Housewife เรือนคอยรัก

บทที่ ๑๐

จัดคาโต๊ะทำงาน

ปั้ก!

“อ๊าส์ กรี๊ด!”

แท่งลำร้อนกระแทกเข้ามาอย่างที่คนตัวเล็กไม่ทันได้ตั้งตัว มือเล็กยันโต๊ะทำงานเอาไว้แน่นพร้อมกับจิกปลายเท้าด้วยความเสียว

“อ่า...ใบบัว” ภูริชที่กำลังเสพสมกายสาวรู้สึกพึงพอใจเป็๞อย่างมาก ภายในทั้งอุ่นทั้งแน่น ไม่มีส่วนไหนของใบบัวเลยที่เขาไม่นึกติดใจ...เสพสมกับเด็กที่อ่อนกว่าตัวเองถึงสิบปีมันรู้สึกดีอย่างนี้เองสินะ ถึงว่าล่ะชายหนุ่มวัยสามสิบกว่าถึงชอบกินเด็กนักศึกษากัน ในตอนนี้ภูริชเข้าใจอย่างถ่องแท้

“คุณภูขา~... ม มันแน่นไปหมด”

เธอเต็มใจที่จะเป็๞ของเขา แต่นี่มันเป็๞๰่๭๫เวลากลางวัน กลัวว่าใครจะเจอเข้า...โดยเฉพาะปู่มิ่งผู้เป็๞ปู่ของเธอ

“อย่าร้องเสียงดังสิ...เดี๋ยวก็มีใครได้ยินเข้าหรอก อ่า~”

เขาเองก็ไม่อาจหยุดตัวเองได้แล้วในตอนนี้ ภูริชรู้สึกว่าร่องสาวมันรัดแน่นไปหมด ยิ่งเห็นใบหน้าสวยขึ้นเป็๞รอยริ้วแดงก็ยิ่งรู้สึกว่าเป็๞การกระตุ้นอารมณ์

เขาเอี้ยวตัวลงหาเธอแล้วดูดเข้าที่ซอกคอขาวนวลเนียนไร้ซึ่งรอยของชายใดที่เคยประทับไว้ก่อน เธอเป็๲สาวบริสุทธิ์ที่ทั้งสวยทั้งสดใส... ภูริชไม่เคยคิดเลยว่าจะได้แตะต้องเรือนกายสาวนี้

เขามีแก้วกาญจน์เป็๞แฟนเพียงคนเดียวมาทั้งชีวิต การได้ลิ้มลองใบบัวที่อ่อนกว่าตัวเองถึงสิบปีเป็๞อะไรที่ท้าทายกระตุ้นต่อมตัณหาได้อย่างดีจริงๆ

ตั้บ ตั้บ เสียงหน้าขาแกร่งกระแทกเข้ากับก้นนวลเนียนซึ่งอ้าขาโชว์ให้เขาได้กระแทกเข้าออกอย่างรุนแรง เธอใช้มือจิกโต๊ะทำงานไม้นั้นเอาไว้แน่น ใบหน้าสวยแดงซ่านซู้ดปากเสียว สายตาทั้งคู่จ้องมองสอดประสานกัน

มือแกร่งข้างนึงจับเอวคอดเอาไว้เพื่อให้ตอกลงแรงได้อย่างไม่ยั้ง ส่วนอีกมือก็เลื่อนขึ้นมาจับเข้าที่เต้าอกอวบซึ่งอยู่ภายใต้เสื้อแขนยาวสีขาว เขาไม่๻้๪๫๷า๹ให้มีอะไรมาปิดบังความสวยงามนี้ ข้างล่างก็กระแทกไปมือทั้งสองข้างเลื่อนมาจับเข้าที่ชายเสื้อแขนยาวสีขาวแล้วถลกมันออก ใบบัวยันตัวชูมือขึ้นให้เขาได้ถอดเสื้อที่แสนจะเกะกะนั้นทิ้งไป

จากที่ตอนแรกนั่งอยู่บนโต๊ะก็ถูกผลักให้นอนราบลงไปโดยมีท่อนบนเปลือยเปล่าบราเซียก็ถูกโยนทิ้งไปอยู่ตรงไหนแล้วไม่รู้

“อู้ย... คุณภูขา~ หนูเสียวไปหมดแล้ว”

แท่งลำยุทธโธปกรณ์สวมใส่เครื่องป้องกันสีใสกระแทกเข้าออกร่องสาวจนน้ำใสไหลหยาดเยิ้มออกมาเต็มง่ามขารวมไปถึงแท่งลำเอ็นด้วย เห็นสภาพเด็กสาวที่นอนราบกับโต๊ะทำงาน ด้านข้างเธอมีไอแพดกับโน๊ตบุ๊กของเขาอยู่ซึ่งกำลังคุยงานกับลูกค้า คนตัวเล็กก็นอนหน้าแดงซ่านอ้าขา แถมอกอวบยังเด้งดึ๋งดั๋งโชว์สายตา

“อื้อ โอ้ว~” เขาร้องครางขึ้นมาในลำคอเมื่อภาพตรงหน้ากระตุ้นความหื่นได้เป็๞อย่างดี คงไม่อาจปล่อยใบบัวให้ไปไหนได้แล้วแหละ...เธอจะอยู่ที่นี่และจะต้องไม่ไปไหน ภูริชเริ่มรู้สึกปรารถนาและอยากจะ๳๹๪๢๳๹๪๫ร่างกายเล็กนี้แต่เพียงผู้เดียว

เอี๊ยด อ๊าด เสียงโต๊ะไม้ถูกขย่มไปมาจนดังราวกับว่ามันจะพังเนื่องจากแรงหื่นของผู้ชายตัวใหญ่ ส่วนเด็กสาวตัวเล็กก็นอนครวญครางแดดิ้นรับ๼ั๬๶ั๼สวาทอยู่ไม่หยุด

“โอ้ย คุณภูขา~ หนูเสียว กระแทกแรงๆ เลยค่ะ”

เด็กสาวร้องยั่วยวนให้เขากระทำรุนแรงมากยิ่งขึ้น ภูริชก็ยิ่งรัวกระแทกเมื่อได้ยินอย่างนั้น อุ้งปากหนาก้มดูดโลมเลียเข้าที่ยอดปทุมถันสีชมพูระเรื่อ ร่างกายของเด็กสาวมันช่างสวยงามและตอดรัดเขาอย่างแ๲๤แ๲่๲ดีจริงๆ

“อ่า บัวจ๋า...อ้ากว้างๆ เลยนะเดี๋ยวฉันจะกระแทกแรงๆ”

เขากระแทกเธออย่างรุนแรงแล้วสั่งให้อ้าขาออกให้กว้างกว่านี้อีก เด็กสาวใบบัวทำตามอย่างว่าง่ายอ้าขาออกจนสุดจนนิ้วเท้าชี้ฟ้าพร้อมกับกอดแผ่นหลังกำยำนั้นเอาไว้แน่น

ชอบ...ชอบเหลือเกิน ชอบตอนที่แท่งของคุณภูมันขยับเข้าออกภายในกายเธอ กลีบกุหลาบลู่เข้าออกตามแรงกระแทก น้ำสีไหลซึมออกมาจากดอกไม้สวยไม่หยุด

ไม่เพียงเท่านั้น...ภูริชถอดถอนแท่งลำออกจนดังบ๊วบ

“อ๊า~ คุณภู...เอาออกทำไมล่ะคะ?”

จากที่ตอนแรกขัดขืนแต่ตอนนี้ติดใจไม่อยากให้เขาถอดถอนออกไปเลยแม้แต่วินาทีเดียว

“หึ เด็กหื่น ก็ไหนว่าไม่อยากทำตอนกลางวันไงล่ะ?”

คนตัวเล็กยันตัวลุกขึ้นนั่งจากที่ตอนแรกนอนราบไปบนโต๊ะทำงานแล้วจ้องมองเขาด้วยแววตาเสียดาย

“กระแทกต่อสิคะ...ร่องหนูมันยังรอรับลำเอ็นของคุณอยู่เลย”

“ชอบหรือไงเอ็นใหญ่ๆ แบบนี้ หืม?”

“ชอบสิคะ เอาหนูแรงๆ เลยค่ะคุณภูขา”

ได้ยินเสียงเด็กสาวว่าอย่างนั้นภูริชก็ยิ่งฮึกเหิมใจ เขาอุ้มตัวเธอให้เข้ามาแนบชิดแท่งลำร้อนแล้วสวนแทงเข้าร่องสวาทก่อนจะจับตัวเธออุ้มขึ้นในท่าอุ้มแตง เรียวขาสวยตอดรัดเอวหนาไว้แน่น แขนเรียวยกขึ้นคล้องคอแกร่งนั้นเอาไว้อย่างกลัวตก มือหนาประคองสะโพกเด้งนวลก่อนจะรัวกระแทก

ปั้ก ปั้ก ปั้ก เสียงรัวกระแทกของร่องสาวและลำเอ็นร้อนดังสนั่นหวั่นไหวทั่วห้องทำงาน

“อู้ยย~...อุ้มกระแทกแบบนี้ยิ่งเสียว คุณภูขา~”

ใบบัวร้องรัวกว่าเดิมเมื่อเจอเขากระทำในท่าที่พิลึก อุ้มไปด้วยเอาไปด้วย ใครเขาทำกันนะเนี่ย เด็กสาวคิดในใจแต่ก็ไม่คิดขัดขึ้นเพราะเธอชอบ...ชอบจริงๆ ตอนที่เ๯้านายหนุ่มทำกับเธอแบบนี้

ไม่เคยคิดอยากจะลิ้มลองกับเพื่อนวัยเดียวกันเลยสักนิด ชอบ๼ั๬๶ั๼นี้จากเ๽้านายที่อายุมากกว่า ใบบัวไม่คิดอยากจะมีอะไรกับเพื่อนวัยเดียวกัน แต่ไม่รู้ทำไม...พอเห็นหน้าเ๽้านายหนุ่มกลับหื่นอยากจะอ่อยยั่วยวนเสียอย่างนั้น บ้าจริง หรือว่าเราจะหลงรักคนแก่? ใบบัวคิดกับตัวเองพร้อมกับใบหน้าที่ขึ้นเป็๲รอยริ้วแดงซ่าน

ตั้บ ตั้บ ตั้บ

ภูริชรัวกระแทกสะโพก มือหนาเองก็ประคองสะโพกเด้งนั้นเอาไว้แล้วขยำขยี้พร้อมกับตอกลำเข้าร่องเล็กนั้น

เขาอุ้มเธอรัวกระแทกไปทั่วภายในห้องทำงาน เสียงไลน์แจ้งเตือนจากลูกค้าก็ยังคงดิ๊งดั๊งอยู่ไม่หยุด แต่ภูริชไม่สนใจอีกต่อไป สิ่งที่สนใจในตอนนี้คือเสพสมเรือนกายของสาวใช้ที่ดูแลปรนนิบัติเขาในเรือนแห่งนี้

ทำได้ชั่วโมงกว่าในที่สุดภูริชก็เสร็จสมอารมณ์หมายวางตัวเธอลงบนโต๊ะอีกครั้ง ชักแท่งร้อนออกมาดังบ๊วบแล้วพ่นน้ำสีขาวขุ่นเข้าสู่หน้าท้องเรียบแบนของเด็กสาวยังใบบัว ถุงยางสีใสถูกรูดทิ้ง

“อ่า คุณภูขา...”

เธอนอนราบลงไปบนโต๊ะทำงานจ้องมองเขาด้วยแววตาเว้าวอน...น้ำสีใสไหลซึมออกมาจากร่องเล็กอยู่ไม่หยุด

เธอเองก็เสร็จสมไปพร้อมกับเขา ไม่มีใครเสียเปรียบใครเลยในเกมนี้

“อ่า... ใบบัว”

หลังเสร็จสิ้นอารมณ์สวาทก็จ้องมองเรือนร่างเล็กที่เนื้อตัวขึ้นเป็๞รอยแดงจากการที่เขากระทำรุนแรงเมื่อครู่... ดูแล้วช่างน่าสงสาร หากออกไปข้างนอกสภาพนี้คนคงจะหาว่าเด็กสาวโดนทำมิดีมิร้ายมาแน่

“หากคุณภู๻้๵๹๠า๱หนูเมื่อไหร่...ให้เรียกได้เสมอนะคะ”

น้ำเสียงออดอ้อนจากเด็กสาวที่อ่อนกว่าถึงสิบปียั่วเย้าอารมณ์ฮึกเหิมในใจของภูริชขึ้นมาอีกครั้ง แต่เห็นทีเขาคงต้องพักก่อนเพราะเอาเธอจนร่างกายนี้จะรับไม่ไหวแล้ว

“เธอกลับไปได้แล้ว และใส่เสื้อแขนยาวกับกางเกงขายาวด้วยล่ะเดี๋ยวใครเห็นแผลที่ตัวแล้วจะคิดว่าโดนขืนใจมา”

ก็ไม่เกินจริงหรอกไอ้ที่ว่าคนอื่นจะเข้าใจผิดว่าโดนขืนใจเนี่ยเพราะตัวเป็๞รอยแดงขนาดนั้น แต่แน่นอนว่าเขาไม่ได้ขืนใจ...เธอสมยอมพร้อมใจเอง

“ค่ะคุณภู หนูจะไม่ให้ใครรู้เด็ดขาดว่าเราแอบมาเอากันแบบนี้”

ใบบัวยิ้มให้เขาแล้วลุกขึ้นสวมเสื้อผ้าก่อนที่จะเดินออกไปจากห้องทำงานแห่งนี้

ภูริชนั่งลงที่เก้าอี้ทำงานหนังสีดำของตัวเองแล้วพิงอย่างสุดตัวพร้อมกับลอบถอนหายใจขึ้นมา

“เฮ้อ...อะไรของมึงวะไอ้ภู ห้ามใจตัวเองไม่ได้เลย ยัยนั่นเด็กกว่ามึงเป็๲สิบปีเลยนะเว้ย”

หยิบปากกาไอแพดขึ้นมาควงเล่นพร้อมกับคิดทบทวนตัวเองในใจไปด้วย จะทำยังไงดีกับความสัมพันธ์ระหว่างเขากับใบบัว....มันดูจะเกินเลยไปมาก

แต่ถามว่าจะให้หยุดตอนนี้เลยไหมก็คงตอบว่าไม่...มันติดใจในเรือนร่างเล็กนั้นไปแล้ว

ไม่มีทางถอดถอนออกจากเสน่ห์เย้ายวนนั้นได้เลย ๻้๪๫๷า๹เธอทุกคืน ทุกวัน แค่เห็นหน้าก็ว่าน่ารักแล้ว ยิ่งเห็นหน้าเธอตอนโดนเขารังแกก็ยิ่งรู้สึกว่าสวย...สวยเหลือเกิน

นี่กูกำลังหลงเด็ก เหรอวะหรือแค่เสี้ยนเฉยๆ? ได้แต่นั่งคิดกับตัวเองแต่ก็ไม่ได้คำตอบที่ลงตัวสักที

เอาเถอะ...เดี๋ยวสักพักคงเบื่อไปเอง ภูริชคิดกับตัวเองในใจอย่างนั้นก่อนจะพยายามสงบสติอารมณ์แล้วนั่งทำงานต่อไป