แสงแรกของเช้าวันใหม่ค่อย ๆ ส่องผ่านกลุ่มเมฆสีเทาที่ปกคลุมกรุงเทพมาตลอดทั้งคืน แม้ท้องฟ้ายังดูหม่นหมอง และควันดำจากอาคารที่พังถล่มยังลอยขึ้นอยู่หลายแห่ง แต่สำหรับผู้คนภายในเมืองเริ่มต้นแล้ว แสงแดดยามเช้านี้กลับมีค่ามากกว่าที่เคย เพราะมันหมายความว่า พวกเขารอดผ่านคืนแรกของวันสิ้นโลกมาได้จริง ๆ
ภายในมหาวิทยาลัย บรรยากาศเริ่มแตกต่างจากเมื่อคืนอย่างชัดเจน ผู้คนหลายคนกำลังช่วยกันเก็บซากมอนสเตอร์และซ่อมแซมกำแพงที่เสียหาย แม้ทุกคนจะดูเหนื่อยล้าและดวงตาแดงก่ำจากการไม่ได้พักผ่อน แต่สีหน้ากลับไม่ได้เต็มไปด้วยความสิ้นหวังเหมือนตอนแรกอีกแล้ว เพราะหลังจากเอาชีวิตรอดจากาเมื่อคืนมาได้ พวกเขาเริ่มเชื่อว่า เมืองแห่งนี้อาจกลายเป็ “ที่ปลอดภัย” จริง ๆ ก็ได้
ส่วนซากร่างของหัวหน้าออร์คคลั่ง ตอนนี้ถูกลากไปวางไว้กลางสนามฟุตบอล ร่างขนาดมหึมาของมันยังคงสร้างแรงกดดันแม้จะตายไปแล้ว ผู้คนหลายคนเดินผ่านด้วยสายตาหวาดหวั่น เพราะไม่มีใครคิดมาก่อนว่า สิ่งมีชีวิตแบบนี้จะมีอยู่จริงบนโลก
ลูเซียนยืนอยู่ใกล้ซากศพอย่างเงียบงัน เสื้อคลุมสีดำยังสะอาดราวกับไม่ได้ผ่านการต่อสู้เมื่อคืน ขณะที่ดวงตาสีฟ้ากำลังกวาดมองรอบเมืองอย่างสงบนิ่ง ราวกับกำลังตรวจสอบทุกอย่างอยู่ตลอดเวลา
หลายคนเริ่มแอบมองเขาเป็ระยะด้วยความเกรงกลัวปนชื่นชม เพราะั้แ่เมื่อคืน ทุกคนต่างเห็นแล้วว่า ชายคนนี้แข็งแกร่งเหนืุ์ธรรมดาแค่ไหน
“หมอนั่นเหมือนตัวละครในเกมเลยว่ะ…” นนท์พึมพำ ขณะนั่งพันแผลอยู่ข้างกำแพง
“แต่เมื่อคืน ถ้าไม่มีเขา พวกเราคงตายหมดแล้วจริง ๆ” มินตอบเบา ๆ พร้อมมองไปทางลูเซียนเช่นกัน
ส่วนธีร์ในตอนนี้ กำลังยืนอยู่ภายในห้องบัญชาการ พร้อมมองหน้าต่างระบบขนาดใหญ่ที่ลอยอยู่ตรงหน้าอย่างเงียบ ๆ
[เมืองเริ่มต้น Lv.1]
[ประชากร : 62/200]
[ค่าศรัทธา : 61]
[เหรียญเมือง : 241]
[สามารถอัปเกรดเมืองได้]
นิ้วของธีร์หยุดค้างอยู่เหนือปุ่มอัปเกรดชั่วครู่ เพราะเขารู้ดีว่า การเลื่อนระดับเมืองครั้งนี้ อาจเปลี่ยนทุกอย่างไปอย่างสิ้นเชิง
ก่อนสุดท้าย เขาจะกดลงไปทันที
ติ๊ง!
[เริ่มอัปเกรดเมือง]
ครืนนนนนน…
ทันใดนั้น พื้นดินทั้งมหาวิทยาลัยก็เริ่มสั่นะเือีกครั้ง ผู้คนจำนวนมากรีบหันมองรอบตัวด้วยความใ ขณะที่แสงสีทองจำนวนมหาศาลเริ่มพุ่งขึ้นจากแกนกลางเมือง ก่อนแผ่กระจายออกไปทั่วพื้นที่อย่างรวดเร็ว
กำแพงเหล็กที่แตกร้าวเมื่อคืน เริ่มซ่อมแซมตัวเองอย่างช้า ๆ โลหะจำนวนมากขยายตัวและเชื่อมกลับเข้าหากันราวกับมีชีวิต หอธนูทั้งสองด้านเริ่มเปลี่ยนรูปร่าง ขนาดของมันใหญ่ขึ้นกว่าเดิมหลายเท่า พร้อมวงเวทสีน้ำเงินที่สลักเพิ่มขึ้นทั่วตัวหอคอย
ขณะเดียวกัน อาคารบางส่วนภายในมหาวิทยาลัยก็เริ่มถูกปรับเปลี่ยนเช่นกัน พื้นที่โล่งกลางสนามเริ่มมีสิ่งปลูกสร้างใหม่ผุดขึ้นจากพื้นทีละแห่ง ทั้งโรงเก็บเสบียง โรงฝึกพื้นฐาน และสิ่งก่อสร้างคล้ายศูนย์บัญชาการขนาดเล็ก
ผู้คนรอบด้านเริ่มมองภาพนั้นด้วยความตื่นตะลึง เพราะแม้จะเห็นระบบสร้างสิ่งปลูกสร้างมาแล้วเมื่อคืน แต่การเห็น “ทั้งเมือง” เปลี่ยนแปลงต่อหน้าต่อตาแบบนี้ ก็ยังเกินกว่าที่สมองของคนธรรมดาจะรับได้อยู่ดี
ติ๊ง!
[เมืองเลื่อนระดับสำเร็จ]
[เมืองเริ่มต้น Lv.2]
[ปลดล็อกสิ่งปลูกสร้างใหม่]
[ปลดล็อกระบบค้าขาย]
[ปลดล็อกระบบวิจัย]
[ปลดล็อกการอัญเชิญฮีโร่เพิ่มเติม]
[ปลดล็อกภารกิจเมือง]
ข้อความจำนวนมหาศาลปรากฏขึ้นตรงหน้าธีร์ทันที จนแม้แต่เขายังเริ่มมึนเล็กน้อย เพราะระบบใหม่ที่ถูกปลดล็อกออกมา มีมากกว่าที่คิดไว้หลายเท่า
และในวินาทีต่อมา…
ติ๊ง!
[ภารกิจเมืองแรกถูกเปิดใช้งาน]
[ภารกิจ : กำจัด Dungeon Beginner กลางกรุงเทพ]
[เวลาที่เหลือ : 43 ชั่วโมง 11 นาที]
[หากล้มเหลว — ดันเจียนจะเชื่อมต่อสมบูรณ์]
[กองทัพปีศาจจะเข้าสู่โลก]
บรรยากาศภายในห้องเงียบลงทันที
สีหน้าของธีร์ค่อย ๆ เคร่งเครียดขึ้นช้า ๆ เพราะแม้เมืองจะรอดจากาเมื่อคืนมาได้ แต่สุดท้าย ทุกอย่างกลับเป็เพียง “จุดเริ่มต้น” เท่านั้น
หากดันเจียนกลางกรุงเทพไม่ถูกทำลายภายในเวลาที่กำหนด โลกทั้งโลกอาจเข้าสู่าของจริงทันที
และในตอนนั้นเอง ลูเซียนก็เดินเข้ามาภายในห้องอย่างเงียบ ๆ
“นายท่าน” เขาพูดด้วยน้ำเสียงเรียบนิ่ง “ข้าััได้ถึงพลังจำนวนมากจากใจกลางเมือง”
ธีร์หันไปมองทันที
“มากแค่ไหน?”
ลูเซียนเงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนตอบออกมาช้า ๆ
“มากพอจะทำลายเมืองระดับปัจจุบันได้อย่างง่ายดาย”
คำตอบนั้น ทำให้ห้องทั้งห้องเงียบลงอีกครั้ง
แม้แต่ธีร์เอง ยังรู้สึกหนาวเย็นขึ้นมาตามสันหลัง เพราะหากแม้แต่ลูเซียนยังพูดแบบนั้น ก็หมายความว่า บอสระดับ Lv.15 ที่พวกเขาเจอเมื่อคืน… อาจเป็เพียงลูกน้องระดับล่างของดันเจียนเท่านั้น
ทันใดนั้นเอง เสียงประกาศของระบบก็ดังขึ้นทั่วโลกอีกครั้ง
[ประกาศทั่วโลก]
[ผู้เล่นคนแรกที่สร้างเมืองระดับ 2 สำเร็จ : ประเทศไทย]
[ได้รับรางวัลพิเศษ : หีบสมบัติระดับ Silver]
[ชื่อเมืองถูกเผยแพร่สู่ผู้รอดชีวิตทั้งหมด]
[ชื่อเมือง : “Eden”]
ทั่วโลก… เริ่มรับรู้การมีอยู่ของเมืองแห่งนี้แล้ว