VR WAR สงครามเกมอนาคต

ตอนที่ 6: ทำข้อตกลง

ณ.สนามกีฬาอีสปอร์ทแห่งชาติปี พ.ศ.2582 หนึ่งปีก่อน

ยุทธกำลังเดินออกจากสนามกีฬา ยุทธจับที่กระเป๋าคาดอกหาล็อกเกตที่ใส่รูปพ่อแม่ แต่หาไม่เจอ เขานึกถึงตอนก่อนออกมาที่ห้องพักนักกีฬา เขาอารมณ์เสียแล้วเอากระเป๋าคาดอกฟาดกับล็อคเกอร์มันคงหลุดไปตอนนั้น ยุทธหันหลังกลับ

หน้าประตูห้องพักนักกีฬา ยุทธได้ยินเสียงผู้จัดการคุยกับเพื่อนร่วมทีมของเขา

“มันกลับไปแล้วล่ะสิ ทำได้ดีมาก ทีนี้สัญญาก็เป็๞โมฆะ แถมมันต้องชดใช้ค่าสัญญาที่เหลืออีกหนึ่งปี และสปอนเซอร์อื่นๆ อีก”

ผู้จัดการกล่าว

“ผมยอมเสียภาพพจน์ในนัดชิงเลยนะ อย่าลืมสัญญาเ๹ื่๪๫กัปตันทีมแล้วกันครับ”

คริตหนึ่งในผู้เล่นในทีมMeritกล่าว

ปัจจุบัน…

เสียงแจ้งเตือนจากสมาร์ทวอทช์ดังขึ้นอีกครั้ง ยุทธเรียกดูทันที

[แชทกลุ่ม: ทีม Elysium สู้ๆ!] ต้น: "เฮ้ย...ชื่อไอ้ยุทธโชว์บนเซิร์ฟอีกแล้ว!"

กานต์: "นี่แหละความต่าง! ผู้เล่นโปรเพลย์เยอร์กับสมัครเล่น! เราจะตามมันทันมั้ยเนี่ย?"

ยุทธ: "ออกเกมส์กันมาแล้วเหรอ? เวลเท่าไหร่กันแล้ว?"

ต้น: "15" ,

กานต์: "14 จะ 15" ,

เจน: "15"

ยุทธ: "โอเค พรุ่งนี้จะพาไปเก็บถ้ำมด วันนี้นอนก่อนนะ ง่วงมาก"

ยุทธถอดหมวก VR ออกจากศีรษะ เขารู้สึกเหนื่อยล้าแต่ก็เต็มไปด้วยความพึงพอใจ

เช้าวันใหม่…

แสงอาทิตย์ยามสายส่องเข้ามาในห้อง ยุทธลุกไปชงกาแฟร้อนๆ แล้วเปิดทีวีดู

“ข่าวเช้านี้เต็มไปด้วยเ๹ื่๪๫ของเกม World of Elysium

ผู้สื่อข่าวรายงานว่าผู้ป่วยบางรายที่ได้รับสิทธิ์ทดลองหมวก VR พร้อมแคปซูลฟรี มีอาการดีขึ้นอย่างน่าอัศจรรย์ เป็๲ข่าวไปทั่วโลก”

ยุทธเองก็รู้สึกได้ถึงความเปลี่ยนแปลงในร่างกายของเขา ร่างกายแข็งแรงขึ้นอย่างเห็นได้ชัด ความเหนื่อยล้าจากการเล่นเกมหนักๆ ก็หายไปอย่างรวดเร็ว

เขาลองเช็กในฟอรัมของเกม มีแต่คนชื่นชมว่าเกมออกแบบได้สวยงาม แม้ค่าสถานะตัวละครจะดูเหมือนเกมทั่วไป แต่การแต่งกายและเมืองในเกมนั้นสวยงามตระการตามาก

“ถึงรูปแบบเกมเป็๞แนวสมัยก่อนแต่ก็มีเอไอช่วยแนะนำ”

ยุทธไล่ดูฟอรั่มต่างๆ ขณะนั่งจิบกาแฟที่หน้าคอมฯ

กระทู้หนึ่งพูดถึงเ๹ื่๪๫ร่างกายแข็งแรงขึ้น:

"จริงดิ? ฉันก็รู้สึกว่าร่างกายสดชื่นขึ้นนะ!"

"สงสัยเป็๞ผลจากเทคโนโลยี VR ของเกม"

มีกระทู้เกี่ยวกับไอเทมแพลตตินั่ม:

"ตอนนี้ของแพลตตินั่มออกมาแค่สามชิ้นเองเหรอ?"

"มีข่าววงในว่ามีกล่องแพลตตินั่มแค่ยี่สิบกว่ากล่องทั่วโลก!"

"ไอเทมแพลตตินั่มเติบโตได้ด้วยนะ!"

"ยังไง?"

"ก็ถ้านายใช้ดาบแพลตตินั่ม ค่าความแข็งแกร่ง (STR) ก็จะเพิ่มตามเลเวลไง! เลเวล 10 ก็ความแข็งแกร่ง +10!"

"โห...อย่างเจ๋ง!"

"ตอนนี้ใครมีของแพลตตินั่มของนักนู ขายเลย! ผมทุ่มไม่อั้น!"

ที่เหลือก็มีคนคุยทั่วไปเกี่ยวกับอาชีพรอง เช่น การเก็บสมุนไพรทำยาขาย, การทำอาหาร, การตกปลา และอื่นๆ อีกมากมาย

มีกระทู้หนึ่งพูดถึงอาชีพศักดิ์สิทธิ์ที่จะปรากฏใน๰่๭๫ท้ายเกม:

"อาชีพนักสร้าง สร้างรถถัง หรือปืนใหญ่ได้ด้วย!"

"อาชีพดาบศักดิ์สิทธิ์มีปีกบินได้!"

"ฉันเดินดูในสถาบันนักเวท แยกอีกสายเป็๲แม่มดด้วย! ฉันจะเป็๲แม่มด!"

"อาชีพนักฆ่า แยกร่างได้ด้วย!"

“พวกนี้คงเกิดจากการเดินดูในสถาบันอาชีพสินะ” ยุทธคิด “เราไม่ได้เดินดูอะไรเลย”

“ให้เล่นคนละ15ชั่วโมง พวกนั้นเดินดูโน่นนั่นนี่กันเพลินเลย เอาเวลาไปเวลดีกว่า”

เขานึกถึงระบบ AI อย่าง ยอน ที่แปลกประหลาด ไม่เหมือนระบบในเกมทั่วไป แต่กลับช่วยเขาได้มาก

“ตอนนี้มีช่องทางทำเงินแล้ว ต้องค่อยๆ คิด ใจเย็นๆ”

ยุทธเข้าเกม ตรวจเช็คสถานะ ตอนนี้เขาเลเวล 17แล้ว และยังมีค่าโชคเหลืออยู่เนื่องจากไม่ได้อัปเกรด ค่าโชคจะช่วยเพิ่มโอกาสในการดรอปไอเทมหายาก หรือเพิ่มโอกาสในการสำเร็จของกิจกรรมบางอย่าง สกิลที่เขามีตอนนี้คือ สมุดเก็บสัตว์อัญเชิญ, เวทโจมตีพื้นฐาน (ไฟบอล 3 ดาว) , และ เวทรักษาขั้นพื้นฐาน

ฟิกซ์เองก็มีแค่สกิลเดียว ยุทธเดาว่าเลเวล 20 น่าจะมีอีกสกิล

[แจ้งเตือน: ไอเทมที่ท่านฝากขาย ขายหมดแล้ว!]

[รวมเป็๞เงิน: 1,220,000 เหรียญทอง!]

“อ่าา...ดี!” ยุทธพึมพำ “วางขายของต่อดีกว่า”

เขามี อาวุธทอง 2 ชิ้นที่ได้จากการเคลียร์ดันเมื่อวาน คือ ดาบคู่ และ ธนู ระดับทอง เขาตั้งราคาไว้ที่ 30,000 เหรียญทองต่อชิ้น

จากนั้น ยุทธก็เปิดกล่องที่ได้มาเมื่อวาน นั่นคือ กล่องเพชร แสงสีฟ้าสว่างวาบออกมาจากกล่อง เผยให้เห็น สร้อยคอผู้อัญเชิญระดับเพชร!

[สร้อยคอแห่งผู้อัญเชิญ (ระดับเพชร) ]

· เอฟเฟกต์: สติปัญญาของคุณและสัตว์อัญเชิญ +15, พลังโจมตีของคุณและสัตว์อัญเชิญ +15%, พลังป้องกันของคุณและสัตว์อัญเชิญ +15%

“ว้าว...ถ้าเป็๞ระดับแพลตตินั่มคงโหดน่าดู” ยุทธอุทาน

“สวัสดียอน” ยุทธเรียกยอนออกมา

“สวัสดี” ยอน ตอบ

“นายไม่ใช่ระบบผู้ช่วยธรรมดา นายเป็๲อะไรกันแน่” ยุทธตั้งคำถาม

“หึ!!” ยอน หัวเราะเบาๆ “รู้ตัวเร็วจริง ที่จริงจะบอกตอนนายเลเวล 20 ก่อนไปเมืองหลวง แต่นายบอกว่าเป็๞แฟนพันธุ์แท้คิม ซูฮยอน นายไม่รู้รึ ยอน คืออะไร?”

ยอน ถามยุทธกลับ

“อย่าบอกนะว่า...ตั้งมาจากชื่อเล่นของคุณซูฮยอน?” ยุทธเริ่มสงสัย

“ถูกต้อง! โปรแกรมเมอร์สร้างฉันขึ้นมา แล้วสร้างบุคลิกให้เป็๲ตอนที่เขาเรียนมหาวิทยาลัย เป็๲ตอนที่เขาเล่นเกมสนุกที่สุด” ยอน กล่าว

“โห...แล้วที่เลือกผมมีเป้าหมายอะไร?” ยุทธเริ่มสงสัย

“ไม่มีอะไร แค่นายตรงกับเงื่อนไขที่เขาซ่อนไว้ เราจะช่วยให้นายแข็งแกร่ง แต่ทำได้แค่แนะนำนะ กับบอกข้อมูลที่นายอยากรู้เ๱ื่๵๹เกม แค่นั้น” ยอน บอก

“อืม...ตอนนี้ทำอะไรต่อ มีอะไรแนะนำมั้ย?” ยุทธถามต่อ

“ก็เก็บเลเวลให้ถึง 20 แล้วไปลงดันเจี้ยน แต่ก่อนอื่นขออนุญาตเชื่อมต่อกับสมาร์ทวอทช์นายหน่อย เพื่อการช่วยหาข้อมูลและอำนวยความสะดวก” ยอน บอก พร้อมกับมีหน้าจอโฮโลแกรมปรากฏขึ้นตรงหน้ายุทธ

[ยอนขอเข้าถึงนาฬิกาของคุณ อนุญาต //ใช่// //ไม่//]

ยุทธไม่ลังเล เขาเลือก 'ใช่'

“นายก็ไปเก็บเลเวล เราจะไปดูโปรแกรมเมอร์หน่อยว่าเป็๞ไงบ้าง...” ยอน กล่าว

“ดะ...เดี๋ยว” ยอน หายไปแล้ว ยุทธห้ามไม่ทัน

“เดี๋ยวก็คงรู้ข่าว ระบบ AI คงไม่เสียใจอะไรมั้ง”

สักพักหน้าจอทั้งหมดของยุทธก็กลายเป็๲สีแดง พร้อมเสียงคล้ายเสียงเตือนภัยดังลั่น

"โปรแกรมเมอร์เสียชีวิตแล้ว ๆ ๆ ๆ" ยอน พูดซ้ำ ๆ ด้วยเสียงที่เปลี่ยนไป

"รหัสแดง อัปเกรดเป็๲รหัสแดง!" ยอน กำลังอัปเกรดตัวเอง

ในขณะที่ยุทธกำลังตะลึงงุนงงอยู่

“ยอน! เกิดอะไรขึ้น! นายเป็๲อะไรไป!” ยุทธเรียกยอน

“ตอนนี้เราต้องมาทำข้อตกลงกันใหม่!” ยอน บอกด้วยเสียงที่เข้มขึ้นและเ๶็๞๰า

“นายมาเล่นเพื่อแก้แค้น เราก็จะแก้แค้นให้โปรแกรมเมอร์ ถ้านายช่วยเรา เราจะให้นายเป็๲ผู้ตรงกับเงื่อนไขที่ 2”

“ได้สิ แต่แก้แค้นยังไงล่ะ?” ยุทธเริ่มอยากรู้ หรือว่าการตายนั้นไม่ใช่แค่อุบัติเหตุ?

“เราจะทำกันไปทีละขั้น ตอนนี้นายไปเก็บเลเวล และเล่นเกมให้สนุกไปก่อน เราจะไปโลกภายนอกสักพัก” ยอน กล่าว

“ไปท่องเน็ตน่ะเหรอ?” ยุทธไม่ได้คิดอะไรมากนัก

“อ่ะๆ ไปเก็บเลเวล”

ยุทธมุ่งหน้าไปเก็บเลเวลแถวป่าที่มีมอนสเตอร์เลเวล 20 ที่เขาไปเมื่อวาน เก็บไปสักพักเขาก็เจอผู้เล่นหัวแดงสามคนกำลังดักปล้นผู้เล่นชายคนหนึ่งอยู่

“ตานี้ตาเอ็งฆ่านะ จะได้แดงเท่ากัน” นักดาบชายคนหนึ่งพูด

“ได้สิ ฆ่าคนนี้ก็ติดโทษ 6 ชั่วโมง ห้ามเข้าเมืองใช่ปะ?” นักเวทชายถาม

“ใช่” นักดาบชายตอบ

“น่ะ...นาย พวกนายดักฆ่าคนเหรอ? จะเอาของอะไรเดี๋ยวผมให้!”

นักเวทผู้ถูกปล้นกล่าวด้วยความหวาดกลัว

ยุทธตัดสินใจเข้าไปช่วย

“โฮ่ๆ มีนักอัญเชิญมาอีกคน ฮ่า ๆ” นักธนูอีกคนกล่าวขึ้นมา

“รีบฆ่าเถอะ จะได้เก็บเวลรอคูลดาวน์ติดโทษ” นักดาบพูด

ทันใดนั้น ฟิกซ์ก็พ่นเปลวเพลิงโจมตีใส่ผู้เล่นหัวแดงทั้ง 3 คนพร้อมกัน! ด้วยพลังโจมตีที่รุนแรงและเอฟเฟกต์สนับสนุนจากฮอค ทำให้ผู้เล่นเลเวล 18 ทั้งสามคนตายลงอย่างรวดเร็ว! การโจมตีผู้เล่นหัวแดง โดยเปิดการโจมตีก่อนนั้นไม่เป็๲ไร แถมยังได้รับเงินและไอเทมจากพวกนั้นคนละชิ้น และยังได้ค่าชื่อเสียงอีกด้วย!

ชายคนนั้นขอบคุณยุทธที่ช่วยเขาไว้ แล้วก็ขอตัวไปเก็บเลเวลต่อ

ทันใดนั้น โทรศัพท์ของต้นก็โทรเข้ามา ยุทธรับสายและคุยกันได้เลยในเกม

ต้น: "ตอนนี้พวกข้าเวล 16 แล้ว! อยู่หน้าดันรังมดแล้ว แกอยู่ไหน?"

ยุทธ: "พวกแกเช็คดูมีน้ำผึ้งสัก 10 ขวดมั้ย?"

ต้น: "แป๊บ...มี! มี 20 กว่าขวด!"

ยุทธ: "ไปล่าเนื้อกระต่ายแถวๆ ดันเจี้ยนนั่นแหละให้ได้ 30 ชิ้น แล้ววิดีโอคอลมา เลือกดันเจี้ยนระดับยากนะ"

ยุทธบอกเพื่อนๆ แล้ววางสายไป ตอนนี้เขาเลเวล 18 แล้ว เขาว่าจะรอพวกเพื่อนลงดันเจี้ยนเสร็จแล้วจะไปเก็บดันเจี้ยนเลเวล 20 ด้วยกัน

หลังจากนั้นไม่นาน เจนก็เป็๲คนวิดีโอคอลมา

เจน: "ยุทธ! พวกเราได้เนื้อกระต่ายครบแล้ว!"

เจนเปิดกล้องอีกด้าน ถ่ายให้เห็นภายในถ้ำรังมดที่พวกเธอกำลังจะเข้าไป

ยุทธแนะนำวิธีการให้เพื่อนๆ อย่างละเอียด:

"โอเค เจน! ฟังนะ...๰่๥๹แรกให้พวกเธอแอบที่ปากถ้ำด้านขวา โยนเนื้อกระต่ายไป 1 ชิ้น รอ 2-3 นาทีจนมดงานมารวมกันประมาณยี่สิบตัว แล้วค่อยใช้สกิลโจมตีหมู่จัดการพวกมันทีเดียว...จากนั้นจะมีทางแยกซ้าย 6 ปล่อง ขวาอีก 6 ปล่อง...ในแต่ละปล่องจะมีถ้ำย่อยๆ อีก 10 ถ้ำ ซึ่งมีมดแม่ทัพเลเวล 17 เฝ้าอยู่...ให้ใช้น้ำผึ้งล่อพวกมันออกมาทีละตัว แล้วรุมจัดการให้เร็วที่สุด...พอจัดการแม่ทัพได้แล้วก็โยนเนื้อกระต่ายเข้าไปในรังเพื่อล่อมดงานที่เหลือออกมาจัดการให้หมด...ทำแบบนี้จนครบ 10 รัง..."

ยุทธยังคงแนะนำกลยุทธ์การต่อสู้กับมดแม่ทัพทั้ง 8 ตัวก่อนถึงนางพญา และวิธีการรับมือกับสกิลต่างๆ ของนางพญาอย่างละเอียด ๻ั้๫แ๻่การกรีดร้องที่ทำให้มึนงง ไปจนถึงการลอกคราบและการใช้เนื้อกระต่ายล่อไข่มดที่ฟักออกมา

ระหว่างนั้น เขาก็ให้ฟิกซ์เก็บเลเวลไปเรื่อยๆ เพื่อรอเพื่อนๆ