ตอนที่ 24: รังอสูรจอมมายา และยุทธการสยบกอร์กอนไซเบอร์
ม่านหมอกสีม่วงเข้มข้นตรงปากทางเข้าหุบเขากลลวงหมุนวนราวกับมีชีวิต ลมหายใจแห่งความอึดอัดและกลิ่นอายกรดกำมะถันลอยฟุ้งจนต้องใช้น้ำยาฉีดกรองอากาศ
น้ำมนต์ย่อตัวลงต่ำ กอดดาบพลาสม่าซุ่มอยู่หลังซากโขดหินโลหะขนาดใหญ่ ข้างกายคือโมนา ผู้กองเดช และทหารอีกสิบนาย ทุกคนดับไฟกล้องและเบากระแสไฟในอุปกรณ์เทคโนโลยีลงจนหมด เหลือเพียงแสงเรืองรองบางๆ จากดวงจันทร์สามดวงเบื้องบน
"นั่นมัน..." โมนาเอ่ยกระซิบ ั์ตาสีดำเบิ่งกว้างด้วยความตกตะลึง
ภาพเบื้องล่างในซากลานกว้างปากช่องเขา คือร่างอันสยดสยองของ 'กอร์กอนไซเบอร์' อสูรระดับ 6!
ลำตัวท่อนบนของมันคล้ายสตรีขนาดั์สูงกว่าสี่เมตร ิัเป็เกราะโลหะผสมชีวภาพสีเงินดำ ท่อนล่างเป็งูเหล็กกล้าขนาดั์ความยาวกว่าสิบห้าเมตร ขดตัวสไลด์ไปกับพื้นปูนจนเกิดเสียง ครืด... ครืด... น่าขนลุก บนศีรษะของมันไม่ใช่เส้นผม แต่เป็ 'อสรพิษสายไฟพลาสม่า' นับร้อยเส้นที่เลื้อยยั้วเยี้ย ปลายหัวงูโลหะทุกตัวปล่อยกระแสไฟสีม่วงแล่นเปรี๊ยะตลอดเวลา!
ดวงตาสีแดงฉานห้าคู่บนใบหน้าโลหะของมันหมุนสแกนไปรอบทิศทาง และที่น่ากลัวที่สุดคือ ปลายหางงูขนาดั์ของมันมี 'ปืนใหญ่ลำแสงสลายโมเลกุล ติดตั้งอยู่!
"หยุดเดิน!" เอเต้ร้องเตือนด้วยเสียงสั่นอย่างหวาดหวั่น จากความร้อนของการประมวลผลที่โอเวอร์โหลดเมื่อต้องประเมินอันตรายจากอสูรระดับ 6 "ฉันฉายภาพสแกนโครงสร้างมันในหัวนายแล้วเ้าโฮสต์... ฟังให้ดี!"
ภาพจำลอง 3D ของกอร์กอนไซเบอร์ปรากฏขึ้นในมโนประมวลผลของน้ำมนต์และโมนา
"จุดอันตรายของมันมีสามอย่าง!" เอเต้วิเคราะห์ด้วยระบบคำนวณสด "อย่างแรก... ดวงตาห้าคู่ของมันปล่อย 'คลื่นแสงสแกนประสาท' ใครสบตาตรงๆ จะถูกคลื่นแม่เหล็กช็อตสมองจนเป็อัมพาตไปห้าวินาที! อย่างที่สอง... เลเซอร์ลำแสงที่ปลายหาง ยิงทะลวงเกราะได้ทุกชนิด! และอย่างที่สาม... เถาวัลย์งูสายไฟบนหัวมัน สามารถยืดฉมวกช็อตไฟหมื่นโวลต์ใส่เป้าหมาย!"
ผู้กองเดชขมวดคิ้วแน่น ั์ตาฉายแววตึงเครียด "มันไม่มีจุดอ่อนเลยเหรอเอเต้?"
"มี!" เอเต้เร่งความเร็วประมวลผล "จุดอ่อนเดียวคือ 'แกนคริสตัลมานาสีฟ้า' ที่อยู่ตรงแผ่นหลังระหว่างสะบักของมัน! แต่มันถูกปกคลุมด้วยเกราะเหล็กสองชั้นและมีงูสายไฟคอยปกป้องไว้ตลอดเวลา... เราต้องปะามันด้วยการโจมตีพร้อมกันสามทิศทาง!"
น้ำมนต์มองั์ตาโมนาและหันไปหาผู้กองเดช ก่อนจะเริ่มแบ่งหน้าที่ตามยุทธวิธี
"ผู้กองเดชครับ..." น้ำมนต์วางแผนด้วยน้ำเสียงสงบระงับ "ให้ทีมทหารตั้งแนวรบวงนอกระยะห้าสิบเมตร ใช้ปืนไมโครมานายิงก่อกวนปลายหางปืนใหญ่ของมัน คอยเบี่ยงเบนทิศทางการยิง ไม่ให้มันตั้งลำกล้องยิงเลเซอร์ใส่พวกผม!"
"ได้! ฉันจะให้หน่วยสไนเปอร์ยิงตัดวงจรปลายหางมันเอง!" ผู้กองเดชพยักหน้ารับอย่างหนักแน่น
"โมนา..." น้ำมนต์หันมาหาหญิงสาว "คุณใช้อาหารสปีด 50 เท่า วิ่งวนสร้างภาพลวงตารอบตัวมัน คอยเบี่ยงเบนสายตาห้าคู่นั่น ไม่ให้มันจับจ้องมาที่ผม! และถ้างูสายไฟบนหัวมันพุ่งใส่คุณ ให้ใช้หมัดนาโนสับตัดทิ้งทันที!"
"แล้วนายล่ะน้ำมนต์?" โมนาถามด้วยความห่วงใย
"ผมจะใช้อาคมลงยันต์ข่มสมาธิ... ปีนขึ้นไปบนหลังของมัน แล้วปักดาบพลาสม่าอาคมทะลวงแกนคริสตัลมานาข้างหลัง!"
น้ำมนต์กระชับผ้าดิบพันมือขวาแน่น "เรามีโอกาสแค่ครั้งเดียว ถ้าพลาด... พวกเราทุกคนตายหมดที่นี่!"
"ฉันจะคอยสแกนวิถีการเคลื่อนที่ของงูสายไฟและวิเคราะห์จังหวะเปิดเกราะหลังให้!" เอเต้ส่งสัญญาณความพร้อม "ฉันจะส่งสัญญาณเสียงนับถอยหลังในหัวนายทุกวินาที!"
"ทุกคน... ปล่อยสัญญาณโจมตีได้!" ผู้กองเดชสั่งการผ่านวิทยุ
ปัง! ปัง! ปัง!
ะุสไนเปอร์มานาจากหน่วยรบพิเศษพุ่งแหวกอากาศเข้าสับใส่ปลายหางปืนใหญ่ของกอร์กอนไซเบอร์อย่างแม่นยำ! เปรี้ยง! ประกายไฟะเิออกบนเกราะหางของมัน!
กรี๊ดดดดดดดดด!
กอร์กอนไซเบอร์กรีดร้องด้วยเสียงความถี่สูงะเืแก้วหู! ลำตัวงูั์สบัดเหวี่ยงชนโขดหินโลหะจนะเิเป็ผุยผง ดวงตาสีแดงห้าคู่สว่างวาบ หันลำกล้องหางปืนใหญ่เตรียมส่องยิงใส่กลุ่มทหาร!
"ตอนนี้แหละโมนา!" น้ำมนต์ะโ
พรึ่บ!
โมนาปลดล็อกพลังสปีด 50 เท่า! ร่างของเธอวาร์ปกลายเป็เงาสายฟ้าสีเขียวนับสิบร่าง วิ่งวนรอบตัวกอร์กอนไซเบอร์ด้วยความเร็วสูง! หมัดนาโนะเิคลื่นอัดอากาศชกใส่ลำตัวเกราะของมัน เปรี้ยง! เปรี้ยง! เปรี้ยง! ดึงความสนใจของดวงตาทั้งห้าคู่ให้หันมามองตามเงาของเธออย่าง งงงวย!
งูสายไฟนับร้อยเส้นบนหัวของมันพุ่งฉมวกเข้าใส่เงาของโมนาประดุจห่าฝน! ฉึก! ฉึก! ฉึก! โมนาหมุนตัวหลบได้อย่างกระชั้นชิด พร้อมใช้หมัดนาโนสับงูสายไฟขาดสะบั้นไปหลายเส้น!
ในวินาทีแห่งความวุ่นวายนั้นเอง...
น้ำมนต์พุ่งตัวออกจาเงามืด! เขารวบรวมกระแสอาคมสมาธิทั้งหมดลงที่ฝ่าเท้า ใช้ออกด้วยวิชามวยไทยโบราณ 'หนุมานทะยานกาย' เหยียบลงบนลำตัวงูเหล็กของมัน แล้วะโไต่ขึ้นสู่แผ่นหลังของกอร์กอนไซเบอร์อย่างรวดเร็ว!
"โอม นะโม พุทธายะ... มหาเวทย์สยบอสูร!"
รอยสักยันต์เกราะเพชรและยันต์เสือเหลียวหลังบนแผ่นหลังของน้ำมนต์เรืองแสงทองเจิดจ้า! เขากระชับดาบพลาสม่าด้วยสองมือ เงื้อดาบขึ้นสูงหมายจะปักลงบนแผ่นหลังของมัน!
แต่แล้ว...!
"น้ำมนต์ก้มหัวหลบ!" เสียงเอเต้ะโลั่นในมโนความคิด "เกราะหลังสไลด์ปิด! งูสายไฟสามเส้นใหญ่พุ่งสวนมาจากด้านหลัง!"
เปรี๊ยะ! เปรี้ยงงงงงงง!
งูสายไฟขนาดเท่าต้นขา three เส้นพุ่งสับเข้าใส่หน้าอกของน้ำมนต์อย่างจัง! แรงกระแทกและกระแสไฟหมื่นโวลต์ะเิออก ร่างของน้ำมนต์ลอยกระเด็นตกจากหลังอสูรั์ กระแทกพื้นปูนดัง โครม!
"อั่ก!" น้ำมนต์กระอักเืสดๆ ออกมาเต็มปาก ดาบพลาสม่ากระเด็นหลุดจากมือ รอยสักยันต์บนอกมีรอยไหม้สีดำไหม้เกรียม!
กรี๊ดดดดด!
กอร์กอนไซเบอร์หมุนตัวกลับมา หางปืนใหญ่สลายโมเลกุลเล็งตรงมายังร่างของน้ำมนต์ที่นอนาเ็อยู่บนพื้น! แสงสีม่วงตรงปลายลำกล้องเริ่มชาร์จพลังงานเตรียมเป่าร่างของเขาให้กลายเป็เถ้าถ่าน!
"น้ำมนต์!" โมนาะโลั่นด้วยความใสุดขีด!
"โฮสต์! ลุกขึ้น! ระบบมันกำลังชาร์จไฟห้าวิ! ใช้สมาธิฌานหลบเร็ว!" เอเต้ร้องเตือนเสียงลัดวงจร!
ความพ่ายแพ้และชีวิตของทุกคน... แขวนอยู่บนเส้นด้ายในเสี้ยววินาทีนี้!
9K
