เช้านี้เฉินฟางซินถูกบ่าวเข้ามาเรียกแต่เช้า หญิงสาวถูกจับแต่งตัวอย่างรวดเร็วโดยมิลืมปักปิ่นอินทรีและออกไปยังโถงใหญ่ของเรือน ทันทีที่ก้าวเข้าไปหญิงสาวได้พบครอบครัวของนาง อารองและอาสามต่างอยู่กันอย่างพร้อมหน้า
“ท่านพ่อ ท่านแม่ อารอง อาสะใภ้รอง อาสาม อาสะใภ้สาม พี่ชายพี่สาวที่นี่มีอะไรกันหรือเ้าคะ”
หญิงสาวเอ่ยทักทุกคนก่อนจะเดินไปยืนข้าง ๆ มารดาของตนด้วยความแปลกใจ จางหยุนผิงหันมองบุตรสาวด้วยรอยยิ้มก่อนจะแตะมือนางเบา ๆ
“จะมีอะไรเสียอีก ก็ตอนนี้ทั้งจวนกั๋วกง จวนโหวและจวนแม่ทัพต่างส่งหนังสือหมั้นมาให้ตระกูลเฉินอย่างไรล่ะ”
คำพูดนี้ได้ทำให้ทั้งเฉินเจียวอวี่และเฉินลี่ิสะกิดมารดาของนางเบา ๆ
“อย่างไรเสียแม้ฟางซินจะเป็คุณหนูของบ้านหลัก แต่นางก็เป็คุณหนูสามของตระกูลเื่พวกนี้ควรให้พี่ ๆ ของนางได้เลือกก่อน”
หลี่รุ่ยถิงมารดาของเฉินเจียวอวี่เอ่ยขึ้น
“ถูกต้อง พี่ใหญ่จะใช้อำนาจเ้าตระกูลเลือกคู่ครองให้ฟางซินก่อนไม่ได้นะ เื่นี้พวกเราไม่ยอม”
หวังซูเหยามารดาของเฉินลี่ิเอ่ยตาม จางหยุนผิงหันมองบุตรสาวด้วยแววตาลำบากใจมิต่างจากเฉินซีฮัน
“ท่านพ่อ ท่านแม่ ตลอดมามีคนแอบนินทาลับหลังว่าพวกท่านลำเอียงและได้ส่วนแบ่งมากสุด ทั้งที่ความจริงพวกท่านก็ทำงานหนักและควรได้มากที่สุดเช่นกัน แต่เื่นี้ข้าคิดว่าควรให้พี่หญิงใหญ่และพี่หญิงรองเลือกคู่ก่อนเถิดเ้าค่ะ หลังจากนี้ก็ให้พวกเขาแยกบ้านออกไปในเมื่อท่านได้มอบสิ่งที่ดีที่สุดให้แก่พวกเขาแล้วต่อไปจะได้ไม่มีใครว่าร้ายพวกท่านได้อีก”
คำพูดนี้ของเฉินฟางซินได้ทำให้เฉินหลิงและเฉินเฉิงถึงกับพูดไม่ออก ด้วยพวกเขารู้ดีว่าคนที่ทำให้ครอบครัวพี่ใหญ่ของพวกเขาไม่สบายใจก็คือภรรยาและลูกสาวของพวกเขา แต่กระนั้นพวกเขาก็มิเคยห้ามแต่ครั้งนี้เมื่อมิเห็นว่าพี่ชายของพวกเขามิปฏิเสธพวกเขาจึงคิดที่จะปฏิเสธแทน...ยังมิทันที่พวกเขาจะได้เอ่ยสิ่งใดกลับมีเสียงที่เอ่ยแทรกขึ้นมาแทน
“ดีเลยเ้าค่ะ ท่านพี่หลังจากที่อวี่เออร์ของพวกเราหมั้นแล้วพวกเราก็แยกบ้านกันเถอะเ้าค่ะ”
“ใช่เ้าค่ะ ข้าก็อยากให้ิเออร์แยกบ้านมานานแล้ว พวกเราจะได้ใช้ของของ พวกเราเองบ้าง”
คำพูดนี้ของภรรยาทั้งสองได้ทำให้สองบุรุษถึงกับทำหน้าไม่ถูก เฉินซีฮันที่ได้ยินได้แต่พยักหน้ารับช้า ๆ ด้วยแน่นอนว่าเขาย่อมรู้ดีว่าการหมั้นหมายในครั้งนี้เกิดได้เพราะมีเขาช่วย มีเพียงแม่ทัพใหญ่ชิวเท่านั้นที่เสนอตัวมาเองโดยที่เขามิต้องทำอะไร
“หากเื่นี้พวกเ้าเห็นด้วยข้าก็ไม่มีปัญหา”
“น้องสามเ้าได้ยินแล้วนะ ตอนนี้ข้าและน้องรองสามารถเลือกเ้าบ่าวได้ก่อนเ้า คนที่เหลือคือสามีของเ้าเช่นนี้แล้ว….เ้าอย่าเสียใจร้องไห้ทีหลังล่ะ”
เฉินเจียวอวี่เอ่ยเยาะเย้ยก่อนจะเดินเข้าไปหยิบหนังสือหมั้นของจวนกั๋วกง ส่วนเฉินลี่ิได้เดินเข้าไปหยิบของจวนโหว
“ตอนนี้ข้าได้เป็คู่หมั้นของคุณชายฝูแล้ว”
“คุณชายหนิงก็เป็คู่หมั้นของข้า”
“เหลือแต่แม่ทัพจอมโฉดที่หน้าตาน่าเกลียดเท่านั้น”
เฉินฟางซินมองหน้าสองพี่สาวก่อนจะจับมือมารดาที่ตอนนี้แสดงออกให้เห็นชัดว่าไม่สบายใจเท่าใดนัก
“ไม่เป็ไรท่านแม่ นั่นก็แค่ข่าวลือ”
“หากเ้าไม่้าแม่และพ่อจะปฏิเสธให้แก่เ้า”
“ไม่เป็ไรเ้าค่ะ ข้ายินดีแต่งงานกันแม่ทัพใหญ่ชิวเ้าค่ะ ว่าแต่พี่หญิงใหญ่ พี่หญิงรองไม่คิดจะเปลี่ยนใจใช่หรือไม่”
“แน่นอน”
ทั้งสองเอ่ยขึ้นพร้อม ๆ กันก่อนจะพากันกลับไปด้วยรอยยิ้ม มีเพียงเฉินหลิงและเฉินเฉิงเท่านั้นที่ยังรั้งรอ
“ไว้รอให้พวกนางแต่งงานเรียบร้อยแล้ว…พวกเราจึงจะแยกจวนออกไป”
“อื่ม”
เฉินซีฮันตอบเพียงเท่านั้นก่อนจะเดินกลับไปยังเรือนของตนเอง ทันทีที่เข้าไปในเรือนบุรุษมีอายุรับรู้ได้ถึงความไม่พอใจของภรรยา
“ท่านพี่”
จางหยุนผิงเอ่ยเรียกสามี บุรุษมีอายุได้เดินเข้ามาก่อนจะประคองกอดภรรยาตนเอง เฉินไฉ่หง เฉินฟางซินและเฉินจื่อเซี่ยได้เดินตามเข้ามา ทันทีที่เห็นบุตรสาวน้ำตาของผู้เป็มารดาได้ไหลรินด้วยความสงสาร เฉินฟางซินคนต้นเื่ที่เห็นเช่นนั้นรีบเข้าไปกอดมารดาด้วยอีกคน
“ท่านแม่…ท่านแม่ทัพชิวเป็คนดีนะเ้าคะ ต่างจากข่าวลือ”
“เ้าเคยพบเขาแล้วหรือ”
คำถามนี้ทำเอาเฉินฟางซินไม่กล้าที่จะโกหก หญิงสาวได้พยักหน้าช้า ๆ นั่นทำให้มารดาถึงกับอดที่จะค้อนให้บุตรสาวไม่ได้
“เื่นี้พวกเ้าก็รู้หมดแล้วสินะ ยกเว้นข้า”
สตรีมีอายุเอ่ยขึ้นอย่างน้อยใจก่อนที่เฉินไฉ่หงจะเล่าความจริงให้นางฟัง
“ท่านแม่ เื่นี้เถียนเถียนได้บอกพวกเราแล้วแต่ที่ไม่บอกท่านแม่เพราะกลัวว่าบ้านอารองและบ้านอาสามจะไม่ย้ายออก ท่านแม่ก็รู้ว่าพวกเขาฉกฉวยเอาผลประโยชน์ไปจากเรามากมาย แต่กลับใส่ร้ายท่านพ่อต่างๆ นานา”
“ถูกต้องขอรับ ครั้งนี้พี่เถียนเถียนจึงบอกพวกเราเพื่อมิให้พวกเราคัดค้าน”
“ท่านพี่ก็เห็นด้วยหรือเ้าคะ”
บุรุษมีอายุหยักหน้าน้อย ๆ
“แม่ทัพชิวได้มาพบข้าและเอ่ยขอนางจากข้าก่อนแล้ว”
“พวกเ้า ๆ”
จางหยุนผิงเอ่ยขึ้นด้วยความน้อยใจ แต่ยังไม่ทันจะพูดจบได้มีบ่าวรับใช้นำหีบใหญ่และหีบเล็กเข้านั่นจึงทำให้ความสนใจถูกหันเหไปทางหีบนั้น
“นี่อะไร”
“แม่ทัพใหญ่ชิวให้คนนำของขวัญมามอบให้คุณหนูสามขอรับ”
“แล้วของคุณหนูคนอื่น ๆ ได้รับหรือไม่”
“มีเพียงคุณหนูสามเท่านั้นที่ได้รับขอรับ”
เมื่อเปิดหีบออกทุกคนต่างพากันใกับชุดเครื่องประดับใหญ่ที่เหมาะสำหรับงานสำคัญ ๆ และชุดเครื่องประดับกลางที่เหมาะสำหรับงานต่าง ๆ รวมถึงเครื่องประดับชุดเล็กที่เหมาะกับใส่เล่น นั่นจึงทำให้จางหยุนผิงถึงกับต้องยอมรับว่าเขยคนนี้…ก็…ไม่เลว
2K
