หลังจากกลับบ้านแล้ว ก็อาบน้ำล้างตัวและกินข้าวกับน้องๆ พูดคุยกันตามภาษาครอบครัวเสร็จ จอห์นก็ขึ้นไปห้องของตน
“แฟรงโก้ พรุ่งนี้มีอะไรมั้งใหม?”
แฟรงโก้ เป็ลูกน้องคนแรกและเป็คนที่จอห์นฝึกฝีมือให้อย่างหนักจน กลายเป็หมายเลข2ของแก๊งถ้าไม่นับจอห์น
ส่วนหมายเลข1ที่เก่งกว่าแฟรงโก้นั้น ไม่มีใครรู้ว่ามันอยู่ไหนยกเว้นแต่จอห์นคนเดียวเท่านั้น และมันเป็คนที่เกือบถูกจอห์นฆ่าแต่จอห์นก็ให้มาทำงานกับเขานั้นเอง
“พรุ่งนี้มีประชุมหัวหน้าทุกสาขาทั่วอเมริกาครับครับ และตอนเย็นมีคนจากต่างประเทศขอคุยด้วยครับ”
“มันเป็ใคร คนจากแก๊งมาเฟีย?”
“ครับ เป็หัวหน้าของแก๊งเท็นโชครับ”
“หึ! งั้นหรอไม่ใช่บอสใหญ่มาเองสินะ ประเทศญี่ปุ่น ถ้ามาล้ำเส้นละก็ฉันคนนี้จะฆ่าไม่ให้เหลือ”
“ขอบใจแฟรงโก้ นายไปนอนได้แล้วพรุ่งนี้เจอกัน”
“ราตรีสวัสดิ์ครับ บอส”
หลังจากแฟรงโก้ออกไปจากห้องของจอห์นแล้ว จอห์นก็ได้โทรหาใครคนหนึ่ง
ตื้ดดด~ ตื้ดดด~
“ฮัลโหลครับ บอสมีอะไรให้รับใช้ครับ”
“แกช่วยไปเที่ยวประเทศญี่ปุ่นหน่อย หน้าจะชื่อแก๊งเท็นโชนะ รอฟังคำสั่งแล้วค่อยเข้าไปทักทาย”
“ได้ครับ ผมจะไปตอนนี้ล่ะ ถ้าเสร็จงานอย่าลืมเงินผมด้วยนะบอส”
“อ่า งานนี้ให้พิเศษ10ล้านดอลลาร์เลย อย่าบอกใครล่ะว่าฉันให้พิเศษ”
“ขอบคุณมากครับบอส เครื่องชักร้อนขึ้นมาล่ะ”
ตื้ดดด~ตื้ดดด~
เฮ้อ~
“เบื่อพวกอวดดีจังเลยนะ ถ้าไม่มาล้ำเส้นก็ว่าดี ขอให้ไม่เหมือนไอพวกแก๊งอื่นๆนะ เฮ้อ~”
หลังจากพูดจบผมก็หลับไปทั้งอย่างงั้นเลย ด้วยเวลาที่ดึกมากแล้ว มันทำให้หมดง่วง
1K
