ผมจับมือเฮเลนออกมาจากตรอกและทิ้งชายไร้บ้านไว้
ผมไม่ลืมที่จะทิ้งเงินไว้ให้เขา
อาหารของที่นี่1เหรียญก็ซื้อข้าวได้ 1จาน
จำนวน50เหรียญคงพอจะกินข้าวได้ไปหลายอาทิตย์เลยล่ะ
ก่อนอื่นต้องพาเฮเลนไปหาอาบน้ำก่อนกลิ่นของเธอตอนนี้ค่อนข้างแรงเลยทีเดียว
ที่ผมทนได้มาขนาดนี้ก็ปฎิหารแบบสุดๆ แล้ว
ผ่านมาได้5นาทีผมพยายามมองหาที่พัก
และในที่สุดผมก็เจอโรงแรมระดับ4ดาว ผมไม่รอช้าที่จะเข้าไปเช็คอินที่นั่น
พนักงานหน้าเคาน์เตอร์ต้อนรับแสดงสีหน้ารังเกียจเฮเลนอย่างเห็นได้ฉัน
เฮเลนทำหน้าเศร้าหมองอย่างเห็นได้ชัด
“ราคา1คืนอยู่ที่ 70เหรียญค่ะ”
“เอาไป140เหรียญครับ และหาชุดสำหรับเด็กผู้หญิงคนนี้มาส่งที่ห้องด้วยนะครับที่เหลือเป็ทิปครับ”
“อ่อ..ค่ะ…”
พนักงานทำท่าทางสงสัยอย่างเห็นได้ชัดเลย ผมต้องรีบแก้ตัวทันที
“เธอเป็คนน้องสาวของผมครับ เธอตกลงไปในคลอง เธอค่อนข้างซนนิดหน่อยผมกลัวว่าท่านแม่จะโกรธที่พาน้องไปเล่นจนเนื้อตัวสกปรก นะครับฮ่าๆๆๆ”
“เอ๋ ท่านแม่….”
การใช้ศัพท์ก็คือเป็วิธีที่บอกถึงสถานะของผม และหลักฐานสนับสนุนคือผมจ่ายค่าห้องไป2เท่าเพื่อโชว์ความร่ำรวย เท่านี้เธอก็คงหายสงสัยในเื่ไม่เป็เื่
“นี่กุญแจห้อง 303 ค่ะส่วนเสื้อผ้าจะให้พนักงานไปส่งให้ที่ห้องภายใน10นาทีค่ะ”
“ขอบคุณครับ”
ผมหยิบกุญแจละขึ้นลิฟต์มาบนชั้น3เข้าห้องที่ผมจองไว้โดยเฮเลนยังจับมือผมไว้อยู่
เราเข้ามาในห้องกันแล้ว ผมสั่งให้เฮเลนไปอาบน้ำ ที่ห้องน้ำผมก็นั่งอยู่ที่เตียง
“อ่ะ…คือว่า…เปิดน้ำยังไงหรอค่ะ?”
โรงแรมนี้ก็ค่อนข้างมีระดับเธอคงไม่เคยใช้ของพวกนี้สินะ เธอคงอาบน้ำจากถังเก็บน้ำ,กะละมังอะไรพวกนี้ละมั้งไม่เคยใช้แบบฝักบัวกับเครื่องทำน้ำอุ่นมาก่อนเธอคงจะงงๆ
ผมเข้าไปสาธิตวิธีการใช้ฝักบัวและเครื่องทำน้ำอุ่น และการใช้สบู่อาบน้ำ
“แบบนี้คงเข้าใจสินะ”
“คะ…ค่ะ”
ป๊อกๆๆ
เสียงเคาะประตูน่าจะเอาเสื้อผ้ามาส่งให้
ผมเดินออกมาจากห้องน้ำและตรงไปที่ประตูค่อยๆ บิดลูกบิดประตูออก
เจอคุณยายอายุราว50แล้ว
“สวัสดีจ่ะ ยายเอาเสื้อผ้ามาให้จ่ะ”
“ขอบ….”
“พี่ชาย คือว่า…..”
เสียงของเฮเลนดังมาจากห้องน้ำจนผมเริ่มหมดความอดทน
ผมหยิบเงินให้คุณยายที่อยู่ตรงหน้าที่อยู่ตรงหน้า
“นี่ค่าจ้างสำหรับการช่วยน้องสาวผมอาบน้ำครับจะดีมากเลยถ้าเปลี่ยนชุดให้เธอด้วย”
“อ้าว นี่มากกัน2คนหรอพ่อแม่ไปไหน”
ผมอธิบายแบบเดียวกับที่อธิบายพนักงานต้อนรับฟัง
“อ๋ออย่างงี้นี้เองเล่นจนซนสินะ ได้เลยเดี๋ยวยายช่วยเอง พวกเธอนี่เหมือนหลานของยายอยู่เหมือนกันนะ”
ผมเชิญคุณยายเข้าห้องและคุณยายก็เข้าไปที่ห้องน้ำ
หลังจากนั้นคุณยายก็เริ่มอาบน้ำให้เฮเลนอย่างสะอาด
ผมก็กลับมานั่งที่เตียงและเปิดทีวีหาอะไรดู
“รายงานข่าวครับ ขนาดนี้ทางสมาคมการ์เดี้ยนฮันเตอร์แห่งประเทศเรอาของเรา ได้ประกาศแรงค์กิ้งกาเดี้ยนและแรงค์กิ้งกิลล์ของไตรมาสแรกครับ ระหว่างเดือน มกราคมถึงมีนาคมหรือระยะเวลา3เดือนแรกของปีนั่นเอง”
กาเดี้ยน คือกลุ่มคนที่ต่อกรกับกองกำลังาาปีศาจที่แทรกซึมและปั่นป่วนแต่ละประเทศ หรือจะเรียกว่าพวกเขาว่า ฮีโร่ ผู้กล้า ผู้พิทักษ์ ก็คงประมาณนั้นละ
อาชีพกาเดี้ยนเกิดมาพร้อมกับกองกำลังาาปีศาจนั่นล่ะ
ทำไมถึงมีอาชีพกาเดี้ยนมีตำรวจก็พอแล้วนิคำตอบของคำถามนั้นคือ
ตำรวจมีหน้าที่แค่ปกป้องประชาชนและสืบสวน สอบสวน
แต่กาเดี้ยนเป็เหมือนผู้เสียสละที่ต้องต่อสู้ซึ่งๆ หน้ากับพวกกองกำลังาาปีศาจความเสี่ยงของกาเดี้ยนมีมากกว่าตำรวจ อัตตาการเสียชีวิตสูงมากการปะทะกันแต่ละครั้งต้องมีกาเดี้ยนที่ต้องเสียชีวิตอย่างน้อย1คนตลอด
“ครับ เราไปฟังผลแรงค์กิ้งกันเลยจากประธานสมาคมกาเดี้ยนฮันเตอร์”
สิ้นสุดเสียงของผู้ประกาศข่าว ผมเกือบบีบรีโมทที่อยู่ในมือเกือบแตก ถ้าผมอายุ20ปีคงแตกไปแล้วแน่ๆ แต่ผมอายุแค่ไม่กี่ปีเอง
ไอ้ระย้ำนั่น…
คนที่คอยเป่าหูรัฐบาลที่มาจากรัฐปะา ถ้าจะบอกว่าใครเลวระยำที่สุดคงเป็ไอ้คนนี้คนที่มีอำนาจตัดสินใจเื่ของการวิวัฒนาการและวิจัยของผมคนที่รอบรู้และหิวกระหายในอำนาจเงินทอง
“ยังก่อน…”
ยังไม่ใช่ตอนนี้ฉันจะเก็บแกไว้เฉือดทิ้งคนสุดท้าย ไม่สิไม่ฆ่าทิ้งหรอก การฆ่าให้ตายสำหรับผมมันคือการให้พร
การค่อยๆ ทรมารต่างหากคือบทลงโทษที่แท้จริง
ฉันจะทำลายแกจากข้างใน เมื่อจิตใจแกแตกสลาย เหลือแต่ความรู้สึกนึกคิดฉันจะทรมารร่างกายของแก ฉันจะพรากทุกสิ่งทุกอย่างของแก ลูก เมีย พ่อแม่ พี่น้อง ญาติ คนที่รู้จัก ฉันจะค่อยๆ ทำลายพวกเขาตามความสำคัญน้อยสุดก่อน…คนสุดท้ายก็คือแก
“สวัสดีครับผมเป็ประธานสมาคมการ์เดี้ยนแห่งประเทศเรอาครับ”
ชายหน้าปานกลางค่อนข้างขี้เก๊กอายุ25 สกิลต้นกำเนิดสายผสมแรงค์S
การแบ่งสายสกิลแบ่งได้ตามนี้
สายบริสุทธิ์ พลังที่มีเพียงพลังในสาขาตัวเอง เช่น [จิตใจแตกสาขาเป็ควบคุมจิตใจ และควบคุมจิตใจก็แตกสาขาย่อยไปอีกเป็ควบคุมจิตใจผ่านการัั ควบคุมจิตใจผ่านสายตา และแตกแขนงไปอีกเรื่อยๆ โดยไม่มีการผสมกับพลังต้นกำเนิดอื่น]
สายกลาง [ผสมผสานระหว่างสกิล2สกิลจาก2ต้นกำเนิด] [เช่นเวทย์+กายภาพ=เป็สกิลใหม่และไม่ไปผสมกับต้นกำเนิดอื่นอีก]
สายผสมผสาน [ผสมกันระหว่างสกิล3สกิลขึ้นไปเช่น เวทย์ กายภาพ จิตใจ]
ส่วนแรงค์สกิล

ไม่ว่าจะสายไหนก็มีจุดอ่อนและจุดแข็งที่แตกต่างกันดังนั้นคงบอกไม่ได้หรอกว่าสกิลสายไหนแข็งแกร่งสุดตัวที่วัดความแข็งแกร่งคือลำดับของสกิล เริ่มจากต้นกำเนิดแข็งแกร่งที่สุดเพราะสามารถใช้พลังเกี่ยวกับสาขาตัวเองทั้งหมดเช่น ธาตุ มี ดิน น้ำ ลม ไฟ แสง มืด สายฟ้า พลังต้นกำเนิดสามารถใช้พลังพวกนี้ได้ทั้งหมด ธาตุของข้างต้นที่กล่าวมาคือสายบริสุทธิ์ระดับSและถ้าอตกแขนงออกไปอีกก็จะเป็ระดับ A ละลดลงเรื่อยๆ ตามการแตกแขนงของสาขา เช่น น้ำ [S] แตกแขนง น้ำกรด [A] และน้ำกรด [A] แตกแขนงสาขาย่อยไปอีกเป็ระดับBและระดับก็แตกแขนงสาขาไปอีก
ระดับSใช้งาน พลังของระดับAลงไปได้ทุกระดับ
“งั้นก่อนอื่นเราเริ่มจากอันดับที่50กันก่อนดีกว่านะครับ กาเดี้ยนแรงค์กิ้งที่50 มาเอล วาเดอร์ สกิลสายกลาง ผู้สกิล [ธนูแห่งสายลม] ระดับA และเป็หนึ่งในสมาชิกของกิลล์…”
ธนูแห่งสายลม เกิดจาก [เวทย์•สร้างวัตถุ] [ธาตุ•ลม] สินะ
เห็นคนอื่นๆ มีสกิลกันส่วนของผม
มันยังเป็ปริศนา ว่ามันคืออะไร จะใช่สกิลของต้นกำเนิดเวลาไหมนะ
หรือสายกลางระหว่างเวลากับจิตใจ
ผมต้องหาวิธีปลุกสกิลในตัวผม ผมต้องเร่งเมล็ดพันธุ์แห่งวิวัฒนาการถ้าผมอยากแก้แค้นและเอาชนะผมต้องแข็งแกร่งขึ้น มากกว่านี้ตอนนี้ผมทำได้แค่ยืมมือคนอื่น
“ก็จบลงไปแล้วนะครับสำหรับแรงค์กิ้งกาเดี้ยนและแรงค์กิ้งกิลล์ไตรมาสแรก ไตรมาต่อไปใครจะสร้างผลงานได้โดดเด่นกว่ากันต้องรอชมครับแล้ว เราจะกลับมาอีกครับสำหรับไตรมาสที่2ของให้ทุกคนโปรดวางใจและชีวิตอย่างมีความสุขต่อ พวกกองกำลังปีศาจเราจะเป็กำจัดเอง!”
อยากจะอ้วกชะมัด
“พะ…พี่ชาย”
เสียงเฮเลนที่เรียกผมจากหน้าประตูห้องน้ำ เธออาบน้ำแต่งตัวเสร็จแล้ว
รูปลักษณ์ของเธอเปลี่ยนไปโดยสิ้นเชิง ผมของเธอที่ยุ่งๆ และหยิกๆ ตอนนี้มันเรียบและสลวยสวยงาม
ใบหน้าที่ตอนนี้ขาวใสไร้คราบสกปรกแต่ก่อน
กลิ่นของสบู่ที่ใช้อาบน้ำหอมฟุ้งมาถึงที่นี่
ตอนนี้เธอเริ่มมีรอยยิ้มเล็กน้อย ใบหน้าของเธอออกสีชมพูๆ และแก้มทั้งสองข้างแดงนิดๆ
น่ารักอะไรเช่นนี้
ผมลุกจากเตียงและโค้งขอบคุณคุณยายที่ช่วย
“ขอบคุณมากนะครับที่ช่วยอาบน้ำให้เธอ ตอนนี้ก็ไม่โดนคุณแม่บ่นด่าผมอีกแล้ว”
“โอ้วไม่เป็ไรจ่ะแค่นี้เอง ดูแลน้องสาวดีๆ ละ ยายไปก่อน”
สิ้นสุดเสียงประตูที่ปิดหลังได้ไม่นาน
“พะ…พี่ชายคือว่านะ…หนู”
ก่อนเธอจะพูดจบเสียงท้องที่ร้องของเธอก็พูดแทนซะงั้น คงยังหิวอยู่สินะ
“งั้นเราออกไปเที่ยวกัน ก่อนกลับบ้าน”
“บะ…บ้าน?”
“ใช่แล้วบ้าน”
จากนั้นผมก็ เช็คเอาออกจากโรงแรมและตรงดิ่งไปที่ห้างสรรพสินค้าที่อยู่ใกล้ๆ
ต้องสอนให้เฮเลนรู้จักโลกภายนอกให้ดีเสียก่อนทำให้เธอรู้จักสิ่งต่างๆ ภายนอก ถึงแม้เธอจะมีสกิลเอาตัวรอดสูง แต่นั่นมันก็แค่ข้างถนนชนชั้นล่าง ต้องทำให้เธอรู้จักชนชั้นกลางขึ้นไปบ้าง
ผมซื้อมือถือมา2เครื่อง เป็เครื่องที่ทันสมัยที่สุดในยุคนี้สามารถท่องโลกอินเทอร์เน็ตได้ และโซเชี่ยลมีเดีย ตอนนี้เป็แค่ยุคที่กำลังเปลี่ยนแปลงไปใช้มือถือกันแล้ว
วันนี้ผมได้เห็นสีหน้าอารมณ์ของเฮเลนที่หลากหลายมาก และมันทำให้ระยะห่างของเราลดน้อยลงไป ตอนนี้เธอมีความสุขและรู้สึกอบอุ่น
มีความสุขเข้าไปเถอะเฮเลน เก็บความทรงจำครั้งนี้เอาไว้
ก่อนที่มรสุมครั้งใหญ่ในชีวิตของเธอจะมา
ผมซื้อผ้าใหม่ให้เฮเลนหลายชุดตอนนี้ผมกำลังกลับไปที่สนามบิน
ผมลงจากแท็กซี่และเข้าไปที่สนามบิน
ตอนนี้เฮเลนตัวติดกับผมสุดๆ ราวกับผมเป็ที่พักพิงของเธอ เธอกลัวว่าที่พักพิงนั้นจะหายไป
“เอาละเฮเลนตอนนี้เราต้องสลับบทบาทกันนะ เธอเห็นผู้หญิงตรงนั้นไหม”
ผมชี้ไปทางผู้หญิงแต่งตัวเหมือนนักธุรกิจ
“เธอคิดว่าเธอปลอมเป็คนนั้นได้ไหม”
“น่า…น่าจะได้”
ผมจึงไปส่งเธอที่ห้องน้ำ การเป็คนอื่นกลางแจ้งคงไม่ใช่เื่
“โห เก่งเหมือนกันนี่เฮเลน”
“อ่ะ…อื้อ”
“เอาละไปซื้อตั๋วสำหรับ2คนมาทีนะนี่เงินค่าตั๋ว”
เธอรับเงินจากผมไปและไปที่เคาน์เตอร์ทุกอย่างเป็ไปอย่างราบรื่น เมื่อซื้อตั๋วเธอก็เดินมาหาผม
“พะ…พี่ค่ะ…”
ผมรับตั๋วมาจากเธอ
“อือ ขอบคุณนะ….เฮ…เฮเลน”
เธอมีอาการแปลกๆ อยู่ๆ ใบหน้าของเธอเริ่มบิดเบียวคล้ายจะกลับเป็เด็ก
ผมจึงรีบจูงมือเธอไปยังที่ลับตาคน
“เฮเลน!!!”
เธอกลับมาเป็เด็กอีกครั้ง
“หนูขอโทษ…”
เธอน้ำตาซึมเพราะทำให้ผมผิดหวัง
“อ่าไม่เป็ไร แค่นี้ก็เก่งมากแล้ว”
ผมพูดพร้อมกับลูบหัวของเฮเลนอย่างอ่อนโยน
“หนู…เกือบทำพวกเราซวย”
“เฮเลน เธออายุเท่าไหร่”
“12จะ13แล้ว”
“เธอไม่ควรกดดันตัวเอง เธอทำได้แค่นี้ก็เก่งกว่าฉันแล้ว เธอรู้ไหม ฉันนะไม่มีสกิลเหมือนคนอื่นเขาละ”
“เอ๋…เป็ไปได้หรอ มันมีคนแบบนั้นด้วยหรอค่ะ หนูเคยได้ยินมาว่า มีเพียง 0.0001%เองที่เป็พวกไม่มีเมล็ดพันธ์วิวัฒนาการ”
“อ่า ฉันคือ1ในนั้นละ”
0.0001%คือคนที่ไร้เมล็ดพันธ์วิวัฒนาการ นั่นคือสิ่งที่โลกนี้รู้
“0.0001%เป็พวกไรเมล็ดพันธุ์วิวัฒนาการสินะ…แต่จะใช่จริงหรอแบบนั้นจริงหรอ”
ผมแอบยิ้มที่มุมปากราวกับรู้ข้อเท็จจริง
ผมปลอบเฮเลนเสร็จก็ไปเครื่องบินกันต่อ
สำหรับเฮเลนนี่เป็ครั้งแรกที่เธอนั่งเครื่องบิน เธอจึงตื่นเต้นแบบสุดขีดแต่เธอก็ยังจับชายเสื้อผมไว้แม้จะนั่งข้างกัน
เด็กคนนี้คงกลัวว่าความอบอุ่นนี้จะหายไปสินะ
ผมค่อยๆ ใช้มือซ้ายของผมจับที่หัวของเฮเลนและจัดตำแหน่งของหัวเฮเลนให้มาซบที่ไหล่ผม เพื่อเพิ่มความอบอุ่นให้เธอ
เธอค่อยๆ หลับตาลงและยิ้มอย่างมีความสุข
ผมเองก็เช่นกัน.