บทที่ 19 บรรพชนมาร ‘ปอสวิน’! ความลับของิญญาอาวุธ
ภายในทะเลิญญาโกลาหล ของเจียงหลิงเทียนมีดวงอาทิตย์สิบดวงแขวนเด่นอยู่เบื้องบน ต้นไม้เทพฝูซาง ถูกกระตุ้นการทำงานอย่างสมบูรณ์!
มันแผ่เพลิงแท้ต้นกำเนิดอันโชติ่ เพื่อขัดเกลาร่างกายของเจียงหลิงเทียน ในชั่วพริบตา พลังกายของเจียงหลิงเทียนก็ทะลุหนึ่งร้อยล้านจิน!
หนึ่งร้อยล้านจินคือพลังแห่ง 1 ดารา ซึ่งหมายความว่าสามารถขับเคลื่อนดวงดาวได้!
ยามนี้เจียงหลิงเทียนมีพลังแห่ง 1 ดาราแล้ว!
ความแข็งแกร่งทางกายภาพระดับนี้ เทียบได้กับผู้แข็งแกร่งขอบเขตาาศักดิ์สิทธิ์ของเผ่าพันธุ์มนุษย์!
แน่นอนว่าขอบเขตาาศักดิ์สิทธิ์ไม่ได้มีเพียงร่างกายที่แข็งแกร่ง แต่พลังอาคมก็ยังน่าสะพรึงกลัวยิ่งนัก ทว่าเจียงหลิงเทียนได้สร้างสถิติที่ไม่มีใครเคยทำได้มาก่อน และจะไม่มีใครทำได้อีกในภายหลัง!
ในหมู่เผ่าพันธุ์มนุษย์นอกจาก เจียงหลิงเทียนแล้วไม่มีใครสามารถบรรลุพลังแห่ง 1 ดาราได้ใน ขอบเขตหลอมเทพ!
ที่สำคัญที่สุดคือ พลังนี้ยังคงเพิ่มขึ้นอย่างต่อเนื่องโดยไม่มีขีดจำกัด!
ยิ่งกว่านั้นเจียงหลิงเทียนยังพลังแห่งเมล็ดพันธุ์มรรคาวิถีชนิดหนึ่ง!
เพลิงแท้ต้นกำเนิดฝูซาง ซึ่งเทียบได้กับปราณโกลาหล และเื่นี้ทำให้เจียงหลิงเทียนพึงพอใจมาก ต่อไปนี้ หากต้องออกไปต่อสู้ คงมีแรงผลักดันเพิ่มขึ้นอีกเยอะ
"อันดับหนึ่ง: ปอสวิน บรรลุขอบเขตว่าที่จักรพรรดิ"
คนผู้นี้คือใคร ไม่เห็นเคยได้ยินชื่อเลย เก่งกาจมากหรือ?
"ิญญาอาวุธ ข้า้าข้อมูลทั้งหมดของอันดับหนึ่งผู้นี้ เดี๋ยวนี้"
ิญญาอาวุธ คอยย้ำเตือนให้เขาเอาชนะอันดับหนึ่งซ้ำแล้วซ้ำเล่า อันดับหนึ่งผู้นี้เกรงว่าคงจะรับมือได้ยากไม่น้อย แม้ตอนนี้ตนเองจะเหมือนพวกใช้สูตรโกงจนไม่มีทางแพ้ แต่ก็ยังต้องระมัดระวังไว้ก่อน
ิญญาอาวุธ: ???
(ข้าดูรังแกง่ายขนาดนั้นเลยหรือ?)
"คนผู้นี้คือคนของเผ่ามาร ‘ปอสวิน’ ก็คือบรรพชนมารในตำนานนั่นเอง"
ครู่ต่อมาเจียงหลิงเทียนก็เข้าใจสถานการณ์ ในสกุลเจียงมีบันทึกเกี่ยวกับบรรพชนมารอยู่บ้าง เพียงแต่มีน้อยมาก
บรรพชนมารเป็เผ่าพันธุ์ใหญ่ในยุคโบราณ ซึ่งห่างจากปัจจุบันกว่าสองล้านปี และเผ่ามารก็ถูกเผ่าพันธุ์ต่าง ๆ สังหารจนสูญสิ้นไปั้แ่ยุคโบราณแล้ว ไม่ใช่เพราะเผ่ามารทำเื่ชั่วร้าย แต่เป็เพราะพร์ของเผ่ามาร นั้นน่ากลัวเกินไป!
ปอสวินบรรพชนของเผ่ามารเกิดมาพร้อมกับเมล็ดพันธุ์มรรคาวิถีคู่กาย นั่นคือหัวใจแห่งมารแท้จริง!
เมล็ดพันธ์ุมรรคาวิถีนี้สามารถควบคุมปราณมารแท้โดยกำเนิดได้ สิ่งมีชีวิตที่มีพลังบำเพ็ญต่ำกว่าขอบเขตว่าที่จักรพรรดิไม่สามารถต้านทานการกัดกร่อนของปราณมารแท้แต่กำเนิดได้เลยจึงถือว่าอันตรายอย่างยิ่ง!
"เมล็ดพันธ์ุมรรคาวิถี หัวใจแห่งมารแท้จริงงั้นหรือ? น่าสนใจดี..." แววตาของเจียงหลิงเทียนเป็ประกาย
ทันใดนั้น กระแสอากาศสีดำทั่วท้องฟ้าก็ะเิออกพุ่งเข้าใส่เจียงหลิงเทียนอย่างรุนแรง!
ปราณมารแท้โดยกำเนิด!
"เพลิงแท้ต้นกำเนิดฝูซาง!"
เปลวเพลิงที่ควบแน่นจนเหมือนวัตถุจริงพุ่งขึ้นจากร่างของเจียงหลิงเทียน แล้วห่อหุ้มเขาไว้อย่างแ่าแล้วตัดขาดปราณมารแท้โดยกำเนิดออกไปในทันที
เนื่องจากเป็สิ่งที่มีมาแต่กำเนิดเหมือนกัน เพลิงแท้ต้นกำเนิดฝูซางจึงสามารถต้านทานได้ในระดับหนึ่ง ทว่านั่นก็ไม่นานนัก เจียงหลิงเทียนพบว่าเพลิงแท้ต้นกำเนิดฝูซางรอบกายกำลังปนเปื้อน!
สีแดงเพลิงถูกย้อมด้วยสีดำ จนไม่สว่างไสวน่าดึงดูดอีกต่อไป ทั้งที่ไม่ได้ผ่านการทำลายล้างของกาลเวลา แต่กลับกลายเป็สีดำ
ใช่แล้ว! ปราณมารแท้โดยกำเนิดนี้ประหลาดยิ่งนัก ถึงขั้นสามารถกัดกร่อนและค่อย ๆ ย่อยสลายวิชาและพลังอาคมได้!
ยุ่งยากจริง ๆ
ในตอนนั้นเอง ท่ามกลางกระแสอากาศสีดำที่ม้วนตัว ร่างในชุดคลุมสีดำสายหนึ่งก็ปรากฏขึ้นเบื้องหน้าเจียงหลิงเทียนในระยะไม่ไกล
บรรพชนมาร ‘ปอสวิน’!
"เมล็ดพันธ์ุมรรคาวิถี ต้นไม้เทพฝูซาง แถมยังฝึกฝนจนถึงขั้นสมบูรณ์ ช่างเป็คนรุ่นหลังที่น่าเกรงขามจริง ๆ "
"น่าเสียดายที่พลังบำเพ็ญของเ้าต่ำเกินไป สุดท้ายก็ไม่อาจเลี่ยงความตายได้"
ปอสวินกล่าวด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย ในสายตาของเขาเจียงหลิงเทียน ถือเป็อัจฉริยะผู้ได้รับพรจาก์ แต่เขาสังหารอัจฉริยะมานับไม่ถ้วนแล้ว
เมื่อต้องเผชิญกับปราณมารแท้โดยกำเนิดคู่ต่อสู้ในระดับเดียวกันที่ต่ำกว่าขอบเขตว่าที่จักรพรรดิ ย่อมต้องตายอย่างไม่ต้องสงสัย!
และด้วยปราณมารแท้โดยกำเนิดจำนวนมหาศาลเช่นนี้ ต่อให้เป็เจียงหลิงเทียนก็ต้องถูกกลืนกินจนตาย!
เมื่อเห็นปอสวินปรากฏตัว เจียงหลิงเทียนก็หรี่ตาลง ร่างิญญาในขอบเขตหลอมิญญา หากไม่ใช่เพราะปราณมารแท้โดยกำเนิดที่ยุ่งยากนี้เขาคงสู้ได้เป็ร้อยคน
ทว่า ดูเหมือนว่าเขาจะไม่กลัวปราณมารแท้โดยกำเนิดนี้เลยสักนิด
เมื่อคิดได้ดังนั้น เจียงหลิงเทียนก็เผยรอยยิ้มลึกลับจากนั้นจึงสลายแสงิญญาคุ้มกายรอบตัวทั้งหมด และเก็บเพลิงแท้ต้นกำเนิดฝูซางไป
ปราณมารที่โหมกระหน่ำไร้สิ่งต้านทานจึงเข้าห่อหุ้มเจียงหลิงเทียนไว้ในทันที!
ปอสวินชะงักไป
นี่เขา... ยอมแพ้แล้วหรือ?
จากนั้นปอสวินก็เห็นเจียงหลิงเทียนนั่งขัดสมาธิลง และเริ่มเข้าสู่สมาธิบำเพ็ญเพียร
ปราณมารไหลเข้าสู่ร่างกายของเจียงหลิงเทียน โคจรไปตามเส้นชีพจรครบหนึ่งรอบ ก็เปลี่ยนเป็พลังงานบริสุทธิ์หลอมรวมเข้ากับร่างกายของเจียงหลิงเทียนโดยไม่มีร่องรอยของการกัดกร่อนเลยแม้แต่น้อย
ไม่เพียงเท่านั้น ในชั่วพริบตาปราณมารแท้โดยกำเนิดที่ปอสวินปล่อยออกมาก็กลายเป็วังวนขนาดใหญ่ พุ่งเข้าสู่ร่างกายของเจียงหลิงเทียน อย่างบ้าคลั่ง!
"เ้า... เ้าสามารถดูดซับปราณมารแท้โดยกำเนิดได้? เ้าก็มีเมล็ดพันธ์ุมรรคาวิถีหัวใจแห่งมารแท้จริงด้วยหรือ?!"
เมื่อเห็นดังนั้น แม้แต่บรรพชนมารปอสวิน ก็ยังตกตะลึงกับภาพที่เห็น
เป็ไปไม่ได้ หัวใจแห่งมารแท้จริงมีเพียงสายเืของเผ่ามารเท่านั้นที่สามารถปลุกขึ้นมาได้!
แต่เขาเป็เผ่าพันธุ์มนุษย์ชัด ๆ !
ทว่าปอสวินจะรู้ได้อย่างไรว่าเจียงหลิงเทียนเกิดมาพร้อมกับกายาเต๋าหมื่นยุค
กายาเต๋าหมื่นยุคสามารถหลอมรวมหมื่นวิถีกลมกลืนกับมหาวิถี และไร้ซึ่งสิ่งชั่วร้ายรบกวน!
ไม่ว่าจะเป็ปราณิญญาแห่งฟ้าดินหรือปราณมาร สำหรับเจียงหลิงเทียนแล้วไม่มีความแตกต่างกันเลย
ยิ่งกว่านั้นปราณมารแท้โดยกำเนิดที่น่าสะพรึงกลัวราวกับยาพิษสำหรับคนทั่วไป กลับเป็แหล่งพลังงานที่บริสุทธิ์และระดับสูงที่สุดสำหรับ เจียงหลิงเทียน!
ขณะที่เจียงหลิงเทียนกำลังดูดซับปราณมารแท้โดยกำเนิด อย่างมีความสุข โดยไม่มีความคิดที่จะชายตามองปอสวินอีกเลย
"ยังกล้ากลืนปราณมารแท้โดยกำเนิดของข้าอีก..."
ใบหน้าของปอสวินบึ้งตึงลง ปราณมารแท้โดยกำเนิดเหล่านี้เขาต้องลำบากกลั่นกรองมาตลอดสองล้านปี เขาไม่เต็มใจจะยกให้ผู้อื่นเปล่า ๆ แน่!
เขาใช้มือขวาคว้าดาบยาวเล่มหนึ่งแล้วฟันเข้าใส่เจียงหลิงเทียนอย่างไร้ปรานี พร้อมกับสะบัดมือซ้ายเรียกปราณทมิฬทั่วท้องฟ้ากลับคืนสู่ร่างกายอย่างช้า ๆ!
คิดว่าถ้าไม่ใช้ปราณมารแท้โดยกำเนิดแล้วข้าจะฆ่าเ้าไม่ได้อย่างนั้นหรือ?!
และในขณะที่ปราณทมิฬทั่วท้องฟ้าสลายไป ดาบยาวใกล้จะถึงหน้าผากของเจียงหลิงเทียนแล้ว ในขณะนั้นเองเขาก็ลืมตาขึ้นทันที
กลิ่นอายแห่งความตายที่ทำให้ปอสวินรู้สึกเย็นะเืไปถึงกระดูกวูบผ่านไป!
กระบี่ชิงอวิ๋นทะลวงฟ้า อาวุธจักรพรรดิที่แขวนอยู่ที่เอวของเจียงหลิงเทียนส่งเสียง "ฟึ่บ!" ฟันผ่านร่างิญญาจำลองของปอสวิน!
ความเร็วของมันสูงมากจนอีกฝ่ายตอบสนองไม่ทัน!
อาจกล่าวได้ว่า แม้จะเป็บรรพชนมารผู้มีชื่อเสียงโด่งดังในยุคโบราณ แต่ในระดับพลังบำเพ็ญที่ใกล้เคียงกัน ความสามารถในการตอบสนองของเขาก็เทียบเจียงหลิงเทียน ไม่ได้!
"เ้าเด็กบ้า เ้าลอบกัดข้า?!"
"ข้าประมาทไป... เ้าไม่มีทาง... กลืน ปราณมารแท้โดยกำเนิดได้มากขนาดนั้น..."
ท่ามกลางแสงกระบี่อันเจิดจ้า ร่างิญญาของปอสวินก็ถูกฟันขาดเป็สองท่อนในทันที บนใบหน้าเต็มไปด้วยความไม่ยินยอม
ปราณมารแท้โดยกำเนิด ะเิออกอย่างรุนแรง
เจียงหลิงเทียนเปิดถุงมิติออกอย่างง่ายดาย นำโถสีขาวใบใหญ่ใบหนึ่งออกมา แล้วทำท่ากวักมือเรียก ไม่นานปราณมารแท้แต่กำเนิดทั่วท้องฟ้าก็ถูกดูดเข้าไปในโถจนหมดสิ้น
แม้ด้วยระดับพลังบำเพ็ญของเจียงหลิงเทียนในตอนนี้จะยังดูดซับ ปราณมารแท้โดยกำเนิดเหล่านี้ไม่หมด
แต่เก็บไว้ก่อนก็ไม่เสียหาย เจียงหลิงเทียนจะไม่ยอมให้เสียของเด็ดขาด
...
ในขณะเดียวกัน ณ โลกภายนอก
"ไม่ถูกต้องสิ ชื่อบนศิลาจารึกทำไมยังไม่เปลี่ยนแปลงอีก?"
ปรากฏการณ์ฟ้าดินหายไปนานแล้ว นอกจาก แท่นเทพโบราณที่แผ่แสงิญญาออกมาก็ไม่มีอะไรเกิดขึ้นเลยทุกคนจึงอดสงสัยไม่ได้
ทันใดนั้น ฟ้าดินสั่นะเือย่างรุนแรง!
ศิลาจารึกั์ที่สลักรายชื่อไม่เพียงแต่ไม่แสดงชื่อของเจียงหลิงเทียน แต่ท่ามกลางสายตาที่ตกตะลึงของทุกคน มันกลับค่อย ๆ จมลง และกลับลงไปฝังใต้ดินตามเดิม
ส่วนแท่นเทพโบราณบนท้องฟ้า แสงิญญาก็สลายไปพื้นผิวกระจกที่เคยระยิบระยับกลายเป็ความโกลาหลมืดมิด
"เอ๊ะ... นี่มันเกิดอะไรขึ้น?"
"รายชื่อหายไปแล้ว? บุตรจักรพรรดิท้าทายล้มเหลวหรือ?"
"แท่นเทพโบราณปิดตัวลงแล้ว บุตรจักรพรรดิหลิงเทียนไม่เหลือแม้แต่ซากศพหรือ?!"
ทุกคนใจนหน้าถอดสีและสับสนอย่างยิ่ง
บรรพชนเจียงิปรากฏตัวขึ้นทันทีด้วยสีหน้าเคร่งเครียด
ในขณะนี้เจียงหลิงเทียนที่ถูกกักอยู่ในโลกในกระจกกลับไม่ได้รู้สึกแปลกใจกับเื่นี้ เขาค่อย ๆ ลุกขึ้น ปัดฝุ่นตามร่างกายแล้วหันไปมองพื้นที่ว่างเปล่าแห่งหนึ่ง
"ิญญาอาวุธ เ้ายังไม่ยอมออกมาอีกหรือ? ไม่รู้ว่าเมล็ดพันธ์ุมรรคาวิถีหัวใจแห่งมารแท้จริงนั่นเ้ายังเต็มใจจะส่งมอบให้ข้าหรือไม่?"
1K
![คู่บุพเพสะท้านฟ้า อยากเห็นนักว่าใครจะกล้ากับชายาผู้บ้าบิ่น [นิยายแปล]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1759893412_24922332.webp)