ผ่านไปไม่นานมันหยุดดิ้นรนแล้วแน่นิ่งไป ร่างกายของมันก็ผอมแห้งอยู่แล้วก็ซูบผอมลงไปอีกเมื่อเืในร่างกายหายไปจนหมดกลายเป็หนังแห้งๆ หุ้มกระดูก
ภูมิได้สูดหายใจเข้าเต็มปอดเมื่อเขาได้ผ่านพ้นเหตุการณ์เฉียดตายมาแต่ก็ยังมีอาการหอบหายใจฟืดฟาดเสียงดังด้วยอาการเหนื่อยหอบ อาการตื่นเต้นที่ได้กินเืสดครั้งแรกพร้อมกับได้ยืนจ้องมองเ้าตัวต้นเหตุที่ตอนนี้ร่างกายของมันเปล่งแสงสว่างจ้า แล้วกลายเป็ลูกแก้วแสงนวลตาพุ่งตรงมายังกลางหน้าอกของเขาแล้วหายทะลุเข้าไปในเสื้อจนหมดสิ้น
" ขอแสดงความยินดี ท่านได้กำจัดมอนเตอร์ หมาป่าขาวดำ lv.1 สำเร็จ
ท่านได้ปลดล็อก หน้าต่างช่องเก็บของ กรุณาตรวจสอบ ในหน้าต่างระบบ
ท่านได้รับ เขี้ยวหมาป่าขาวดำ lv.1
1 คู่ กรุณาตรวจสอบ ในช่องเก็บของ
ท่านได้รับ รองเท้าหนังหมาป่าขาวดำ 1 คู่ กรุณาตรวจสอบ ในช่องเก็บของ"
"บรูว"
เสียงหอนลากยาวดังมาแต่ไกลเป็ทอดๆ ดังมาจากด้านหนึ่งของผืนป่าสีขาวจากใบไม้ มันทำให้ทั่วร่างของภูมิขนลุกตั้งชูชัน เขารู้ได้ทันทีว่าในตอนนี้นั้นฝูงหมาป่าขาวดำ กำลังพากันมาตรงจุดที่เขาอยู่ในตอนนี้
เขาได้วิ่งหลบหนีออกจากตรงนั้นไปยังทิศทางตรงข้ามกับเสียงหอนในทันที ดูเหมือนว่าร่างกายของเขาจะเริ่มรักษาตัวของเขาจะเพิ่มขึ้นมาเล็กน้อยแต่ถ้าไม่สังเกตดูดีดีก็คนจะแยกไม่ออก เข้าวิ่งตรงไปในดงป่าไม้อย่างรวดเร็วโดยไม่สนว่าทิศไหนเป็ทิศไหนเขายังคงวิ่งตรงไปข้างหน้าอย่างเดียว เสียงหอบหายใจดังฟืดฟาดมาตลอดทางที่วิ่งแม้จะเหนื่อยมาเพียงให้แต่เขาก็ยังคงวิ่งต่อไป แต่โชคของเขายังถือว่าดีอยู่ เพราะเขาสามารถหลบหนีพวกมันมาได้และไม่เจอตัวอื่นๆ เพิ่ม และได้เจอเข้ากับสถานที่ที่ พอจะหลบซ่อนได้
' เมื่อก่อนทำไมเรารู้สึกว่ารูปร่างแบบนี้ก็ไม่ได้เป็อุปสรรคในการใช้ชีวิตแต่ทำไมตอนนี้เหมือนมันมีปัญหาเยอะกว่าที่คิด ถ้าออกไปได้จะต้องไปเข้าฟิตเนสลดน้ำหนักอย่างเร่งด่วนแล้ว ว่าแต่แถวบ้านแม่จะมีด้วยหรอ หรือว่าเราจะเริ่มั้แ่วันนี้ดี '
ภูมิคิดในใจขณะที่ในตอนนี้เขาได้หลบซ่อนอยู่ในโพรงถ้ำที่อับชื้น ของต้นไม้ต้นใหญ่ต้นหนึ่งแต่กว่าเขาจะเบียดตัวให้ตัวเองเข้ามาได้ก็ลำบากเอาเื่อยู่
ร่างกายอันใหญ่โตของเขาได้ยืนติดผนังของโพรงไม้ด้านหลัง บนพื้นดินแฉะๆ เสียงหอบหายใจยังคงดังถี่ๆ เขาพยายามทำให้เสียงเบาที่สุดเพราะกลัวจะมีอะไรมาได้ยินเข้าเพราะต้องใช้แรงอย่างมากเพื่อให้ตัวเองวิ่งหนีมาจนถึงจัดนี้ได้ แม้ร่างกายจะหมดเรี่ยวแรงแต่สายตาก็ยังคงจ้องมองไปที่ปากโพล่งอย่างไม่วางตา
10 นาทีผ่านไป
เมื่อเห็นว่าตัวเองน่าจะปลอดภัยแล้วภูมิก็ได้ถอนหายใจยาวๆ ภูมิไม่กล้าหลับเพราะพวกมันอาจจะตามเขามาแล้วหาเขาเจอแต่ทว่าผ่านไปสักพักเสียงกรนก็ได้ดังขึ้นเป็ระยะๆ เมื่อเวลาผ่านไปจนถึงเที่ยงภูมิก็ได้รู้สึกตัว และทำให้เขารับรู้ว่าเขาเผลอหลับไปยังดีที่ไม่มีอะไรมาพอเจอเขา
เมื่อได้พักผ่อนแล้วภูมิก็ได้สังเกตเห็นสิ่งผิดปกตินั้นคือร่างกายของเขาที่ตอนนี้กลับมาอยู่ในร่างมนุษย์ปกติแล้ว และาแาแเล็กๆ ที่เคยมีหลายจุดมันได้หายไปจะเหลือก็เพียงแผลคมเขี้ยวของหมาป่าเท่านั้นที่ยังไม่หายไป แต่มันก็ดีขึ้นกว่าตอนแรกพอสมควร
เขายกแขนขวาขึ้นมาแล้วเปิดหน้าต่างระบบที่เป็หน้าจอโฮโลแกรมขึ้นมาอีกครั้งเขา้าศึกษาว่ามันคืออะไรแล้วเขาได้รับอะไรมาบ้าง
-สถานะ
-ดันเจี้ยน
-แผนที่
-ซิงโครไนซ์
-สกิล
-ช่องเก็บของ
เขาได้เข้าได้ดูของที่ได้รับทันที ข้างในช่องเก็บของนั้นมีช่องว่างมากมาย แต่ก็มี2 ช่องมีรูปไอเทมอยู่ข้างในช่องทรงกลม เขาได้กดจิ้มไปยังรู้รองเท้า ในกล่องทรงกลมก็หายไปแล้วมันก็มาปรากฏตรงหน้าถัดจากหน้าต่างระบบไปแทน รองเท้าผ้าใบสีขาวดำถูกเขาสวมใส่อย่างรวดเร็ว
ต่อมาเขาก็ได้ให้ความสนใจไปที่ซิงโครไนซ์ ด้านล่างของสเตตัสสัตว์ซิงโครไน์มีรายละเอียดเกี่ยวกับซิงโครไนซ์ในอยู่ ภูมิรีบกดเข้าไปดูรายละเอียดทันที
'การซิงโครไนซ์คือการผสานร่างกับสัตว์ที่ได้รับการมา เมื่อเราทำการซิงโครไนซ์ร่างกายของเราจะเปลี่ยนไปกลายเป็มนุษย์ครึ่งสัตว์ แล้วค่าสถานะของเราและค่าสถานะสัตว์นั้นก็จะมารวมกัน ซึ่งสัตว์ทั้งหมดมีด้วยกัน4 ประเภท โจมตี ป้องกัน ความเร็ว รักษา เมื่อเปิดใช้งานจะมีระยะเวลากำหนดตามแต่ละระดับ ของเราใช้ได้30 นาทีคูลดาวน์ 5 นาทีสินะมิน่าล่ะตอนนี้ถึงได้กลับเป็คนปกติ ถ้าเราหมดสติมันก็จะปลดการซิงโครไนซ์เองอัตโนมัติเลย อืม'
ภูมิเมื่อได้อ่านข้อความตรงหน้าเขาก็พอจะมีความเข้าใจมากขึ้น เมื่ออ่านรายละเอียดเรียบร้อยภูมิก็ได้ปิดหน้าจอเหมือนไม่ได้ใส่ใจทันที และความสงสัยใหม่ก็ได้เกิดขึ้น
"แล้วทำไมาแเราถึงได้หายไป"
ภูมิพึมพำกับตัวเองอย่างแ่เบาราวกับเสียงผีเสื้อกระพือปีก เข้าได้ค้นหาข้อมูลในหน้าต่างโปร่งแสงตรงหน้า และแล้วเขาก็ได้เจอข้อมูลที่เขา้า
"HpและMp ความเหนื่อยล้า าแ จะฟื้นฟูตัวเองอัตโนมัติแต่มันจะช้าเป็อย่างมาก แต่เมื่อร่างกายได้รับการพักผ่อนอย่าง เช่น การหลับจะทำให้การฟื้นฟูเร็วขึ้น อืมแบบนี้นี่เอง มิน่าาแถึงได้หาย"