.
.
" นทวันนี้เราว่างไหม? " " ว่างค่ะ แม่มีอะไรรึเปล่า? " " ไปธุระเป็เพื่อนแม่หน่อยสิ " " ธุระอะไรเหรอคะ? " " เอาน่า เดี๋ยวไปก็รู้เอง " นทรีบเดินตามบุษบาไปทันที " โห เอาผลไม้ไปไหนเยอะแยะคะเนี่ย?! " " ก็เราจะไปหาหนูคาร่าไง แม่เขาชอบของฝากเยอะๆ " " แต่นี่มันไม่เยอะไปเหรอคะ? " " ไม่หรอก คุณปนัดดาเขาชอบความอลังการ " " เหมือนแม่ใช่ไหมคะ? " " เรานี่นะ หาโอกาสว่าแม่ได้ตลอด " นทหัวเราะ
.
.
.
ณ คอนโดแห่งหนึ่ง
" มาหาคุณคาร่าค่ะ " " สักครู่นะคะ " " ค่ะ " " คุณคาร่าย้ายออกไปแล้วนะคะ " " ย้ายออกเหรอคะ?! " บุษบาพูดด้วยน้ำเสียงใ " ค่ะ " " ย้ายไปอยู่ที่ไหนคะ? " " อันนี้ดิฉันก็ไม่ทราบเหมือนกันค่ะ " พนักงานยิ้มเจื่อนๆ " แล้ว.. " " เรากลับกันเถอะแม่ " นทจับมือแม่เดินออกมา " เดี๋ยวสิ แม่ยังไม่รู้เลยว่าหนูคาร่าย้ายไปไหน " " แล้วพนักงานเขาจะไปรู้ได้ยังไงล่ะคะ " " แล้วเราจะไปหาหนูคาร่าได้ยังไงล่ะ โทรไปก็ไม่มีคนรับสาย " " เขาตั้งใจตัดขาดเราขนาดนี้ หนูว่าเราก็อย่าไปยุ่งกับเขาเลยนะคะ " " เรายังเด็กจะไปรู้อะไร " บุษบาเดินขึ้นรถ นทถอนหายใจก่อนเดินตามไป
.
.
.
3 วันผ่านไป..
มุกดามาหางานเช่นเคยเหมือนทุกวัน ตระเวนหางานจนทั่ว แต่ก็ยังไม่ได้ เดินมาทั้งวัน จนเริ่มหน้ามืดเลยพักทานข้าวที่ร้านข้าวแกงแถวนั้น " เอาแกงเขียวหวานไก่ กับไข่ดาวค่ะ " สั่งเสร็จมุกดาเดินไปนั่งที่โต๊ะ " ได้แล้วจ้า " ป้าเ้าของร้าน เสิร์ฟอาหารด้วยสีหน้ายิ้มแย้ม " ขอบคุณค่ะ " " น้ำดื่มฟรี บริการตัวเองนะ " " ค่ะ " มุกดาเดินไปตักน้ำก็หันไปเห็นป้ายรับสมัครพนักงาน " ป้ารับสมัครพนักงานอยู่เหรอคะ? " มุกดาหันไปถามป้าเ้าของร้าน " ใช่ หนูสนใจเหรอ? " " สนใจค่ะ " มุกดายิ้มด้วยความดีใจ " งานหนักนะ หนูไหวเหรอ? " " ไหวค่ะ " " งั้นไปกินข้าวให้เสร็จก่อน ค่อยว่ากัน " " ค่ะ "
.
.
.
" หน้าที่ของหนูคือ ดูแลทุกอย่างในร้าน ช่วยๆกันทำกับป้านี่แหละ ช่วยตักกับข้าว เก็บโต๊ะ เสิร์ฟ ล้างจานบางวันถึงเวลาร้านปิดแล้วแก้วมันยังล้างไม่เสร็จ ก็ไปช่วยๆกัน เงินเดือน 12,000 มีข้าวฟรี แถมกับข้าวกลับบ้านให้ด้วย แต่ในกรณีขายไม่หมดนะ ไหวไหม? " " ค่ะ ไหวค่ะ " มุกดายิ้มด้วยความดีใจ " ทำงานที่นี่ สิ่งที่สำคัญคือต้องมีความซื่อสัตย์ อดทน ตรงต่อเวลา " " ค่ะ คือหนู... " มุกดามีสีหน้าลำบากใจ " สงสัยอะไรถามได้เลย " " คือหนูท้องอยู่ ป้ารับใช่ไหมคะ? " ป้าเ้าของร้านยิ้มถอนหายใจ " ทำไมถามแบบนั้น คนท้องไม่ต้องกินต้องใช้รึไง แต่ที่ที่เขาไม่รับเขาก็มีเหตุผลของเขาถูกไหมละ ไม่ต้องคิดมาก ว่าเเต่พร้อมเริ่มงานวันไหนละ? " " พรุ่งนี้ค่ะ " " ดี เร็วดี ป้าชอบ " " ค่ะ " " ป้าชื่อป้าใจ ชื่ออะไรล่ะเรา? " " หนูมุกดาค่ะ " " ไปพักผ่อนได้ล่ะ พรุ่งนี้เจอกัน " " ค่ะ ขอบคุณค่ะ " มุกดาเดินออกมาจากร้านด้วยความดีใจ ยิ้มพร้อมน้ำตาคลอ
.
.
.
ตอนเย็นตะวันใกล้ตกดิน นนท์เดินอยู่หน้าตึกแถวที่บ้านมุกดาเคยเช่าอยู่ " ขอโทษนะครับป้า วันนี้ร้านขายขนมหวานปิดเหรอครับ? " ผู้หญิงวัยกลางคนเดินผ่านมาพอดี " ใช่ แต่ปิดถาวรนะ เ้าของร้านเขากลับไปอยู่ต่างจังหวัดแล้ว " " ทำไมล่ะครับ? " " ก็.. " หญิงคนดังกล่าวหันซ้ายหันขวา ก่อนกระซิบบอกนนท์ " ก็ลูกสาวบ้านนี้ ไปเป็ชู้กับแฟนดาราดังนะสิ คนเขารู้กันทั่ว วันดีคืนดีก็มีคนเอาขวดมาปาใส่หน้าบ้าน แถมไม่มีใครซื้อของอีก เลยต้องกลับบ้านนอกไปน่ะสิ " " อ๋อครับ " นนท์ได้ยินแบบนั้นก็อึ้งไป พร้อมหยิบโทรศัพท์ออกมาเพื่อโทรหามุกดา แต่ก็ไม่มีคนรับ นนท์โทรไปครั้งแล้วครั้งเล่าก็ไม่มีคนรับสาย
.
.
.
~ ก็อกๆๆ ~ " พี่นนท์!! " เนเน่เห็นนนท์ก็รู้สึกแปลกใจ " พี่อยากรู้เื่มุก เขาย้ายไปอยู่ที่ไหน? " " เน่ก็ไม่ทราบเหมือนกันค่ะ รู้แค่ไปอยู่บ้านตาที่ต่างจังหวัด แค่นั้นค่ะ " " ช่วยโทรหามุกให้พี่หน่อยได้ไหม? " " ทำไมพี่ถึงอยากคุยกับมุกคะ เพราะรู้สึกผิดกับเื่ที่เกิดขึ้น หรือมีจุดประสงค์อะไร เพราะถ้าพี่แค่รู้สึกผิด ก็อย่าทำให้มุกมันสับสนเลยนะคะ " " พี่แค่อยากได้ยินเสียงมุก และรู้ว่ามุกสบายดี ตอนแรกพี่อยากให้เวลามุกก่อน แต่เหมือนว่าตอนนี้มันจะสายเกินไป " นนท์ทำเสียงเศร้า เนเน่มองนนท์ด้วยความเห็นใจ
.
.
.
" ก็ได้ค่ะ เน่จะโทรหามุกดู " เนเน่เดินไปหยิบโทรศัพท์และโทรหามุกดา นนท์ยืนรออย่างใจจดใจจ่อ " ฮโหล " มุกดารับสายด้วยน้ำเสียงงัวเงีย เนเน่เปิด speaker phone " แกนอนอยู่เหรอ? " " อืม แกมีอะไรรึเปล่า? " " เปล่าหรอก แค่อยากได้ยินเสียงแกเฉยๆ เห็น่นี้แกหายไปเลย " " ฉันเพิ่งเริ่มทำงานเลยยุ่งนิดหน่อยน่ะ " " แกโอเคใช่ไหม? " " ฉันสบายมาก แกก็รู้ว่าฉันถึกขนาดไหน " เนเน่ยิ้มออกมา " อืม " " เอาเป็ว่า ฉันจะส่งข้อความหาแกบ่อยๆละกัน " " อืม งั้นแกนอนต่อเถอะ ฉันไม่กวนแล้ว " " อืม "
.
.
.
" ก็อย่างที่ได้ยินค่ะ มุกสบายดี ที่นี้พี่ก็กลับไปใช้ชีวิตของพี่เหมือนเดิมเถอะค่ะ ตอนแรกฉันเริ่มเห็นใจพี่ เลยบอกเื่พี่กับมุกไป แต่พอมาคิดๆดูแล้วเหมือนการเจอกันครั้งนี้ มันทำให้อะไรๆแย่ลงไปหมด " " พี่ขอโทษด้วยนะ ที่มารบกวน " นนท์พูดด้วยเสียงเศร้า ก่อนเดินออกไป
.
.
.
ณ สถานีตำรวจแห่งหนึ่ง
" พี่นนท์!!! " นทวิ่งเข้ามาด้วยความร้อนใจ นนท์นั่งอยู่ในสภาพเมาแอ๋ นทเดินไปจ่ายค่าปรับก่อนเดินมาหาพี่ชาย " ทำไมพี่ถึงเมาแบบนี้เนี่ย?! " นทประคองนนท์เดินไปที่รถ " ถ้าไม่มีนทนะ คืนนี้พี่ได้นอนที่นี่แน่ " " เราไม่มาพี่ก็โทรหาคนอื่นได้ " นนท์แทบจะไม่มีแรงลืมตา " ใครคะ พ่อกับแม่เพิ่งจะไปคุยงานต่างจังหวัดเมื่อเย็นนี้เอง " " ทำไมพี่ไม่เห็นรู้เลย " " ก็โทรหาพี่แล้วไม่รับสายหนิคะ อย่ามาพูดเื่อื่น ทำไมพี่ถึงเมาเหมือนสุนัขแบบนี้ละ? " " นี่พี่เป็พี่เรานะ พูดกับพี่ดีๆหน่อยสิ " " เป็พี่เหรอคะ แล้วทำไมถึงทำตัวเป็แบบอย่างที่ไม่ดีแบบนี้ละ? " นนท์เงียบไปเมื่อได้ยินแบบนั้น
.
.
.
" ที่พี่เป็แบบนี้ เพราะผู้หญิงคนนั้นใช่ไหมคะ ขนาดตอนที่ทะเลาะกับพี่คาร่าจนเกือบจะเลิกกัน ยังไม่อาการหนักขนาดนี้เลย " " ขับรถเฉยๆไปเลย พี่จะนอน " นนท์หันหน้าไปมองข้างทาง " พี่ทำตามหัวใจตัวเองบ้างเถอะ ถ้ารักเขาก็ลุยเลย พี่อย่าทรมานตัวเองแบบนี้สิ เพราะถึงยังไง นทก็อยู่ข้างพี่เสมอ " นนท์นั่งคิดในสิ่งที่นทพูด ~ ตึ้ง ตึ้ง ตึ้ง ~ นนท์เปิดเพลงเสียงดังกระหึ่ม " พี่ทำอะไรของพี่เนี่ย?! " นทยื่นมือไปปิดเสียง " ก็พี่อยากฟังเพลง " " เปิดเบาๆก็ได้หนิ เปิดเสียงดังมันหนวกหูเข้าใจไหม?! " " เสียงเพลงดัง มันน่ารำคาญกว่าน้อยเสียงบ่นของเราละกัน " พูดจบนนท์ก็เปิดเพลงต่อ
.
.
.
ณ ร้านข้าวแกง
เวลาพักเที่ยงลูกค้าจะเต็มร้านเหมือนทุกวัน เพราะร้านอยู่ใกล้กับโรงงาน มุกดาเดินเสิร์ฟอาหารอย่างคล่องแคล่ว " อ้าว เจอกันอีกแล้ว เธอทำงานที่นี่เหรอ? " เ้าของห้องเช่าที่เป็แฟนคลับคาร่าที่เคยต่อว่ามุกดาเมื่อคราวก่อน มุกดาเดินไปโดยไม่ตอบอะไร " นี่ฉันกำลังพูดกับเธออยู่นะ!! " หญิงสาวโกรธเมื่อมุกดาไม่สนใจ " มีอะไรกันรึเปล่า? " ป้าเ้าของร้านเดินมาหาลูกค้าที่โต๊ะ " ก่อนป้าจะรับใครเข้ามาทำงาน ดูดีๆหน่อยสิคะ คนเดี๋ยวนี้มันร้าย รู้หน้าไม่รู้สันดานหรอก " " หมายความว่ายังไง? " ป้าเ้าของร้านถามต่อด้วยความสงสัย " ก็ยัยเด็กคนนั้น มันนอนกับแฟนชาวบ้านไงละ แถมไม่ใช่ชาวบ้านธรรมดา เป็ถึงแฟนของดาราดัง " " แล้วเธอรู้ได้ไง? " " ใครๆเขาก็รู้กันทั้งนั้น ข่าวออกจะดัง ถ้าบ้านป้ามีทีวี ป้าต้องเคยเห็นข่าวแน่นอน " " เหรอ แล้วเธอแน่ใจได้ยังไง ว่าเขานอนด้วยกันจริงๆ " " เห็นรูปก็รู้แล้วค่ะ " " แค่รูปถ่ายสามารถทำให้เธอรู้ลึกรู้ดีขนาดนั้นเลยเหรอ? " " หน้าทนเหมือนกันนี่เอง ถึงว่าอยู่ด้วยกันได้ " หญิงสาวบ่นพึมพำพร้อมมองเ้าของร้าน ด้วยสายตาเหยียดหยาม " มันจะมากเกินไปแล้วนะ " มุกดาได้ยินแบบนั้น เลยทนฟังอยู่เฉยๆไม่ได้อีกต่อไป " แกทำไม? " " ถ้ายังไม่ออกไป ฉันจะเอาน้ำแกงร้อนๆนี่ราดหัวเธอแน่!! " มุกดามองหญิงสาวด้วยสายตาที่ร้อนแรงดังเปลวเพลิง " ต่ำ! " หญิงสาวพูดด้วยเสียงสั่นๆ และแบะปากใส่มุกดา ก่อนเดินออกไป
202
