ลมหนาวเข้ามาเยี่ยมเยือนเสียแล้ว ชายหนุ่มนั่งจิบกาแฟสายตาทอดมองยาวไปตามเทือกเขาไกลออกไปเห็นเลือนรางเนื่องด้วยถูกปดบังด้วยสายหมอก กลิ่นอบอวลหอมกาแฟโชยมาแตะจมูก ควันล่องลอยหายเข้าไปในบรรยากาศรวดเร็วในพริบตา เสื้อตัวหนาถูกถอดออก
"ให้ตายเถอะ" ปวิชเอ่ยแ่เบาที่ริมฝีปาก
ชายหนุ่มััลมหนาวโดยไร้ซึ่งเสื้อคลุมเขาลุกยืนอ้าแขนทั้งสองอย่างสบายใจนี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่ชายหนุ่มกระทำเช่นนี้ไม่ถึงสามนาทีปวิชรีบจัดการใส่เสื้อคลุมตามเดิม จริงซิเขามีเื่ต้องจัดการไม่ควรเสียเวลากับเื่เล็กน้อย สันติคอยจัดการทุกอย่างภายในไร่ยามชายหนุ่มติดธุระ
"หลายวันก่อนมีผู้หญิงคนนึงมาหานายครับ" สันติพูดพลางยิ้มไป
ชายหนุ่มหยิบหนังสือพิมพ์พลอยอ่านแล้วถามต่อ
"มีอะไรอีกไหม"
สันติรีบตอบทันควัน
"ผมให้เบอร์นายเธอไป"
ปวิชวางหนังสือพิมพ์ในมือลงบนโต๊ะแล้วเงยหน้าขึ้นมอง
"แล้วทำไมเธอถึงไม่โทรมาล่ะ"
เขาเผยยิ้มที่มุมปากพร้อมโบกมือไล่
"มีธุระก็ไปทำซะ"
รอยยิ้มสดใสของเธอผุดขึ้นในห้วงความคิด ปวิชหารู้ว่าหญิงสาวที่เขาคำนึงถึงเป็คนละคนกัน ไม่ทันไรสันติกลับวิ่งเข้ามาอย่างเร่งรีบ
"นายครับ เธอมาแล้ว"
ชายหนุ่มยิ้มแก้มปริรีบออกไปต้อนรับด้วยตัวเองทว่าต้องเขากลับหยุดเดินโดยกระทันหัน เมื่อพบหน้าคนผู้นั้นใจหล่อนเต้นรัวใบหน้ารูปร่างช่างคล้ายคลึงมากเหลือเกิน
"ต้องขอโทษคุณด้วยที่เสียมารยาทเข้ามา "
กรรณากล่าวด้วยวาจาเรียบนิ่ง ความยินดีกลับซุกซ่อนไว้ข้างในมิอาจเปิดเผยแสดงออกมา
ทั้งสองทักทายกันตามมารยาทก่อนจะพบว่าหญิงสาวตามหาชายหนุ่มมานานหลายปี เธอยื่นรูปถ่ายใครคนหนึ่งให้กับเขา
"นี่คือสิ่งยืนยันว่าทำไมดิฉันถึงต้องมาตามหาคุณ"
เวลาเช่นนี้ช่างดำเนินรวดเร็วนักมีหลายสิ่งหลายอย่างต้องเรียนรู้เฉกเช่นเื่พี่ชาย ปวิชนิ่่่งคิดอยู่ครู่หนึ่ง
"ผมจะเชื่อคำพูดคุณได้ยังไง และอีกอย่างหลักฐานแค่นี้ใครๆก็สามารถทำได้"
หญิงสาวชายตามองคนตรงหน้าหากแต่ก็เก็บอารมณ์ขุ่นเคืองได้เป็อย่างดี ไม่แปลกหรอกหากเขาไม่ยอมเชื่อหล่อนต้องอาศัยเวลาพิสูจน์เท่านั้นเอง ทว่าเธอมิอาจรีรอได้เสียแล้ว สภาพร่างกายธนกฤตแย่ลงทุกทีแม้กระทั่งเธออย่างหวาดกลัวในฝัน
"โอเคค่ะ ดิฉันเข้าใจคุณ แต่ที่สำคัญกว่าหลักฐานคือเขากำลังจะตาย"
น้ำอุ่นๆเอ่อร้นจนตาพร่ามัวเห็นโดยรอบชัดเจนน้อยลง กรรณาก้มหน้ากระพริบตาถี่ขึ้นเพื่อไล่น้ำตา
"พรุ่งนี้ดิฉันขออนุญาตมาหาคุณอีกครั้ง หวังว่าคุณคงสะดวกนะคะ ขอบคุณค่ะดิฉันขอตัว"
หญิงสาวเคลื่อนรถจากไร่เดือนตะวันมาสักพักแล้วปล่อยโฮออกมาราวกับกลั้นเอาไว้ไม่อยู่
---------------------------
3K
