ตอนที่ 11
เฉียนซีเอนเตอร์เทนเม้นท์
หลังจากไลฟ์เกมจบลง หน้าจอระบบก็แจ้งตัวเลขพุ่งขึ้นรัว ๆ
[หลังจากไลฟ์สตรีมสองชั่วโมงยี่สิบเจ็ดนาที โฮสต์มีผู้ติดตามเพิ่มขึ้น 4765 คน ยอดเข้าชมวันนี้ 49078 แต่ผู้คนยังจดจำโฮสต์ไม่ได้จึงได้รับคะแนนชื่อเสียง 26021 คะแนน]
ไป๋เซี่ยหนิงสะบัดผมอย่างภูมิใจ พลางเท้าคางมองแต้มที่ขึ้นยิก ๆ ด้วยสายตาเหมือนเ้านายกำลังตรวจบัญชี
สองหมื่นกว่าไม่เยอะเหรอ ซื้อข้าวกล่องได้ 20 กล่องเชียวนะ!
“ไอ้หนู ได้ยินมั้ย? ต่อไปนี้ย่าจะจริงจังกับการลดน้ำหนักละนะ จะไม่ว่างหาแต้มแล้ว รอหลังจากนี้ย่าผอมแล้วค่อยว่ากันอีกที” เสียงเธอลอดผ่านเครื่องมือสื่อสารข้ามเวลาอย่างจริงจัง
[ฝั่งโลกอนาคต – ปี 50 หลังไวรัสระบาด]
เด็กชายหน้าตาซีดเซียวพยักหน้าหงึก ๆ ขณะกำหนังสือการ์ตูนจนยับ
“ครับ…จะบริหารคะแนนอย่างระมัดระวัง ผมจะพยายามรอดให้ได้ครับ”
“ดีมาก” เซี่ยหนิงยิ้มมุมปาก
“เจ็ดวันนี้ ย่าจะลดน้ำหนัก เปลี่ยนลุค แล้วออกไปถ่ายแบบ เผื่อจะได้แต้มเพิ่มเป็เท่าตัว”
เฉินอันโหย่วเงยหน้ามามองด้วยแววตาเต็มไปด้วยความหวัง
“ถ้าพี่เปลี่ยนลุคได้จริง ๆ พี่จะต้องปังแน่เลย ผมเชื่อพี่!”
“แน่นอนอยู่แล้ว” เธอลุกขึ้นยืดเส้นยืดสายแล้วเหลือบมองภาพสะท้อนตัวเองในกระจก “อีกเจ็ดวันต่อจากนี้…จะไม่มีใครเรียกฉันว่าหมูในไลฟ์สตรีมอีก”
ไป๋เซี่ยหนิงพูดพร้อมสบตากับเงาสะท้อนในกระจก ใบหน้าเรียวสวย ผิวเนียนขึ้นเพราะดูแลตัวเอง อัตราการเผาผลาญระดับปีศาจช่วยให้ร่างกายกระชับเร็วเกินมนุษย์ทั่วไป แม้เธอจะยังคงรูปร่างสมส่วนกว่าพี่สาว แต่ไม่มีใครเรียกว่า ‘อ้วน’ ได้อีกต่อไป
บริษัทเฉียงซี เอนเตอร์เทนเมนท์ ในอีก7วันต่อมา
เช้าวันนั้น แสงแดดอ่อน ๆ ส่องผ่านกระจกตึกสูงจนพื้นหินอ่อนหน้าล็อบบี้สะท้อนเป็เงางาม
เสียงส้นรองเท้ากระทบพื้นดังเป็จังหวะสม่ำเสมอ หญิงสาวสองคนก้าวเข้าไปในบริษัทด้วยท่าทางมั่นใจ ดึงดูดสายตาจากพนักงานที่เดินผ่านไปมา
หนึ่งคือ เซี่ยหยวน ผู้จัดการสายคอนเทนต์ของบริษัท ผู้หญิงเก่งที่ใครก็เกรงใจ
อีกคนคือ…เด็กใหม่ที่ไม่มีใครรู้จักชื่อ แต่ทุกสายตากลับจ้องเธอด้วยความตกตะลึง
“หน้าเหมือนคุณหนูเซี่ยเลย…เธอต้องเป็คุณหนูอีกคนแน่ๆ”
“ฝาแฝดเหรอ…ไม่สิไม่เหมือน”
“…คล้ายกันจนน่าขนลุก”
เซี่ยหนิงเดินอย่างไม่สะทกสะท้าน หัวตั้งตรง แววตาสงบนิ่ง แต่มีประกายแหลมคมราวงูที่กำลังมองเหยื่อ แม้ยังไม่ได้แต่งหน้าเข้มหรือใส่ชุดอลังการ ทว่าสัดส่วนร่างกายเปลี่ยนไปชัดเจน จนคนที่เคยเห็นภาพ “คุณหนูหมู” จากคลิปไวรัลก่อนหน้านี้จำไม่ได้เลย
ยิ่งเมื่อเธอยิ้มบาง ๆ ที่มุมปาก รอยยิ้มที่คล้าย เซี่ยหยวน จนเหมือนถอดแบบ ทำให้พนักงานบางคนที่เคยพูดลับหลังถึง ‘คุณหนูคนนี้’ รีบหลบตาแทบไม่ทัน
“คุณหนูใหญ่ครับ เชิญขึ้นลิฟต์พิเศษทางนี้เลยครับ” พนักงานฝ่ายประชาสัมพันธ์รีบโค้งให้อย่างรวดเร็ว พร้อมกดลิฟต์ชั้นผู้บริหารให้ทันที
แม้ไป๋เซี่ยหนิงจะยังไม่มีตำแหน่งในบริษัท แต่ไม่มีใครมองเธอเป็ “คนนอก” อีกต่อไป ก็แน่ล่ะ แค่ใบหน้านี้แถมยังเดินเคียงคู่มากับเซี่ยหยวน หากใครมองไม่ออกว่าเธอคือ ‘คุณหนูรอง’ ก็ควักลูกตาโยนทิ้งถังขยะเสียเถอะ
“แบบนี้เรียกว่าออร่าคนดังรึเปล่า”
“ถ้าเธอไม่ดังก็ไม่รู้จะว่ายังไงแล้ว” เซี่ยหยวนหัวเราะพร้อมส่ายหน้าเบาๆ
ทรัพยากรอัดฉีดขนาดนี้ไม่ดังก็ต้องดัง
“ขอบคุณที่ยังเห็นค่าฉันนะ…พี่สาว”
ประตูลิฟต์เปิดออก เธอก้าวเข้าสู่ชั้นฝ่ายบริหารด้วยรอยยิ้มใหม่ — รอยยิ้มของคนที่กำลังจะเริ่มบทบาทใหม่ในวงการที่โหดร้ายที่สุด
“เธออยากทำงานด้านไหน ฉันจะพาไปดู” พี่สาวพูดเรียบ ๆ แต่น้ำเสียงฟังดูเหมือนให้เกียรติอย่างหนึ่ง
“ฉันไม่รู้หรอกว่าฉันเหมาะกับอะไร แต่ฉันอยากรู้ทุกอย่าง” เซี่ยหนิงตอบตรง
แผนกแรก – ฝ่ายการแสดง
ในห้องซ้อมสีขาวสะอาด ดาราในสังกัดกำลังฝึกบทกับโค้ชการแสดง พี่สาวพาเธอดูผ่านกระจกใส เซี่ยหนิงมองแล้วก็พึมพำ
“ฉันจำบทได้แม่น อันนี้ฉันทำได้ โดยเฉพาะบทดอกบัวขาว ฉันเก่งมาก”
แผนกสอง – ฝ่ายดนตรี
นักแต่งเพลงนั่งเรียงกันในห้องโปร่ง บ้างฟังบีต บ้างเขียนเนื้อ เซี่ยหนิงลองเปิดเปียโนไฟฟ้าในมุมห้องเล่นทำนองง่าย ๆ
“ฉันทำไม่ได้เลย ส่วนเื่ร้องเพลง…เสียงของฉันเหมือนอาบพิษไว้ เราคงไม่อยากฆ่าใครด้วยเสียงเพลงหรอก”
แผนกสาม – ฝ่ายแคสติ้ง / โมเดลลิ่ง
มีนางแบบชายหญิงยืนเรียงกันถ่ายโปรไฟล์ เซี่ยหนิงมองแล้วเอียงคอ
“ฉันสวยกว่าตั้งเยอะ ฉันทำได้”
“เธอต้องมีโปรไฟล์ก่อน” พี่สาวตอบ “ถ่ายรูปโชว์ความสามารถให้ครบก่อน แล้วจะให้ทีมช่วยจัดโปรเจกต์ให้”
แผนกสี่ – ฝ่ายสื่อดิจิทัล / ไลฟ์สตรีม
ห้องนี้ เซี่ยหนิงรู้สึกคุ้นเคยสุด หน้าจอหลายจอเปิดวิดีโอคลิปย้อนหลัง ด้านในมีทีมตัดต่อ ทีมคอนเทนต์ และผู้จัดการไลฟ์เฉพาะทาง
“ตรงนี้แหละ ที่ฉันจะปักหมุดไว้ก่อน” เซี่ยหนิงพูด
“ฉันเริ่มมีฐานแฟนคลับแล้ว ถ้าดันให้ถูกทาง ฉันจะดังแน่”
พี่สาวยิ้มบาง ๆ
“ถ้าเธอไม่ล้มเลิกกลางคัน ฉันก็เชื่อว่าเธอจะไปได้ไกล”
“งั้นตอนนี้มีงานอะไรให้ทำบ้าง พี่เคยบอกจะพาฉันไปถ่ายแบบนี่” เซี่ยหนิงเอ่ยทัก จากที่ไปดูมาแต่ละแผนก เธอว่าแผนกแฟชั่นน่าจะเหนื่อยน้อยที่สุด
ความจริงมีงานถ่ายปกนิตยสาร Y กำลังถ่ายทำอยู่ สตูดิโอก็อยู่ไม่ไกล เซี่ยหยวนตั้งใจจะพาน้องสาวไปดูขั้นตอนการถ่ายทำก่อน แล้วค่อยหาทางเปลี่ยนตัวนางแบบที่ต้องถ่ายในวันพรุ่งนี้กับนิตยสารอื่นให้เซี่ยหนิงทำแทน
“วันนี้จะพาไปดูงานก่อนแล้ว ถ้าเธอไม่ติดอะไรและยังอยากทำอยู่ พรุ่งนี้พี่จะให้เธอไปถ่ายกับนิตยสาร ok” เซี่ยหยวนว่าแล้วก็พาน้องสาวออกจากบริษัทไปยังสตูดิโอถ่ายภาพของนิตยสาร Y
3K
