Rebirth to King Football ย้อนเวลามาเป็นราชาฟุตบอล

        ด้านข้างสนาม ไม่ใช่แค่เหล่านักเตะเท่านั้นที่ตกตะลึงกับการทำประตูของเจษ เหล่าผู้คุมสอบก็เช่นกัน ทว่าพวกเขาก็ไม่ได้แสดงออกมานัก

        ยกเว้นอยู่คนหนึ่ง..

        "โอ้! โยกตัวหลอกแล้วรอดูปฏิกิริยาผู้รักษาประตูก่อนค่อยตัดสินใจที่จะยิง..ช่างเป็นการทำประตูที่เลือดเย็นอะไรเช่นนี้..อย่างกับว่านี่คือกองหน้ามากประสบการณ์.." บรูโน่ยังคงพูดกรอกหูสมิทอยู่เช่นเคย

        ก่อนหน้านั้นที่เจษไม่ได้บอลเขาก็รู้สึกโมโหแทนเจษด้วย เพราะเขาจับตาดูเด็กคนนี้และเอาใจช่วยตั้งแต่การคัดเลือกรอบแรก สงสัยเจ้าตัวจะเป็นแฟนตัวยงของเจษไปเสียแล้ว 

        ".."

        สมิทยังคงนิ่งเงียบไม่ตอบกลับเหมือนเคย พลางปรายมองนาฬิกาข้อมือ..

        "หมดเวลาแล้ว"

        พอพูดจบสมิทก็เดินเข้าไปในซุ้มส่วนตัวในเวลาต่อมา..

        "ไอ้พวกบ้างานเอ้ย!!" บรูโน่อดไม่ได้ที่จะตะโกนไล่หลังเพื่อนสนิทของตน

        ..

        ปี๊ดด ปีดดดดดด

        ทางด้านสนามสอบกรรมการก็เป่าหมดเวลาตามที่สมิทกล่าวจริงๆ ซึ่งเป็นเวลาสามสิบนาทีเปะเปะไม่ขาดไม่เกิน

        การทดสอบสนามจริงก็เป็นเช่นนี้ จะทดสอบเพียงสามสิบนาทีเท่านั้น ไม่มีครึ่งหลัง ไม่มีทดเวลา นักฟุตบอลถ้าหวังจะผ่านเข้ารอบต่อไปก็ต้องแสดงฝีเท้าออกมาภายในสามสิบนาทีนี้ให้ได้

        ซึ่งผลก็ต่างคนต่างเล่นดังที่เห็น วัยรุ่นเลือดร้อนก็เป็นเสียแบบนี้ละนะ

        แฮ่ก! แฮ่ก! แฮ่ก!

        เมื่อเวลาหมดลง เจษได้ก้มหน้าลงพื้นพลางใช้สองมือจับเข่าหอบหายใจ เพราะก่อนหน้านี้เขาได้ใช้แรงกายไปเยอะมาก

        'ไอ้ร่างกายบ้านี่ แข่งแค่สามสิบนาทีก็จะไม่ไหวแล้ว ยังเหลือการแข่งอีกนะเฟ้ย!!' เจษรู้สึกไม่พอใจกับความฟิตของตัวเองเล็กน้อย ทั้งๆที่เขาพยายามมาทั้งเดือนแล้วก็ตาม

        อีกอย่างเจษมั่นใจมากว่าตนเองผ่านเข้ารอบต่อไปแน่ๆ เขาไม่คิดว่าตนเองจะตกรอบเลยแม้แต่น้อย เขาดูออกได้ง่ายมาก ไม่สิ ถ้าคุณเล่นฟุตบอลเป็นคุณจะดูออกได้อย่างง่ายดาย เพราะภายในสนามทดสอบแห่งนี้นั้นผู้เข้าแข่งขันต่างคนต่างเล่น มีคนที่เล่นดีอยู่ไม่กี่คนเท่านั้นเอง

        ในเวลาต่อมาเจษก็เดินไปดื่มน้ำที่ทางสโมสรเตรียมไว้ให้ เขากระหายมากในขณะนี้ควรดับกระหายเสียหน่อย 

        หลังจากนั้นเขาก็กลับมานั่งพักตรงที่รวมตัวกันครั้งแรก เพื่อรอประกาศผล

        เวลาผ่านไปประมาณหนึ่งชั่วโมง ทางคณะกรรมการวิเคราะห์การแข่งขันเมื่อสักครู่อย่างรอบคอบก็ถึงเวลาประกาศผล ซึ่งการประกาศผลในครั้งนี้ไม่เหมือนกับครั้งแรก ครั้งนี้ทางทีมงานเรียกชื่อเอาเลยเพราะผู้เข้าแข่งขันเหลือน้อยแล้ว

        สมิทที่เดินออกมาจากซุ้มทีมงานเขาก็เดินไปที่เวที เพื่อประกาศผู้ผ่านเข้ารอบต่อไป..

        ผู้เข้าแข่งขันที่เห็นสมิทเดินมาก็หยุดสิ่งที่ตนกระทำลงพลางเงียบในเวลาต่อมา

        "เอาล่ะ ต่อจากนี้ไปจะมีผู้ที่ผ่านเข้ารอบต่อไปเพียงแค่สิบคนเท่านั้น ส่วนผู้ที่ไม่ผ่านก็เชิญกลับบ้านกันก่อนได้เลยครับหรือจะอยู่ต่อเพื่อเชียร์เพื่อนๆของพวกคุณก็ได้ เอาล่ะเพื่อเป็นการไม่เสียเวลาฉันจะประกาศคนที่ผ่านคนแรก..ลูอีส กัลเซโล่จากประเทศโปรตุเกส.."

        เหล่าผู้คัดเลือกต่างนิ่งเงียบและรอลุ้นรายชื่อของตนเอง ทว่าคนที่โดนขาลชื่อนั้นไม่ได้นิ่งเงียบแต่อย่างใด

        "..เยส!! ผ่านเข้ารอบแล้วโว้ย!!" เป็นวัยรุ่นปีกขวาทีมเดียวกับเจษที่ผ่านเป็นคนแรก

        เมื่อเห็นแบบนั้นเจษก็ได้แต่นึกสงสัย

        'ไอ้หมอนี่มันผ่านไปได้ไงวะ! มันเล่นห่วยสุดๆเลยนะ!'

        สมิทไม่สนใจสิ่งรบกวน เขาประกาศรายชื่อต่อไปทันที

        "...คนที่สอง ฟาบิโอ คัลวัลโย่จากโปรตุเกส คนที่สาม..โจเอล..คนสดท้าย..เจสะดา วิลเลียมส์!!จากประเทศไทย.."

        สมิทเว้นจังหวะครู่หนึ่งเพื่อพักลมหายใจและปล่อยให้ผู้เข้าแข่งขันทำความคุ้นเคยกับอารมณ์ของตน

        "เยส!!"

        เจษเมื่อได้ยินชื่อของตนเองในลำดับสุดท้ายก็รู้สึกดีใจอย่างมากพลางกำปั้นชกลมเงียบๆ ทั้งที่ก่อนหน้านั้นรู้สึกหวั่นใจว่าจะไม่ผ่าน ดันมาปรากฎในชื่อสุดท้ายเสียได้

        ..

        ในเวลาต่อมาสมิทก็พูดขึ้น

        "เอาล่ะ พวกคนที่ผ่านพวกเธอคงจะพักกันพอแล้วใช่ไหม ถ้าอย่างนั้นก็ตามฉันมา ฉันจะพาไปสนามทดสอบสุดท้าย.."

        หลังจากพูดจบ สมิทก็ออกเดินนำไปในทันที ไม่สนใจเหล่าวัยรุ่นที่ร้องห่มร้องไห้เพราะคัดเลือกไม่ผ่าน

        ซึ่งเจษก็เดินตามไปแต่โดยดีเขาก็ทำเป็นไม่สนใจคนเหล่านั้นเหมือนกัน

        'เป็นไงล่ะพวกมึงไม่ส่งบอลกันนัก!! ฮ่าๆๆ เขาก็บอกตั้งแต่แรกอยู่ว่าให้เล่นเป็นทีม!' เจษได้แต่เยาะเย้ยคนที่ไม่ส่งบอลให้เขาอยู่ในใจ

        ใช้เวลาเดินทางไม่นานนักพวกเขาก็เดินมาถึงสนามสอบสุดท้าย อาจเพราะมันเป็นพื้นที่เดียวกันด้วย

        ทว่าสนามสอบสุดท้ายนี้นั้นมีแรงกดดันที่มองไม่เห็นอยู่ทั่วทุกพื้นที่ ต่างกับสนามก่อนหน้านี้อย่างลิบลับ ผู้สมัครที่เดินเข้ามาสัมผัสได้อย่างชัดเจน

        เมื่อเห็นสายตาของวัยรุ่นห้าวเป้งเหล่านั้น จู่ๆเจษก็รู้สึกไม่ดีเหมือนคราวก่อน

        'โว้ว!!!ก็มาสิวัยรุ่น!! ร่างกายข้าพร้อมปะทะอยู่แล้ว'เจษพลันส่งสายตากลับไปอย่างดุเดือด สู้กันทางสายตาเข้าไม่เคยกลัวใครอยู่แล้ว โอ๊ะ! มีอยู่ๆสองสามคน..

        ..

        พอเดินมาถึงสมิทก็พูดขึ้น..

        "เอาล่ะ พวกเธอรอตรงนี้ไปก่อน เดี๋ยวผู้คุมสอบสนามนี้จะมาประกาศการสอบอีกรอบ"พอพูดจบสมิทก็แยกตัวออกไปทันที

        ในเวลานี้เจษก็ได้ลองสังเกตผู้ทดสอบทุกคนที่อยู่ที่นี่ทีละคน ปรากฎว่าไม่มีใครเลยที่ดูเป็นมิตรเลยสักคน ทุกคนต่างนิ่งเงียบทำหน้าเคร่งขรึมพร้อมกับตรวจสอบคู่แข่งของพวกเขาอย่างที่เจษทำ..

        'ที่นี่สนามฟุตบอลนะเฟ้ย!ไม่ใช่สนามมวย อย่าสงสายตาชวนทะเลาะแบบนั้นจะได้ไหม!'

        ..

        สิบนาทีผ่านไป เมื่อทีมงานแจกจ่ายเอกสารให้กับเหล่าผู้สมัครทุกคนแล้ว ผู้บรรยายคนเดิมก็ก้าวขึ้นไปบนอรรถจันทร์

        "เอาล่ะ การตอบสอบรอบสุดท้ายนี้จะเป็นการทดสอบเหมือนในรอบที่ผ่านมา แต่ว่าจะเป็นการเล่นในตำแหน่งที่พวกเธอไม่ถนัด ง่ายๆแค่นี้แหละ..

        ..พวกเธอแต่ละคนจะมีเวลาภายในสนามคนละสิบห้านาที ภายในสิบห้านาทีนี้พวกเธอต้องแสดงศักยภาพออกมาให้หมดถ้าอยากจะเป็นครอบครัวเดียวกันกับพวกเรา..เอาล่ะ ชุดแรกลงสนามได้!!"

        เจษที่ได้รับเอกสารมาพออ่านคร่าวๆแล้วว่าตนอยู่ในชุดแรกก็ลงสนามแข่งไปตามที่ทีมงานบอก..

        ซึ่งในตอนนี้เขาได้เล่นเป็นตำแหน่งปีก ไม่ใช่หน้าเป้าที่เขาถนัดแต่อย่างใด ทว่าถึงอย่างนั้นเขาก็ไม่หวาดหวั่นเลยแม้แต่น้อย อีกทั้งดูท่าทางเขาจะมั่นใจเสียด้วยซ้ำเมื่อรับรู้ตำแหน่งที่ตนเองจะได้เล่น

        'ฟู่.. ตอนแรกก็ตกใจหมดนึกว่าจะได้เล่นเป็นฟูลแบ็คเสียแล้ว.. ฮ่าๆๆ วัยรุ่นโปรตุเกสอยู่ไหมนะ? เดี๋ยวพี่คนนี้จะเล่นตำแหน่งนี้ให้ดูเอง!! งานนี้ยังไงพี่เจษสุดหล่อก็ผ่านชัวร์ป๊าป!'

                                     I’m number 4