ตอนที่ 17 เลื่อนขั้นสู่ระดับ พันธมิตร
เื่ที่พีทได้ไปขอเบอร์โทรศัพท์เพื่อติดต่อกับหัวหน้าวิน ทำให้แชมป์อยากรู้เป็อย่างมาก ว่าเพื่อนสนิทของเขาทำไปทำไมและทำไปเพื่ออะไร เพราะั้แ่ที่พีทได้เบอร์ของหัวหน้าวินคนนี้มาก ตัวของพีทก็เอาแต่ยิ้มน้อยยิ้มใหญ่ราวกับทำบางสิ่งบางอย่างสำเร็จได้นั่นเอง
ทั้งนี้แชมป์ไม่ได้คิดไปในทางแนวชายรักชายแต่อย่างใด เนื่องจากรู้ว่าพีทไม่ได้มีรสนิยมแบบนั้น แม้พีทจะมีเพื่อนเป็ LGBTQ อยู่มากแต่นั่นเป็เพียงแค่พีทมีนิสัยที่เปิดรับเพศทางเลือกโดยไร้ซึ่งความอคติใดๆ ก็เท่านั้น
“พีท แกไปขอเบอร์น้าเขาทำไมเหรอ?” แชมป์เอ่ยถาม ด้วยความอยากรู้ เพราะเห็นพีทดูมีความสุขหลังจากที่ได้เบอร์ของอีกฝ่ายมา
“น้าคนนั้นเป็ถึงหัวหน้าวินแถวมหาลัยเราเชียวนะ ลองคิดดูถ้าพวกเราสนิทกับหัวหน้าวินแถวมหาลัยเราได้ มันจะสะดวกสบายมากขนาดไหน?” พีทไม่คิดที่จะปิดบังแชมป์เกี่ยวกับเื่ที่เขากำลังจะทำอยู่แล้ว
แชมป์คือเพื่อนสนิทของเขามาั้แ่เด็ก รู้แทบทุกอย่างของกันและกันมาหมดแล้ว อีกทั้งพีทยังมองแชมป์เป็เหมือนหุ้นส่วนของตัวเอง ที่ไม่มีวันที่จะหักหลังกัน ดังนั้นเขาจึงได้บอกเล่าถึงความตั้งใจที่จะติดต่อกับน้าหัวหน้าวินมอเตอร์ไซค์เพื่อที่จะทำธุรกิจบางอย่างในโปรเจกต์จบของเขานั่นเอง
“ว้าว! เอาจริงดิ แกคิดไปไกลถึงขนาดไหนกันว่ะเพื่อน” แชมป์ได้ฟังถึงความตั้งใจของพีทก็ถึงกับอ้าปากค้าง ไม่คิดว่าเพื่อนของตัวเองจะวางแผนได้แยบยลขนาดนี้
อย่างไรก็ตามนั้นเป็เื่ของอนาคตอันใกล้ที่พีทพึ่งจะเริ่มทำเท่านั้น ยังต้องรออีกสักพัก อย่างน้อยก็ต้องรอให้ผ่าน่ปีใหม่ไปเสียก่อน ดังนั้นพีทกับแชมป์จึงไม่ได้เร่งรีบอะไร พลางหันกลับมาโฟกัสกับการแจกไก่ทอดในงานเลี้ยงนี้ให้สำเร็จไปด้วยดีก่อน
แน่นอนภายในงานเลี้ยงโรงงานในครั้งนี้ เป็ร้านไก่ทอดของพีทที่ได้รับความนิยมมากที่สุด ขนาดเขาเตรียมไก่ทอดมาเกิน 400 ชุด ก็ยังหมดเกลี้ยงภายในระยะเวลาอันรวดเร็ว ขนาดที่ว่าลุงเ้าของโรงงานและครอบครัว ก็ยังได้ทานเพียงแค่ไม่กี่ชุดเลยด้วยซ้ำ
ไก่ทอดของพีท ไม่ว่าจะเป็รสชาติไก่ทอดและไก่เกาหลี ล้วนหมดเกลี้ยงภายในไม่กี่ชั่วโมง
ขนาดไก่ที่พึ่งทอดเสร็จจากกระทะ ยังพักน้ำมันและเซตตัวได้ไม่เท่าไร บรรดาพนักงานบริษัทก็ไม่สนใจในความร้อน ยังคงขอรับไปทานโดยที่พีทก็ไม่กล้าขัด
“พ่อหนุ่ม ลุงเพิ่มเงินและค่าแรงให้อีก 5,000 ช่วยเพิ่มปริมาณไก่ทอดมาจัดเรียงให้กับพนักงานของลุงได้ไหม พวกเขาเข้ามาร้องขอกับลุง จนลุงไม่รู้จะทำยังไงแล้วเนี่ย” ครั้นเมื่อพีทเตรียมที่จะเก็บร้านของเขา หลังจากไก่ทอดที่เตรียมมาถูกแจกไปหมดแล้ว ทางด้านของพีทก็เลือกที่จะไปร่ำลาลุงเ้าของโรงงานตามมารยาท
แต่ทว่าลุงเ้าของโรงงานกลับเลือกที่จะเดินมาหาพีทถึงร้านของเขาแทน ลุงเ้าของโรงงานเดินมาด้วยหน้าตาตื่นเล็กน้อย จากการที่เห็นร้านไก่ทอดของพีท แจกอาหารไปจนหมดเกลี้ยงก่อนเวลาที่ตัวเองคาดเอาไว้เสียอีก
งานเลี้ยงในโรงงานเริ่มไปไม่กี่ชั่วโมง จู่ๆ อาหารกินเล่นที่ตั้งใจไว้ ดันมาหมดก่อนเวลา เช่นนี้แล้วมีหรือที่ลุงเ้าของโรงงานจะไม่ร้อนใจ?
ลุงเ้าของโรงงานรีบเดินมาหาพีท เพื่อที่จะร้องขอให้พีทช่วยเพิ่มปริมาณไก่ให้กับงานเลี้ยงในทันที “คือผมยังให้คำตอบไม่ได้ ยังไงผมขอเวลาสัก 5 นาที โทรไปเช็กสต๊อกไก่ที่มีอยู่ก่อนได้หรือเปล่าครับ” พีทไม่ได้รับปากสุ่มสี่สุ่มห้า หลังจากลุงเ้าของโรงงานมาเสนอเงินให้กับเขา
เนื่องจากไก่ที่ร้านของเขา ต้องหมักและสต๊อกเป็วันๆ ไป ไม่ได้มีสต๊อกในปริมาณเหมือนกับร้านใหญ่ๆ
ตู๊ด…ฮัลโหล
“ซู๊ด! ว่าไงพีท มีอะไรเหรอ?”
พีทได้โทรหาฝ้ายและไม่นานนัก ฝ้ายก็รับสายเขา แต่พีทกลับรู้สึกมีบางอย่างแปลกๆ เพราะเขาได้ยินเสียงสูดน้ำมูกของฝ้ายและน้ำเสียงของฝ้ายที่ดูเหมือนกับคนร้องไห้
“ไม่มีอะไรหรอก พอดีที่โรงงานไก่ร้านเราได้แจกไปจนหมดแล้ว ทางลุงเ้าของโรงงานเลยอยากจะจ้างพวกเราเพิ่ม ช่วยดูให้หน่อยได้ไหมว่าไก่ที่หมักไว้มีพอสำหรับ 100 ชุดไหม?” เมื่อเห็นว่าลุงเ้าของโรงงานดูร้อนใจ พีทก็ไม่กล้าเสียเวลาไต่ถามถึงน้ำเสียงแปลกๆ ของฝ้าย เลยรีบวกเข้าเื่สำคัญก่อน เพื่อจัดการกับปัญหาเฉพาะหน้า
ฝ้ายนิ่งเงียบไป ได้ยินแต่เสียงฝีเท้าของเธอ ที่ออกแรงวิ่งไปนับสต๊อกของไก่ที่หมักเสร็จเข้าเนื้อแล้วในตู้เย็น “แฮ่ก~มีพอ 100 ชุด แต่ 100 ชุดนี้อาจจะทำให้หน้าร้านมีของไม่พอขายเหมือนกัน” ฝ้ายตอบกลับ
“. . .” พีทได้ยินก็อึ้งไป เพราะนี้ถือเป็ปัญหาใหญ่สำหรับเขา ในตอนนี้พีทเหมือนคนที่กำลังจับปลาสองมืออยู่ เขารู้ว่าการทำแบบนี้ในเชิงธุรกิจ ไม่ส่งผลดีกับทางร้านของเขาเลยแม้แต่น้อย ควรกำหนดว่าจะให้ความสนใจหน้าร้านหรืองานเลี้ยงมาั้แ่แรก แต่ด้วยสถานการณ์ของเขาที่อยากจะมีเงินทุนให้กับร้าน เขาจึงจำเป็ต้องจับปลาเอาไว้ทั้งสองมืออย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้
พีทเกิดความลังเลและพยายามหาทางออกกับเื่นี้ ซึ่งเขาก็ได้ตัดสินใจแล้ว เขาเลือกที่จะให้ความสำคัญกับหน้าร้านก่อนเป็อันดับแรก แม้เงิน 5,000 ที่ลุงเ้าของโรงงานจะอยู่ตรงหน้าของเขา แต่เขาควรที่จะให้ความสำคัญกับลูกค้าหน้าร้าน ที่เป็ลูกค้ากลุ่มแรกของเขามากกว่า
ทั้งนี้ในระหว่างที่พีทตัดสินใจว่าจะให้ความสำคัญกับหน้าร้านของเขา ทันใดนั้นเสียงในระบบของเขาก็พลันดังขึ้น
[นำไก่ที่ทั้งหมดมาลงที่งานเลี้ยงให้หมดเลย แล้วโทรไปสั่งร้านขายไก่มาลงของให้กับหน้าร้านเดี๋ยวนี้เลย ฉันจะมอบสูตรหมักไก่แบบเร่งด่วนในตำนานของฉันให้เอง]
{ค่าความสัมพันธ์+25 80/100}
[ยินดีด้วยค่าความสัมพันธ์ระหว่างเชฟมินแจกยูได้เลื่อนขั้นสู่ระดับ พันธมิตร]
ท่ามกลางความตึงเครียดที่จำเป็ต้องตัดสินใจ ทางด้านของเชฟมินแจกยูก็ได้เข้ามาช่วยเหลือพีทอีกครั้ง โดยเชฟมินแจกยูมีสูตรหมักไก่แบบเร่งด่วน ที่จะได้รสชาติเหมือนกับสูตรดั้งเดิมเก็บเอาไว้อยู่
เพียงแต่ไม่ได้มอบให้กับพีท เนื่องด้วยค่าความสัมพันธ์ระหว่างพีทกับเชฟมินแจกยู อาจจะยังไม่ถึงระดับที่เชฟมินแจกยูจะมอบสูตรลับนี้ให้
ครั้นตอนนี้ หลังจากที่พีทได้เผยแพร่สูตรไก่ทอดของเชฟมินแจกยูให้กับผู้คนได้รู้จัก ค่าความสัมพันธ์ระหว่างเขากับเชฟมินแจกยู ก็พัฒนามาตลอดจนวันนี้ มันก็เลื่อนขั้นมาอยู่ที่ 80 คะแนน ซึ่งถือเป็ระดับสูง ขั้นที่ 4 ที่มีมากสุด 5 ระดับ
และระดับขั้นที่ 4 นี้ก็คือระดับ ‘พันธมิตร’ ซึ่งผีในระบบสารบัญิญญาผู้ทรงอิทธิพลนี้ก็จะมอบความลับและความรู้ในระดับที่เป็ความลับของตัวเองให้กับโฮสต์ หรือก็คือพีท ในฐานะพันธมิตรชีวิตของตัวเองโดยไม่มีเื่ปิดบังใดๆ อีกต่อไป
ตลอดระยะเวลาที่ผ่านมา พีทไม่ได้สนใจค่าความสัมพันธ์ระหว่างเขากับิญญาผี พวกนี้มาก่อน เพราะไม่รู้ว่ามันมีประโยชน์ยังไง
เนื่องจากทันทีที่ปลดล็อกน้าผีเข้ามาอยู่ในสารบัญิญญาแล้ว พีทก็ได้สูตรทอดไก่ของเชฟมินแจกยูมาในทันทีนั่นเองและวันนี้พอระดับค่าความสัมพันธ์เหมือนเลื่อนขั้นไปยังระดับ พันธมิตร
มันก็ทำให้พีทได้รู้แล้วว่า ค่าความสัมพันธ์นี้มีคุณค่ามากแค่ไหน ‘ติ้ง! ท่านได้สูตรลับในตำนานหมักไก่แบบเร่งด่วนของเชฟมินแจกยู ้าเรียนรู้เลยหรือไม่?’
[เรียน!] พีทไม่รอช้า หลังจากได้รับสูตรลับจากเชฟมินแจกยู สูตรหมักไก่และเทคนิคการทอดไก่ระดับสูงที่เป็ความลับของเชฟมินแจกยูที่ภาคภูมิใจ ก็ซึมซับเข้าสู่ความจำของพีทในทันที
ทุกอย่างเกิดขึ้นเร็วมาก ทันทีที่พีทลืมตาขึ้นมาอีกครั้ง เขาก็รับรู้ได้ถึงสูตรหมักไก่แบบเร่งด่วนและเทคนิคต่างของเชฟมินแจกยูแล้ว
[ขอบคุณครับ ผมจะไม่ทำให้คุณต้องผิดหวัง]
[ยินดีที่ได้ช่วยเหลือ ผู้สืบทอดของฉัน!] พีทและเชฟมินแจกยูต่างขอบคุณซึ่งกันและกัน ก่อนที่พีทจะหันกลับมาแก้ไขกับปัญหาตรงหน้า ที่เขานั้นยังคงถือสายกับฝ้ายอยู่
“ฝ้ายเตรียมไก่ทั้งหมดที่เรามีให้ฉันหน่อย แล้วช่วยเตรียมวัตถุดิบหมักไก่เอาไว้ด้วย ฉันจะกลับไปถึงในอีก 15 นาที” “ได้” ในเมื่อพีทตัดสินใจแล้ว ฝ้ายในฐานะเพื่อนและผู้ถือหุ้นของร้านก็ไม่คิดที่จะคัดค้านอีกต่อไป เมื่อวางสายหญิงสาวก็รีบจัดแจงเตรียมของและวัตถุดิบให้กับพีทตามคำขอโดยทันที
ส่วนทางด้านของพีทเองก็ได้หันกลับมาตอบตกลงกับลุงเ้าของโรงงาน ที่พอได้ยินว่าพีทมีไก่ตามคำขอของตัวเอง ที่ออกจะดูเอาแต่ใจ ลุงเ้าของร้านก็พลันฉีกยิ้มกว้างและได้ป่าวประกาศให้กับพนักงานทุกคนอดใจรอไก่ทอดของพีทอีกสักพักหนึ่ง
“คุณลุงครับถ้าหมดรอบนี้ ไก่ที่ร้านของผมน่าจะไม่มีเหลือแล้วนะครับ ยังไงหากผมทำให้คุณลุงไม่พอใจหรือต้องปฏิเสธคุณลุง อย่าได้ถือโทษโกรธผมเลยนะครับ” พีทไม่รู้ว่าลุงเ้าของโรงงานจะโกรธเขาหรือเปล่า หากว่าไก่ที่จะนำมาเติมในรอบหน้าเกิดหมดอีก ดังนั้นจึงขอโทษขอโพยเพื่อป้องกันเอาไว้ล่วงหน้า
“ลุงต่างหากที่ต้องขอโทษพ่อหนุ่ม ที่วางแผนงานได้ไม่ดี จนต้องลำบากพ่อหนุ่มแบบนี้…ยังไงลุงจะตอบแทนน้ำใจของพ่อหนุ่มอย่างเต็มที่ เช่นกัน” พีทพยักหน้ารับคำขอโทษจากลุงเ้าของโรงงาน ก่อนที่เขาจะรีบขับรถกระบะที่ยืมมาจากเพื่อนของแชมป์ ขับกลับไปที่ตลาด เพื่อไปนำไก่ที่ได้โทรสั่งจากร้านขายไก่เอาไว้แล้ว กลับไปหมักเพื่อเตรียมขายสำหรับหน้าร้าน ทดแทนไก่ชุดเดิมที่จะขายหน้าร้านเอามาใช้ที่งานแทน
ทั้งนี้ตัวของลุงเ้าของร้านก็ได้ให้พีทและแชมป์หยิบยืมรถของตัวเองเพิ่มเติม เพื่อให้พีทและแชมป์เดินทางได้สะดวกมากขึ้น
โดยแชมป์จะขับรถที่ลุงเ้าของโรงงานให้ยืม กลับไปเอาไก่จากฝ้ายและนำกลับทอดที่นี่นั่นเอง
พีทและแชมป์แบ่งงานกันอย่างชัดเจน ไม่นานนักหลังจากพีทกลับมาจากตลาดพร้อมกับไก่สด เขาก็ได้สวนกับแชมป์ที่ได้เดินออกมาจากหอ ด้วยหน้าตาที่บูดบึ้ง ราวกับมีเื่ในใจอย่างไรอย่างนั้น
“มีปัญหาอะไรหรือเปล่า ทำไมแกถึงทำหน้าแบบนั้น ถ้าเหนื่อยก็พักสัก 5 นาทีก่อนก็ได้นะ?” พีทกลัวว่าแชมป์จะเหนื่อย หลังจากต้องวิ่งวุ่นไม่ต่างจากเขา
“เื่งานไม่ได้เหนื่อยหรอก แต่ไอ้ซันต่างหาก ที่มันน่าหงุดหงิด แม่งเอ๊ยอย่าให้เจอหน้านะ จะอัดให้ร่วงเลย…เอาเถอะฉันไม่พูดอะไรดีกว่า แกไปดูฝ้ายก่อนเถอะ เดี๋ยวที่โรงงานฉันจัดการเอง” ถึงแชมป์จะพูดเหมือนไม่มีอะไร กระนั้นพีทก็รู้สึกได้ว่าเพื่อนสนิทของเขาดูหงุดหงิดมากทีเดียว หากตอนนี้พวกเขาไม่ยุ่งอยู่ มีความเป็ไปได้สูงว่าแชมป์คงได้ไปมีเื่ชกต่อยกับซันอย่างแน่นอน
คำถามกับคือ ซัน ทำให้แชมป์โมโหได้ยังไง? พีทรีบหอบไก่ขึ้นไปบนห้องที่ฝ้ายรออยู่ ก่อนที่เขาจะเปิดประตูห้องและพบว่า ฝ้ายกำลังนั่งจัดเตรียมวัตถุดิบสำหรับหมักไก่อยู่ตัวคนเดียว ไม่มีวี่แววของซันที่มาช่วยงานแต่อย่างใด
ฝ้ายเหงื่อออกเต็มตัว จนเสื้อของเธอดูรัดรูปและกระชับสรีระที่โตเป็สาวเต็มวัน ทั้งนี้แม้ผมเผ้าของเธอจะดูยุ่งจนไม่เป็ทรง แต่กระนั้นพีทที่มองเข้ามา ก็ยังมองเห็นฝ้ายเป็ผู้หญิงที่สวยมากอยู่ดี เขาใจเต้นแรงอย่างที่ไม่เคยเป็มาก่อน เมื่อได้เห็นฝ้ายที่กำลังมองมาทางเขาที่อยู่หน้าประตู ดวงตาทั้งสองดวง ประสานกัน
ฝ้ายยิ้มให้กับเขาถึงตอนนี้เธอจะเหนื่อยมาก แต่เธอก็ยังยอมเหนื่อยเพื่อเขา
‘ฝ้ายเธอสวยจัง’
พีทมองไปที่ฝ้าย ในชั่วแวบหนึ่งเขาอยากที่จะเข้าไปสวมกอดฝ้าย อยากที่จะมองดูเรือนร่างของเธอในฐานะ แฟนของเขา แต่กระนั้นด้วยบางสิ่งบางอย่างหรืออาจจะเป็งานที่ยุ่ง มันทำให้พีทต้องสะบัดหน้าเล็กน้อยเพื่อสลัดความคิดที่เกิดขึ้นกับฝ้ายให้ออกไปจากหัว
‘ฝ้ายคือเพื่อนของเขา เขาไม่อาจคิดเกินเลยกับเธอได้…ตั้งสติหน่อยพีท!’
...โปรดติดตามตอนต่อไป...
วันนี้มีตอนแถมให้นะครับ ลงตอน 2 ทุ่มครับ
สามารถติดตามผู้แต่งเพื่อติดต่อสอบถามได้ที่แฟนเพจเลยนะครับ
www.facebook.com/WritelazyV2
นามปากกา.Writelazy