เยี่ยมบ้านคุณพ่อแฟน

    บทที่ 5



            “พาแฟนมาเจอพ่อกับแม่สักทีนะ” เสียงเข้มที่นั่งฝั่งตรงข้ามกล่าว

            “สะ...สวัสดีค่ะ”

           หญิงสาวยกมือไหว้เสียงสั่น เธอพยายามเก็บสีหน้าให้ได้มากที่สุด แต่เมื่อสบตาเข้ากับชายร่างสูงผู้นั้น ปิ่นก็รู้สึกเสียวขึ้นมากลางง่ามทันที สายตาที่มองเข้ามาในตัวเธอจนทะลุปรุโปร่ง และรอยยิ้มมุมปากแสนเ๽้าเล่ห์ เขาจำเธอได้ เสี่ยสิงห์จำเธอได้!!!

            “ปิ่นใช่มั้ย....ได้ยินไอ้อ้นพูดให้ฟังอย่างนั้น”

            “ค....ค่ะ คุณลุง”

            “คุณลุงมันฟังดูห่างเหินยังไงไม่รู้......เรียกคุณพ่อสิ” ปิ่นกลืนน้ำลายลงคอ....

           ในอดีตที่เธอเคยขึ้นเอวขย่มแท่งเอ็นลำโตของเสี่ยสิงห์ หญิงสาวมักจะร้องครางเรียกชื่อของเสี่ยว่าคุณพ่อ หรือไม่ก็ป๋าขาเสมอ วันวานที่แอบรับงานเป็๲เด็กเอ็นได้กลับมาหลอกหลอนเธออีกครั้ง และเลือกคนที่กระแทกแบบหนักหน่วงที่สุดเท่าที่เธอเคยโดนมาให้ด้วย!

            “ค่ะ.............คุณพ่อ”

            “แต่สำหรับฉัน เรียกว่าน้าเหมือนเดิมแล้วกันนะจ๊ะ”

            “คุณแม่”

           อ้นหันไปมองคุณนายปากแดงที่นั่งหน้าตีกระบังหัวฟูอยู่ใกล้ๆ ก่อนที่คุณสิงห์จะตัดปัญหาด้วยการเรียกแม่บ้านให้นำอาหารมาเสิร์ฟ

            “ทานข้าวกันเถอะ เดินทางมาเหนื่อยๆ ....จะได้มีแรง” สิ้นเสียงเข้ม....แม่บ้านก็ยกอาหารมาเสิร์ฟเต็มโต๊ะ

           ปิ่นขยับตัวไปมาด้วยความโรยริน เธอยังจำแรงกระแทกที่แสนดุดันนั้นได้เป็๲อย่างดี เสียงคำรามและเสียงกรีดร้องของเธอยังคงก้องอยู่ในหัว แท่งเอ็นขนาดใหญ่ที่เธอเคยยัดเข้าปากจนกรามปวดร้าว และรสชาติน้ำเชื้อที่หลังไหล่ออกมาปานน้ำพุกระฉูดใส่หน้ามหาศาล สิ่งเ๮๣่า๲ั้๲ทำให้ปิ่นนึกถึงวันวานที่เธอเคยเสร็จโดยไม่ต้องช่วยตัวเอง!

            “ปิ่น”

            “....”

            “ปิ่นครับ”

            “....”

            “ปิ่น”

            “ค...คะ?”

            “เป็๞อะไรหรือเปล่า อ้นเรียกตั้งนานดูหน้าเหม่อๆ”

            “อ๋อ...เปล่าหรอก...ปิ่นแค่เพลียๆ น่ะ”

            “เป็๞ไข้หรือเปล่า ปิ่นหน้าแดงๆ นะ”

            “ไม่เป็๲ไรมากหรอก เดี๋ยว...เดี๋ยวก็หายแล้ว”

           สายตาคมจ้องมองมายังเรือนร่างของหญิงสาว จนปิ่นต้องรีบก้มหน้าก้มตาทานข้าวต่อ อาหารมากมายเหล่านี้ไม่มีทางที่คนบนโต๊ะอาหารเพียงแค่ 4 คนจะกินหมด หญิงสาวอยากจะให้ทุกอย่างจบเร็วเหลือเกิน เธออยากจะออกไปจากที่นี่ ออกไปจากบ้านหลังนี้...โดยเฉพาะออกไปจากสายตาเ๯้าเล่ห์นั้น!

            “ถ้าอย่างนั้นคืนนี้ทั้งสองก็นอนที่นี่สิ”

           เสียงของชายร่างสูงกล่าวขึ้น...พร้อมกับจ้องมองมายังใบหน้าของหญิงสาว เสียงทุ้มต่ำลึกของคุณสิงห์ยังคงเหมือนเดิมไม่เคยเปลี่ยน ปิ่นมักจะชอบนอนซบอกหนาใหญ่ของเขาหลังจากที่ทั้งคู่มีอะไรกันเสร็จ และฝ่ายคุณสิงห์กับมักจะชอบพูดอะไรต่างๆ มากมายให้เธอฟัง...

            “ไหนๆ ก็มาแล้ว...นอนค้างสักวันก็ได้ พรุ่งนี้ค่อยหลับ”

            “จริงด้วยลูก แม่อยากให้เวลาอยู่กับลูกนานๆ อีกอย่างไม่อยากให้ขับรถตอนกลางคืนมันก็อันตราย”

            “เอาอย่างนั้นหรอครับ” อ้นพูดกับพ่อและแม่ ก่อนจะหันมามองหน้าแฟนสาวของเขา

            “ถ้าอย่างนั้นคืนนี้เรานอนที่บ้านของอ้นกันนะปิ่น”

            “เอ่อ.....”

            “แม่ลูกเขาจะได้ใช้เวลาอยู่ด้วยกัน เธอไม่เห็นด้วยหรือไง”

            “คุณแม่ครับ”

            “ก็ได้ค่ะ.....ปิ่นว่าก็ดีเหมือนกัน”

           หญิงสาวตอบรับออกไปด้วยความจำยอม และทันทีที่เธอได้หันไปสบตากับเ๽้าของบ้าน รูสวาทก็เสียววาบลงไปถึงต้นขา สถานการณ์ของปิ่นตอนนี้ดูเหมือนจะไม่ค่อยสู้ดีเท่าไหร่นัก อดีตที่แสนสยิวของเธอ....มันได้อยู่ในกำมือของชายร่างสูงตรงหน้าแต่เพียงผู้เดียว!