มีไม่กี่ครั้งในชีวิตที่เขาคิดจะทำ........ ‘บ้าเอ๊ยนี่เราอาการหนักขนาดต้องใช้แผนนี้เลยนะ’ แผนการที่น้องชายทั้งสองบอกว่า เหมาะกับเราสามคนนั่นคือ “แผนชายงาม”
พวกเขาสามพี่น้องโชคดีที่มีรูปร่างสูงโปร่งเหมือนพ่อส่วนผสมบนใบหน้ามาจากพ่อนิดเดียวที่เหลือมาจากแม่ทำให้คมสันจนแทบกระเดียดไปทางสวยในบางมุมแม้เขาจะไม่ใช่คนหลงใหลไปกับรูปร่างหน้าตาตนเอง แต่ก็รู้ว่าสรีระนี้เป็ที่ต้องตาต้องใจทุกเพศทุกวัย
สายฟ้าประเมินหญิงสาวตรงหน้าเธอไม่ใช่คนที่จะใช้แผนชายงามอย่างเดียวได้สำเร็จเป็แน่ แต่ต้องเพิ่มอีกแผน
“พี่ปวดหัวจัง”มือข้างที่เหลือ แสร้งยกขึ้นลูบศีรษะ
“หรือว่าพี่ฟ้าจะหัวแตก” พันดาวรีบร้อนลุกขึ้น “ขออนุญาตดูหน่อยนะคะ” เกรงว่าเขาจะถือสาในฐานะผู้อายุน้อยต้องกล่าวขอล่วงเกินก่อน
“อืม! ปวดตุบๆ”
เธอแหวกผมเขาั้แ่ด้านชิดหน้าผากไล่ไปเรื่อยๆยิ่งเผลอตัวขยับเขาไปใกล้ จน่เอวแทบชนใบหน้าชายหนุ่มพอถึงค่อนหัวก็ใช้สองมือทาบบนใบหูคนละข้างจับเขาตะแคง “หันมาข้างนี้นิดนึงนะคะ”
ฝ่ามือของเธอที่ทาบบนใบหน้าจนถึงใบหูทำเอาเขารู้สึกร้อนผ่าว
“พี่ฟ้าตัวร้อนจังค่ะ” เธอดันใบหน้าเขาให้เงยขึ้น เขาไม่ได้ตั้งตัวเมื่อร่างกายจะเสียสมดุลจึงเอื้อมสองมือไปจับเอวเธอไว้ทั้งคู่จึงอยู่ในท่าคล้ายคู่รักที่ฝ่ายนั่งกำลังโอบกอดคนที่ยืนอยู่
“เออ....สงสัยแผลจะระบมน่ะ”ใบหน้าของเธอที่ก้มลงมา ทำเอาเขาใจเต้นตึกตักๆ ‘แย่แล้ว หน้าต้องแดงมากแน่ๆ’ ผิวขาวจัดของเขาในเวลาที่ตื่นเต้นดีใจหรือเขินจัด จะออกสีชมพูอมแดงชัดเจน
“หน้าแดงไปหมดแล้วค่ะทั้งปวดหัว ทั้งตัวร้อน เดี๋ยวดาวไปเอาพารามาให้กินก่อนดีกว่า”
เขากำลังตกอยู่ในภวังค์ ได้ยินเธอพูดแบบนั้นก็ใคิดจะห้ามเธอไว้แต่ปากยังไม่ได้อ้า มือข้างที่ไม่เจ็บกลับคว้าชายเสื้อเธอไว้ “เดี๋ยว”
จังหวะจะหันไปทั้งโดนคว้าไว้อีกทั้งหัวเข่าของเขาสองข้างก็อยู่ในท่าเหมือนหนีบตัวเธอไว้ตรงกลางทำให้เธอล้มคว่ำไปข้างหน้า เขารีบดันตัวขึ้น แขนอีกข้างกอดเอวเธอไว้แล้วดึงเข้ามาหาตัวเอง
“โอ๊ย!”กลายเป็เขานอนหงายบนโซฟา ส่วนเธอก็นอนหงายทับบนตัวเขาอีกทีชายหนุ่มใที่เธอร้อง
“เป็ไรไหม?”
หญิงสาวนอนอยู่บนตัวเขาสองมือจับแขนที่กอดเอวเธอไว้แน่นอนเธอแกะมือเขาออกแล้วพยายามจะหันมาดูเขาด้วยความเป็ห่วง ร่างเธอจึงหมุนจะตกโซฟา
“โอ๊ะ!”คราวนี้ทั้งคู่ก็กลิ้งลงไปกองที่พื้นในสภาพที่เธอนอนหงาย ส่วนเขาก็ทาบลงมาทั้งตัวจมูกและคางของสายฟ้าแนบติดกับโหนกแก้มของเธอ
เขาพยายามใช้มือยันพื้น “โอ๊ย!”ด้วยความลืมตัว ชายหนุ่มใช้มือทั้งสองข้าง ทำให้ข้างที่พันแผลไว้กดลงโดยแรงสัญชาตญาณทำให้เขายกมือข้างนั้นขึ้น แล้วตัวเขาก็เอียงไปกอดเธอที่ด้านข้างแทน
“พี่ฟ้าอย่าเพิ่งขยับค่ะ เดี๋ยวแผลปริ”แม้จะเขินแสนเขินที่เธอกับเขาอยู่ในท่าแนบชิดแต่เสียงที่เขาร้องออกมาด้วยความเ็ปเมื่อกี้ ก็ทำให้พันดาวรีบบอกด้วยความเป็ห่วง
เธอค่อยๆ กอดประคองให้เขานอนหงายแล้วตัวเองก็ออกมาจากใต้ร่างนั้น หัวใจของหญิงสาวสั่นระรัวเธอไม่กล้ามองหน้าผู้ชายที่นอนอยู่ด้านข้าง ก้มหน้าหลบสายตาค่อยๆ ประคองเขาขึ้นนั่งบนโซฟาแล้วก้มหน้ายืนอยู่ข้างๆ “ดาวจะไปเอายามาให้นะคะ”
เธอเปิดลิ้นชักหากระปุกยาพาราเซตามอลด้วยใจและมือที่สั่นน้อยๆ‘โอ๊ะเมื่อกี้มันอะไรกัน ใจยังเต้นไม่หยุดเลย’ริมฝีปากเขาที่แนบบนโหนกแก้มยังร้อนผ่าวไม่หาย แล้วนี่เธอจะทำหน้ายังไงดีความรู้สึกขัดเขินจู่โจมเข้ามา เธอแอบเหลือบมองเขาเมื่อเห็นฝ่ายนั่งหลับตาพิงผนักโซฟา จึงค่อยข่มใจถือกระปุกยากับแก้วน้ำอุ่นออกมาจากมุมครัว
“กินยาก่อนนะคะถ้าไม่ดีขึ้นเดี๋ยวเราไปโรงพยาบาลกัน” เธอดันยาสองเม็ดผ่านร่องริมฝีปากสีชมพูซีดตามด้วยประคองแก้วน้ำขึ้นป้อน “น้ำอุ่นค่ะ ไม่ร้อนหรอก”
“ขอบใจนะ”เขายิ้มแห้งๆ ท่าทางแผนรันทดจะได้ผล
พันดาวหยิบหมอนพิงหลังมาวางบนพนักด้านหนึ่งค่อยๆ ประคองเขาให้นอนหงาย ยกเท้าสองข้างเขาขึ้น “นอนพักก่อนค่ะเดี๋ยวดาวไปหยิบผ้าห่มมาให้”
เธอเข้าไปในห้องนอน หยิบผ้าห่มผืนบางมาคลุมตัวให้เขา “หาแผลที่หัวอีกก่อนนะคะ ไม่รู้ว่าพี่ฟ้าหัวแตกหรือเปล่า?”
นิ้วมือกลมกลึงค่อยๆสอดไปตามแนวผม หนีบพับเป็แถบ เธอนั่งคุกเข่าอยู่ด้านหัวของเขา ค่อยๆทำอย่างตั้งใจ
สายฟ้านอนหลับตาท่าทางแบบนี้ แม่เขาเคยทำเมื่อตอนเขาเป็เด็ก ตอนที่เขากับเมฆาน้องชายคนกลางตกชิงช้าแม่ก็จับพวกเขาสองคนนอนบนโซฟาคนละตัว แล้วค่อยใช้นิ้วสอดตามผมทีละแนวเพื่อตรวจว่ามีรอยบุบสลายบนที่ตรงไหนบ้าง
“โอ๊ย….ตรงนี้เจ็บ” เขาครางแ่ๆ
“ตรงนี้เหรอคะ?”เธอใช้ปลายนิ้วไล้ิับริเวณนั้นเบาๆ มันมีร่องรอยการนูนขึ้นกว่าบริเวณอื่น เมื่อแหวกผมออกดีๆเธอจึงเห็นส่วนนั้นมีสีเขียวจางๆ “หัวพี่โนค่ะ ตรงนี้ เจ็บมากไหมคะ?”
“นิดหน่อยคงโดนพื้นตอนตีลังกา” เขายังหลับตา
เธอไปงัดเอาแผงทำน้ำแข็งจากตู้เย็นหลังเคาน์เตอร์ออกมาบิดห่อน้ำแข็งด้วยผ้าเช็ดหน้าผืนใหญ่สีขาว “ประคบน้ำแข็งนะคะ เดี๋ยวก็คงยุบ”
ก๊อก! ก๊อก! ก๊อก!
“ดาว เป็ไงบ้าง?”
“พี่ภาเข้ามาสิคะ”เธอวางผ้าห่อน้ำแข็งลงในชามแก้วใบใหญ่
ภาวิณีมองดูสายฟ้าที่นอนหลับตาบนโซฟาห่มผ้าผืนบางจนถึงหน้าอก
“ทำแผลแล้ว แต่มีแผลอีกอันที่ขา แล้วก็หัวโนค่ะพี่ฟ้าปวดหัว ดาวเลยให้กินยาพาราไป”
“ถ้าไม่ไหวก็เรียกพี่นะเผื่อมีอะไรผิดปกติจะได้รีบไปโรงพยาบาล” ภามองสภาพคนเจ็บและพยาบาลจำเป็แล้วก็รู้สึกวางใจ เธอยังไม่รู้จักผู้ชายคนนี้มากนักเลยต้องแวะมาดู เผื่อไม่ชอบมาพากลจะได้ช่วยดาวได้
เขาลืมตาขึ้นมองภาวิณี ยิ้มน้อยๆ“ขอบคุณนะครับคุณภา นอนพักสักหน่อยก็น่าจะดีขึ้น”
เมื่อเห็นท่าทางไม่มีพิษสงของคนรูปหล่ออย่างร้ายตรงหน้าเธอก็อมยิ้ม “ต้องสังเกตการณ์ดีๆ ค่ะ เผื่อเกิดเืคั่งหรือแผลอักเสบขึ้นมาป้องกันไว้ก่อนดีกว่า”
สายตาของญาติผู้น้องและเ้านายที่มองคนเจ็บเธอก็รู้สึกตะหงิดๆ ‘อืม! ท่าทางจะเป็คนของเรานี่ล่ะนะ ที่อยากจะดูแล’
“เดี๋ยวพี่ออกไปช่วยเขาจัดการเก็บของก่อนนะงานเลี้ยงใกล้เลิกแล้ว”
“ผมฝากบอกพฤกษ์ด้วยนะครับว่า ผมนอนอยู่ห้องนี้”สายฟ้าเกือบลืมไปเลยว่า เขามากับพฤกษ์
“พี่ขอรบกวนนอนสักงีบนะ พอให้หายปวดหัว”เขาส่งสายตารันทดเล็กน้อยให้เ้าของห้อง
“นอนไปก่อนเถอะค่ะพี่พฤกษ์เจอเพื่อนเก่าพร้อมหน้าทั้งที คงคุยกันอีกยาว ไม่แน่นะคะอาจจะถึงเช้าก็ได้”
ผู้จัดการคนเก่งสังเกตอาการสองหนุ่มสาวแล้วนึกขำ ถ้ายังยืนอยู่ตรงนี้ท่าจะกลายเป็จระเข้ขวางคลองเป็แน่
“ได้ค่ะ เดี๋ยวบอกคุณพฤกษ์ให้”ผู้จัดการสาวยิ้มหวาน “ดาวพี่ไปนะ” เธอเลิกคิ้วข้างหนึ่งล้อเลียนญาติผู้น้อง
“ดาวขอเข้าไปอาบน้ำก่อนนะคะ มีอะไรพี่ฟ้าก็เรียกแล้วกันค่ะ” เธอทั้งขัดเขินที่ต้องอยู่กับเขาสองคนทั้งเหนียวเนื้อเหนียวตัว
“ครับ” ชายหนุ่มรับคำแล้วหลับตาเขาเริ่มปวดหัวขึ้นมาแล้วจริงๆ
พันดาวในชุดนอนกางเกงขาสั้นถึงหัวเข่านั่งเป่าผมจนแห้ง เพราะมีชายหนุ่มนอนอยู่โซฟาด้านนอก ทำให้เธอนอนไม่หลับ
ติ๊ด! ติ๊ด!เสียงเตือนข้อความเข้า
-----------------------------------------------------------------------------------------
พี่ภา : คุณพฤกษ์บอกว่า คืนนี้จะโต้รุ่งกับเพื่อนๆตอนนี้ย้ายไปดื่มต่อที่
บ้านพักแล้ว
พันดาว : พี่บอกเื่พี่ฟ้าว่าไงคะ
พี่ภา : บอกตามที่ดาวบอกนั่นล่ะ คุณพฤกษ์ว่าฝากดาวดูแลไว้ก่อน
พันดาว : ดาวจะไม่ล็อคกลอนตัวในนะคะ เผื่อพี่พฤกษ์มารับพี่ภาเอา
กุญแจห้องมาเปิดได้เลยดาวจะนอนแล้ว
พี่ภา : (สติกเกอร์สาวน้อยรับทราบ)
----------------------------------------------------------------------------------------
918
![ทะลุมิติมาเป็นนักศึกษาแพทย์ในยุค 80 [จบ]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1737094659_65154916.webp)
