เมฆลงมาที่ครัวเพื่อชงกาแฟแก้วใหม่ เสียงฝีเท้าของเขาเป็เพียงสิ่งเดียวที่ดังขึ้นในบ้านอันเงียบเหงานี้ หนุ่มใหญ่ใช้เวลาอยู่ตรงเครื่องชงกาแฟครู่ใหญ่อย่างไม่เร่งรีบ
กระทั่งเสียงเคาะประตูดังขึ้น
“ก๊อก ๆ ๆ” เขาหันกลับไปดู ชั่วขณะหนึ่งถึงกับคิดว่าเป็ เพื่อนบ้าน มาทักทายถึงที่บ้านด้วยซ้ำ แต่ความผิดหวังก็มาเยือนเขาอย่างรวดเร็ว เพราะคนมาใหม่คือพยาบาลที่ดูแลภรรยาในตอนกลางวันและจะกลับไปในตอนเย็น
ทั้งหมดนี้ก็เพื่อให้ในแต่ละวันเขาได้มีเวลาหายใจหายคอได้ทำงานได้มีเวลาเป็ส่วนตัวบ้าง
“อรุณสวัสดิ์ค่ะคุณเมฆ” พร เพิ่งเสร็จสิ้นภารกิจดูแลคนป่วยของตัวเองจึงลงมาหาอะไรดื่มและบังเอิญได้พบกับนายจ้างเข้าพอดี
“ว่าไงครับ คุณพร” เมฆทักทายอย่างเป็กันเอง “ข้างบน... เป็ยังไงบ้างครับ”
“ส่วนใหญ่ก็เงียบ ๆ ค่ะ เมื่อกี้พรเพิ่งเปลี่ยนสายน้ำเกลือให้ไป”
“โอเคครับ” เขาพูดพลางก้มมองนาฬิกาข้อมือ “งั้นอีกสักชั่วโมงค่อยปลุกเขามากินอะไรก็แล้วกันครับ เดี๋ยวผมจะไปวิ่งสักหน่อย ไหน ๆ ฝนก็ซาลงแล้ว”
“เชิญเลยค่ะ ไม่ต้องเป็ห่วงทางนี้นะคะ”
...
อากาศข้างนอกชื้นและเย็นกว่าปกติ
เมฆสวมเสื้อแจ็กเกตบาง ๆ ทับเสื้อยืดเพื่อกันละอองฝนขณะวิ่ง สมัยหนุ่ม ๆ เขาเคยเป็นักกีฬามาก่อนจึงพยายามรักษารูปร่างของตัวเองเอาไว้อย่างสุดความสามารถแม้จะหาเวลาว่างแทบไม่ได้ก็ตาม และการออกมาวิ่งตอนเช้าทำให้เขาไม่กลายเป็ตาแก่ลงพุงน่าเกลียด
หลังจากวิ่งรอบหมู่บ้านเป็ระยะทางเกือบห้ากิโลก็ถึงเวลากลับ ความเร็วของเขาลดลงเมื่อเห็นบ้านของตัวเองอยู่ไม่ไกล
“แฮก แฮก ฟู่ววว โคตรเหนื่อย” เมฆชะลอฝีเท้าลงเมื่อถึงจุดสิ้นสุดการวิ่ง หนุ่มใหญ่งอตัวลงเล็กน้อย มือสองข้างค้ำไว้ที่หัวเข่าแล้วสูดหายใจเข้าออกลึกเพื่อปรับการหายใจ
“อากาศดีเหมาะกับการออกไปวิ่งเลยนะคะ” เสียงใสเอ่ยขึ้น
ร่างหนาชะงักแล้วเงยหน้าขึ้นหันไปมองต้นกำเนิดเสียง ก่อนพบว่าสาวน้อยเพื่อนบ้านคนใหม่กำลังยืนพิงท้ายรถเอสยูวีอยู่ตรงสนามหน้าบ้านของตัวเอง
“ครับ ลุงก็เลยออกไปวิ่งไง”
สาวน้อยยกนิ้วขึ้นกัดแล้วเอ่ย “ผู้ชายชอบออกกำลังกายนี่ดีจังค่ะ”
ประโยคนี้ของเธอทำให้เมฆเลิกคิ้วประหลาดใจ แต่ก็ตั้งสติได้ในเวลาไม่นาน “ขอต้อนรับนะครับเพื่อนบ้านคนใหม่ ลุงชื่อเมฆนะ”
“สวัสดีค่ะ โมรา ค่ะ” เธอเอ่ยพลางยื่นมือออกมาให้
ร่างหนาลังเลเล็กน้อยจนแทบไม่ทันสังเกตก่อนยื่นมือไปจับตอบ... มือของเธอนุ่มและอบอุ่นเหลือเกิน
“ชอบบ้านใหม่มั้ย”
โมรายักไหล่น้อย ๆ “ก็คงชอบมั้งคะ อืม ห้องนอนใหญ่กว่าที่บ้านเก่าเยอะเลยค่ะ”
เมฆหัวเราะเบา ๆ ก่อนพยักหน้าแล้วชวนคุยต่อ “อืม ลุงเดาว่าหนูโมคงเรียนที่xxxใช่มั้ย”
“ใช่ค่ะ เปิดเรียนเดือนหน้าค่ะ” คำตอบของเธอทำให้เมฆพอใจกับความสามารถในการคาดเดาอายุผู้หญิงของตัวเองไม่น้อย
“ถ้ามีอะไรให้ลุงช่วยก็บอกได้นะ” หนุ่มใหญ่บอกอย่างใจดี
“ลุงเมฆใจดีจังเลยค่ะ” สาวน้อยยิ้มหวานให้อีกครั้ง
ร่างหนาโบกมือไปมาแล้วบอกกลั้วหัวเราะ “เพื่อนบ้านกันทั้งนั้นไม่ต้องเกรงใจหรอก เอ่อ ยังไงลุงไปก่อนนะ แก่แล้วตากละอองฝนนาน ๆ เดี๋ยวจะป่วยเอา หนูก็เหมือนกัน... เข้าบ้านเถอะ” แม้จะเสียดายแต่เขาก็ต้องบอกลาเพื่อนบ้านคนใหม่เสียที
โมรายิ้มรับพลางโบกมือลา “บายค่ะ”
เมฆพยักหน้าแล้วหันหลังให้อีกฝ่าย แต่เดินได้สี่ห้าก้าวก็อดใจไม่ไหวหันกลับไปมองแล้วพบว่าสาวน้อยยังคงมองตามเขาอยู่ตลอดเวลา
“บายค่าาาา” พอเห็นเขาก็โบกมือส่งยิ้มสดใสให้อย่างกระตือรือร้นอีกด้วย
เมฆโบกมือตอบ เป็มิตรเหลือเกิน
อย่าหาว่าเขาเข้าข้างตัวเองเลย แต่สัญชาตญาณมันกำลังกระซิบบอกว่า... สาวน้อยคนนี้เหมือนจะเฟลิร์ตใส่เขาอยู่นิด ๆ นะเนี่ย
...
หลังจากเช็กกับพยาบาลพรว่าภรรยาของเขายังคงนอนหลับอยู่ เมฆก็ตัดสินใจไปอาบน้ำโดยไม่แวะเข้าไปหาเธอเหมือนทุกครั้ง
เหตุผลแรกเพราะละอองฝน ส่วนอีกเหตุผลหนึ่งคือกำลังมีเื่กวนใจเขาอยู่
“ซ่าาาา” กระแสน้ำอุ่นที่ไหลออกมาทำให้เกิดไอน้ำขึ้นแล้วมันก็ลอยฟุ้งไปทั่วห้องอย่างรวดเร็ว เขาเริ่มสระผมก่อน จากนั้นก็ฟอกสบู่ ระหว่างนั้นเองภาพเพื่อนบ้านสาวน้อยก็ผุดขึ้นในหัว ทุกอย่างเกิดขึ้นไวมากจนเขาไม่สามารถหยุดยั้งจินตนาการต่อมาของตัวเองเอาไว้ได้เลย
อวัยวะกลางกายที่ถูกละเลยมานานเริ่มแข็งตัวขึ้น มือหนาเอื้อมลงไปด้านล่างแล้วใช้มือที่เปื้อนสบู่ลูบไล้มันช้า ๆ ขณะที่ภาพในหัวหยาบโลนขึ้นเรื่อย ๆ มือของเขาก็เร็วขึ้นด้วยเหมือนกัน
“อาาา” เสียงครางต่ำเล็ดลอดออกมาจากริมฝีปากหนา--- ปากที่ในจินตนาการกำลังโดนสาวน้อยโมราแลบลิ้นเลียอย่างเย้ายวน และเมื่อเธอสอดลิ้นเข้าไปในโพรงปากของเขา เมฆก็รู้สึกว่าเ้าสองลูกด้านล่างเริ่มหดตัวและตึงขึ้น
หนุ่มใหญ่ตัวสั่นด้วยความ้าที่จะปลดปล่อย มันนานมากแล้ว... นานมากเหลือเกินั้แ่ครั้งสุดท้ายที่เขารู้สึกแบบนี้
ในฝันกลางวัน... เขากับโมราถอดเสื้อผ้าออกทีละชิ้น เมื่อพวกเขาล้มตัวลงบนโซฟาสองขาของเธอก็แยกออกจากกัน จากนั้นเขาก็สอดใส่แท่งเอ็นอวบใหญ่เข้าไปในร่องหลืบอันคับแคบของเธอ
“อ๊า โมรา... อ่าาาห์” ร่างหนาคำรามลั่นอย่างไม่อาจควบคุมได้ แท่งเอ็นเปียกลื่นสั่นกระตุก น้ำรักร้อน ๆ พุ่งออกมาเป็ทางยาวก่อนร่วงลงบนพื้นห้องน้ำและถูกสายน้ำชำระล้างไป หนุ่มใหญ่ถึงจุดสุดยอดอย่างรุนแรง ความสุขท่วมท้นไปทั้งร่างจนเขาต้องทรุดตัวลงพิงผนังห้องอาบน้ำอย่างเหนื่อยล้า
กระทั่งสติกลับมา ความรู้สึกผิดก็เข้ามาแทนที่ “บ้าไปแล้ว! ช่วยตัวเองเพราะเด็กคนนั้นเนี่ยนะ”
เมฆสบถด่าตัวเองอีกหลายคำ ยิ่งเห็นคราบความใคร่บนผนังที่ยังไม่ถูกน้ำชะล้างออกไปเขาก็ยิ่งรังเกียจตัวเองหนักขึ้นไปอีก
“อยู่ในนี้ต่อไปไม่ได้แล้ว”
1K
