ผู้ถูกจองจำ
“ฮา ฮา ฮา ในที่สุด…. วันเวลาที่ข้าเฝ้ารอมานานแสนนานก็มาถึงเสียงที”
เสียงหัวเราะอันแสนบ้าคลั่งดังกังวานขึ้นมาจากก้นบึงขุมนรกอันมืดมิด น้ำเสียงนั้นราวกับมีใบมีดเสียดแทงเข้าในดวงิญญาของพวกมัน ไม่ว่าจะเป็เหล่าิญญาบาป หรือแม้แต่ผู้คุมนรกที่ได้ยิน จนิญญาของพวกมันแทบดับสลาย
“นั้นเสียงน้ำเราะของปีศาจร้ายตนใดกัน” เหล่าผู้คุมนรกต่างมองหน้ากันด้วยความสับสน
“กล่าวกันว่าขุมนรกแห่งนี้เป็ที่กักขังปีศาจร้ายตนนึงเอาไว้” ผู้คุมตนนึงเอ่ยขึ้นมา
“ปีศาจร้าย มีปีศาจร้ายตนใดที่ท่านจ้าวมิอาจฆ่าได้ด้วยหรอ”
“มีสิว่ากันว่าเป็ปีศาจร้ายจากยุคแรกเริ่ม”
“ปีศาจร้ายจากยุคแรก เหตุใดท่านจ้าวถึงมิได้มันสังหารมันเสีย”
“ว่ากันว่าเป็ตัวตนะฆ่าไม่ตาย”
ทันใดนั้นก่อนที่ผู้คุมอีกตนนึงจะตอบ ทั่วนั้นขุมนรกที่มืดมิดก็เกิดสันไหวอย่างรุนแรง
เค้ง เค้ง เค้ง เสียงโซ่ที่ขาดสะบันออกจากกันดังกังวานไปทั่วทั้งขุมนรก
เหล่าผู้คุมที่ได้ยินนั้นตามหน้าถอดสีไปตามๆ กัน
“ฮา ฮา ฮา ในที่สุดข้าก็เป็อิสระเสียที” เสียงนั้นดังขึ้นจากก้นบึงขุนนรก พร้อมกับมีชายหนุ่มลอยตัวขึ้นมา
“ไปรายงานท่านเ้าเร็ว!”
หนึ่งผู้คุมกล่าวขึ้นให้พวกของมันรีบไป ส่วนตัวมันกลับยืนเผชิญกันตัวตนตรงหน้า
“ตัวตนดั่งมดปลวกอย่างเ้ากล้าขวางทางข้าเช่นนั้นหรอ” ชายหนุ่มเอ่ยขึ้น
“แม้ข้าจะเป็เพียงผู้คุมต่ำต้อย แต่ข้าจะไม่ยอมให้เ้าขึ้นไปได้เป็อันขาด” ผู้คุมนรกที่ยืนขวางอยู่ตรงหน้าเอ่ยตอบ
“กล้าหาญดี….แต่คนกล้ามักตายก่อนเสมอ” เมื่อสิ้นคำพูดมือของชายหนุ่มสะบัดออกไป ร่างของผู้คุมตนนั้นแยกออกจากกันเหมือนถูกใบมีดแหลมตัดผ่าน
เหล่าผู้คุมที่เหลือต่างพุ่งเข้าชายหนุ่มอย่างไม่รีรอ ร่างผู้คุมที่พุ่งเข้ามาตนแล้วตนเหล้า ต่างล้มลงในสภาพขาดครึ่งท่อนทั้งสิ้น
ชายหนุ่มเดินต่อไปจนสุดทางมีประตูบานใหญ่อยู่ตรงหน้า พร้อมเหล่าผู้คุมและพญามัจจุราชยืนขวางทางอยู่
“จงกลับไปในที่ของเ้าซะ เ้าปีศาจร้าย”
พยามัจจุราชกล่าวด้วยน้ำเสียงดุดัน
“เ้าคิดว่าเ้าจะสามารถขวางข้าได้หรอ”
ชายหนุ่มตอบกลับด้วยน้ำเสียงสบายๆ
“ในขุมนรกนี้ข้ามีอำนาจสูงสุด ข้าก็อยากดูซักครั้งเหมือนกันว่าปีศาจร้ายจากยุคาเช่นเ้าจะมีอำนาจเท่าใด”
“เช่นนั้นนรกก็คงต้องสูญเสียมัจจุราชไปแล้ว”
สิ้นคำพูดชายหนุ่มพุ่งร่างเข้าหาพญามัจจุราชทันที
ด้านพญามัจจุราชที่เห็นชายหนุ่มพุ่งเข้ามาก็เรียกกระบองขึ้นมา ฟาดไปที่ร่างนั้นทันที
เปี้ยง!
เสียงดังขึ้นราวกับเสียงฟ้าฟาดเมือกระทบกันท่อนแขนซ้ายของชายหนุ่มที่ยกขึ้นมารับไว้
“โจมตีได้ดี ฮา ฮา ฮา”
ชายหนุ่มเอ่ยออกมาพร้อมกับยกแขนขวาพุ่งเข้าใส่ร่างพญามัจจุราช
ตู้ม!
ร่างของพญามัจจุราชกระเด็นถอยหลังไปหลายก้าว ทว่าชายหนุ่มไม่ได้หยุดการโจมตีอยู่แค่นั้น แต่กลับพุ่งร่างตามไปจู่โจมซ้ำในทันที
ตู้ม! ตู้ม! ตู้ม!
เสียปะทะดังขึ้นอย่างต่อเนื่อง แต่ฝ่ายพญามัจจุราชกลับบอบซ้ำขึ้นเรื่อยๆ
ตู้ม!
เสียงสุดท้ายดังขึ้นก่อนร่างพญามัจจุราชล้มลงบนพื้น
“การฆ่าเ้าในตอนนี้ไม่เป็ผลดีกับข้า ข้าจะไว้ชีวิตเ้า”
ชายหนุ่มพูดขึ้น
“ข้าไม่ต้องความเมตตาของเ้า!”
“ข้าไม่ได้เมตตา แต่ข้า้าให้เ้าบอกกล่าวกับเหล่าเทพบัดซนพวกนั้นว่าข้า ซีออน กลับมาแล้ว”
5K
