เกิดใหม่ครั้งนี้ ขอเป็นเจ้าของที่ดินในยุค 90 [วางจำหน่ายถึงวันที่ 31-10-2569]

        ในขณะที่อู๋อู๋หอบของขวัญราคาแพงเข้าไปยังหน่วยงานต่างๆ ที่เกี่ยวข้องเธอกำลังรู้สึกมืดแปดด้าน ส่วนซูอินก็ไม่ว่างเช่นกัน

        วันที่กรอกหนังสือยินยอมเข้าศึกษาต่อซูอินไปเดินช็อปปิ้งกับเพื่อนสนิทอีกสองคนซื้อของเสร็จแล้วจึงเริ่มลงมือทำเรื่องหลักๆ ของเธอ

        แน่นอนว่าเรื่องด่วนที่สุดคือ ซื้อห้องเพิ่ม

        มีเงินจึงจะซื้อของได้ตามใจชอบมีเงินจึงจะสามารถช่วยเหลือผู้อื่นได้มากขึ้นสะสมบุญเพื่อเพิ่มระดับของน้ำพุแห่งจิตวิญญาณเพื่อรักษาโรคให้น้องชาย

        เมื่อนึกถึงใบหน้าที่ผอมเหลืองของเด็กชายตัวน้อยซูอินก็ยิ่งมีแรงในการหาเงินมากขึ้น

        เธอปฏิเสธการไปพักที่คฤหาสน์ของตระกูลอวี๋จากการเชื้อเชิญของอวี๋ฉิงแล้วกลับมายังโรงแรมที่นัดพบกับหลินเฉวียน จากนั้นทั้งคู่เดินทางไปยังหมู่สามถนนฟางด้วยกัน โดยมีหลิวชิ่งกั๋วเป็นผู้นำพวกเขาไปดูห้อง

        หมู่สาม ถนนฟาง เป็นชุมชนที่สร้างขึ้นในปี 1960-1970 ตึกแถวเก่าๆตั้งเรียงราย ด้านนอกดูทรุดโทรมด้านในมีสิ่งอำนวยความสะดวกที่ล้าสมัยและพื้นที่คับแคบ

        ในช่วงไม่กี่ปีที่ผ่านมาประเทศจีนได้เปิดตลาดที่อยู่อาศัยในเชิงพาณิชย์ทำให้รอบๆ เมืองผิงเกิดชุมชนใหม่ผุดขึ้นมากมาย ซึ่งเป็นอาคารกว้างขวางและสว่างไสวผู้คนที่อาศัยอยู่ในเขตชุมชนเก่าพากันไปดูก่อนและหลังเลิกงานไม่ต้องพูดเลยว่าจะครึกครื้นมากขนาดไหน

        อยากซื้อห้อง แต่ซื้อไม่ไหว

        เช่นเดียวกับซุนลี่เหมยครอบครัวที่อยากขายที่อยู่เดิมเพื่อซื้อห้องใหม่มีจำนวนไม่น้อย

        แต่ปัญหาคือ จะขายให้ใคร

        คนชนบทต่างก็มีบ้าน ปลูกบ้านเป็นของตนเองคนเมืองหากมีเงินก็ต้องซื้อห้องใหม่ ไม่มีใครมีเงินเหลือเฟือแล้วมาหาซื้อห้องเก่าๆแบบนี้

        อันที่จริงตลาดที่อยู่อาศัยเชิงพาณิชย์เพิ่งเปิดใหม่ อสังหาริมทรัพย์เหล่านี้จึงยังไม่ได้แสดงผลกำไรให้เห็นในช่วงปีนี้คนส่วนใหญ่ยังคงรักษาแนวคิดแบบเรียบง่าย ห้องมีไว้สำหรับอยู่อาศัยน้อยมากที่จะมีความคิด “เก็งกำไรจากอสังหาริมทรัพย์”

        ในสภาพแวดล้อมเช่นนี้หลิวชิ่งกั๋วเพิ่งจะเปิดเผยข้อมูลการรับซื้อห้องเพียงไม่นานก็มีคนจำนวนไม่น้อยติดต่อมาให้เขาเป็นธุระเรื่องขายห้องเก่าของคนเหล่านั้น

        ก่อนที่ซูอินจะมาถึงหลิวเฉวียนได้ไปเดินสำรวจร่วมกับเขามาแล้วรอบหนึ่งเพื่อจะได้เข้าใจสถานการณ์ของผู้ที่ต้องการขายห้องเก่าเหล่านี้ข้อพิพาทเกี่ยวกับสิทธิ์ในทรัพย์สิน คนหนีหนี้…พวกเขาจะต้องเลือกด้วยความรอบคอบกลั่นกรองอย่างระมัดระวัง และตัดปัจจัยที่ไม่พึงประสงค์เหล่านี้ออกไปทีละอย่าง

        อย่างไรเสียตอนนี้เป็นตลาดของผู้ซื้อใครจะซื้อห้องคนนั้นคือผู้ตัดสิน เลือกห้องได้ตามใจ

        หลินเฉวียนเคยเป็นทหารพราน ไหนจะมีหลิวชิ่งกั๋วที่รู้เรื่องสำคัญพร้อมกับให้ข้อมูลต่างๆอยู่ข้างกาย ด้วยความระมัดระวังนี้พอจะจินตนาการได้ถึงผลลัพธ์ที่เลือก

        บทเรียนจากซุนลี่เหมยในครั้งนั้นทำให้ซูอินคิดว่าการซื้อห้องมือสองล็อตใหญ่ในครั้งนี้ต้องมีปัญหาไม่รู้จบและเกิดการทะเลาะวิวาทจนนับครั้งไม่ถ้วนอย่างแน่นอนก่อนเดินทางมาเธอจึงเตรียมใจไว้แล้วสำหรับเรื่องนี้ใครจะไปคิดว่าสิ่งที่กำลังจะเจอกลับไม่มีปัญหาที่ยากลำบากอย่างที่คิดกระบวนการทุกอย่างดำเนินไปอย่างราบรื่น

        การซื้อห้องชุดในครั้งนี้ยังคงใช้วิธีเดิม โดยให้หลิวชิ่งกั๋วออกหน้าตามพื้นฐานของสถานการณ์ตลาดการซื้อขาย ส่วนต่างที่ลดหย่อนได้จะถูกแบ่งเป็นสองส่วนอย่างเท่าเทียมกัน

        แม้ว่าหลิวชิ่งกั๋วจะไม่คิดสนใจการซื้อขาย “กักตุนห้องเก่าที่รอการรื้อถอนเหล่านี้”แต่สำหรับเขาผู้ทำหน้าที่เป็นคนกลางก็ได้เงินจากส่วนนี้ไปไม่น้อย

        เดิมทีเขาเป็นคนมีนิสัยลื่นไหลอยู่แล้วเปิดบ่อนไพ่นกกระจอกมาหลายปีก็เพื่อฝึกฝนการพูดและคารมที่คมคายเมื่อเป็นเช่นนั้นเขาจึงมีเอกลักษณ์ในด้านการเจรจาอย่างมาก

        ซูอินที่คอยอยู่ด้านหลังมองเขาจัดการทุกอย่างเซ็นเอกสารสัญญาทีละใบอย่างมีความสุข

        แน่นอนว่าเธอไม่ได้เห็นแก่เงินขนาดนั้น

        หนึ่งในนั้นมีครอบครัวหนึ่ง ในบ้านมีคนแก่ที่ป่วยอีกไม่นานหลังจากลูกๆ ของเขาสอบเสร็จก็จะเข้ามหาวิทยาลัยฐานะครอบครัวค่อนข้างลำบาก ครอบครัวอื่นขายห้องเก่าเพื่อซื้อห้องใหม่แต่ครอบครัวนี้ขายห้องเก่าเพื่อนำเงินไปเป็นค่าใช้จ่ายในการศึกษาเล่าเรียนของลูกเงินที่เหลือก็คิดว่าจะไปซื้อห้องเก่าๆ ราคาถูกที่นอกเมือง

        เมื่อได้รับรู้สถานการณ์ของครอบครัวนี้เธอไม่เพียงไม่ให้หลิวชิ่งกั๋วขอต่อราคา ในทางกลับกันเธอยังเพิ่มราคาให้พวกเขา

        “ห้องของพวกคุณอยู่ในทำเลที่ดี ติดถนนหลังจากนี้หากทำการค้าขายก็น่าจะสะดวก”

        อย่างไรก็ตามการเพิ่มราคาย่อมต้องสมเหตุสมผล

        อันที่จริงไม่ต้องหาเหตุผลอะไรหรอกเพราะสิ่งที่เธอพูดมันคือความจริง

        ตลาดที่อยู่อาศัยเพื่อการพาณิชย์เพิ่งจะเปิดได้ไม่กี่ปีนโยบายการรื้อถอนในตอนนี้จึงยังไม่สมบูรณ์แบบเท่ากับยุคปัจจุบันเนื่องด้วยเหตุผลต่างๆทำให้หลายครั้งเงินที่ได้จากการรื้อถอนแทบไม่พอที่จะซื้อห้องใหม่ครอบครัวที่รื้อถอนจำเป็นต้องหาเงินเพิ่ม

        แน่นอนว่าผู้คนในหมู่สาม ถนนฟางเหล่านี้จำเป็นต้องหาเงินเพิ่มแต่มันก็ไม่ใช่เงินที่มากมายนัก

        นี่คือเหตุผลว่าทำไมซูอินจึงเก็บสะสมห้องเหล่านี้ไว้กลับมาเกิดใหม่อีกครั้ง เธอยังคงเหลือความทรงจำจากในชาติก่อนมีหลายพื้นที่ที่เป็นแหล่งทำเงิน เธอไม่ได้ต้องการเป็นคนเก็งกำไรจากอสังหาริมทรัพย์

        เป้าหมายของเธอคือย้ายที่พักอาศัยมาอยู่บริเวณทำเลติดถนนตรงนั้น อย่าได้มองข้ามรอบๆหมู่สาม ถนนฟางว่าไม่ใช่ทำเลที่ดี เพราะแถวนี้อย่างไรก็อยู่ใกล้ใจกลางเมืองไม่ต้องรอให้เรียนจบมัธยมปลายที่นี่ก็จะกลายเป็นย่านการค้าอีกแห่งหนึ่งของเมืองผิง

        ร้านค้าใจกลางเมืองในอนาคตต่างหากที่เป็นแหล่งลงทุนที่สำคัญของเธอ

        ซูอินมั่นใจในเป้าหมายของตนเองมากถึงแม้ตอนนี้อาจดูเหมือนเธอเสียเปรียบแต่หากมองการณ์ไกลก็จะรู้ว่าเธอกำลังจะได้กำไร

        ทว่าเนื่องจากไม่มีใครที่มีประสบการณ์เช่นเธอจึงพากันรู้สึกว่าเธอเสียเปรียบ ในสายตาของพวกเขา ที่นี่เป็นเพียงตึกเก่าๆมีอายุหลายสิบปี ส่วนเรื่องย่านการค้า ห้างสรรพสินค้าและโรงแรมหลิงกวงที่อยู่ทางตะวันตกต่างหากที่เรียกว่าศูนย์กลางการค้าของเมืองที่นี่จะทำธุรกิจอะไรได้

        นั่นเป็นเพราะแม่สาวน้อยมีจิตใจเมตตา

        ทุกคนต่างก็คิดเช่นนี้ ทำให้แววตาที่มองซูอินแสดงถึงความอ่อนโยนมากขึ้นโดยเฉพาะเจ้าของผู้ขายบ้านที่ประทับใจเธอยิ่งขึ้นกว่าเดิม

        ซูอินซึ่งถูกเข้าใจผิด : …

        ฉันพูดความจริงทำไมไม่มีใครเชื่อล่ะ

        ด้วยความรู้สึกประหม่าเธอจึงหันหน้าไปทางอื่นมองผ่านหน้าต่างบานเล็กออกไปยังถนนข้างนอก หากเธอจำไม่ผิดสองสามปีหลังจากนี้ตรงหัวมุมจะกลายเป็นทำเลทองที่คึกคักที่สุดในย่านธุรกิจใหญ่ในอนาคต

        เธอรู้สึกว่าตนเองค่อนข้างเอาเปรียบครอบครัวนี้มาก

        เมื่อเหลือบมองประกาศนียบัตรที่ติดบนผนังก็นึกถึงบุตรของครอบครัวนี้ที่กำลังจะเข้าเรียนมหาวิทยาลัยเธอกับอวี๋ฉิงกำลังก่อตั้งกองทุนบริจาคเงินเพื่อการศึกษาแก่นักเรียนยากจนรอให้จัดการเรื่องทางนี้เสร็จ เธอจะไปดูที่นั่น เมื่อถึงเวลานั้นลองดูว่าหากเธอสามารถทำได้ก็จะช่วยเหลือพวกเขาในส่วนนี้

        ซูอินจำเรื่องนี้ไว้ในใจ

        เพราะมีหลินเฉวียนเตรียมเอกสารต่างๆ ไว้ล่วงหน้าแล้วทำให้การซื้อห้องมือสองในครั้งนี้ผ่านไปอย่างราบรื่น

        ใช้เวลาแค่หนึ่งวัน นอกจากเงินบริจาคจำนวนสองแสนหยวนและเงินของฉินหล่างอีกห้าพันหยวนเงินที่เหลือในบัตรของเธอถูกเปลี่ยนไปเป็นการซื้อห้องเก่า เหลือเพียงจำนวนหนึ่งเมื่อหักค่าคอมมิชชั่นให้หลิวชิ่งกั๋ว ก็เหลือเพียงไม่กี่พันหยวน

        ในช่วงปีนี้ทั้งค่าเงินและการเก็งกำไรจากอสังหาริมทรัพย์ยังไม่สูงนักเงินเพียงไม่กี่แสนหยวนก็สามารถซื้อห้องชุดได้แล้วรวมกับบ้านของซุนลี่เหมยที่ซื้อไปก่อนหน้านี้ ถึงช่วงพลบค่ำเธอก็มีห้องอยู่ในมือทั้งหมดแปดห้อง

        เมื่อหนังสือสัญญาอยู่ในมือขั้นตอนการโอนกรรมสิทธิ์ที่เหลือก็ปล่อยให้เป็นหน้าที่ของหลิวชิ่งกั๋วไปจัดการเขาแฝงตัวอยู่ทั้งในด้านสว่างและด้านมืดมาหลายปี มีเพื่อนอยู่หลายสายงานจึงทำเรื่องเหล่านี้ได้ค่อนข้างสะดวก อีกทั้งมีค่าคอมมิชชั่นจำนวนมากอยู่ตรงหน้าเขาก็ยิ่งกระตือรือร้นเป็นพิเศษ

        เธอวางใจและมอบหน้าที่นี้ให้เขาเมื่อซูอินมีเวลาว่างจึงเริ่มจัดการเรื่องอื่นๆ ต่ออย่างเรื่องเงินบริจาคช่วยเหลือ