" ตอนนี้อายุครรภ์อยู่ที่ 20 สัปดาห์แล้วค่ะ ถือว่าผ่านมาครึ่งทางแล้ว ่นี้ทารกในครรภ์จะมีความยาว 16.5 เิเ ยาวพอ ๆ กับผลกล้วยค่ะ เซลล์ประสาทภายในสมองของทารก กำลังพัฒนาขึ้นอย่างรวดเร็วโดยเฉพาะอย่างยิ่งเซลล์ประสาทควบคุมการเคลื่อนไหวของกล้ามเนื้อ รวมทั้งระบบประสาทััต่างๆ เช่น ตุ่มรับรส การได้ยินค่ะ.... วันนี้คุณพ่อคุณแม่สามารถรับรู้เพศของทารกในครรภ์ได้ค่ะ "
" ไม่ค่ะ ฉันไม่อยากรู้ อยากเก็บไว้ตอนคลอดดีกว่า" บุญตาตอบออกไปโดยไม่แม้แต่จะถามความคิดเห็นของคาร์ลอสที่นั่งอยู่ข้างๆ
หลังจากพวกเธอเข้ามาในห้องตรวจก็พูดคุยกับคุณหมอเล็กน้อยก่อนที่คุณหมอจะให้เธอไปนอนบนเตียงเพื่อทำการตรวจครรภ์ โดยมีคาร์ลอสเป็คนพยุงเธอขึ้นเตียงและนั่งกุมมือเธอไว้แน่น ซึ่งเธอก็ไม่ได้ว่าอะไร เพราะไม่คิดที่จะกีดกันเขาจากลูกๆ เพราะถึงยังไงเขาก็ยังเป็พ่อ ถ้าหากวันหนึ่งไม่มีเธอลูกๆ ก็ยังมีพ่อมีครอบครัวที่ให้ความอบอุ่นพวกเขาได้ การที่เธอจะทิฐิและเห็นความสะใจของตัวเองเป็ใหญ่เธอทำไม่ได้ ถึงแม้เธอกับเขาจะไม่กลับมาคบกันแต่เธอก็กีดกันพวกเขาไม่ได้จริงๆ
เธอััได้ถึงมือที่ชื้นเหงื่อของเขากับลมหายใจที่พ่นออกมาอย่างหนักหน่วง ตอนนี้เขาคงตื่นเต้นไม่แพ้เธอ
" คุณแม่กับคุณพ่อพร้อมนะคะ " คุณหมอเอ่ยขึ้นหลังจากที่ทาเจลบนท้องของเธอ ก่อนจะวางเครื่องอัลตราซาวนด์ลงไปบนหน้าท้อง
เสียงหัวใจเล็กๆ ที่ดังตึกตักทำให้คาร์ลอสจับมือบุญตาไว้แน่น ก่อนจะยกมือเธอขึ้นมาจูบพร้อมน้ำตาที่ไหลออกมา ความรู้สึกตื้นตันใจเกิดขึ้นอย่างยากจะอธิบาย
" ทารกอาจจะตัวเล็กไปบ้างแต่สมบูรณ์แข็งแรงดีค่ะ" หลังจากที่คุณหมอตรวจเสร็จก็อธิบายให้เธอกับเขาฟัง พร้อมกับชี้ให้ดูอวัยวะต่างๆ ของลูกน้อย
"คุณแม่คุณพ่อเห็นตรงนี้ไหมคะ นี่คือหน้าด้านข้างน้องค่ะ จมูกโด่งมาเชียว " แล้วคุณหมอก็กดถ่ายรูปไว้ให้
" ไหนขอหมอตรวจและดูหน้าของอีกคนสิ " พอคุณหมอพูดจบคาร์ลอสก็เด้งตัวลุกขึ้นเอามือปิดปากด้วยความใ
" ฝะฝะ แฝดเหรอครับ " คุณหมอมองหน้าเธอก่อนจะหันไปยิ้มและตอบคำถามเขา
" ใช่ค่ะ คุณได้ลูกแฝด"
" YESS!! " คาร์ลอสร้องดีใจเสียงดัง
" นี่ไงคะ มาแอบอยู่หลังพี่ตรงนี้เอง " คาร์ลอสรีบนั่งลงกุมมือเธอพร้อมกับตั้งใจดูลูกในจอมอร์นิเตอร์ เขาตั้งใจฟังทุกรายละเอียดที่คุณหมอพูด และสอบถามโน่นนี่นั่นจนเธอแอบเกรงใจคุณหมอ พอตรวจร่างกายเสร็จคุณหมอก็อนุญาตให้เธอกลับบ้านได้
" ตาที่รัก.. ได้โปรดกลับบ้านเรากับพี่นะครับ " คาร์ลอสอ้อนวอนเธอเพราะเธอไม่ยอมกลับกับเขา
" ตาจะไม่กีดกันพี่กับลูกค่ะ พี่สามารถมาพบเจอลูกได้ตลอดเวลา แต่ตาจะอยู่ที่นี่ " ไม่ใช่ว่าเธอไม่รักเขา ไม่อยากอยู่ใกล้เขาแต่ตอนนี้ใจเธอยังไม่พร้อม
" โธ่..ตาจะไม่ให้อภัยพี่จริงๆ หรือครับ..หากตาไม่กลับพี่ก็ไม่กลับ พี่จะอยู่ที่นี่กับตาและลูกเพราะหากพี่กลับไป ตากับลูกคงลืมพี่ไปแน่ๆ จำไม่ได้หรือครับที่คุณหมอบอกว่าตอนนี้ลูกได้ยินที่เราพูดแล้ว...พี่จะอยู่ที่นี่เพื่อพูดกับลูกทุกวัน " เฮ้อ! ...เธอล่ะเหนื่อยจะเถียงกับเขาจริงๆ
" ตามใจอยากอยู่ก็อยู่ แต่ตาจะพักอยู่ที่กระท่อมของตา อยู่ได้ก็อยู่ๆ ไม่ได้ก็เื่ของพี่ " เมียใครเนี่ยใจแข็งจริงๆ! คาร์ลอสรีบเดินเข้าไปพยุงเธอขึ้นรถก่อนจะเข้าไปนั่งที่เบาะหลังข้างเธอโดยมีแจ็คเป็คนขับ
พอขึ้นรถได้ไม่นานบุญตาก็หลับ คาร์ลอสถือจังหวะนั้นขยับไปใกล้เธอพร้อมกับโน้มศีรษะเธอให้มาซบหน้าอกแล้วกอดเธอไว้ ก่อนจะหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาถ่ายรูปของเราและรูปที่เห็นแค่ท้องของเธอ แล้วอับรูปท้องของเธอลงในไอจีพร้อมแค็ปชั้น
" twins on board" ไม่ถึงนาทีก็มีคนคอมเมนท์ข้อความต่างๆ เข้ามามากมาย ทุกคนต่างใและ้าที่จะรู้ความจริง และเพียงไม่นานเขาก็ได้รับข้อความจากเพื่อนๆ เกือบทุกคน
คาร์ลอสที่กำลังอ่านข้อความต่างๆ ก็มีสายโทรเข้าจากพ่อ แต่เขาก็ไม่กล้ารับเพราะกลัวจะทำให้คนที่อยู่ในอ้อมกอดตื่นจึงปล่อยให้โทรศัพท์สั่นไปเรื่อยๆ จนดับ แล้วส่งข้อความบอกท่านว่ารับสายไม่ได้เพราะบุญตากำลังหลับเดี๋ยวเขาจะโทรกลับเมื่อถึงที่พัก
คาร์สันที่ยืนอ่านข้อความของเ้าลูกชายแล้วก็ต้องส่ายหัว นี่ขนาดยังไม่แต่งยังเกรงใจเมียขนาดนี้ ถ้าแต่งไปแล้วไม่กลัวเมียจนไม่กล้าออกนอกบ้านเลยรึ
" คาร์สัน! .. คุณเห็นรูปและข้อความในไอจีของไคล์หรือยัง " ภรรยาวิ่งมาหน้าตั้งมาที่ท่าน
" ผมเห็นแล้ว "
" มันหมายความว่ายังไง? คุณคุยกับลูกหรือยัง ฉันโทรไปแต่ลูกไม่รับ ส่งข้อความบอกแค่ว่าติดธุระไว้จะโทรกลับ " คาร์สันมองภรรยานิ่งด้วยตอบคำถามเธอไม่ทัน
" ผมโทรไปแล้วแต่ลูกไม่รับ " ท่านตอบเธอไปตามตรง
" คุณมันไม่ได้เื่ โทรไปใหม่! ถามลูกให้รู้เื่ ถ้าไม่รู้เื่วันนี้ไม่ต้องมานอนกับฉัน! " พูดจบภรรยาก็เดินสะบัดหน้างามๆ ให้ท่านก่อนจะเดินหนีไป จนท่านต้องรีบส่งข้อความหาลูกชายเ้าปัญหาโดยไว
(ให้ตายสิ! ฉันจะได้นอนข้างนอกก็เพราะแก รีบโทรกลับมาหาฉันกับแม่แกเดี๋ยวนี้ ก่อนที่ฉันจะโดนแม่แกโกรธเอา!)
3K
