใส่อาภรณ์สีดำทำให้ตัดกลับสีผมแล้ว ดูราวกับชายหนุ่มที่หล่อเหลาอย่างชั่วร้าย
ครืนนนน!
ทั้งคู่ปล่อยพลังปราณของระดับสร้างรากฐานออกมาพลังของทั้งคู่นั้นสูสีกันมาก หากจะวัดแพ้ชนะ คงต้องวัดที่ทักษะการต่อสู้แล้ว
ิเซียนไม่รอช้าพุ่งเข้าหาฮุ่ยเจินอย่างรวดเร็วก่อนจะปล่อยฝ่ามือที่ห่อหุ้มเอาไว้ด้วยพลังมหาศาลออกมา
ปัง!
ฝ่ามือทั้งสองปะทะกันทำให้บังเกิดคลื่นพลังต่อสู้มหาศาลที่สร้างแรงกดดันมหาศาลต่อผู้สืบทอดที่มีระดับต่ำกว่า!
ฮุ่ยเจินก็ไม่ยอมอีกฝ่ายเช่นกันเขาใช้วิชาต่อสู้ออกมาวิชาต่อสู้นั้นแบ่งออกเป็ 3 ระดับ ใหญ่ และ 3 ขั้นย่อย วิชาระดับสามัญชน วิชาระดับชนชั้นสูงวิชาระดับจักรพรรดิ แบ่งอีกเป็ ต้น กลาง และสูงที่ฮุ่ยเจินใช้นั้นคือระดับสามัญชน ขั้นต้น วิชาหมัดคลื่นวายุ!
เพียงพริบตากระแสพลังต่อสู้ของฮุ่ยเจินเพิ่มขึ้นก่อตัวเป็ลมหมุนล้อมรอบหมัดอย่างน่าหวาดหวั่น ก่อนจะชกออกไปที่ิเซียน คลื่นพลังลมมหาศาลพุ่งออกไปราวกับหมาป่าที่เห็นเหยื่ออันโอชะ
ิเซียนยิ้มเยาะออกมาอย่างช่วยไม่ได้ มองหมัดที่ล้อมรอบด้วยกระแสลมที่กำลังพุ่งเข้ามาหาอย่างเกรี้ยวกราดก่อนจะใช้วิชาป้องกันออกมา
วิชาระดับสามัญชนขั้นกลาง โล่วารีต้านมหาสมุทร!
รอบตัวของิเซียนปรากฏกำแพงทรงกลมสีฟ้าราวผืนน้ำที่กว้างใหญ่ไพศาลต้านพลังของหมัดคลื่นวายุเอาไว้ก่อนที่พลังของหมัดคลื่นวายุจะสลายไปอย่างง่ายดาย
“หึ ก็แค่วิชาขั้นกลางข้าก็มี!”
เมื่อคำพูดของฮุ่ยิจบไปข้างหลังปรากฏหมีสายฟ้าสีม่วงขึ้นมาแล้วกลายเป็แสงสีม่วงห่อหุ้มร่างกายของเขาไว้ทำให้พลังต่อสู้เพิ่มสูงขึ้น! ผู้ชมที่เห็นนั้นถึงกลับชื่นชมออกมาอัจฉริยะที่สามารถฝึกฝนวิชาขั้นกลางออกมาได้โดยระดับบ่มเพาะเพียงเท่านี้ถือว่าน่าชื่นชมแล้วแต่ที่น่าประหลาดใจคือ วิชาที่ฮุ่ยเจินพึ่งใช้ไปนั้นแม้จะเป็เพียงขั้นกลางแต่กลับเป็วิชาขั้นกลางที่แข็งแกร่งที่สุดและฝึกฝนยากมากที่สุดอีกด้วย
“วิชาระดับสามัญชน ขั้นกลาง หมีสายฟ้าพิโรธ!!”
ฮุ่ยิคำรามเสียงต่ำพลังปราณก็พรั่งพรูขึ้นมาอย่างรุนแรง
โฮกกกก !!!!
เสียงคำรามของหมีดังขึ้นก่อนที่ฮุ่ยเจินจะพุ่งเข้าหาอีกฝ่ายแล้วตบฝ่ามือออกไปแสงสีม่วงที่ห่อหุ้มกายนั้นกลายเป็อุ้งมือหมีที่น่าหวาดกลัวแล้วตบไปที่ิเซียน
ิเซียนเห็นเช่นนั้นพลันรู้สึกได้ถึงพลังมหาศาลใบหน้าแสดงถึงความกังวลออกมาเมื่อเห็นวิชาที่อีกฝ่ายใช้ออก เขาไม่กล้าประมาณอีกต่อไปเพราะวิชานี้แทบจะแข็งแกร่งที่สุดในวิชาขั้นกลางสายโจมตีแล้ว!
วิ้งงงง
ร่างกายของิเซียนเกิดแสงห่อหุ้มสีเหลืองขึ้นมาเป็ชั้นๆนี่คือวิชาสายป้องกันที่แข็งแกร่งที่สุดออกมา
“วิชาระดับสามัญชนขั้นกลาง แสงเทวาครองกาย!”
หมีสายฟ้าสีม่วงเมื่อปะทะเข้ากับแสงเทวาครองกายแล้วเกิดเสียงะเิขึ้น! เศษหินกระจายออกมาทำให้เกิดฝุ่นคละคลุ้งบนพื้นที่การประลองทำให้วิสัยทัศน์จากภายนอกมิอาจมองเห็นได้!
เมื่อหมอกควันจางหายไปทำให้เห็นร่างของิเซียนในสภาพยับเยิน อาภรณ์ขาดไปหลายส่วนใบหน้าที่หล่อเหลาดำไหม้ าแเล็กๆนับไม่ถ้วนปรากฏบนร่างกายแต่ไม่มีาแใหญ่ที่เป็อันตรายถึงชีวิต
“ฮุ่ยเจิน ข้ายอมรับว่าเ้าแข็งแกร่งมากแต่เ้าไม่ใช่คู่ต่อสู้ของข้า!!!”
ิเซียนคำรามออกมา สายตาแปรเปลี่ยนเป็สงบเยือกเย็นมือขวาปรากฏกระบี่สีทองเปล่งประกายระยิบระยับกลิ่นอายของทั่วร่างแข็งแกร่งขึ้นแม้จะดูสงบซึ่งต่างจากเมื่อกี้โดยสิ้นเชิงแต่กลับทำให้ความรู้สึกเหมือนยอดฝีมือด้านกระบี่ผู้หนึ่ง!
เมื่อผู้ชมเห็นฉากตรงหน้าถึงกลับตกตะลึงขึ้นมาเหล่าผู้าุโบางคนขึ้นกลับยืนขึ้นและอุทานออกมาพร้อมกันว่า
“อาวุธคู่กาย!”
“ไม่น่าเชื่อ อายุเพียงเท่านี้ก็สามารถเรียกอาวุธคู่กายได้แล้ว!”
อาวุธคู่กายคืออาวุธที่สร้างขึ้นจากสำนึกรู้ของคนเรา อาวุธแต่ละอย่างนั้นต้องเหมาะสมกับผู้ใช้การจะเรียกมันออกมาได้นั้นต้องหาแนวทางการบ่มเพาะของตนเองให้พบถึงจะสามารถสร้างมันออกมาได้และต้องมีประสบการณ์การฝึกฝนอย่างน้อยเป็สิบปี บางคนเป็ร้อยปีด้วยซ้ำแต่ิเซียนอายุเพียงแค่ 20 ปี กลับสามารถสร้างขึ้นมาได้และไม่ใช่แค่สร้างขึ้นเท่านั้น ยังสามารถเรียกออกมาใช้ได้อีกด้วย!
ฮุ่ยเจินที่เห็นเช่นนั้นก้าวถอยหลังออกไปอย่างไม่รู้ตัว ััได้ถึงพลังที่พรั่งพรู่ออกมาอย่างมหาศาลแล้วใบหน้าซีดขาว ลมหายใจติดขัด เหงื่อเย็นเยียบอาบแผ่นหลัง ร่างกายสั่นอย่างไม่รู้ตัว! ใช่แล้วมันคือความกลัว! เป็ความกลัวครั้งแรกที่พึ่งประสบพบเจอมันเติบโตมาด้วยสถานะบุตรของผู้ปกครองทวีป เป็ผู้สืบทอดอันดับหนึ่ง! ประสบการณ์ต่อสู้ที่ผ่านมาตนเองเอาชนะมาได้ตลอด แต่นี่คือครั้งแรกในชีวิตที่พบเจอผู้ที่สามารถทำให้รู้สึกหวาดกลัวได้ ความพ่ายแพ้? ไม่!ไม่! ข้าจะไม่แพ้! ไม่ว่ายังไงก็ต้องชนะ!
ตูมมม!
พลังต่อสู้ะเิออกมาอย่างเกรี้ยวกราดพร้อมกับใช้วิชาที่แข็งแกร่งที่สุดของตนออกมา ใช้วิชาหมีสายฟ้าพิโรธอีกคราหนึ่ง!
“เรามาตัดสินกันเถอะ!”
ฮุ่ยเจินเอ่ยอย่างกล้าหาญไม่หวาดกลัวพลังตรงหน้าของตนเองแม้แต่น้อย! นี่คือการเปลี่ยนความกลัวเป็พลัง! แล้วพลังที่เก็บซ่อนไว้พลันออกมา
ิเซียนเห็นภาพตรงหน้าก็ยังสงบ ให้ความรู้สึกเฉกเช่นเซียนกระบี่หนุ่มผู้ตัดขาดจากทางโลกราวกับว่าการต่อสู้นี้ไม่เกี่ยวข้องกับเขา!
กระบี่ของิเซียนที่กุมไว้โดยมือขวา ก็กวัดแกว่งพร้อมกับพุ่งเข้าไปหาฮุ่ยเจินอย่างรวดเร็วกระบี่สีทองเปล่งพลังออกมาพร้อมกับพุ่งเข้าออกไป ฮุ่ยเจินเร่งพลังจนถึงขีดสุดก่อนจะใช้อุ้งมือหมีตะปบออกไป!
ตูมมม!!