กำเนิดใหม่ กับครอบครัว ที่แสน [จะ] ธรรมดา [มั้ง]

    No.3 เรื่องง่ายๆ

    น็อกที่มองหมวดร้านค้าแต้มสีดำ แล้วรู้สึกลังเล็กน้อย ตอนนี้เขาไม่รู้จะยิ้ม หรือว่า ร้องไห้ดี หลังจากครุ่นคิดสักครู่นึง ก่อนจะเริ่มนึกแผนการเข้ามาในหัวสมอง และเขาก็ได้คิดวิธีทำชั่วมาเรียบร้อยแล้ว ก่อนจะตั้งเป้าหมายในการเลือกซื้อสินค้าตามลำดับก่อนหลัง เมื่อวาดแผนการไว้หมดแล้ว น็อกจึงหันมองเวลา นี่ก็เป็นเวลา 4 ทุ่มแล้ว น็อกจึงตัดสินใจล้มตัวลงนอน เพราะยังไงซะ ตอนนี้เขาก็ยังอยู่ในวัยที่ต้องไปโรงเรียน
    เช้าวันต่อมา
    "พี่จ๋า พี่จ๋าา ตื่นได้แล้วคร่าาา" เสียงใสๆ จากลิลลี่
    "จ้า จ้า ตื่นแล้วจ้า" เสียงงัวเงีย ของน็อกตอบกลับมา 
    ก่อนจะลุกขึ้นบิดขี้เกียจ แล้วไปอาบน้ำ แต่งตัวทันที วันนี้เขาต้องไปเรียน เพราะเมื่อวานมีการแข่งบอลของชมรม น็อกจึงไม่จำเป็นต้องไปเข้าเรียน แต่เมื่อเสร็จสิ้นการแข่งขัน ก็ต้องไปเข้าเรียนตามปกติ ถึงน็อกจะไม่เข้าเรียนด้วยความรู้ที่เขามีอยู่ในตอนนี้ ก็เพียงพอที่จะสอบเข้า มหาลัย ได้อย่างไม่ยากเย็นนัก
    "เอ่..!! หรือเราจะทำการสอบข้ามระดับชั้นไปเลยดีน้า จะได้มีเวลาหาเงิน" ในระหว่างที่เขากำลังคิดอะไรเพลินๆ ก็มีเสียงดังแทรกขึ้นมาในหัวทันที
    "ติ๊ง!!""ระบบไม่แนะนำให้ทำการสอบข้ามระดับชั้น เพราะจะทำให้ท่านพลาดภารกิจสำคัญต่างๆได้"
    "อ้าว!! มีงี้ด้วย" ชาญได้แต่สบถอย่างเซงๆ
    "ช่างเถอะ!!"
    น็อกเดินลงมาด้านล่าง ก็พบว่าพ่อของเขานั่งอ่านหนังสือพิมพ์อยู่ที่โต๊ะอาหาร ส่วนลิลลี่ก็นั่งรออาหารเช้าอยู่ โดยที่แม่ของเขากำลังง่วนกับการทำอาหารเช้า พอน็อกจะเข้าไปช่วย แม่ของเขาก็รีบบอกปัดทันที เพราะการทำครัวอาจทำให้เสื้อผ้าสกปรกได้ น็อกจึงไม่มีทางเลือกเลยต้องมานั่งรอ และมื้อเช้าก็ผ่านพ้นไป 
    พ่อของน็อกขับมอไซด์เก่าๆ คันนึงพา ลิลลี่ไปส่งโรงเรียนประถมที่ค่อนข้างไกลจากบ้านนิดนึง ส่วนน็อกนั้นเพราะโรงเรียนอยู่ไม่ไกลจึงสามารถเดินไปเดินกลับได้ น็อกมองตารถที่พ่อของเขาขับไป ด้วยสายตาที่บ่งบอกถึงความรู้สึกที่ซับซ้อน "เอาว่ะ!! ยอมเหนื่อยหน่อยละกัน" น็อกจึงเร่งรีบไปโรงเรียนทันที ในตอนนี้เขานั้นมีแผนการในหัวมากมาย ทั้งการหาเงิน การหาแต้มสีดำ พอน็อกมาหยุดอยู่ที่หน้าโรงเรียนเขาก็หันมองซ้ายขวาทันที ก่อนจะยิ้มมุมปาก ในขณะที่กำลังจะเดินเข้าไป
    "ติ๊ง!!"ภารกิจ ช่วยเด็กที่ชื่อชลที่กำลังโดนไถเงินรางวัล แต้มสีขาว 100 แต้ม , 50  Point
    "ติ๊ง!!"ภารกิจ สั่งสอนกลุ่มเด็กนักเลงที่กำลังไถเงินรางวัล แต้มสีขาว 100 แต้ม , แต้มสีดำ 1,000 แต้ม , 100 Point
    "โอ้ววว ทำชั่วมันได้แต้มดีจริงๆเลยแฮะ... หวานหมู ตบเด็กเตะคนแก่นี่งานถนัดเลย" น็อกยิ้มออกมาอย่างพึงพอใจ ก่อนจะเดินเข้าไปหยุดตรงหน้าเด็กนักเรียนกลุ่มนี้ ดูเหมือนเจ้าต้นจะเป็นหัวหน้าซะด้วย จะได้สั่งสอนทีเดียวเลยละกัน "อ้าว อ้าว มาเที่ยวหาเรื่องคนอื่นแบบนี้อยากโดนพักการเรียนกันหรือไง"
    ต้นที่เห็นน็อกเข้ามาวุ่นวายเรื่องของตนก็อดแปลกใจไม่ได้ เพราะฉายา "ไอ้ขี้แพ้" นั้นไม่ใช่การได้มาเพราะทำอะไรไม่สำเร็จอย่างเดียวเท่านั้น แต่เพราะมันไม่กล้าในทุกๆเรื่องต่างหาก ก่อนที่ต้นจะคิดถึงเรื่องเมื่อวานได้ "ไอ้น็อก เมื่อวานแกทำแสบนักนะ วันนี้ยังสะเออะเข้ามายุ่งเรื่องของพวกข้าอีกนะ ดีจะได้คิดบัญชีรวมกันเลย" ต้นสั่งให้ลูกน้องตนสองคนเข้าล็อคตัวน็อก ก่อนจะวิ่งสาวหมัดเข้าไปยังใบหน้าทันที โดยที่น็อกไม่ตอบโต้ เพียงยืนนิ่งๆ พร้อมกับรอยยิ้มที่มุมปาก พอน็อกโดนต่อยเข้าที่ใบหน้าและท้อง ทำให้มีเลือดไหลออกมาเล็กน้อย ก่อนจะรีบสลัดทั้งสองคนออกและวิ่งไปยังมุมอับทันที โดยมีกลุ่มของต้นทั้งหมดวิ่งตามมา โดยมีสายตาที่เป็นห่วงของชลมองดูอยู่ห่างๆ
    เมื่อน็อกวิ่งมาหยุดอยู่จุดจุดหนึ่ง พร้อมๆกับที่พวกของต้นวิ่งตามมาติดก่อนจะเอ่ยด้วยน้ำเสียงดูถูก "ไอ้ขี้แพ้ แกจะวิ่งหากจุกตูดไปไหนวะ" แต่เพียงชั่วอึดใจเดียว ที่น็อกหยุดอยู่กับที่หันมายิ้มตอบอย่างสบายอารมณ์ "ก็หลอกควายอย่างพวกแกมาติดกับไง ไอ้โง่"
    "ปึ๊ดดดด"
    กลุ่มของต้นที่ได้ยิน ถึงกับทำให้เส้นเลือดขมับปูดขึ้นมา ก่อนจะรีบวิ่งเข้ามารุมสกรัมน็อกทันที แต่มีหรือที่น็อกจะยืนเฉย ให้โดนกระทืบ [ในชีวิตก่อนถึงเขาจะอยู่ในสถานเลี้ยงเด็กกำพร้า แต่เพราะถูกรังแกบ่อย จึงคิดวิชาป้องกันตัวมาทำให้แม้แต่คนที่รังแกเขาก็ไม่อาจทำให้เขาบาดเจ็บได้ แต่เพราะเขาไม่ต้องการให้เรื่องราวใหญ่โต จึงไม่ตอบโต้หรือทำร้ายใคร เพียงแค่ป้องกันตัวอย่างสมบูรณ์แบบเท่านั้น ทำให้พวกนั้นเหนื่อยและรามือไปเอง แต่ในชีวิตนี้เขาไม่จำเป็นต้องกังวลใดใด เพราะเขามั่นใจว่า ระบบที่เขามีนั้นจะทำให้เขาพัฒนาก้าวกระโดดเหนือชีวิตที่แล้วแน่นอน]
    น็อกส่ายหลบไปมาและทำการจู่โจม จุดสำคัญต่างๆตามร่างกาย ทำให้พวกของล้มระเนระนาดไม่เป็นท่า จนเหลือเพียงต้นเท่านั้น ต้นเพียงชำเลืองมองด้วยความแปลกใจ แต่เพราะต้นเองก็เป็นนักมวย จึงไม่ได้หวาดกลัวเท่าไหร่ที่ไปเข้าชมรมฟุตบอล ก็เพียงเพราะ พรีม ที่เขาหลงรักเท่านั้น "โอ้ววว มีฝีมือขึ้นมานิดนึงนิ มิน่าถึงกล้าแส่เรื่องคนอื่น แต่ว่านะ สวะก็คือสวะ"
    พูดจบต้นก็ตั้งการ์ดวิ่งเข้าไปจู่โจมทันที หมัดซ้ายขวาของต้นนั้นออกมารัวๆ น็อกเพียงทำการหลบส่ายไปมาเท่านั้น พลางสังเกตไปถึงจุดอ่อนที่ค่อยๆโผล่ออกมา แต่ก็อดคิดในใจไม่ได้ "ไอ้เด็กนี่ฝีมือใช้ได้แฮะ มิน่าถึงได้วางตัวมีอำนาจนัก แต่ว่า.....สำหรับฉันมันอ่อนหัดเกินไป" น็อกที่หลบส่ายไปมา ก่อนจะปล่อยหมัดซ้ายเข้าชายโครง และฟาดหลังมือไปที่ท้ายทอย ทำให้ต้นที่กำลังจุกจากหมัดของน็อกร่วงไปทันที แต่กระนั้นต้นก็ยังไม่สลบ
    "นี่ นี่ แกก็ฝีมือดีนี่นา โดนขนาดนี้ยังไม่ร่วง ช่างเถอะ...!!" ก่อนจะใช้ขาขวาเตะตวัดซ้ำอีกรอบ ต้นถึงกับกระอักเลือดเล็กน้อยก่อนจะล้มฟุบกับพื้นสลบเหมือดไปทันที [ในความเป็นจริงแล้วเพราะร่างกายของน็อกไม่ได้แข็งแกร่งมากนัก ทำให้การต่อสู้ยืดเยื้อเล็กน้อย]
    น็อกเดินกลับออกมาโดยมีสายตาของชลมองมาอย่างตกตะลึง ก่อนจะได้สติ "เอิ่..เอ่อออ ขอบใจมากนะ น็อกที่ช่วย" ส่วนน็อกเพียงหังมองไปทางชลเล็กน้อย "อืม" และกล่าวอย่างไม่ได้ใส่ใจเท่าไหร่ เพราะเขากำลังรอ.....
    "ติ๊ง!!"ภารกิจ ช่วยเด็กที่ชื่อชลที่กำลังโดนไถเงิน สำเร็จท่านได้รับ แต้มสีขาว 100 แต้ม , 50  Point
    "ติ๊ง!!"ภารกิจ สั่งสอนกลุ่มเด็กนักเลงที่กำลังไถเงิน สำเร็จท่านได้รับ แต้มสีขาว 100 แต้ม , แต้มสีดำ 1,000 แต้ม , 100 Point
    "ง่ายดีแฮะ ฮ่า ฮ่า" น็อกคิดในใจอย่างอารมณ์ดี ก่อนจะเดินเข้าไปในโรงเรียนอย่างมีความสุข โดยมีชลเดินตามมาติดๆเพราะเรียนห้องเดียวกัน
    พอน็อกเข้ามาภายในห้องเรียน ทุกคนในห้องกลับจ้องมองมาที่เขา ราวกับเห็นตัวประหลาดก็ไม่ปาน แต่น็อกก็ไม่ได้สนใจ จนกระทั่งอาจารย์ประจำวิชาเข้ามาภายในห้องเรียน ทุกคนจึงทำความเคารพ และเริ่มการเรียนการสอนทันที
    "เฮ้อออ" น็อกได้แต่ถอนหายใจเมื่อลองเช็คตรวจสอบแต้มสีดำแล้วพบว่า ยังห่างไกลนักกับค่าทักษะที่เขาอยากได้
    อาจารย์ประจำวิชาได้ยินเสียงถอนหายใจของเด็กหนุ่ม จึงอดไม่ได้ที่จะกล่าวด้วยน้ำเสียงดุๆ "นายน็อก ตั้งใจฟังที่ครูสอนหน่อยสิ แต่ถ้าหากเธอเบื่อล่ะก็ มาทำโจทย์บนกระดาน 10 ข้อนี้ให้ได้ แล้วอาจารย์จะให้เธอไปพักผ่อนตามอัธยาศัยในชั่วโมงเรียนนี้"
    โดยที่รอบด้านของเขานั้นมีสายตา จากนพเพื่อนสนิท ชล และสาวสวยคนนึงมองมาอย่างเป็นห่วง แต่กับคนอื่นๆนั้นกับมองด้วยสายตาเหยียดหยาม ดูถูก สงสาร ปะปนกันไป ในขณะน็อกที่กำลังจะเอ่ยขอโทษ และปฏิเสธ เพราะเขายังไม่อยากทำตัวเด่น เพื่อหลีกเลี่ยงปัญหาที่จะตามมา แต่จู่ๆน็อกก็กลืนคำพูดพวกนี้ลงทันที
    "ติ๊ง!!"ภารกิจ แก้โจทย์บนกระดาน คะแนนจะได้ตามจำนวนข้อที่ทำได้ รางวัล 1 ข้อ แต้มสีขาว 50 แต้ม , แต้มสีดำ 200 แต้ม , 50  Point  2 ข้อ แต้มสีขาว 100 แต้ม , แต้มสีดำ 400 แต้ม , 100  Point 3 ข้อ แต้มสีขาว 150 แต้ม , แต้มสีดำ 600 แต้ม , 150  Point 4 ข้อ แต้มสีขาว 200 แต้ม , แต้มสีดำ 800 แต้ม , 200  Point 5 ข้อ แต้มสีขาว 250 แต้ม , แต้มสีดำ 1,000 แต้ม , 250  Point 6 ข้อ แต้มสีขาว 300 แต้ม , แต้มสีดำ 1,200 แต้ม , 300  Point 7 ข้อ แต้มสีขาว 350 แต้ม , แต้มสีดำ 1,400 แต้ม , 350  Point 8 ข้อ แต้มสีขาว 400 แต้ม , แต้มสีดำ 1,600 แต้ม , 400  Point 9 ข้อ แต้มสีขาว 450 แต้ม , แต้มสีดำ 1,800 แต้ม , 450  Point 10 ข้อ แต้มสีขาว 500 แต้ม , แต้มสีดำ 2,000 แต้ม , 500  Point
    "ตกลง ครับอาจารย์รุ้ง!!" น็อกยิ้มอย่างอารมณ์ดี ก่อนจะสบถในใจอย่างสบายมีความสุข "ฮ่า ฮ่า ไม่ทำก็โง่แล้ว"