เหลียงเจาหลินคุณชายใหญ่แห่งตระกูลเจียงรู้สึกตื่นเต้นเล็กน้อยเพราะท่านเ้ากรมตุลาการแจ้งว่าไม่เพียงเขาจะได้ต้องมารับตำแหน่งใหม่เป็ตุลาการหนึ่งในเก้าของตุลาการเมืองหลวงหากแต่ยังต้องทำงานใกล้ชิดกับท่านอ๋องใหญ่อีกด้วยเขาเคยได้ยินว่าท่านอ๋องเป็คนดุและเข้มงวด จู่ๆท่านอ๋องกลับเลือกเขาซึ่งเป็ผู้มาใหม่ให้เข้าไปช่วยงานช่างน่าแปลกเสียจริง
“ประเดี๋ยวท่านอ๋องจะเสด็จมาที่นี่ห้องทำงานอยู่ด้านในสุด เ้าไปรอที่นั่นก็แล้วกัน” เ้ากรมตุลาการสือชี้ทางให้ชายหนุ่มมาใหม่
คุณชายใหญ่เหลียงเข้าไปนั่งรออยู่ในห้องทำงานใหญ่สุดของกรมตุลาการด้วยใจระทึกนับเป็ครั้งแรกที่เขาจะได้พบคนผู้นั้นท่านอ๋องใหญ่ที่ทุกคนเล่าขานกันว่าไม่เคยมีผู้ใดได้เห็นใบหน้าใต้หน้ากากรัชทายาทแคว้นจินผู้อาจเปิดเผยใบหน้าให้แก่ผู้ใดได้เห็นโดยไม่ทราบสาเหตุ
เสียงฝีเท้าเบานั้นตรงเข้ามายังห้องในสุดเหลียงเจาหลินซึ่งเป็คนฝึกยุทธ์ ผู้หนึ่งสามารถได้ยินแม้แต่เสียงแ่เบาจึงนั่งตัวตรงเตรียมต้อนรับ
“มารอข้านานหรือไม่?”น้ำเสียงทรงพลังนั้นเอ่ยขึ้น เมื่อคุณชายใหญ่เหลียงหันไปก็อดผงะเล็กน้อยมิได้ร่างของท่านอ๋องสูงใหญ่ในอาภรณ์ที่น้ำตาลอ่อนปักลวดลายอินทรีงามสง่า
“ไม่นานพะยะค่ะ”หน้ากากที่บดบังไปเสียครึ่งหน้าไม่อาจปกปิดรูปหน้างดงามของท่านอ๋องใหญ่ไปได้เหลียงเจาหลินนึกชื่นชมในใจ ช่างงามสง่าและดูภูมิฐานสมกับเป็ราชนิกูล
“ได้ยินว่าเ้าเดินทางเข้าเมืองหลวงพร้อมน้องชายทำไมไม่พาเขามาด้วยเล่า?”
“อ๊ะ! เอ่อ...กระหม่อมเกรงจะเป็การไม่สมควรพะยะค่ะ”คุณชายเหลียงตะลึงไปเล็กน้อยเขามิได้บอกกล่าวผู้ใดว่าการเดินทางครั้งนี้ได้นำน้องชายมาด้วย เหตุใดท่านอ๋องจึงทรงทราบ?
จินเสวี่ยหลงทรงยิ้มน้อยๆ“ข้าได้ข่าวว่าเขาเป็นักสืบที่มีความสามารถผู้หนึ่งเหตุใดเ้าจึงไม่คิดบ้างว่าเขาอาจจะทำประโยชน์แก่แคว้นได้?”ชายหนุ่มเกือบเอ่ยออกมาว่าทำประโยชน์ให้แก่ตนแต่ยั้งไว้ได้ทัน
คุณชายใหญ่เหลียงสะดุ้งเล็กน้อยก่อนค้อมศีรษะลงกราบทูล“น้องชายของกระหม่อมเอาเข้าจริงๆ ดีแต่สร้างปัญหาไปวันๆ หากให้ทำงานใหญ่เกรงจะสร้างความวุ่นวายให้มากกว่าพะยะค่ะ”
เหลียงเจาหลินเดาเจตนาของท่านอ๋องไม่ถูกเขาและคนในครอบครัวล้วนระมัดระวังเื่ของซินเอ๋อร์อย่างยิ่งแม้นางจะรบเร้าอยากจะเป็มือปราบมาั้แ่อายุสิบสามทว่าหากนางมารับราชการจริงเกรงจะกลายเป็เื่ใหญ่ โทษฐานหลอกลวงเบื้องสูงนั้นถึงตัดหัวทุกคนจึงปล่อยให้นางไปช่วยไป๋ฉิงเหวินมือปราบที่เป็ญาติสนิทสืบข่าวเล็กๆ น้อยๆเท่านั้น
“ครอบครัวเ้าเองก็เป็ขุนนางเหตุใดจึงไม่คิดจะส่งเสริมคุณชายน้อย?”
คุณชายเหลียงไม่รู้จะหลีกเลี่ยงคำถามนี้อย่างไร?สู้ดีให้ท่านอ๋องเห็นว่านางเป็คนเหลวไหลเสียดีกว่า
“น้องชายกระหม่อมวิทยายุทธ์มิได้สูงส่งเรียนหนังสือมิได้เก่งกาจ บิดาเกรงจะเป็อันตรายมากกว่าข่าวลือเื่การเป็นักสืบนั้น ส่วนใหญ่จะเป็คดีเล็กๆ น้อยๆ มิได้เื่ได้ราวสู้มือปราบที่ท่านอ๋องมีมิได้ดอกพะยะค่ะหากให้หม่อมฉันแนะนำความสามารถที่เขาไม่มีเกรงจะเป็หลอกลวงเบื้องสูง”เหลียงเจาหลินเริ่มมองเห็นเจตนาของท่านอ๋องจึงพยายามจะบ่ายเบี่ยง
ท่านอ๋องแย้มพระสรวล“ท่านกล่าวหาเสียจนคุณชายน้อยเหลียงกลายเป็คนเหลวไหลหากแย่ขนาดนั้นคงไม่ช่วยชีวิตข้าและองครักษ์เอาไว้เมื่อคราวงานเลี้ยงดอกกระมัง?”
เหลียงเจาหลินพอได้ยินเื่นั้นจากท่านพ่อจึงรีบเอ่ย
“เป็ความบังเอิญพะยะค่ะ น้องชายของกระหม่อมมักจะศึกษาเื่แปลกๆชอบปลูกพืชสมุนไพรศึกษาเื่พืชที่เป็ยาและเป็พิษ”
คุณชายใหญ่เหลียงเริ่มเหงื่อตกเกรงว่าท่านอ๋องจะติดใจในความสามารถของน้องสาว เืของนางใช้ล้างพิษได้ความจริงออกนี้ออกจะเป็อันตรายกับตัวนางเองจนทุกคนต้องช่วยกันปกปิดคราวนั้นหากปล่อยให้ท่านอ๋องสิ้นพระชนม์ในจวนเ้าเมืองเกรงว่าจะเป็โทษนางจึงได้บุ่มบ่ามช่วยชีวิตพระองค์ไว้
“อืม...ความสามารถของคุณชายน้อยเหลียงช่างกว้างขวาง”ท่านอ๋องใหญ่ไม่เข้าใจว่าเหตุใดเหลียงเจาหลินผู้นี้ถึงพยายามบ่ายเบี่ยงมิให้เขาสนใจน้องชายนัก?หากเป็ผู้อื่นคงจะรีบนำเสนอเพื่อให้น้องชายเข้ามารับใช้รัชทายาทเป็แน่?แต่นี่ทั้ง เ้าเมืองเหลียงและตุลาการเหลียงกลับมีท่าทีไม่้าให้เหลียงเจินซินเข้ามา รับราชการช่างน่าแปลกเสียจริง!
“เย็นนี้ข้าจะเลี้ยงต้อนรับพวกเ้าที่ภัตตาคารมู่กงเ้าก็ชวนน้องชายเ้ามาด้วยสิจะได้รู้จักกันเอาไว้”
เหลียงเจาหลินรีบรับคำทว่าในใจกลับเกรงว่าท่านอ๋องจะนึกสนใจอยากได้ ซินเอ๋อร์มาเป็ผู้ช่วยอีกคน เย็นนี้เขาคงต้องกลับไปเตือนให้น้องสาวระวังตัวอย่าให้เจอกับท่านอ๋องใหญ่โดยเด็ดขาด
ครั้นซินเอ๋อร์ได้ยินว่าท่านอ๋องใหญ่เอ่ยถามถึงตนก็ถึงกับขนลุกขนชัน
“พี่เจาหลินท่านบ่ายเบี่ยงเอาไว้ให้ที ท่านอ๋องใหญ่ผู้นี้น่ากลัวนักคราวก่อนที่เขาไปตามข้าถึงเรือนน้อยก็เกือบไปทีล่ะ”
เหลียงเจาหลินแปลกใจเดิมทีคนทั่วไปก็คิดว่าเหลียงเจินซินน้องสาวเขาดูละม้ายหนุ่มน้อยหน้าตาดีจนไม่มีผู้สงสัยหากพบกันโดยผิวเผินย่อมจะไม่รู้สึกผิดสังเกต
“เหตุใดเ้าต้องหลบท่านอ๋องถึงเพียงนั้น?ทำยังกับเจอเ้าปุ๊บเขาจะจับได้ทันทีว่าเ้าเป็สตรีอย่างนั้นล่ะ?”
ซินเอ๋อร์อ้าปากค้างไปเล็กน้อยหากสารภาพสิ่งที่ทำลงไปเกรงว่าพี่ชายจะจับนางมัดใส่รถม้าส่งกลับเมืองเป่าจูเสียประเดี๋ยวนี้
“อะเอ่อ....ข้าว่าเขาเป็คนฉลาด กลัวว่าจะรู้ทันข้าน่ะสิ”แม้นางจะพันหน้าอกไว้เสียมิดชิดแต่ร่างกายที่เติบโตขึ้นตามวัยทำให้หน้าอกสาวสะพรั่งเริ่มขยายจนยากจะปกปิด
พี่ชายเห็นน้องสาวหน้าเสียเช่นนั้นก็นึกถึงรูปร่างสูงใหญ่และใบหน้าที่น่าเกรงขามของท่านอ๋อง“แต่ก็จริงของเ้า อ๋องใหญ่ผู้นี้มีสายตาคมกริบและฉลาดทันคน น่ากลัวอย่างที่เ้าว่าเช่นนั้นอยู่ในเมืองหลวงก็หลบเสียให้ดี อย่าให้เขาเจอเ้าได้”
“หากเขาถามถึงหรือชวนข้าไปเข้าเฝ้าท่านก็บอกไปว่าข้าไม่สบายหรือหนีออกจากบ้านไปหารับจ้างสืบคดีเล็กๆน้อยๆ อะไรก็ได้ เขาจะได้เลิกสนใจ”
“อืม...ก็คงต้องเป็เช่นนั้น”พี่ชายรูปงามยิ้มน้อยๆ ให้กับน้องสาวจอมซน “เ้าเองก็อย่าไปเที่ยวเล่นคนเดียวไปไหนก็เอาบ่าวรับใช้ไปเป็เพื่อนด้วยจะได้ปลอดภัย ที่นี่มิใช่เมืองเป่าจูผู้คนมากมายมาจากต่างถิ่นล้วนเดาใจมิได้”
“เอาเถอะพี่เจาหลินข้าจะระวังตัว ทำตามคำสั่งท่านอย่างเคร่งครัด”
แม้จะรับปากพี่ชายไว้เช่นนั้นทว่านางกลับแอบย่องออกจากเรือนตามลำพัง ในเมืองหลวงมีสถานที่มากมายที่นางเคยอ่านพบในหนังสือนิยายที่ซื้อตามแผงข้างถนนร้านน้ำชามวลมิตรที่โด่งดังกล่าวกันว่าเป็ร้านที่เหล่าบัณฑิตเมืองหลวงนิยมไปจิบน้ำชากินขนมพูดคุยกันรวมไปถึงเื่ซุบซิบนินทาสารพัดล้วนมาจากที่นี่เหลาต้นสนร้านสุราชื่อดังที่ราคาไม่แพงเป็ที่ชุมนุมของเหล่าจอมยุทธ์ที่เดินทางผ่านไปมาตรอกคนชั่วที่เพิ่งเปิดทำการไม่นานนักมีของใต้ดินสารพัดที่ไม่อาจวางขายโดยเปิดเผยเป็ตลาดมืดที่เหล่าพ่อค้าของตรอกคนโฉดจากแคว้นิเอามาขยายกิจการและบ่อนเศรษฐีบ่อนการพนันขนาดใหญ่ที่เ้าของก็คือฮ่องเต้เปิดให้เล่นโดยอิสระแต่ห้ามเล่นจนหมดตัว
“ช่างมีแต่ที่น่าไปยกเว้นภัตตาคารมู่กงที่คงต้องไปวันหน้า เอาไว้ให้อ๋องใหญ่จัดเลี้ยงเสร็จไปก่อน”นางเอาก้อนถ่านเล็กๆ ที่พกไว้ขีดเขียนขึ้นมาขีดสถานที่ที่เขียนไว้บนสมุดพก
“คุณชายน้อยท่านไปคนเดียวไม่ได้นะเ้าค่ะ หากคราวหน้าเกิดปัญหาขึ้นมา ข้าคงต้องแย่แน่ๆ”กัวเหมยฮวาหน้าซีดเซียวยืนรออยู่หน้าเรือนเมื่อเห็นนางปีนรั้วกลับมาในยามห้าย“ดีที่คุณชายใหญ่จะไม่กลับมาไม่เช่นนั้นข้าถูกโบยจนหลังขาด เป็แน่”
เหลียงเจินซินยิ้มหวาน“นี่เหมยฮวา เ้าอย่าขี้ขลาดไปหน่อยเลยข้ากะเวลาให้เหมาะสมแล้วว่าต้องกลับก่อนพี่เจาหลิน”
********************************
ไรท์แนะนำ...ชอบนิยายจีนโบราณแนวสนุก ฟิน น่ารัก....ต้องเื่นี้ค่ะ
เมื่อนางเอกของเราไม่อยากแต่งงานแต่จำใจ จึงต้องทำให้ตนเองกลายเป็สตรีอ้วนใหญ่
แต่ไม่คาดคิดว่า...ท่านอ๋องผู้นี้กลับชอบสตรีอวบอ้วน โอ๊ย!! แล้วนี่จะหนีพ้นได้อย่างไร?
146
![[นิยายแปล] กว่าจะเป็นรักในฝันของผมกับคุณเพลย์บอย](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1774140124_86490666.webp)