ผมแค่อยากใช้ชีวิตเหมือนคนธรรมดา..ไม่ได้รึไง!

     "เรเวน! ด้านบนเคลียร์...ระเบิดเวลาถูกติดตั้งให้นับถอยหลังยี่สิบนาที จะให้ทำลายฐานผู้ก่อการร้ายสั่งได้เลย พร้อมกดระเบิดแล้ว"
     เสียงแบล็กดังเข้ามาในหูชุนพอดิบพอดี มันช่วงเวลาที่ชุนเตรียมตัวเก็บกวาดงานต่อ
     "ทางนี้ยังไม่เคลียร์เป็นไปได้ให้ออกไปก่อน รอรับคำสั่งกดระเบิดก่อนเวลา"
     "ทางนั้นมันหนักหรอ ให้ช่วยรึเปล่า?!"
     แบล็กถามกลับมา ซึ่งชุนได้ปฏิเสธไป
     "ไม่ต้องช่วยรีบออกไปซะ หลังจากนี้ห้านาทีกดระเบิดได้ ขากลับแยกกันกลับ..ทางนี้จะขอกลับบ้าน ไม่ต้องให้คนมารับ หลังจากระเบิดฐานมันทิ้งถือว่าภารกิจเสร็จสิ้น..นี่เป็นคำสั่ง"
     พูดจบชุนได้ตัดการเชื่อมต่อทั้งหมด เขาไม่คิดฟังอะไรอีก เพราะการทำลายล้างฐานผู้ก่อการร้ายคือการทำให้ทารกน้อยปลอดภัยและรับประกันว่าจะไม่มีเรื่องวุ่นวายตามเขามาทีหลัง
     "เอาละเว้ย! ใช้ได้แค่มือเดียว..พ่อก็จะเล่นให้เละเป็นโจ๊ก"
     ชุนพึมพำในลำคอและเอามีดสั้นออกมาจากไอเทมบ๊อก จากนั้นเขาได้ปรับให้พลังเขาไปอยู่ในระดับหนึ่งพัน ก่อนจะเริ่มทำลายและฆ่าล้างสิ่งมีชีวิตชั้นใต้ดินในฐานผู้ก่อการร้ายทั้งหมด 
     ชุนใช้เวลาเพียงสามนาทีเปลี่ยนชั้นใต้ดินให้กลายเป็นเศษซาก แต่เขาไม่มีทางหยุดแค่นี้เพราะเป็นนักฆ่าที่รอบคอบ เขาได้ใช้สกิลแปรธาตุกับชั้นใต้ดินทั้งหมด เปลี่ยนมันให้กลายเป็นดินปืนด้วยข้อแลกเปลี่ยนคือพลังครึ่งหนึ่งของเขาถูกใช้ไป
     หลังจากนั้นชุนได้หลบหนีออกมานอกฐานผู้ก่อการร้ายด้วยสกิลล่องหน ก่อนใช้สกิลทะเลเพลิงเผาฐานผู้ก่อการร้ายทิ้ง ซึ่งมันเป็นเวลาห้านาที เวลาเดียวกับริชาร์ดได้จุดระเบิด ดินปืนที่ชุนแปรธาตุเอาไว้ในชั้นดินถูกทะเลเพลิงแผดเผาผสมกับด้านบนปิดกันจึงก่อให้เกิดการระเบิดครั้งใหญ่
     ตัวชุนอยู่ใกล้ที่สุดถูกแรงระเบิดอัดใส่เต็มๆ ยังดีที่เขาเอาตัวบังทารกน้อยไว้ ไม่งั้นทารกน้องคงถูกแรงระเบิดอัดร่าง แต่ชุนที่มีค่าพลังถึงหนึ่งพันทุกค่า ไม่ใช่ว่าเขาจะสู้กับแรงระเบิดระยะประชิดได้ พอต้องปกป้องทารกไว้ด้วยเขาต้องรับแรงระเบิดกับความร้องอย่างเลี่ยงไม่ได้ นอกจากความร้อนและแรงระเบิดที่ส่งร่างชุนกระเด็นเข้าป่าเขาต้องใช้มือและเท้าทำลายต้นไม้กับหินขนาดใหญ่ ไม่งั้นทารกน้อยจะได้รับบาดเจ็บในระยะนี้
     เจ็บโว้ยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย
     เสียงตะโกนหนึ่งดังลั่นป่า โชคดีเสียงระเบิดทำให้ทุกคนหูดับกันหมด คนได้ยินเสียงชุนไม่มีสักคนเดียว
     หนึ่งนาทีหลังจากทุกอย่างสงบลง จุดที่เคยเป็นฐานผู้ก่อการร้ายเหลือแค่หลุมขนาดใหญ่ ทหารหน่วยพิเศษเองยังได้รับผลกระทบจากแรงระเบิดอย่างหนัก ริชาร์ดโชคดีหน่อยที่หนีมาตามคำบอกของชุนและรู้สึกเชื่อถือคำพูดชุนสุดใจ ถึงจะเชื่อคำพูดชุนอยู่แล้วก็ตาม
     ส่วนชุนโชคร้ายและโชคดีในเวลาเดียวกัน เรื่องโชคดีคือทารกน้อยปลอดภัยและไม่มีใครพบเจอเขาอย่างแน่นอน เพราะชุนได้กระเด็นเข้ามาในป่าลึก เรื่องโชคร้ายคือชุนได้รับบาดเจ็บหนักแทบขยับตัวไม่ได้
     "บ้าเอ๊ย! ซวยฉิบหายใครจะไปคิดว่าแรงระเบิดมันจะแรงฉิบหายวายวอดขนาดนี้"
     ชุนสบทออกมา ขณะนั่งหลังพิงหินพร้อมดื่มน้ำยาฟื้นฟูพลังเวทมนตร์และน้ำยาฟื้นฟูพลังกาย ถึงตัวเขาจะไม่มีไอเทมรักษาหรือสกิลรักษา ร่างกายเขายังมีการฟื้นฟูตัวเองอย่างรวดเร็ว น่าเสียดายมันถูกจำกัดตามค่าพลังการฟื้นฟูจึงดีกว่าคนธรรมดาไม่กี่เท่า
     อึก อึก!
     "ซี๊ดดดดดดดดดดดดดด ขยับนิดเดียวเจ็บจี๊ดถึงสมองหรือว่าดวงทั้งหมดได้ใช้กับการช่วยโฮมุนครูส แค่ให้นักทดลองบอกมันกลับช่วยอย่างไว ใช้มีดสั้นสังหารเทพแลกเปลี่ยนกับการรักษามันไปมีดยังกลับมา แต่ก็ดี..ยังได้รู้ว่ามีดสั้นมันไม่มีวันพัง ถึงไอเท็มบ๊อกจะบอกว่ามีเล่มเดียว เอาเข้าจริงมันก็แยกมาใช้สองเล่มได้ ดวงซวยขนาดนี้คงมีที่มาสินะ"
     ชุนบ่นยาวและพยายามลืมความเจ็บปวดไปขณะเดียวกันเขาได้ใช้มืออีกข้างดูว่าทารกน้อยปลอดภัยดีรึเปล่า
     "ปลอดภัยดีสินะ"
     ชุนพึมพำพร้อมกับกำชับทารกที่โอบไว้ด้านซ้ายให้ถนัด ก่อนจะใช้มือขวายันพื้นเพื่อลุกขึ้นยืน แต่พอลุกได้ชุนก็เซไปเซมาไม่ต่างจากคนเมา ซึ่งเขาพยายามคว้าจับต้นไม้ใกล้ๆเอาไว้ถึงจะทรงตัวได้ อย่างไรก็ตามชุนพยายามใช้แขนขวาเพียงข้างเดียวของเขาเป็นแรงส่งไปยังต้นไม้อีกต้นเพื่อมุ่งหน้าไปยังสถานที่ลับของเขา
     ชุนค่อยเดินทางไปอย่างช้าๆ ทุกนาทีเลือดเขาจะหยดลงพื้นไม่ขาดสาย การรักษาตัวเองยังคงช้าไม่เห็นผล แต่ชุนสามารถทนกับพิษบาดแผลและเดินทางได้ต่อเนื่อง ยิ่งไปกว่านั้นยังสามารถรับมือกับสัตว์อย่างหมาล่าเนื้อและเสือได้
     แม้ว่าชุนจะเดินทางเชื่องช้าและคอยรับมือกับอุปสรรคระหว่างทาง แต่เวลาเพียงสองวันหนึ่งคืนเขาสามารถพาตัวเขาและทารกน้อยมาถึงบ้านกลางป่าได้ บ้านหลังนี้อยู่ไกลจากฐานผู้ก่อการร้ายไปร้อยกว่ากิโลเมตร ด้วยสภาพแวดล้อมมีป่ารกทึบล้อมรอบด้านอย่างหนาแน่น มีสัตว์ป่าอยู่รอบๆคนจึงไม่เดินเข้ามายังบริเวณนี้
     แน่นอนว่าฐานลับต้องมีสวนผักผลไม้และบ้านหลังเล็กๆไม่สะดุดตามาก เพราะว่าด้านในบ้านทรงญี่ปุ่นแบบดั้งเดิมมีคนดูแลอยู่ คนดูแลบ้านหลังนี้ไม่ใช่คนธรรมดา แต่เป็นอดีตนักฆ่าลำดับที่สอง โรส โค้ดทูจากคาร์นิวัล สังกัดเดียวกับชุน เธอถูกชุนซื้อตัวมาในราคาหลายล้านเมื่อสองปีก่อน ซึ่งการซื้อ..มีการจดสัญญาเอาไว้ อีกทั้งยังเป็นความต้องการของมิซึฮะที่จะมาเป็นผู้ดูแลบ้านและคอยรับใช้ชุนเหมือนเมด
     "มิซึฮะ!"
     ชุนตะโกนเรียกสุดเสียงแล้วล้มพับหมดสติไปจากอาการบาดเจ็บและความเหนื่อยล้า ส่วนเด็กสาวไม่ได้รับบาดเจ็บ เธอก็หลับไปตามภาษาเด็กทารก
     ผ่านไปไม่ถึงนาที
     หลังจากเสียงตะโกนของชุนดังก้อง สาวสวยสวมชุดกิโมโนสีม่วงลายดอกไม้คนหนึ่งได้วิ่งมาเข้ามาตรวจเช็กร่างกายของชุนว่าได้รับบาดเจ็บขนาดไหน แต่ก่อนอื่นต้องค้นตัวชุนเพื่อหาบาดแผล ซึ่งทำให้เจอเข้ากับทารกน้อยและแขนซ้ายที่เป็นแขนเทียมรวมไปถึงบาดแผลบนร่างกายชุน
     "แขนเขาหายไปไหน เด็กทารกและสภาพไม่สู้ดีของเขามันเกิดอะไรขึ้น!"
     มิซึฮะพูดด้วยความตกใจ เธอนั้นรีบนำทารกน้อยเข้าไปในบ้าน ก่อนจะมาพยุงร่างชุนเข้าไปในบ้านทีหลัง 
     เมื่อพาชุนเข้ามาได้ มิซึฮะได้ถอดชุดของชุนออกและเอาน้ำร้อนที่พึ่งต้มไว้เพื่อชงชาผสมน้ำเย็นเช็ดตัวชุน ก่อนจะไปหยิบกล่องปฐมพยาบาลมารักษาแผลของชุนไม่ให้ติดเชื้อและทำแผลให้ชุน
     พอมิซึฮะทำแผลให้ชุนเสร็จ ทารกน้อยก็ร้องเสียงดังแทบจะทันที มิซึฮะไม่มีประสบการณ์เลี้ยงดูเด็ก เกิดมาจนอายุยี่สิบสามปีมีแค่ทักษะทำอาหาร ทักษะเอาตัวรอดในป่า ทักษะการฆ่า ทักษะเลี้ยงสัตว์และทักษะปลูกพืชผักกับทักษะเล็กๆน้อยๆไม่กี่อย่าง ไม่รู้เลยว่าต้องทำยังไง นอกจากไปเอานมผงมาชงทิ้งไว้ให้หายร้อน
     ระหว่างรอนมหายร้อน..มิซึฮะได้เดินไปเก็บสมุนไพรมาทำยาพอกให้ชุน เธอไม่สงสัยว่าทำไมชุนถึงไม่มีปืนกับชุดเกราะติดตัว เครื่องมือสื่อสารเองยังเหลือแต่ซาก
     -----โปรดติดตามชมตอนต่อไป-----
     ไรท์ : คอมเม้นต์เป็นกำลังใจให้ด้วยนะ...เรื่องนี้จะลงสอง-สามวันต่อตอน หวังว่าทุกคนจะสนุกและเพลิดเพลินไปกับเนื้อเรื่องนะ
     ติชมได้นะ