"อ้าวๆ ดูสิเจอใคร ดอกฟ้าของโรงเรียนทำไมมากับขยะนี่กันหละ"
เสียงผู้หญิงดังขึ้น หลังจากที่ออสและแพรเดินออกจากร้านขายเสื้อผ้าล่าสุดที่เข้าไป พอหันไปมองก็พบว่าเป็น้ำ เธอเดินมากับเพื่อนอีก2คน
น้ำเธอไม่รู้ตัวเลยว่าเธอรอดจากการโดนยำหวุดหวิด เพราะเมื่อคืนหลังจากที่รวมหัวกับพวกพงษ์เล่นงานออสแล้วเธอไม่ได้ไปนั่งดื่มต่อกับพวกผู้ชายแต่กลับเข้าไปในงานเลี้ยงแทน ส่วนพงษ์นั้นแน่นอนว่าไม่คิดจะเล่าเื่ขายน่าให้ผู้หญิงของตัวเองฟังอยู่แล้ว
"้าอะไรน้ำ"เมื่อคืนเขาจำได้ว่าพ่อบ้านชุนบอกว่าจะจัดการพวกที่เหลือเอง ไม่รู้ว่าเขาจัดการยังไงแต่พอเห็นว่าน้ำปกติดีเขาก็รู้สึกหงุดหงิดเล็กน้อย
"ป่าวนี่ ก็แค่แปลกใจว่าทำไมยัยนี่ถึงกล้าเดินกับนายกันจะว่าไปถือของเต็มเลยนะหรือนายเปลี่ยนจากเป็เบ๊ฉันมาเป็เบ๊แม่นี่แทน"เรียกเบ๊แบบเต็มปากเต็มคำเลยนะ
พอได้ยินเธอเรียกแบบนั้นออสก็อดที่จะเจ็บใจไม่ได้ เพราะพอลองคิดดูดีดีแล้วทุกครั้งที่ไปไหนมาไหนด้วยกันเธอก็มักจะให้ออสคอยถือของให้แถมบางครั้งยังให้ออสออกเงินซื้อของเล็กๆน้อยๆให้อีก แต่ตอนนั้นออสยังหลงผู้หญิงคนนี้อยู่เลยไม่ได้ฉุดคิดเลยซักนิดว่าตนโดนหลอกใช้อยู่
"อย่าเอาแพรไปรวมกับผู้หญิงแย่ๆอย่าเธอเลยน้ำ ที่ผ่านมาที่เธอหลอกฉัน ฉันจะไม่เอาเื่อะไรต่อจากนี้ต่างคนต่างอยู่เถอะ"ออสไม่ได้เคียดแค้นอะไรเธอแต่ก็ไม่อยากยุ่งเกี่ยวกับผู้หญิงแบบนี้อยู่แล้ว
"หลอก พูดให้มันดีดีฉันไปหลอกอะไรแกอย่ามาว่าร้ายคนอื่นนะ"
"หรองั้นไอ้ที่บอกว่าจะคบกับฉันหลังจากซื้อสร้องเส้นนั้นให้คืออะไรหละ"
"ต๊ายย ยังจะพูดเื่น้ีอยู่อีกนี่หรือว่ายังหลงเสน่ฉันอยู่ ตื่นได้แล้วเถอะน้ำหน้าอย่างแกฉันไม่เอาด้วยหรอก จะว่าไปยัยแพรนี่ก็ด้วยคิดว่าตัวเองยอมทำโน่นทำนี่ให้แล้วจะได้ยัยนี่หรอ จะบอกอะไรให้นะแม่นี่หนะหยิ่งอย่างกับอะไรดี ไม่มีทางมาคบกับขยะอย่างแกหรอก"พอได้โอกาสน้ำก็ใส่มาชุดใหญ่เลย
ไม่เข้าใจเลยจริงๆว่าไม่ทำเวรทำกรรมอะไรกับยัยนี่ไว้
พอแพรได้ยินเข้าก็ชักจะทนไม่ไหว
"อย่าเข้าใจผิดออสเป็ได้แค่เพื่อนแพรเท่านั้นแหละ แล้วของที่ถือก็ไม่ใช่ของแพรด้วย"
ฉึก ออสรู้สึกเหมือนโดนอะไรแทงเบาๆตอนที่ได้ยินคำว่าได้แค่เพื่อน ดีนะที่เราไม่ได้คิดอะไรเกินเลยไม่งั้นโดนตีตัวออกห่างแน่ๆ ออสคิดในใจ แต่ก็อดที่จะรู้สึกแย่หน่อยๆไม่ได้
แต่ว่าด้านแพรนั้น
โอ๊ยทำไมแพรพูดคำว่าได้แค่หละ บอกว่าเป็เพื่อนก็พอแล้วแท้ๆพูดคำว่าได้แค่ทำไมกันเนี่ย แพรได้แต่กรีดร้องในใจ พูดผิดไปแค่นิดเดียวความหมายที่จะสื่อก็เปลี่ยนไปทันที พอมีคนที่ไม่สนิทกันอยู่ด้วยสกิลการพูดเธอก็เหมือนจะติดลบขึ้นมาโดยอัตโนมัติ หน้าที่ยิ้มแย้มตอนนี้ก็กลายเป็เรียบเฉยไปแล้ว
"สรุปได้แค่เพื่อนสินะดูหน้าหมอนี่สิบูดเป็อะไรก็ไม่รู้แล้วฮ่าๆๆๆ"เสียงของเพื่อนที่มากับน้ำดังขึ้น แต่น้ำไม่ได้สนใจเื่นั้นเธอสนใจของที่ออสถืออยู่มากกว่า เพราะนั่นดูยังไงก็แบรนด์เสื้อผ้าผู้ชาย ส่วนอีกข้างก็เกมส์ไม่ใช่ของแพรแน่ๆ
"แพรเธอซื้อของพวกนี้ให้หมอนี่งั้นหรอ?"น้ำหันไปถามถามแพรด้วยสีหน้าสงสัย
"ป่าว เขาซื้อเอง"แพรตอบกลับสั้นๆ
"ตลกตายละ โกหกไม่เนียนเลยซักนิด อย่างไอ้ออสเนี่ยนะจะซื้อของพวกนี้เอง"น้ำสวนกลับทันที เธอมั่นใจว่าตัวเองรู้จักออสดีกว่าใคร ถึงเธอจะรู้ว่าก่อนหน้านี้ออสใช้เงินจ่ายค่าปรับกับซื้อโน็ตบุ๊คไป แต่เธอชื่อว่านั่นคือเงินที่ออสเตรียมไว้สำหรับเรียนต่อแต่ต้องยอมจ่ายเพราะไม่อยากติดประวัติ ส่วนโน็ตบุ๊คเธอก็คิดว่าเขาวางแผนเก็บตังที่จะซื้อไว้ใช้ตอนเรียนอยู่แล้ว
"ไอ้กระจอกนี่ประหยัดซะจนเกือบจะเข้าขั้นงกเลยด้วยซ้ำ ไม่มีทางซื้อของแพงๆพวกนี้เองแน่นอน"
"อ๋อเข้าใจหละ"น้ำยิ่มอย่างมีเลศนัย
"ฉลาดขึ้นแล้วสินะ ตอนนี้คงเลื่อนขั้นจากเบ๊เป็แมงดาแทน แต่แปลกใจนะเนี่ยไม่คิดว่า ยัยคุณหนูที่ทำตัวหยิ่งๆที่แท้จะเป็พวกจ่ายเงินเลี้ยงผู้ชาย ที่เห็นนิ่งๆคือสร้างภาพสินะ ลับหลังคงกินไม่เลือกเลยขนาดมาเอาไอ้ขยะนี่"
"หยุดนะน้ำ แพรไม่เกี่ยวอะไรด้วย ของพวกนี้ฉันซื้อเองทั้งนั้น"พอได้ยินสิ่งที่น้ำพูดเขาก็เริ่มไม่พอใจ เขาไม่อยากให้น้ำดึงแพรเข้ามาเกี่ยว
ตัวเขาเองโดนดูถูกมาตลอดเลยไม่รู้สึกอะไรมาก ถึงจะไม่พอใจที่น้ำเปลี่ยนท่าทีได้เร็วมากเพราะเมื่อไม่กี่วันก่อนหน้านี้เธอยังเธอยังแสดงท่าทางออดอ้อนให้เขาซื้อสร้องให้อยู่เลยก็เถอะ
"แหม ปกป้องกันดีจังนะสงสัยยัยนี่จะเปย์หนัก หรือว่านายกินแม่คุณหนูนี่ไปแล้วหละเอ๊ะหรือว่าเป็ฝ่ายโดนกินนะ"พอได้ยินแบบนี้ออสก็โมโหเืขึ้นหน้าทันที
"น้ำไม่มีสิทธิมาดูถูกแพรแบบนี้นะ"
"อย่าคิดว่าคนอื่นจะมีนิสัยต่ำๆแบบตัวเองสิ แต่พอเห็นแบบนี้ก็พอเข้าใจนะว่าทำไมถึงอยู่กับคนแบบไอ้พงษ์ได้"แพรพูดยังไม่จบดี ออสก็แทรกขึ้นมาทันที
"ต่ำหรอไอ้ขยะแกมีสิทธิอะไรมาเรียกฉันแบบนั้น อีกอย่างแกคิดว่าฉันจะเกาะติดพงษ์หรอจะบอกให้นะมันก็แค่เศรษฐีบ้านนอก เดี๋ยวไปเรียนในเมืองหลวงก็มีคนที่ดีกว่าเ้านั่นเดินยั้วเยี้ยเต็มไปหมด แต่ถึงแบบนั้นพงษ์มันก็ดีกว่าแกหลายขุม คนอย่างแกเนี่ยกระจอกขนาดจะซื้อของให้สาวแค่ไม่กี่หมื่นยังต้องคิดแล้วคิดอีกเลยด้วยซ้ำ คิดว่าตัวเองดีนักรึไง"
จริงๆแล้วออสพูดถึงนิสัยแต่ดูเหมือนหญิงสาวตรงหน้านี่จะมองเห็นแค่เงินเท่านั้น
"ยังไม่เชื่อว่าฉันซื้อของพวกนี้เองสินะ"
"ได้งั้นตามมาสิ"พอพูดจบออสก็หันซ้ายหันขวาพอเจอจุดหมายแล้วก็จับมือแพรไปแล้วเดินไปทันที
แพรมองมือที่ออสจับอยู่ด้วยอาการเขิลเล็กน้อยแต่ก็เดินตามไปด้วยดี ส่วน3สาวพอเห็นแบบนั้นก็มองหน้ากัน แต่ด้วยความอยากรู้ว่าออสจะทำอะไรเลยตัดสินใจเดินตามไป
ออสเดินไปหยุดอยู่ที่ร้านกระเป๋าแบรนด์เนมร้านหนึ่งก่อนจะจูงมือแพรเดินเข้าไป
"แพรอุส่าเดินเลือกชุดให้เราตั้งหลายชั่วโมงเดี๋ยวเราถือโอกาสนี้ซื้อของขอบคุณแพรสักชิ้นนะ"
"เอ๊ะเดี๋ยวแต่ร้านนี้มันแพงมากเลยนะ"แพรที่ได้ยินก็รีบแย้งขึ้นมาทันที แต่ออสไม่สนใจเขาเดินไปหาพนักงานทันที
"คุณครับ ผมอยากซื้อกระเป๋าให้เพื่อนเป็ของขวัญคุณว่าใบนั้นเหมาะไหม"ออสพูดกับพนักงานก่อนจะชี้ไปที่กระเป๋าสีครีมใบหนึ่งก่อนจะชี้ไปที่แพรที่อยู่ข้างๆเพื่อบอกพนักงานว่านี่คือผู้หญิงที่เขาจะซื้อให้
"คุณผู้หญิงโชคดีมากเลยนะคะ แฟนคุณตาถึงสุดๆกระเป๋าใบนั้นเป็ดีไซน์ที่พึ่งออกใหม่เหมาะกับคุณมากเลย"พนักงานก็รีบยกยอออสให้แพรฟังทันที
"บอกราคาก่อนสิพนักงานรับรองเ้านี้ต้องเปลี่ยนใจไม่ซื้อแน่นอน"น้ำที่ตามมาข้างหลังรีบพูดขึ้นเพื่อเบรคพนักงานที่ทำท่าจะดีใจจนตัวลอยเพราะจะได้ค่าคอมก้อนใหญ่
"กระเป๋าใบนี้เป็รุ่นใหม่ที่พึ่งออกเลยค่ะ ทำจากหนังอย่างดี ราคาไม่แพงเลยนะคะเมื่อเทียบกับคุณภาพ"
"เท่าไหร่"น้ำแทรกขึ้นโดยไม่สนใจพนักงานที่กำลังพยายามขายของแบบสุดชีวิต ทำเอาพนักงานขายมองหน้าเธอด้วยความไม่พอใจก่อนจะพูดขึ้นห้วนๆ
"28,000ยูนิต ถ้าคุณไม่คิดจะซื้อก็ช่วยอย่ามารบกวนฉันขายของด้วย"
"ฮึคิดว่าจะขายได้รึไงไอ้ขยะนี่มันไม่มีปัญญาซื้อหรอกแค่ขี้โม้อวดสาวไปงั้นแหละ"พอได้ยินราคาน้ำก็มั่นใจว่าออสจะเปลี่ยนใจไม่ซื้อแน่นอน เธอยิ้มอย่างมีชัยรอดูคนหน้าแหกทันที แต่ทว่า
"เอาไปรูดแล้วห่อของมาเลย"ออสหยิบบัตรสีดำยื่นให้พนักงานทันที พอเห็นดังนั้นเธอก็รีบหยิบบัตรแล้วเดินไปทันทีเพราะกลัวผู้หญิงงี่เง่าสามคนที่เข้ามาทีหลังจะพูดจะอะไรที่ทำให้ชายคนนี้เปลี่ยนใจ
"ออสเดี๋ยว28,000มันแพงไปแพรรับไว้ไม่ได้หรอก"ถ้าออสซื้อของขวัญให้เธอชิ้นหนึ่งราคาไม่กี่ร้อยเธอก็คงจะรับไว้ตามมารยาทแต่ราคากระเป๋านี่เธอขายของทั้งเดือนยังไม่พอซื้อเลย ไหนออสพึ่งจะช่วยเธอจ่ายค่าคุ้มครองนักเลงไปอีก45,000
"แต่เราบอกพนักงานไปแล้วแพรถ้ายกเลิกก็เสียหน้ากันพอดีกับพนักงานไม่เท่าไหร่ หันไปดูสิคนรอซ้ำเติมยืนรออยู่นั่น"ออสพูดขึ้นก่อนจะเหลือบสายตาไปที่พวกน้ำที่ยืนยิ้มเยาะอยู่ ก่อนจะเดินไปกดรหัสบัตรให้พนักงาน
บัตรvipของอออสนั้นต้องกดรหัสที่เครื่องทุกครั้งเนื่องจากมันไม่จำกัดวงเงิน เพื่อป้องกันไม่ให้ใครนำไปใช้โดยไม่ได้รับอนุญาติ
ตึ้ดด ชำระเงินเรียบร้อย
พอชำระเงินเรียบร้อยพนักงานก็คือบัตรให้ออสก่อนจะรีบนำกระเป๋าเข้าไปห่ออย่างดีที่หลังร้้านทันที
"บะบ้าน่าแกมีเงินซื้อกระเป๋าราคาแพงขนาดนั้นได้ยังไง แถมยังไม่ได้ซื้อไว้ใช้เองอีก"หลังจากที่ออสจากเงินได้สำเร็จน้ำก็เบิกตากว้างอย่างตกตะลึง
"กระเป๋านี่มันของผู้หญิงฉันจะซื้อไว้ใช้เองทำไม"
"แกเอาเงินมาไหนเยอะแยะ หรือแกทำธุรกิจผิดกฏหมาย"พอน้ำรู้สึกว่าตัวเองเสียหน้าก็รีบหาเื่แย่ๆยัดให้ออสทันที
"พ่อฉันเป็วิศวกรเ้าของบริษัทก่อสร้างนะถึงจะเป็บริษัทเล็กๆก็เหอะคิดว่าท่านไม่ได้ทิ้งอะไรไว้เลยหรือไง แล้วที่ผ่านมาฉันก็ขยันทำงานมาตลอดทำไมคิดว่าจะไม่มีเงินเก็บเลยหละ"
"แกหลอกฉัน ไอ้ทุเรศฉันขอให้แกซื้ออะไรตั้งหลายอย่างแต่แกกลับบอกว่าไม่มีเงิน"น้ำโวยวายทันที
พอได้ยินแพรก็หันไปมองออสเล็กน้อยเพราะเธอรู้ว่าจริงๆแล้วออสพึ่งจะเอาเงินมรดกมาใช้ได้หลังเรียนจบไม่กี่วันแต่เธอก็ไม่ได้พูดอะไรออกไป
"โชคดีแล้วที่ทำแบบนั้นไม่งั้นคงโดนผู้หญิงแย่ๆอย่างเธอหลอกจนเสียไปอีกไม่รู้เท่าไหร่ จะว่าไปตอนนี้คงเชื่อแล้วมั้งว่าของพวกนี้ฉันซื้อเอง"พอพูดจบพนักงานก็เดินออกมาพร้อมกลับถุงหิ้วอย่างดี ออสพยักหน้าทีนึงก่อนจะหันไปทางแพรเพื่อเป็สัญญาณให้พนักงานส่งของให้แพร
"แพร เราจ่ายตังไปแล้วนะ ถ้าแพรไม่รับเราก็ไม่รู้จะเอาไปทำอะไรเพราะงั้นรับไว้เถอะเราอยากให้แพรจริงๆ"ออสพูดขึ้นหลังจากเห้นแพรลังเลที่จะรับ
จริงอยู่ที่ออสทำไปเพื่อประชดน้ำ แต่ในเมื่อมีโอกาส แถมตอนนี้เขาก็มีเงินแล้วเขาก็อยากจะลองซื้อของขวัญเปย์สาวดูสักครั้ง แล้วแพรก็ดูไม่น่าจะมีนิสัยแย่ๆเหมือนน้ำแน่ เพราะเขารู้ว่าถ้าเป็เธอคงรับแบบไม่ลังเลไปแล้ว
"ขอบคุณนะ"พอได้ยินแพรก็ยื่นมือไปรับก่อนจะหันมาขอบคุณออส
"ไปกันเถอะ ไม่ต้องไปสนใจพวกนี้แล้วพอพูดจบออสก็เดินนำแพรออกไปทันทีโดยไม่สนใจน้ำที่โวยวายอยู่
"แกไอ้บ้าเอ้ย ฝากไว้ก่อนเหอะ" เธอพูดขึ้นด้วยนำ้เสียงอาฆาตทั้งที่รู้อยู่แกใจว่าที่พาออสไปไหนต่อไหนจริงๆแล้วเธอแค่หาเบ๊ถือของให้เท่านั้น
เพื่อนสองคนที่มาด้วยกันก็ค่อยๆถอยห่างออกมาทีละนิดเพราะหน้าตาน้ำดูหน้ากลัวขึ้นทุกที พวกเธอเลยกลัวโดนลูกหลงไปด้วย
684
