ณ ห้องแต่งตัว
“ฉันยอมตายยังดีกว่าแต่งงานกับคุณ” แอนนาใช้น้ำเสียงไม่เป็มิตร
“งั้นผมจะทำให้คุณเป็ะเอง เป็พวกเดียวกันเลยเป็ไง” เอริครีบขู่พร้อมแยกเขี้ยวใส่เธอ
แอนนารีบเดินถอยหลังจนหลังเธอติดกับผนังห้อง “อย่านะ ไม่งั้นฉันร้องให้คนช่วยจริงๆ ด้วย”
“เอาล่ะ พวกเรามาตกลงกันดีๆ ดีกว่าน่า ผมยังไม่อยากใช้กำลังกับคุณ ผมแค่้าแต่งงานเพื่อเป็สามีภรรยาทางนิตินัย และ้าไข่มุกจากคุณเท่านั้น ผมสัญญาผมจะไม่ยุ่งเกี่ยวกับคุณ” เอริคกล่าว
แอนนายืนคิดอยู่นาน เธอรู้ดีว่าผู้ชายคนนี้ยอมทำทุกอย่างเพื่อเป้าหมาย แม้ต้องฆ่าเธอเขาก็ยอม ดังนั้นแอนนาจึงยอมตกลง “ก็ได้ ฉันยอมแต่งงานกับคุณ พวกเราจะเป็สามีภรรยาโดยนิตินัยเท่านั้น”
“อย่างนี้สิ ค่อยพูดกันง่ายหน่อย งั้นคุณรีบแต่งตัวเถอะ แต่อย่าเล่นตุกติกอะไรอีกล่ะ เพราะผมสามารถติดตามคุณไปได้ทุกที่” เอริคกล่าวย้ำ
แอนนาถอนหายใจ “ค่ะ ฉันไม่หนีหรอก คุณออกไปเถอะ”
ผลสุดท้ายแอนนาจึงยอมเข้าพิธีแต่งงานแทนน้องสาว พอเสร็จพิธี เอริคก็ขับรถสปอร์ตพาเ้าสาวไปที่คฤหาสถ์ของเขาที่เพิ่งซื้อมาหมาดๆ
เอริคแค่้าชิงตำแหน่งพระาา และทำตามข้อแม้ คือ ต้องแต่งงานกับลูกสาวตระกูลแทนนาสและ้าไข่มุกจากแอนนา เขายอมปล่อยให้แอนนาไปที่ห้องส่วนตัวเพื่อทำธุระส่วนตัว ผ่านไปหนึ่งชั่วโมง เขาก็แว๊ปเข้าไปในห้องหญิงสาว โดยไม่เคาะประตูใดๆ ทั้งสิ้น จนแอนนาซึ่งเข้านอนแล้วต้องใที่เห็นเอริคที่ปลายเตียง
“นี่คุณ ก็ไหนว่าต่างคนต่างอยู่ไง แล้วคุณเข้ามาทำไม อีกอย่างคุณควรเคาะประตูเหมือนคนทั่วไปนะคะ คุณควรให้เกียรติฉันบ้าง” แอนนาว่าเป็ชุด
“ผม้าไข่มุกจากคุณ” เอริคทวงไข่มุก
“ไข่มุก อ้อ ใช่ ไข่มุก ตอนนี้ฉันยังให้คุณไม่ได้ค่ะ” แอนนากล่าว
“ทำไม” เอริคขมวดคิ้ว
“มันไม่ได้อยู่ที่ฉัน” แอนนากล่าว
“มันอยู่ที่ไหน ผม้าเดี๋ยวนี้” เอริคเดินเข้าไปหาแอนนา แต่แอนนารีบลุกจากเตียงแล้วเดินถอยจนหลังติดผนังอีกเช่นเคย
“ฉันจะให้ไข่มุกคุณ ก่อนวันชิงตำแหน่งพระาา” แอนนายื่นคำขาด
“คุณให้ผมดีๆ ดีกว่าน่า แล้วผมจะไม่ยุ่งเกี่ยวกับคุณอีกเลย” เอริคไม่ยอม
“ก็บอกว่า ตอนนี้มันไม่ได้อยู่ที่ฉันไง” แอนนากล่าว
เอริคเป็คนเอาแต่ใจตัวเอง เขา้าอะไรแล้วต้องเอาให้ได้ ดังนั้นเขาจึงเดินเข้ามาค้นตัวแอนนาอย่างไม่ให้เกียรติ เขาทำโดยไม่คำนึงถึงว่าแอนนาเป็หญิงสาว
แอนนาดิ้นสุดฤทธิ์และพยายามขัดขืนอย่างเต็มที่ จนกระทั่งเธอหมดความอดทน เลยตบไปที่หน้าของเอริคเข้าอย่างจัง ด้วยความโกรธสุดขีด
“อย่าทำตัวเป็เด็กๆ จะได้มั้ย ฉันบอกแล้วไงว่ามันไม่ได้อยู่ที่ฉัน” แอนนากล่าว
เอริคเอามือจับไปที่แก้ม เขากำลังจะต่อว่า แต่พอเห็นหญิงสาวมีน้ำตาคลอ เขาจึงยอมหยุดการกระทำอันไม่สมควร “ผมขอโทษ แต่ผมจำเป็ต้องใช้ไข่มุกจริงๆ คุณยอมให้ผมเถอะ”
“ฉันบอกแล้ว ฉันจะให้คุณแน่นอน แต่ต้องรอวันก่อนวันชิงตำแหน่ง ถ้าคุณไม่เชื่อฉัน งั้นคุณก็ฆ่าฉันซะเถอะ และคุณจะไม่มีวันรู้ว่าไข่มุกอยู่ที่ไหน” แอนนากล่าว
“ก็ได้ ผมรอให้ถึงวันนั้นก็ได้” เอริคกล่าว
“แต่ฉันมีเงื่อนไข” แอนนากล่าว
“เงื่อนไขอะไรว่ามา” เอริคขมวดคิ้วถาม
“ก่อนถึงวันที่ฉันจะมอบไข่มุกให้คุณ คุณห้ามฆ่ามนุษย์เด็ดขาด ห้ามทำร้ายฉัน และยอมให้ฉันไปทำงานเป็หมอตามปกติ ถ้าผิดข้อใดข้อหนึ่ง เื่ไข่มุก คุณลืมไปได้เลย” แอนนากล่าว
เอริคเห็นว่าตอนนี้ไข่มุกไม่ได้อยู่ที่เธอจริงๆ และอีกอย่างเขาก็ไม่อยากบังคับขู่เข็ญเธอมากเกินไป จึงว่า “ก็ได้ ผมจะทำตามเงื่อนไข”
“เอาล่ะ เมื่อตกลงกันได้ คุณก็ออกไปได้แล้ว ห้ามเข้าห้องฉันแบบนี้อีก” แอนนากล่าว
เอริคพยักหน้าแล้วยอมเดินไปเปิดประตูออกจากห้องของแอนนาเหมือนคนปกติ
“เฮ้ย คุณ ทำไมทำแบบนี้ล่ะ” แอนนาห้ามไม่ทันเสียแล้ว เพราะแอนนาสั่งให้สาวใช้คนสนิทที่ชื่อ แซนดี้ นอนเฝ้าหน้าห้องเพื่อกันไม่ให้ใครเข้าห้องของแอนนา แซนดี้อ้าปากค้างที่เห็นเ้าบ่าวเดินออกมาจากห้องของแอนนา แม้แซนดี้จะแปลกใจว่าเอริคเข้าห้องเ้านายได้ยังไง แต่เธอก็ยิ้มกรุ้มกริ่มที่เ้านายได้เป็ภรรยาของเอริคเต็มตัว เพราะเข้าใจผิดว่าทั้งสองเข้าหอกันแล้ว
แอนนาวิ่งออกมาแล้วรีบอธิบายสาวใช้ทันที “อย่าคิดลึกล่ะแซนดี้ พวกเราแค่คุยกันเท่านั้น”
“ค่ะๆ แค่คุยกัน ว่าแต่คุณผู้ชายเข้าไปได้ยังไงคะ ก็ในเมื่อฉันเฝ้าอยู่หน้าห้องตลอดเลย” แซนดี้ถาม
“ก็เธอเผลอหลับ ยังไม่รู้ตัวงั้นหรอแซนดี้” เอริคแกล้งต่อว่า
“หรอคะ” แซนดี้ทำหน้างง
“เอาล่ะค่ะ ไปนอนกันเถอะ” แอนนารีบพูดตัดบท
เอริคจึงรีบเดินออกไปที่สนามหญ้าเพื่อปรึกษากับลูกน้องถึงเื่ไข่มุก ในขณะที่สองสาวก็เข้านอนตามปกติ
**********************************
“ทำยังไงดีล่ะ ไข่มุกไม่ได้อยู่กับแอนนา แถมเธอจะยอมมอบให้ก่อนวันไปชิงตำแหน่ง” เอริคกล่าว
“แล้วถ้าเธอตระบัดสัตย์ล่ะครับ” แซมสัน ลูกน้องคนหนึ่งกล่าว
“นั่นสิครับ เราไม่รู้เลยว่าเธอมีไข่มุกจริงหรือเปล่า” จอนนี่กล่าวเสริม
“แล้วจะทำยังไง ยิ่งบังคับเธอมากเกินไป เธออาจฆ่าตัวตายก็เป็ไป” เอริคกล่าว
“อย่างนี้มันต้องใช้ไม้อ่อนเท่านั้นครับ” แซมสันเสนอ
“หมายความว่ายังไง” เอริคสงสัย
“ก็ทำทุกอย่างเพื่อให้เธอหลงรักคุณไงครับ เอริค เวลาผู้หญิงหลงรัก เธอยอมมอบทุกอย่างให้อยู่แล้ว” แซมสันกล่าว
“นั่นสิครับ เราไม่จำเป็ต้องบีบบังคับเธอเลยด้วย” จอนนี่เห็นด้วย
“แต่ฉันเอาใจผู้หญิงไม่เป็นี่” เอริคไม่เคยมีแฟน
“พวกผมก็ไม่เคยมีภรรยาเสียด้วย พวกผมก็ไม่รู้เหมือนกัน” แซมสันกล่าว
“งั้นก็ต้องหาผู้หญิงมาเป็ที่ปรึกษาสิครับ พวกเธอต้องรู้ใจผู้หญิงด้วยกันอยู่แล้ว” จอนนี่เสนอ
“อีกอย่าง ผมว่านะ ควรจะมีตัวประกันเพื่อไม่ให้คุณแอนนาหนีด้วย” แซมสันกล่าว
“ทำยังไง” เอริคสงสัย
“ผมว่าพวกเราควรจับแซนดี้เป็ตัวประกัน แล้วส่งสาวใช้คนอื่นไปรับใช้คุณแอนนาแทนไปก่อน” แซมสันเสนอ
“เธอจะยอมเห็นแก่สาวใช้ขนาดนั้นเลยหรอ” เอริคสงสัย
“เธอเป็หมอนะครับ เธอมีจิตเมตตา ยังไงเธอก็ไม่ยอมให้แซนดี้เกิดอันตรายหรอก” แซมสันกล่าว
“ผมเห็นด้วยนะครับ เพื่อป้องกันเธอหนี ยิ่งเธอยืนยันทำงานที่โรงพยาบาล ย่อมมีโอกาสหนีได้ง่าย” จอนนี่เห็นด้วย
“เอาล่ะ งั้นค่อยว่ากันอีกที” เอริคยังไม่ตัดสินใจ
เอริคจึงเดินผละออกมา เข้าไปในห้องเพื่อครุ่นคิดว่าจะทำยังไงดี จะเชื่อลูกน้องดีมั้ย แต่พอเขาเห็นน้ำตาของแอนนา ทำไมเขาถึงรู้สึกหวั่นไหวได้นะ ทั้งๆ ที่เขาเป็คนไร้ใจ แต่เพื่อเป้าหมายแล้ว เขาจะยอมใจอ่อนไม่ได้จริงๆ จึงแข็งใจทำตามแผน
**********************************
เช้าวันรุ่งขึ้น แอนนาอาบน้ำแต่งตัว เธอเปิดประตูออกมาก็แปลกใจที่ไม่พบแซนดี้ เธอจึงเรียกสาวใช้คนสนิททั่วทั้งคฤหาสน์ ก็ไม่ได้ยินเสียงสาวใช้เลย เดินตามหาก็ไม่เจอตัว แอนนาจึงเดินไปเคาะประตูสามีของเธอ
ก๊อกๆ ก๊อกๆ
เอริคเปิดประตูออกมาในสภาพงัวเงีย “มาปลุกอะไรตอนนี้ คุณก็รู้นี่ ว่าแวมไพร์เขานอนตอนกลางวัน”
“คุณเห็นแซนดี้มั้ยคะ” แอนนาถาม
“อ้อ แซนดี้ ผมให้เธอไปอยู่บ้านพักคนงาน” เอริคกล่าว
“คุณไม่สิทธิ์พาคนของฉันไปนะคะ” แอนนาโกรธจัด
“ผมกลัวคุณหนี ผมต้องมีตัวประกันสิ” เอริคกล่าวตรงๆ
“อะไรนะ ก็ฉันยินยอมทำตามข้อตกลงแล้วไง ทำไมคุณไม่ยอมเชื่อใจฉันอีก” แอนนากล่าว
“แซนดี้ปลอดภัยดี ตราบใดที่คุณยังทำตัวดีๆ” เอริคกล่าว
“คุณบีบคั้นฉันมากเกินไปนะคะ” แอนนากล่าว
“หลังวันที่คุณมอบไข่มุกให้ผมแล้ว ผมจะปล่อยตัวแซนดี้” เอริคยื่นคำขาดเช่นกัน
“แล้วฉันจะเชื่อได้ยังไง ว่าคุณจะไม่ดูดเืแซนดี้น่ะ” แอนนาเป็ห่วงลูกน้อง
“ผมยืนยันคำเดิมครับ ผมไม่ทำอันตรายเธอแน่นอน ถ้าคุณไม่หนี” เอริคกล่าว
“ก็ได้ค่ะ งั้นฉันไปทำงานก่อน” แอนนาไม่มีทางเลือก เธอจึงยอมหยุดทะเลาะ แล้วไปทำงานตามปกติ แม้เธอจะอยู่ในอารมณ์โกรธจัดก็ตาม
“แล้วผมจะหาสาวใช้ให้มารับใช้คุณชั่วคราวนะ” เอริคพูดตามหลัง
แอนนาเดินหนีไม่หันมาตอบใดๆ ทั้งสิ้น เธอรีบเดินไปขึ้นรถทันที
เอริคกลับเข้าไปนอนต่อโดยไม่สนใจภรรยาป้ายแดงอีกเลย
แอนนาตรวจคนไข้ทั้งวันแทบจะไม่ได้พัก เมื่อเสร็จงาน เธอกำลังจะเดินไปขึ้นรถ แต่อยู่ดีๆ เธอก็หยุดเดินแล้วฉุกคิด เธอไม่อยากกลับคฤหาสน์เพราะไม่อยากเห็นหน้าเอริค เธอจึงตัดสินใจหันหลังเดินไปที่หอพักแพทย์ เพื่อนอนค้างที่นั่น
แอนนาเปิดประตูห้องพัก ก็ใที่เห็นเอริคนั่งอยู่บนเตียงของเธอ
“คุณมาทำอะไรที่นี่” แอนนาใเลยรีบถาม
“ผมรู้อยู่แล้วว่าคุณไม่ยอมกลับบ้าน ผมเลยมารับคุณด้วยตัวเอง” เอริคกล่าว
“คุณเลิกยุ่งกับฉันจะได้มั้ย ฉันไม่อยากเห็นหน้าคุณ” แอนนากล่าวตามตรง
“ผมรู้ว่าคุณโกรธเื่แซนดี้ แต่ตอนนี้แซนดี้ปลอดภัยดี คุณกลับกับผมแต่โดยดีเถอะนะ อย่าให้ผมต้องใช้แซนดี้เป็เครื่องต่อรองเลย” เอริคเริ่มขู่
“นี่คุณ” แอนนาหยุดแล้วถอนหายใจ เธอี้เีต่อล้อต่อเถียงกับเอริคอีกแล้ว เลยยอมกลับไปคฤหาสน์พร้อมกับเขาแต่โดยดี
**********************************
ลูกน้องเห็นเ้านายทั้งสองกลับมา เลยรีบพาสาวใช้ทั้งสองที่สวมหน้ากากมาแนะนำให้เ้านายทั้งสองรู้จัก
“คุณเอริค คุณแอนนาครับ นี่คือ คริสตี้ กับ ฟีน่า ครับ พวกเธอเป็สาวใช้คนใหม่” จอนนี่แนะนำ
สาวใช้ทั้งสองทักทายเ้านาย
“งั้นให้ฟีน่าไปรับใช้ฉันก็แล้วกัน ส่วนคริสตี้ก็อยู่กับแอนนา” เอริคสั่ง
แอนนาไม่อยากพูดมาก เธอก็เลยเดินไปจูงมือคริสตี้ เพื่อให้คริสตี้ไปอยู่ที่ห้องด้วยกัน
ฟีน่ากำลังจะเดินตามคริสตี้ไป แต่เอริครีบเรียกทันที “จะไปไหนน่ะฟีน่า เธอต้องไปกับฉัน”
“ทำไมไม่ให้ฉันอยู่รับใช้แอนนาล่ะคะ” ฟีน่าสงสัย
“ก็เธอเป็แวมไพร์ ส่วนคริสตี้เป็มนุษย์ ฉันต้องปกป้องความปลอดภัยของภรรยาฉันสิ” เอริคกล่าว
“นี่คุณรู้” ฟีน่าแปลกใจ
“ใช่ ฉันให้ลูกน้องจัดห้องให้เธอแล้ว ฉันจะให้เธอเป็ที่ปรึกษาเื่จีบแอนนา” เอริคกล่าวตามตรง
“ห๊า อะไรนะคะ ก็เธอเป็ภรรยาคุณแล้วนี่ ยังจะต้องจีบอะไรอีกล่ะคะ” ฟีน่าสงสัย
“ฉัน้าให้แอนนามีใจให้กับฉัน” เอริคกล่าว
“หากคุณมีความจริงใจให้เธอ ยังไงคุณก็ทำให้แอนนารักคุณได้ไม่ยากหรอก แต่ถ้าคุณทำเพื่อให้ได้ในสิ่งที่้า คุณก็เตรียมใจได้เลยว่าคุณต้องพบกับความเ็ปแน่นอน” ฟีน่ากล่าว
“ไม่ต้องสอนฉัน ทำตามหน้าที่ของเธอก็พอ” เอริคกล่าว
ฟีน่าส่ายหน้าแล้วเดินไปที่ห้องพักของเธอ
**********************************
วันถัดมาฟีน่าเดินไปที่สนามหญ้าเพื่อพบกับเอริค ทั้งสองไปนั่งที่ม้านั่งด้วยกัน
“ปกติผู้หญิงเขาชอบอะไร และต้องทำยังไงบ้าง” เอริครีบสอบถาม
“โดยทั่วไปนะคะ ผู้หญิงเขาชอบดอกกุหลาบ” ฟีน่าพูดจบก็ทำท่าสูดกลิ่นของเ้านาย
“นี่เธอทำอะไรน่ะ” เอริคใ
“ตอนนี้ฉันได้แต่กลิ่นคราวเื ฉันว่าคุณหาน้ำหอมมาฉีดดีกว่านะคะ แอนนาเขาจะได้อยากอยู่ใกล้คุณบ้าง แล้วค่อยหาโอกาสดีๆ พาคุณแอนนาไปดินเนอร์” ฟีน่าเสนอ
“อย่างงั้นหรอ” เอริคดมกลิ่นก็ได้กลิ่นคราวเืจริงๆ
“อย่างนั้นแหละค่ะ” ฟีน่ากล่าวยิ้มๆ
“อื้อ งั้นขอบคุณมาก เธอกลับไปที่ห้องเถอะ” เอริคกล่าว
“ค่ะ เ้านาย” ฟีน่าเดินจากไปทันที แล้วทิ้งให้เ้านายนั่งฉุกคิดอยู่อย่างนั้น
225
