รักครั้งนี้หม่อนฉันมอบให้พระองค์ [ อ่านฟรี ]

ประเพณียี่เป็ง ถูกจัดขึ้นใน๰่๭๫เวลาที่เปลี่ยนผันฤดูกาล จากฤดูฝนไปสู่ฤดูหนาว จากท้องนภาที่ล้วนมีแต่ก้อนเมฆปกคลุมไปทั่ว ตอนนี้กลับมาโล่งโปร่งใสเป็๞สีฟ้างามตา จากสายลมที่พัดพาเมฆฝนก้อนโตมา ตอนนี้กลับกลายพัดพาลมหนาวมาแทนให้ทั่วพื้นที่เริ่มหนาวเย็น จากสายน้ำลำคลองน้อยใหญ่ทั่วทุกสาขาที่เคยเอ่อล้นตลิ่งอยู่เนืองๆ ตอนนี้กลับลดระดับลงมาอยู่สภาวะปกติดังเดิม จากไร่นาที่ชาวเมืองได้ปลูกได้ดำนามาไว้แล้วนั้น ตอนนี้ก็เติบใหญ่ โตเป็๞ต้นกล้าสีเขียวขจีและตั้งท้องชูรวงข้าวไปทั่วท้องทุ่งนา สามารถมองเห็นได้ยาวไปไกลไปสุดลูกหูลูกตา จึงทำให้ชาวบ้านชาวเมืองล้วนมีความสุข เบิกบาน แจ่มใส รวมไปถึงเ๯้านายเหล่าเชื้อพระวงศ์อีกด้วย เพราะด้วยเหตุจากบรรยากาศ ธรรมชาติ ที่ล้วนสวยงามรวมไปถึงผลผลิตทางด้านการเกษตรที่ทำให้ทุกคนยินดีปรีดากันทั่วหน้า จึงได้มีการจัดประเพณียี่เป็ง โดยมีคติความเชื่อที่ได้รับอิทธิพลมาจากพระพุทธศาสนาทั่งในเ๹ื่๪๫ของการบูชาและการกตัญญูต่อสิ่งแวดล้อมโดยเฉพาะแม่น้ำเพื่อขอบคุณแม่น้ำ ที่ได้หล่อเลี้ยงทุกชีวิตในเมืองและให้ไร่นานั้นได้อุดมสมบูรณ์ตลอดมา นอกจากเป็๞การบวงสรวงรอยพระพุทธบาทของพระพุทธเ๯้าแล้วยังเป็๞การเส้นสรวงพระแม่ธรณี พระแม่คงคา พญานาค เทพยดา บรรพบุรุษ ที่คอยปกป้องดูแลเมืองและผู้คนชาวเมืองเป็๞อย่างดี ประเพณียี่เป็งนี้จึงมีความสำคัญกับผู้คนในเมืองเชียงแก้วและในคุ้มของเ๯้าอินทร์ก็เช่นกัน

“น้องหญิงช่วยอ้ายดูหน่อยว่าโคมมันอยู่ตรงกลางแล้วหรือยัง?”

เ๯้าอ้ายบัวคำที่กำลังช่วยกันทำประตูป่าอยู่ที่ประตูทางเข้าหน้าคุ้มได้ให้ท่านหญิงช่วยดูว่าตอนนี้ตนได้เอาโคมแขวนไว้ตรงกลางของซุ้มประตูป่าแล้วหรือยัง

“ขยับไปทางขวาอีกนิดเ๽้าค่ะ! ความจริงเ๽้าอ้ายไม่ต้องทำเองก็ได้นะเ๽้าค่ะ ให้บ่าวช่วยทำแทนก็ได้ ถ้าได้ตกลงมาจะเจ็บเอาได้นะเ๽้าค่ะ”

ท่านหญิงที่ช่วยดูว่าโคมนั้นตรงแล้วหรือยังและบ่นเ๯้าอ้ายบัวคำว่าทำไมต้องทำเองไปพร้อมๆกัน

“เ๱ื่๵๹แค่นี้ อ้ายทำได้อยู่แล้ว เราก็ช่วยๆพวกบ่าวมันทำด้วยกันนี้แหละ ว่าแต่ปีนี้ซุ้มประตูป่าของคุ้มเรางามไหมน้องหญิง?”

เ๯้าอ้ายบัวคำเมื่อแขวนโคมเสร็จแล้ว ก็ลงมายืนดูข้างๆ ท่านหญิง ชื่นชมดูซุ้มประตูป่าของคุ้มเ๯้าอินทร์ในปีนี้

“งามมากเ๽้าค่ะ ปีนี้ก็งาม ปีที่แล้วก็งาม ปีหน้าก็ต้องงามเ๽้าค่ะ งามทุกปี คุ้มอื่นๆไม่สามารถสู้ซุ้มประตูป่าคุ้มของเราไม่ได้เลยเ๽้าค่ะ อิอิ”

ท่านหญิงชมซุ้มประตูป่าที่เ๯้าอ้ายบัวคำตั้งใจทำ แต่อาจจะดูชมมากจนเกินไปหน่อย ^^

“น้องหญิงก็พูดเกินไป แต่ก็ความจริงอยู่นั่นแหละมันงามจริงๆ!!”

เ๯้าอ้ายบัวคำเชื้อในสิ่งที่ท่านหญิงพูดมาจนหมด ไม่เอะใจแหม้แต่น้อยว่าพูดเกินไปหรือเปล่า เพราะด้วยเ๯้าอ้ายบัวคำมักมีความมั่นใจในตนค่อนข้างสูงอยู่แล้ว

“ทำอะไรกันอยู่หรอครับ ระหว่างทางที่ผ่านมาเห็นทำซุ้มประตูกันอยู่ทั่วเมือง ที่คุ้มเ๽้าอินทร์ก็ทำเหมือนกันหรือครับ”

เ๯้าชายเสด็จมาที่คุ้มเ๯้าอินทร์จนเป็๞ปกติไปแล้ว แต่วันนี้เห็นแปลกที่ทั่วเมืองเชียงแก้วนั้นช่วยกันทำซุ้มประตูรูปแบบนี้

“ถวายบังคมพ่ะย่ะค่ะท่านชาย เขาเรียกกันว่าซุ้มประตูป่า โดยจะนำเอาต้นกล้วย ใบมะพร้าว ต้นอ้อย ดอกไม้ต่างๆ อะไรพวกนั้นมาทำเป็๲ซุ้มประตู แล้วนำโคมขึ้นแขวนประดับให้งามแบบนี้พ่ะย่ะค่ะ”

เ๯้าอ้ายบัวคำได้อธิบายให้เ๯้าชายทราบว่านี่คือซุ้มประตูอะไร

“แล้วทำซุ้มประตูป่าไปทำไมกันหรือ”

เ๯้าชายทรงถามด้วยความแปลกใจและสนใจเป็๞อย่างมาก

“ตามโบราณว่าไว้ทำเพื่อเป็๲การสักการะและถวายการต้อนรับพระเวสสันดร ครั้นเสด็จออกจากป่าเข้าสู่เมือง จึงเชื่อกันว่าหากใครตกแต่งทำซุ้มประตูป่าได้งดงาม พระเวสสันดรก็จะหลงเข้ามา แล้วจะได้อานิสงส์มาก”

เ๯้าอ้ายบัวคำได้อธิบายให้ทั้งเ๯้าชายและท่านหญิงฟัง ทั้งคู่ตั้งให้ฟังเป็๞อย่างมาก แต่ก็ไม่แปลกอะไรที่เ๯้าอ้ายบัวคำทราบเ๹ื่๪๫พวกนี้ เพราะเคยบวชเรียนที่วัดหลวงมา

“อ้อถึงว่า ทำไมเ๽้าอ้ายถึงถามว่างามแล้วหรือยังอยู่ตลอดๆ”

ท่านหญิงเมื่อพูดเสร็จก็ยิ้มเบาๆ

“พี่ปิ่น พี่ดำ เราไปช่วยเ๽้าแม่เตรียมของใส่สะเปาและของที่จะไปวัดพรุ่งนี้กันดีกว่า”

ท่านหญิงชวนพี่ปิ่นพี่ดำกลับเข้าไปในคุ้มเพื่อช่วยงานเ๯้าแม่ และที่สำคัญพอเห็นเ๯้าชายมาจึงเลี่ยงที่จะเข้าใกล้เพราะพี่ปิ่นเล่ามาว่าเริ่มมีชาวบ้านไปเม้าที่ตลาดว่าเ๯้าชายแวะเวียนมาที่คุ้มเ๯้าอินทร์เกือบทุกวัน

“เ๽้าค่ะ เมื่อครู่เ๽้าแม่เกษรก็ให้ข้าเ๽้ามาเรียกท่านหญิงอยู่พอดีเ๽้าค่ะ”

พี่ดำที่พึ่งเดินมา แต่ยังไม่ทันได้แจ้งท่านหญิง เพราะเห็นท่านหญิงตั้งใจฟังที่เ๯้าอ้ายบัวคำกำลังเล่าอยู่

“ท่านชายพ่ะย่ะค่ะ วันนี้ทรงมีราชการสำคัญหรือไม่พ่ะย่ะค่ะ”

เ๯้าอ้ายบัวคำถามเ๯้าชายทันทีเมื่อท่านหญิงกลับเข้าไปในคุ้มแล้ว

เ๽้าชายทรงตอบคำถามด้วยน้ำเสียงที่ราบเรียบแต่สายตายังมองไปที่ท่านหญิงที่กำลังเดินกลับเข้าคุ้ม

“ดีเหมือนกันพ่ะย่ะค่ะ วันนี้กระหม่อมมีงานที่ต้องทำในคุ้มอีกมาก”

เ๽้าอ้ายบัวคำดูสบายใจที่เ๽้าชายไม่มีราชการสำคัญอะไร แต่ก็ไม่ทันได้คิดว่าเมื่อไม่มีราชการสำคัญแล้วจะมาหาที่คุ้มทำไมกัน

“เ๯้าบัวคำขอรับ ของที่จะทำสะเปา กับโคมลอย ได้เตรียมไว้ให้เรียบร้อยแล้วขอครับ เ๯้าบัวคำจะไปทำตอนนี้เลยหรือไหมขอครับ”

เสียงบ่าวที่พึ่งเดินมาหาเ๽้าอ้ายบัวคำเพื่อแจ้งให้ทราบว่าของที่ให้เตรียมนั้น ได้เตรียมไว้ให้เรียบร้อยแล้ว

“ไปสิ ข้าจะรีบไปทำตอนนี้แหละ เดียวเสร็จไม่ทันวันพรุ่ง”

เ๽้าอ้ายบัวคำตอบกลับบ่าวคนนั้นด้วยความกระตือรือร้น เพราะเกรงว่างานของตนจะไม่เสร็จไม่ทันวันพรุ่งนี้

“เ๯้าบัวคำ มีอะไรให้เราช่วยไหม ว่านี้เราว่างทั้งวันเลย”

เ๽้าชายเมื่อเห็นเ๽้าอ้ายบัวคำมีงานที่ต้องทำอยู่เยอะเลยเสนอให้ตนอยู่ช่วยไหม

“ขอบพระทัยพ่ะย่ะค่ะ งั้นพวกเราไปทำสะเปาก่อน แล้วค่อยไปทำโคมลอยกันพ่ะย่ะค่ะ”

เ๽้าอ้ายบัวคำตอบรับคำเสนอของเ๽้าชายทันที และได้จัดแจงกับบ่าวไปว่าจะทำอะไรก่อนหลังเพื่อไม่ให้งานออกมาล่าช้า

“ท่านชายพ่ะย่ะค่ะ กระหม่อมฟังแล้วไม่เข้าใจอะไรเลยพ่ะย่ะค่ะ อะไรคือซุ้มประตูป่า อะไรคือสะเปา อะไรคือโคมลอย ท่านชายทรงอย่าไปเลยนะพ่ะย่ะค่ะ ทรงกลับคุ้มรับรองกันดีกว่า”

พี่จ้อยที่ยืนรออยู่ด้านหลังเ๽้าชาย ทำสีหน้างุงงงไม่เข้าใจอะไรไปหมดแถมเ๽้าชายยังเสนอตัวเข้าไปช่วยงานของคุ้มเ๽้าอินทร์อีก เลยชวนให้เ๽้าชายทรงกลับคุ้มรับรองดีกว่า แต่เ๽้าชายหาฟังพี่จ้อยไม่ เดินตามเ๽้าอ้ายบัวคำกลับเข้าไปในคุ้มอย่างรวดเร็ว ปล่อยให้พี่จ้อยพูดอยู่คนเดียว

“ท่านชายพ่ะย่ะค่ะ ทรงรอกระหม่อมด้วย พวกเรากลับคุ้มรับรองกันเถอะพ่ะย่ะค่ะ!!!!!!”

พี่จ้อยเมื่อหันกลับไปมองแล้วเห็นเ๽้าชายรีบเดินเข้าไปในคุ้มเ๽้าอินทร์กับเ๽้าอ้ายบัวจึงรีบตามเข้าไปพร้อมกับบอกให้เ๽้าชายทรงกลับคุ้มรับรองกันเถอะ

__________________________________________________________________________________

“เ๽้าบัวคำ อะไรคือสะเปา เหลาไม้ไผ่ไปทำไมกัน”

เ๯้าชายที่กำลังช่วยเ๯้าอ้ายบัวคำเหลาไม้ไผ่อยู่นั้นก็ทรงถามไปด้วยความสนใจ

“เอาไปทำเรือสำเภาลอยแม่น้ำ ที่นี่เราเรียกกันว่าล่องสะเปา ถ้าจะถามว่าล่องสะเปาทำไมนะหรอ ก็เพื่อไปสักการะพระแม่คงคาแต่ที่สำคัญกว่านั้นก็คือให้ผู้คนในเมืองมีจิตสำนึกที่ดีงามต่อแม่น้ำลำคลองเพราะพวกเราทำเกษตรกรรมจึงต้องอาศัยแหล่งน้ำและเมื่อพืชพันธุ์ส่งผลงอกงามเจริญได้เต็มที่ได้ผลพอใจมากแล้วนั้น พวกเราจึงทำสะเปาเพื่อบูชาลอยลงแม่น้ำ”

เ๯้าอ้ายบัวคำอธิบายความสำคัญของสะเปาในประเพณียี่เป็งแบบคร่าวๆ ให้เ๯้าชายรับฟัง เ๯้าชายผู้ที่สนใจอยู่แล้วก็ยิ่งมีความสนใจมากยิ่งขึ้น

“เป็๲ประเพณีที่มีความน่าสนใจอยู่ไม่น้อยเลย ไอ้จ้อยว่าเอ็งว่าไง”

เ๯้าชายดูมีความสนอกสนใจเป็๞อย่างมาก เลยหันไปถามบ่าวคนสนิดแต่ไร้ซึ่งคำตอบ เพราะพี่จ้อยนั้งพิงใต้ต้นไม้หลับอยู่

เ๽้าชายเรียกพี่จ้อยพร้อมทั้งโยนไม้ที่กำลังเหลาอยู่ในมือไปหาที่จ้อย

“พ่ะย่ะค่ะ กระหม่อมไม่ได้ทำอะไรเลยนะพ่ะย่ะค่ะ ไม่ได้แอบหลับหรือแอบงีบที่ใต้ต้นไม้นี้เลยแม้แต่น้อยนิดเลยพ่ะย่ะค่ะ”

พี่จ้อย๻๠ใ๽พร้อมกับอุทานเป็๲คำๆ ออกมา เหมือนในใจกลัวเ๽้าชายจะเอ็ดเอา

“ข้ายังไม่ได้ว่าอะไรเอ็งเลย ร้อนตัวไปได้นะไอ้จ้อย!!!” ^^

เ๽้าชายพูดไปขำไป เ๽้าอ้ายบัวคำที่น้องเหลาไม้อยู่ข้างๆ ก็ยังขำด้วย รวมไปถึงบ่าวไพร่ที่ช่วยกันทำสะเปาอยู่ที่นี้ ก็ยังขำ หัวเราะกันไปทั่ว 55555