ธรรมชาติก่อกำเนิดชีวิต ธรรมชาติให้สิ่งต่างๆกับมนุษย์ไม่ว่าจะเป็ เสื้อผ้า ที่อยู่ อาหาร และยารักษาโรค ถึงแม้อย่างนั้นมนุษย์ก็ยังจะทำลายธรรมชาติไม่สนใจใยดี จนสุดท้ายธรรมชาติก็ลงโทษมนุษย์
"ตื้ดดด"เสียงสั่นของโทรศัพท์
"ฮัลโหล ใครครับ"เสียงถามของผู้รับสาย
"ดล วันนี้พ่อไม่ได้กลับบ้านนะ มีคดีแปลกๆนะ พ่อทิ้งเงินไว้ให้แล้ว ไปโรงเรียนด้วยละ"
"ครับพ่อ"เสียงตอบด้วความงัวเงีย
เมื่อดลวางสาย ดลจึงดูนาฬิกาตอนนั้นเวลาตี2 เขาลุกขึ้นมาเปิดเฟสบุ๊คเขาเห็นข่าวแปลกๆเต็มเฟสบุ๊คดลไม่ได้สนใจ และนอนต่อ
เมื่อดลตื่นขึ้นมาก็ทำเหมือนเดิมทุกวัน เมื่อเดินออกจากบ้านในซอยเงียบดลไม่เอะใจอะไรจึงขับมอไซต์ออกจากบ้าน เมื่อติดไฟเเดงก็มีเสียงโทรศัพท์ดังขึ้น
"ไอ้ดลมึงอยู่ไหนว่ะ"เสียงนั้นคือเสียงเพื่อนดล
"กำลังไปโรงเรียน มึงอยู่ไหนเสียงดังโวยวาย"
"มึงไม่ได้ดูข่าวหรอว่ะ ตอนนี้เกิดโรคเชี้ยอะไรไม่รู้ พ่อแม่กุพามาศูนย์ช่วยเหลือที่โรงบาลเนี๊ย"
"เหรอ ตอแหลล่ะมึงโดดเรียนใช่มะ อย่ามาอ้าง"
"กุไม่ได้ตอแหล มึงรีบมาศูนย์ช่วยเหลือก่อน"
"กุจะไปเรียน กุขาดวิชาไทยไม่ได้เเล้ว มึงก็รู้ แม่งมาโนชให้ ร กุแน่ถ้าขาดวันนี้"
"เออมึ9$#@"เสียงขาดหายไปในระหว่างกาสนทนา
"อะไรว่ะเงินหมดมั้ง"
ดลมุ่งหน้าไปโรงเรียนต่อ เมื่อถึงหน้าโรงเรียนดลแปลกใจกับความเงียบเหมือกับว่าเป็่เสาร์อาทิตย์ เขาจึงขับรถไปจอดในโรงจอดรถ เเต่ทันใดเขาเห็นเงาเเวบๆวิ่งผ่านหลังในระหว่างถอดหมวกกันน็อก ดลรุ้สึกแปลกใจจึงเดินไปดู ดลเห็นใครบางคนนั้งยองๆแต่ดลจำเสื้อได้ว่านี้ลุงภารโรงนี้หนา ดลจึงเรียกถามลุงว่า
"ลุงๆ ทำไมวันนี้คนมาน้อยจัง"
คำถามของดลไม่มีการตอบกลับ ดลจึงถามซ้ำ
"ลุงๆ ทำไมวันนี้คนมาน้อยจังครับ"
คำถามของดลไม่มีการตอบกลับเหมือนเดิม ดลจึงเข้าไปจับไหลลุงภารโรง เมื่อดลจับไหลลุงภารโรงก็พลิกตัวกลับมาในปากและมือลุงเต็มไปด้วยไส้เเละเครื่องในหนู
"เชี้ย!"ดลใจึงอุทาน
ภารโรงเดิลเข้ามาหาดลสายตาภารโรงเป็สีแดงดำเเละเส้นเืขึ้นรอบขอบตา ดลเห็นอย่างน้ำจึงรีบวิ่งให้ไว ดลวิ่งจนถึงห้องเรียนดลจึงล็อกประตูจากด้านใน และรีบรวมสติกลับมา
"โทรหาพ่อ ต้องโทรหาพ่อ"ดลรนราน
"ตื้ดด ตื้ดด"
"ติดสิว่ะ"
ทันใดนั้นก็มีผู้คนมาเดินรอบหน้าห้องเคาะประตูเยอะเเยะเเต่ทุกคนสีหน้าเเววตาเหมือนลุงภารโรงไปหมด
"จะทำไงต่อดีว่ะ"................next
6K
