โลกผลไม้พลัง
นี่คือโลกที่เต็มไปด้วยผลไม้พลังและระบบพลังกูรูผลไม้
ผลไม้พลังแบ่งออกเป็สองระดับ
ทั่วไป,ตํานาน
ทั้งสองระดับล้วนแบ่งออกเป็สามประเภทได้แก่
ธาตุ,อสูร,พิเศษ
ดิน,นํ้า,ลม,ไฟ,สายฟ้า,อื่นๆที่นับเป็ธาตุ
ทั้งหมดล้วนเป็ประเภทธาตุ
สัตว์,ปีศาจ,เทพ อื่นๆที่นับเป็อสูร
ทั้งหมดล้วนเป็ประเภทอสูร
อาวุธ,กฏ,อัตลักษณ์อื่นๆที่นับเป็พิเศษ
ทั้งหมดล้วนเป็ประเภทพิเศษ
ดังนั้นหลังจากที่กินผลไม้พลังไปแล้วคุณก็จะได้รับพลังผลไม้ - มิติผลไม้
มิติผลไม้เป็พื้นที่พิเศษที่สามารถรองรับพลังผลไม้ได้นับไม่ถ้วน
และสามารถพัฒนาความสามารถผ่านการฝึกฝนและจินตนาการ
ซึ่งความแข็งแกร่งทั้งหมดจะขึ้นตรงกับระดับการฝึกฝน
แน่นอนว่าระดับการฝึกฝน
คุณสามารถปลูกฝังได้ด้วยตัวเองเท่านั้น
ทรัพยากรภายนอกไม่สามารถช่วยอะไรได้
กล่าวคือมันแทบไม่ต่างอะไรไปจากการออกกําลังกายที่ต้องพยายามอย่างหนักเพื่อให้ได้มาซึ่งผลลัพธ์ที่้า
อาณาจักรที่ได้มาของร่างกายคือการปลูกฝังร่างกายให้หลอมรวมเข้ากับมิติผลไม้
อาณาจักรที่ได้มาของจิติญญาคือการปลูกฝังจิติญญาให้หลอมรวมเข้ากับมิติผลไม้
อาณาจักรที่ได้มาของสติคือการปลูกฝังสํานึก(ความคิด) ให้หลอมรวมเข้ากับมิติผลไม้
อาณาจักรที่ได้มาของพลังคือการปลูกฝังตัวตน(ชีวิต,ิญญา,อัตลักษณ์) ให้หลอมรวมเข้ากับมิติผลไม้
ร่างกาย,จิติญญา,สํานึก,ตัวตนทั้งหมดนี้จะแข็งแกร่งขึ้นอย่างครอบคลุมในทุกๆระดับ
นัยหนึ่งมันหมายความว่า
กูรูผลไม้จะมีชีวิตที่แข็งแกร่งขึ้นทุกๆครั้งที่เข้าสู่ระดับใหม่
และไม่มีข้อกําหนดใดๆเช่น อายุขัย
มาหยุดยั้งจากการมีชีวิตยืนยาวของพวกเขาได้
อธิบายง่ายๆคือตราบที่พวกเขายังคงกินและดื่ม
พวกเขาก็จะเป็ะ
คงอยู่ชั่วนิจนิรันดร์
…
ก่อนหน้านี้.
บนเครื่องบิน
“ระบบไหนๆก่อนที่จะเริ่มการกระทําที่บ้าบิ่นแล้ว ฉันอยากจะถามคุณหน่อยว่าโลกนี้มีผู้บ่มเพาะะหรือการดํารงอยู่เหนือธรรมชาติหรือไม่”
นั่งลงที่นั่ง
ไต๋จุนสนทนาผ่านความคิดกับระบบ
เขาไม่กลัวที่จะต้องเผชิญหน้ากับโลกและมหาอํานาจนับไม่ถ้วนแต่หากมีตัวตนเ่าั้ที่เหมือนกับในนิยายที่เขาเคยอ่านอยู่จริงๆ
มันคงจะลําบากมากที่จะแสดงบทบาทครั้งใหญ่แล้วประจันหน้ากับหลายสิ่งไปพร้อมๆกัน
“ติ๊ง-! เรียนโฮสต์คุณอ่านนิยายมากเกินไป”
“โปรดวางใดได้โลกที่คุณอยู่นั้นเป็โลกธรรมดาที่ไม่มีระบบพลังใดๆ”
“หรือก็คือ นอกจากตัวแปรเช่นคุณแล้วก็ไม่มีวิธีอะไรอื่นอีกที่จะทําให้โลกนี้มีการดํารงอยู่เหนือธรรมชาติแม้จะเป็เทคโนโลยีระดับสูงที่อยู่ในนิยายทั้งหลายแหล่ก็ตาม!”
เสียงเครื่องจักรดังขึ้น
ไต๋จุนก็เข้าใจอย่างรวดเร็วเขาจึงอดไม่ได้ที่จะยิ้มขมขื่นออกมา
อ่านนิยายมากเกินไป?
เฮ้ คนหนุ่มอย่างเขาหรือคนรุ่นราวคราวเดียวกันก็เป็แบบนี้ทั้งนั้น
แล้วการที่จะจินตนาการว่าตัวเองเป็เพียงแค่กบก้นบ่อที่ยังไม่รู้ความลับของโลก
มันผิดตรงไหน?
ช่างเถอะ
ไต๋จุนถอนหายใจ
อย่างน้อยตอนนี้เขาก็สามารถวางใจได้ส่วนหนึ่งแล้วตั้งตารออนาคตที่จะแข็งแกร่งขึ้นเงียบๆ
เอาแค่พอระดับที่สามารถต้านทานนิวเคลียร์ได้ก็พอ…
…
ปัจจุบัน.
ไต๋จุนเหยียดแขนออกไปแล้วชี้นิ้วไปทางูเาลูกหนึ่งที่อยู่ไกลแสนไกล
หากจะทําภารกิจย่อยให้สําเร็จ
นอกจากการทําลายูเาในดินแดนส่วนตัวของเขา
มันก็ไม่มีทางเลือกอื่นอีกแล้ว
เพราะว่า
นี่คือโลกธรรมดาทั่วไปที่ไม่ใช่นิยาย
คุณไม่สามารถทําลายสิ่งของหรือทรัพยากรธรรมชาติตามใจชอบ
ไม่อย่างนั้นเกรงว่าวันรุ่งขึ้นเมื่อมีคนรู้คุณอาจจะถูกตํารวจจับและพาตัวไปดําเนินคดีได้
ตอนนี้.
ไต๋จุนจึงเริ่มมัน…
พลังผลไม้ - หลากสีสัน - ปืนใหญ่เจ็ดสี
บูม!
ทันทีที่แสงเจ็ดสีสว่างวาบ
ูเาทั้งลูกก็หายไป!
จากนั้น
“ติ๊ง-! ขอแสดงความยินดี คุณทําภารกิจย่อย- (ให้ความแข็งแกร่งเป็ที่ประจักษ์)สําเร็จ และได้รับรางวัล:ระบบช่องเก็บของไม่จํากัด!”
กับเสียงที่ดังขึ้นในหัว
ไต๋จุนเลยถอนมือกลับมาสีหน้าสงบนิ่งราวกับไม่มีอะไรเกิดขึ้น
หันไปทางอาเนียด้วยรอยยิ้ม
“เธอคิดยังไง”
…
เงียบ!
อาเนียเงียบไม่รู้ว่าจะตอบยังไงดี
ภาพที่เธอได้เห็นนั้นน่าใเกินไปแต่ด้วยผลไม้พลังที่เธอได้กิน เธอก็ค่อยๆพยายามทําใจยอมรับมันช้าๆก่อนที่จะสูดลมหายใจเข้าไปเฮือกใหญ่
วินาทีต่อมา เธอจึงถามขึ้นมาว่า
“กูรูผลไม้ที่นายว่ามาแข็งแกร่งได้ขนาดนี้เชียวเหรอ?”
“ใช่”
ไต๋จุนพยักหน้ารับด้วยความประหลาดใจ
เขาไม่คิดว่าเธอจะสามารถกลับมามีสติได้รวดเร็วเช่นนี้
เขาจึงยิ้มถามกลับไป
“แล้วเธอ้าแข็งแกร่งอย่างที่เห็นไหมล่ะ?”
“ทําไมจะไม่?”
ได้ยิน
อาเนียกลอกตา
มีใครบ้างที่ไม่้าเื่แบบนี้?
“ถ้างั้นก็มาเริ่มกันเถอะ”
ไต๋จุนหัวเราะ
แล้วการสอนก็เริ่มขึ้นอย่างเป็ทางการ!
…
หนึ่งชั่วโมงต่อมา
อาเนียเรียนรู้การปลูกฝังกูรูผลไม้สําเร็จ
แล้วได้รู้จากไต๋จุนว่าเขา้าที่จะรับสมัครพ่อบ้านเลยให้เธอติดต่อหาไมเคิลพ่อของเธอ
เกี่ยวกับเื่นี้เธอไม่ได้ปฏิเสธมันและรีบดําเนินการ
เวลาผ่านไปอย่างรวดเร็ว
เครื่องบินส่วนตัวได้มาถึงเกาะโดยมีไมเคิลลงมา
และทันทีที่เขาเห็นลูกสาวของเขายืนข้างๆไต๋จุนด้วยการแสดงออกที่แตกต่างจากเมื่อวานสีหน้าของเขาก็กลายเป็ประหลาดใจ
เกิดอะไรขึ้น?
ทั้งสองคนสนิทกันแล้ว?
อย่างไรก็ตาม ไมเคิลไม่กล้ารอช้าเขารีบนําเอกสารพ่อบ้านทั้งหมดไปให้ไต๋จุนเลือก
แน่นอนว่าทั้งหมดล้วนถูกคัดสรรมาอย่างดีโดยเขา
ส่วนอาเนียนั้นเมื่อเห็นว่าทั้งสองคนคุยกันเธอก็รีบไปชงกาแฟเตรียมนํามาเสิร์ฟ
ใน่เวลาดังกล่าวนี้เอง
ไต๋จุนจึงได้อ่านรายละเอียดของพ่อบ้านเป็จํานวนมากและในที่สุดเขาก็สามารถสุ่มเลือกคนที่ถูกใจขึ้นมาได้
นํามันให้กับไมเคิลแล้วพูดว่า
“ให้คนนี้มาหาฉัน”
ไมเคิลรีบตกลงโดยไม่ลังเล
เขาไม่ถามถึงเื่ค่าใช้จ่ายด้วยซํ้า
นั่นเลยทําให้ไต๋จุนพอใจมาก
ดูเหมือนพ่อตาในอนาคตคนนี้จะไม่เลวเลย…
หลังจากนั้นไม่นาน ไต๋จุน,อาเนีย,ไมเคิลทั้งสามคนได้พูดคุยกันสักพัก
ซึ่งในจังหวะนี้เองอาเนียก็ได้รับโทรศัพท์เรียกตัวเธอกลับไป
ไต๋จุนไม่ได้รั้งเธอไว้แล้วปล่อยให้เธอขึ้นเครื่องกลับไปกับพ่อของเธอ
ตอนนี้เขาเลยเริ่มรับรางวัลและเปิดใช้งาน…
“ติ๊ง-! ขอแสดงความยินดีคุณได้รับระบบช่องเก็บของไม่จํากัด!”
[ติ๊ง-! ขอแสดงความยินดีระบบช่องเก็บของไม่จํากัดถูกเปิดใช้งาน!]
[ระบบช่องเก็บของไม่จํากัด]
[รายละเอียด: ช่องเก็บของไม่จํากัดเก็บของไม่จํากัด พื้นที่ไม่จํากัด]
[วิธีใช้งาน: (คลิกเพื่อดู)]
คลิก!