เจียงชิงจูบีบมือจับปืนสั่นเล็กน้อย พยายามกดกดอารมณ์ใในใจ และกระตุ้นพลังปกป้องร่างกายโดยไม่ได้ตั้งใจ
ทันใดนั้น พลังชีพที่ท่วมท้นพุ่งออกมาคราวกับน้ำท่วม!
ต่อจากนั้น เจียงชิงจูพ่นลมหายใจที่หนาวเหน็บมากออกมา พลังชีพกลับกลายเป็กำแพงน้ำแข็งแข็งแรงหลายชั้น ขวางอยู่หน้าร่างกายเธอ
ถึงแม้กำแพงน้ำแข็งหนาทึบจะดูมั่นคงไม่สามารถทะลุผ่านได้
แต่เมื่อเผชิญกับเงาัจอมยุทธที่พุ่งมาอย่างดุเดือด กลับอ่อนแอราวกระดาษ ไม่มีพลังป้องกันใดๆ เลย!
คะแค๊ก!
เสียงน้ำแข็งแตกสลายดังต่อเนื่อง
ในพริบตา ปืนก็ทำลายกำแพงพลังชีพของเจียงชิงจู ลำปืนสีดำกวาดตัวเธออย่างเบาๆ
ปัง!
เย่หลี่ลดแรงใน่วินาทีสุดท้าย ดึงปืนกลับทันเวลา เหลือเพียงลมพายุแหลมคมกระแทกตัวเจียงชิงจู
เสื้อผ้าที่เรียบร้อยฉีกขาดเป็ส่วนใหญ่ เผยผิวขาวเนียนใต้เสื้อออกมา
เจียงชิงจูลอยลอยตัวไปกว่าสิบซาก ก่อนจะควบคุมร่างกายได้และปรับลมหายใจที่ยุ่งเหยิง
ถึงแม้หน้าตาเลอะเทอะ แต่ดวงตาใสราวน้ำพุในฤดูหนาวกลับสว่างขึ้นมากกว่าเดิม
จากการใช้ยู่หลงเฉิงเฟิงเตียนที่อีกฝ่ายแสดงออกโดยเจตนา เจียงชิงจูมองเห็นสิ่งที่ตนขาดหายไปสำเร็จแล้ว!
เจียงชิงจูยืนถือปืนเงียบ ไม่พูดคำใดราวกับกำลังคิดอะไรบางอย่าง
บรรยากาศในห้องเงียบสงบไปชั่วครู่
เย่หลี่ตั้งปลายปืนลงบนพื้น เอียงศีรษะมองอีกฝ่าย โดยไม่รบกวนการคิด
เขาแสดงข้อควรระวังต่างๆ ของเทคนิคนี้ให้เห็นเต็มที่แล้ว จะตระหนักได้หรือไม่ ขึ้นอยู่กับพร์ของเธอ
"อ๋อ เข้าใจแล้ว"
หลังจากเงียบไปหลายสิบวินาที เจียงชิงจูยกปืนขึ้นอีกครั้ง จัดท่าทางเตรียมต่อสู้
อึ๋ง!
ครั้งนี้ บนปืนสีเงินของเธอก็ปรากฏเงาเกล็ดัอุปมาด้วย!
"สำเร็จแล้ว!"
เจียงชิงจูยกหน้าขึ้นด้วยความดีใจ มองเย่หลี่ "ผมฝึกถึงระดับเชี่ยวชาญตามในตำราได้แล้ว คุณเก่งมากจริงๆ"
เธอรู้สึกเหมือนได้ของแถมมหาศาล สามารถพ้นขั้นคอขาดที่ค้างไว้หลายเดือนในระยะสั้น สิ่งที่ผู้ใหญ่ในตระกูลทำไม่ได้เลย!
เย่หลี่ยิ้มโดยไม่พูด แต่ในใจรู้สึกอับอาย
ตัวเองฝึกยี่สิบปีถึงจะถึงขั้นสำเร็จ เธอเพียงต่อสู้สองท่าก็พ้นขั้นแล้วเหรอ?
"คุณฝึกเทคนิคชุดนี้มานานแค่ไหนแล้ว?"
เย่หลี่กดอารมณ์ในใจ ถามแบบไม่ใส่ใจ
ถ้าไม่ได้ฝึกสั้นจนเกินไป ก็ยังรับได้
"ผมเริ่มฝึกั้แ่เพิ่งขึ้นระดับสอง......"
"จนถึงวันนี้ เกือบครึ่งปีแล้วครับ" เจียงชิงจูหง่อนศีรษะด้วยความอับอาย ตอบกลับ
พูดจบ เธอยกหน้าขึ้น ใบหน้าเ็ายิ้มอย่างฝืน "ก่อนที่จะรู้จักคุณ ผมเคยคิดว่าตัวเองเป็เด็กมีพร์"
เย่หลี่คิดในใจว่า ตอนนี้ก็ยังเป็เด็กมีพร์อยู่ดี ถ้ามีพร์เท่าเธอ ตนคงขึ้นระดับสามไปแล้วนานแล้ว
เขาปรับลมหายใจ พูดด้วยอารมณ์สงบ "คุณเป็เด็กมีพร์จริง ไม่ต้องสงสัย"
"เป็ไปไม่ได้ เมื่อเทียบกับคุณ ผม......"
เสียงของเจียงชิงจูขาด่ ก่อนหน้าปรากฏอารมณ์เศร้าที่ไม่เคยมีมาก่อน "ผมแค่คนธรรมดาที่เติบโตด้วยทรัพยากรที่เท่านั้น"
"......ถ้างั้นก็ฝึกฝนให้ดีนะ" เย่หลี่ถอนหายใจ ยกเลิกความคิดที่จะอธิบาย
เขายิ้มเบาต่อ "บ้านเกิดฉันมีคำกล่าวว่า ครูดีย่อมสอนลูกศิษย์เก่ง
เนื่องจากคุณว่าฉันมีพร์ ตอนนี้มีฉันสอนแล้ว ถ้าไม่แสดงผลงานออกมา อย่าโทษฉันว่าด่าคุณนะ"
เย่หลี่จำชัดว่า ถ้าด่าเจียงชิงจูจนเสียความมั่นใจ จะได้ค่าความชั่วร้าย 500 หน่วย
"......ได้ครับ"
เมื่อได้ยินคำพูด ดวงตาของเจียงชิงจูสว่างขึ้น มีอารมณ์ชื่นชมที่ไม่เคยมีบนใบหน้า
เดิมเธอคิดว่าเย่หลี่เป็คนชอบต่อสู้
เมื่อคุ้นเคยมากขึ้น คิดว่าเป็เด็กมีพร์ที่พูดคำคมแหลมคม
แต่ตอนนี้ เจียงชิงจูรู้สึกว่าคนที่มีพร์ล้ำเลิศและใจดีช่วยเหลือคนอื่นตามนิยาย กำลังยืนอยู่ตรงหน้าตนเอง
เก่งมาก เขาเก่งจริงๆ
"นักเรียนเย่หลี่"
เจียงชิงจูหน้าตาเต็มไปด้วยความจริงใจ ยิ้มพูด "ขอให้คุณติเตือนผมอย่างเข้มงวดตลอดไปนะครับ"
"......กล้าพูดประโยคอับอายแบบนี้ได้ด้วยนะ"
"อับ...อับอายเหรอครับ?"
เจียงชิงจูมองิัที่เผยออกมา ใบหน้าแดงขึ้นถาม นี่คือความคิดจริงใจของเธอ
"อับอายมาก อย่าพูดอีกแล้ว"
เย่หลี่ระบายลมหายใจโดยไม่มีเสียง วางปืนกลับที่เดิม หันมามองเจียงชิงจูที่ดวงตาสว่าง ยิ้มเบา "งั้น วันนี้เลิกแค่นี้ก่อน"
สองวันต่อมา เจียงชิงจูวิ่งไปมาระหว่างห้องฝึกของตนเองและเย่หลี่บ่อยครั้ง
เย่หลี่ก็ปฏิบัติตามคำพูด ถ้าเจียงชิงจูเข้าใจช้า หรือท่าทางเชื่องช้า ก็เริ่มด่าทันที
"ไร้ค่า แค่สาธิตที่เด็กประถมก็เข้าใจ คุณกลับบอกว่าไม่เข้าหัว?"
"เจียงชิงจู! ยายผมที่จากไปแล้วยิงปืนคล่องกว่าคุณ คุณลังเลทำไมอยู่?"
"สัตว์เลวที่มีพร์ต่ำแบบคุณ อยู่ในโลกนักสู้แค่ทำให้ข้าวสารราคาแพงขึ้น!"
ภายใต้การสอนแบบนี้ เจียงชิงจูร้องไหลหลั่งน้ำตาหลายครั้ง ในขณะที่เย่หลี่เก็บเกี่ยวค่าความชั่วร้ายจำนวนมาก
หลังจากอัปเกรดยู่หลงเฉิงเฟิงเตียนจนเต็มขั้น ค่าความชั่วร้ายยังเหลืออีก
【ค่าความชั่วร้ายปัจจุบัน:7,200 หน่วย】
รอแค่เจียงชิงจูสอนวิธีหายใจให้ ความสามารถในการต่อสู้ของเขาจะยกระดับอีกขั้น
ภายใต้การสอนของเย่หลี่ ความสามารถยู่หลงเฉิงเฟิงเตียนของเจียงชิงจูก้าวหน้าอย่างรวดเร็ว
จากเพิ่งถึงระดับเชี่ยวชาญ เริ่มก้าวไปกลางระดับเชี่ยวชาญ
ตามการประเมินของเธอ จะแตะขอบขั้นสำเร็จภายในไม่เกินหนึ่งเดือน
เป็ความก้าวหน้าที่เธอไม่เคยคิดถึงมาก่อน การมีเย่หลี่ผู้มีฝีมืออัจฉริยะช่วยเหลือ เหมือนได้เข็มทิศกำหนดทิศทางกลางทะเลทรายกว้างใหญ่ ไม่ต้องกังวลทิศทางอีกแล้ว เพียงเดินหน้าตามเส้นทางที่เขาชี้ให้
สิ่งที่น่าสนใจคือ เจียงชิงจูมาด้วยเสื้อผ้าเรียบร้อยเสมอ แต่กลับออกไปด้วยเสื้อผ้าเละเทะ
ทำให้เกิดข่าวลือในโรงเรียนมากมาย นักเรียนหลายคนคาดเดาสาเหตุเื้ั รวมถึงข่าวลือไม่ดีหลายประการ
แต่เจียงชิงจูไม่ใส่ใจ
ในสายตาของเธอ ทุกคนในโรงเรียนลินไฮ่หนึ่ง ยกเว้นเย่หลี่ ความคิดเห็นของคนอื่นไม่สำคัญเลย
คำติของเย่หลี่ ฟังดูดีกว่าคำชมปลอมและคำกล่าวร้ายจากคนอื่นมาก
1K
