เมื่อปิดท้ายด้วยสัปปะรดเนื้อหวานฉ่ำไม่นานบุญเติมก็เริ่มสวมหมวก จับเสียม จอบ ลุยแปลกผักของเมียรักอีกครั้ง เขาตั้งใจจะกลบดินแปลงผักที่ยาวไปสิบกว่าแปลงให้หมดสิ้นใน่ที่เขาหยุดพักอยู่ที่บ้าน่ที่ออกเรือหาปลาจะได้ไม่ต้องกังวลว่านาลินจะทำงานหนักเกินไปหรือเปล่าเพราะหลังจากนี้คงเหลือแต่การหว่านเมล็ด พรวนดินบ้างเล็กน้อยและการรดน้ำเช้า-เย็น
ตะวันค่อยคล้อยลงทีละนิดคนทำงานเหนื่อยกายหากแต่กลับสุขล้นพ้นใจเมื่อแม่ยอดขมองอิ่มของเขาคอยบริการน้ำใบเตยเย็นๆซับเหงื่อไหลแทบทุกชั่วโมงอย่างนี้
“อ่า ชื่นใจจริงๆ” น้ำที่มีกลิ่นหอมของใบเตยรสชาติก็ไม่ได้หวานมาก มันอร่อยกำลังดีเลยล่ะ
เฮ้อ...บุญเติมไม่อยากให้วันหยุดผ่านพ้นไปเลยการได้อยู่ใกล้ๆนาลิน ได้เห็นหน้า เห็นการเคลื่อนไหว ได้ฟังเสียงเพราะๆของเธอมันมีความสุขที่สุด
“พี่บุญอยากทานอะไรเป็พิเศษหรือเปล่าคะ?” สาวน้อยเริ่มซักไซร์ถามมากขึ้นความสนิทสนมเป็กันเองก็มากขึ้นเรื่อยๆตามมา
“อะไรก็ได้ แค่เป็ฝีมือนาง พี่อยากทานทุกอย่างครับ”
“ค่ะ” เธอตอบเสียงค่อยพร้อมเบี่ยงหน้าหนีไปอีกทางสมองขบคิดวนเวียนคำว่ารักที่เขาบอกให้รับรู้เมื่อตอนเที่ยงแล้วยังประโยคเลี่ยนๆอีกหลายครานี่มันหมายความว่าอย่างไง...พี่บุญกำลังจีบเธออยู่อย่างนั้นเหรอ
ตาบ้า!
นางก็อายเป็เหมือนกันนะพี่
บุญเติมลุกจากแคร่นั่งพักเพื่อลุยสวนผักต่อเขาตั้งใจจะกลบดินให้ได้อีกสัก 2 แปลงภายในวันนี้ระหว่างเดิน...สายตาคู่คมก็จดจ้องเรือนกายเย้ายวนของนาลินที่เดินกลับขึ้นไปบนกระท่อมเมียของเขากลับไปเตรียมอาหารมื้อเย็นเอาไว้ค่อยท่า
“น่ารักจริงๆเมียเรา” สองสามีภรรยาคู่ใหม่ต่างทำงาน ทำหน้าที่ของตนเองอย่างดีในวันแรกของการใช้ชีวิตคู่ทุกอย่างดำเนินไปอย่างราบรื่น อาจไม่หวือหวาเหมือนคู่อื่น
แต่บุญเติมและนาลินมีความสุขดี
หลังชำระกายสดชื่นสายตาไวของบุญเติมพยายามเพ่งมองทะลุเข้าไปในมุ้งสีขาวขุ่นภรรยาของเขากำลังจัดเรียงหมอน ผ้าห่ม ปัดปูฟูกนอนให้เข้าที่ทาง
ฟรึบ มุ้ง 4มุมถูกเลิกเปิด ก่อนที่คนตัวโตจะแทรกเข้ามานอนในฝั่งตัวเอง กรึบกรึบ น้ำลายถูกกลืนลงคอ 2 ครั้งติดต่อกันยามได้เห็นใบหน้าสดใสของภรรยาใกล้ๆเสื้อแม่ไก่คอกระเช้าและผ้าถุงที่เธอสวมใส่ ช่วยขับผิวนวลอนงค์ให้ขาวใสน่ามอง
หยุด! หยุดความคิดทั้งหมดของมึงลงได้แล้วไอ้บุญเติมอย่าทำตัวรุ่มร่ามให้น้องนางโกรธเกลียดอีกหรือไง...ทำไมเจ็บแล้วไม่รู้จักจำบ้างว่ะ
“พี่บุญเป็อะไรไปคะ?” นาลินเห็นอาการส่ายหน้าแปลกๆของสามีก็อดถามขึ้นไม่ได้
“ปะ เปล่าครับ นอนเถอะนะวันนี้เหนื่อยกันมาทั้งวันแล้ว”
“ค่ะ” และทันทีที่ภรรยาคนงามล้มตัวลงนอนเคียงข้าง
“อุ้ย” คนตัวเล็กใที่โดนจู่โจมอย่างไม่ทันตั้งตัว
“นางใเหรอครับ พะ พี่แค่อยากนอนกอดนางเท่านั้น”กอดก่ายแนบชิดเหมือนที่เขามีโอกาสได้ทำเมื่อคืน...แน่นอนว่าบุญเติมอยากทำมันอีกกอดเธอและหลับไปพร้อมกันทุกย่ำค่ำคืน
“เปล่าค่ะ” เธอตอบเสียงสั่นก่อนรวบรวมแรงใจทั้งหมด
แล้ว...
พลิกกายเข้าหาผู้เป็สามีแขนเล็กยกขึ้นพาดผ่านสวมกอดเขากลับอย่างเท่าเทียม
“นาง”
“ขา” เสียงทั้งสองสั่นพร่าอย่างอัตโนมัติสายตาสองคู่สบพักตร์แน่วแน่ มองลงให้ลึกไปถึงกลางใจของอีกฝ่าย
“นางไม่ได้โดนพ่อเสริมบังคับใช่มั้ย ทั้งหมดที่ทำให้พี่วันนี้นางฝืนใจหรือเปล่า?”แล้วสิ่งที่อัดอั้นอยู่ในใจถูกปล่อยออกมาเป็คำถามบุญเติมอยากรู้ใจแทบขาด
หากทุกอย่างเป็คำบงการของพ่อตาจริงๆ...หัวใจของเขาคงแหลกสลาย
“ไม่ใช่เลยค่ะ พ่อแค่แนะนำและสอนเื่การใช้ชีวิตคู่เท่านั้นแต่ทุกสิ่งทุกอย่างที่นางทำวันนี้และจะทำตลอดไป นางเป็คนคิดเองทั้งหมดนางไม่ได้ฝืนสักเื่ นางเต็มใจ นาง...อื้อออออออ” เธอเต็มใจเธอไม่ได้ฝืน หัวใจของบุญเติมเต้นลิงโลด
หนุ่มหล่อยั้งหัวใจไม่ไหวแล้วจริงๆริมฝีปากหนาตัดสินใจเคลื่อนเข้าหาปากแดงเรื่อจิ้มลิ้มความหอมหวานที่แสนคะนึงหายังคงทนไม่เปลี่ยนแปลงไปเลยสักนิดนาลินหัวหมุนถึงกับวางไม้วางมือไม่ถูก มือน้อยจึงขยำเสื้อผ้าของเขาเป็หลักพักพิงบุญเติมรุกเร้าััซาบซ่านขึ้นเรื่อยๆ ผ่านไปเนิ่นนานเขาจึงยอมปล่อยให้คนตัวเล็กระบายลมหายใจส่วนตัวเขานั้นลดใบหน้าซุกไซร์ซอกคอหอมๆ ขาวๆ แทน
“อื้อออ” นาลินขนลุกไปทั่วทั้งตัวเมื่อถูกริมฝีปากสามีััแขนน้อยทั้งสองข้างยังคงโอบเขาไว้ แน่นบ้าง คลายออกบ้างเพื่อระบายอารมณ์จากนั้นไอ้หนุ่มตังเกเริ่มปลดเสื้อผ้าของตนเองออกก่อนทีละชิ้น
“พี่บุญ...” แววตาของน้องนางไหวระริกต่อรูปร่างเปล่าเปลือยของบุรุษเพศตรงหน้า
“ไม่ต้องกลัวนะครับคนดี พี่สัญญาจะโยนอ่อนที่สุด”จุ๊บ ประทับจุมพิตตรงหน้าผาก
“ค่ะ” แม่สาวน้อยพยักหน้ารับแต่แววตายังมีความไม่มั่นใจอยู่ในนั้น
“อื้อออ” บุญเติมบดจูบเธออีกครั้งเขาคนนี้แหละจะเป็คนขจัดความกลัวไปให้สิ้นซาก จะมอบความสุข พาเธอไต่ขอบ์ััถึงความหฤหรรษ์ที่สุดของชีวิต มือหนาเริ่มด้วยการปลดเสื้อคอกระเช้าออกตามต่อด้วยแกะปมผ้าถุง ดึงร่อนให้มันพ้นลำคอขาวผ่อง
จ๊วบ จ๊วบ จ๊วบ
“อื้อออ” สองเต้าอวบอิ่มถูกมือใหญ่ฟ้อนเฟ่นเมามันส์ริมฝีปากหนาอ้างับ กลืนกินด้วยอารมณ์ปรารถนาพุ่งพล่านสุดกู่ หน้าอกคัพซีที่ซ่อนรูปอยู่ในกายของนาลินถูกใจชายหนุ่มเป็บ้า
“อ่าส์ นางจ๋า นางของพี่สวยเหลือเกิน” บุญเติมชื่นชมความจริงตรงหน้าไม่ขาดปาก หัวใจของนาลินเต้นตึกตัก สายตาของเธอเฝ้ามองการกระทำเบื้องหน้าตื่นเต็มตาทุกััมันเสียวซ่านเเต่กลับอ่อนโยนเหลือเชื่อ จนนวลนางเผลอไผลกัดริมฝีปาก
"อ่าส์ พี่บุญขา"
"นางจ๋า พี่อยากจูบนางอีก"
“แต่ว่า อื้ออออ” แต่ว่านางจะขาดใจแล้วค่ะนาลินหมดสิทธิ์เอื้อนเอ่ยคำนี้ต่อสามี กลายเป็ว่าเขาและเธอต้องแลกเปลี่ยนลมหายใจซึ่งกันและกันความปรารถนามากมายเกิดจากไหนไม่ทราบ ตอนนี้มันแผ่ซ่านไปทั่วทุกอณูของร่างกายเเล้วมือใหญ่เริ่มอยู่ไม่สุข มันตวัดเลื้อยลากไปตามผิวเนื้อเนียนนุ่มส่วนเว้าส่วนโค้งของอรอนงค์ได้สัดส่วนต้องใจชาย
เมียเขาสวยเหลือเกิน
สองร่างเปล่าเปลือยอย่างเท่าเทียมบุญเติมพลิกตัวเองขึ้นคร่อมแม่ยอดขมองอิ่ม หากแต่เขายังยันกายเอาไว้เป็หลักไม่ให้เธอหนักจนเกินไป ปลีหน่องขาวผ่องดั่งลำเทียนถูกมือลากให้อ้าออกก่อนที่เรือนร่างกำยำจากเคลื่อนไปอยู่ตรงกลาง
กรึบ กรึบ กรึบ ยิ่งมองมุมนี้ใบหน้าและท่วงท่าของนาลินช่างเย้ายวนสายตาของไอ้หนุ่มตังเกรูปหล่อเกินจะบรรยาย
“เมียพี่ ทำไมสวยอย่างนี้งื้อออ จ๊วบ จ๊วบ จ๊วบ”ก้อนเนื้ออวบอิ่มถูกกอบโกยเข้าปากอีกครา อยากดูด อยากดื่มอย่างกลืนกินเรื่อยๆ 3 วัน 3 คืนบุญเติมก็สู้ไหว...เพราะเมียเขาหวานยิ่งกว่าน้ำผึ้งเดือนห้าเสียอีกริมฝีปากร้อนลากไต่ระดับลงมายังสะดือบุ๋มยังมีอีกหลายส่วนให้เขาเชยชมสมใจตลอดค่ำคืนนี้ นาลินบิดเร้าร่างกายส่ายไปมารู้สึกเขินอายกับคำพูดที่เขาชื่นชมร่างกายของเธอหลายครั้งคลายคราแล้ว
“พะ พี่บุญ อ่าส์” ทันทีที่ริมฝีปากลากเลียไปถึงใจกลางความเป็หญิงนาลินสะดุ้งเฮือก เนื่องจากไม่คาดฝันกับเหตุการณ์แบบนี้มาก่อนประสบการณ์เเปลกที่เธอไม่เคยพบพานตลอด 19 ปีเต็ม
บุญเติมลุกนั่งชันจูบซับปลีหน่องทั้งสองข้างสลับไปมาอย่างเผลอไผล ค่อยๆเคลื่อนขึ้นไปยังขาขาวๆของเธอเรียวขาสวยที่เขาแอบมองอยู่บ่อยๆ มันนุ่ม มันนิ่ม มันหอมไม่ต่างจากส่วนอื่นของร่างกายจนริมฝีปากหนามาหยุดจูบประทับลงบนฝ่าเท้า เท้าอีกข้างของเธอ บุญเติมนำมาถูไถใบหน้าก่อนดวงตาคมจะเผลอมองไปยังดวงตาคู่น้อยที่มองเขาอยู่เช่นเดียวกัน
เซ็กซี่เป็บ้า!
ชายหนุ่มคิดมันอยู่ในใจตอนนี้ไม่มีส่วนไหนในร่างกายของนาลินที่เขาััไม่ถึงทุกตารางมิลลิเมตรบนเรือนร่างเมียรัก เขาประทับจูบประทับรักเเสดงความเป็เ้าของเอาไว้หมดสิ้น
“อุ้ย!” น่าใที่จู่ๆเขาก็ถลามาอยู่เบื้องหน้าเธอใบหน้าหล่อเหล่าคมคายซุกซบเข้ากับใจกลางของความเป็อิสสตรี
“อ่ะ อ่าส์” แพล็บ แพล็บความเสียวซ่านที่เกิดขึ้นอย่างปัจจุบันทันด่วนทำให้นาลินรีบคว้าผ้าปูที่นอนแน่นบทรัก บทใหม่ที่สามีมอบให้ทำให้เธอหัวหมุน ฝากบุญเติมดื่มด่ำกับความหอมความหวานของน้ำทิพย์มหัศจรรย์ ลิ้นร้อน นิ้วร้ายจมูกโด่งคมทำงานสอดประสานสร้างความสุขให้ตนเองและเมียรักไม่หยุดหย่อน
แพล็บ แพล็บ แพล็บ “อ่ะ อ่า อ่ะ กรี๊ดดดดดด” สะโพกผายของนาลินกระตุกจิติญญาของเธอล่องลอยไปยังแสงสว่างจ้าเป็ครั้งแรกของชีวิตในขณะที่บุญเติมยังเฝ้าดื่มกินน้ำรักที่ไหลออกมาทุกหยาดหยด
เขาจะไม่ปล่อยผ่านสักหยดเดียว
เสียดาย...
สามีหนุ่มยันตัวขึ้นมามองนาลินที่ทำตาปรือเหมือนคนเพิ่งตื่นทั้งที่ความจริงแล้วเธอเพิ่งตกลงมาจากที่สูงต่างหาก
“พี่บุญขา” เขาสร้างประสบการณ์แปลกใหม่ให้เธอเป็ประสบการณ์ที่รู้สึกดีมากๆด้วย
“ต่อจากนี้จะเป็ของจริงนะครับ” ยังไม่ต้องสอดประสานสัญชาตญาณของชายหนุ่มก็มั่นใจว่าภรรยาของเขาไม่เคยผ่านผู้ชายคนใดมาก่อน
เขาคือคนแรกของเธอ
แต่ครั้งแรกของผู้หญิงทุกคนจะเจ็บมากเพราะฉะนั้นบุญเติมต้องอดทนอย่างหนักและข่มใจเอาไว้ให้ดี
“อะไรเหรอคะ?” แม่ยอดขมองอิ่มมองต่ำตามสายตาคู่คมของสามีก่อนลมหายใจจะสะดุดเฮือกใหญ่
“อื้อ อื้อ” ใบหน้าแม่แน่งน้อยส่ายไปมาบุญเติมรู้ทันทีเพราะขนาดอาวุธหนักพร้อมรบของเขา...มันธรรมดาเสียที่ไหน
“ไม่ต้องกลัว พี่จะอ่อนโยนกับน้องนางที่สุดพี่บุญคนนี้สัญญาครับ อืมม” ชิงประกบริมฝีปากอวบอิ่มนาลินเริ่มต้นตอบโต้งึกงักได้อย่างน่ารักน่าใคร่ จนบุญเติมครางกระเส่าพอใจในลำคอมือข้างถนัดประคองตัวตนแทรกซึมเข้าไปในกายเธอทีละเล็ก ทีละน้อย แบบค่อยเป็ค่อยไป
“อือออ” เพียงครึ่งลำแม่แน่งน้อยก็ต่อต้านเขาเป็พัลวันเเล้ว
“อย่าค่ะ อย่า อือนางเจ็บ อื้อออ” บุญเติมจูบปากเเดงระเรื่อไม่ให้เธอเปล่งเสียงได้ แม้เขาจะพยายามช้าๆนุ่มนวลเท่าไหร่เธอก็ยังเจ็บอยู่ดี
“กรี๊ดดดดดดดดดดด” บุญเติมน้อยกระแทกเข้าไปมิดลำในครั้งเดียวคนใต้ร่างของเขางอตัวราวกับกุ้งโดนลวกเขาเองก็ทรมาณไม่น้อยกับความสดใหม่...สงสารแม่ยอดรักไม่น้อย
แต่วิธีนี้เธอจะเ็ปน้อยที่สุด
“ฮือ ฮือ” เสียงร้องไห้าเ็ถูกบุญเติมััหยอกล้อด้วยความหวังว่าเมียรักจะลืมเลือนความปวดโดยเร็ว
“อ่ะ อ่าส์” เสียงร้องเปลี่ยนเป็เสียงสั่นพร่าแทนบุญเติมเผลอไปมองร่างบอบบางหลับตาพริ้มอยู่เบื้องล่าง ภาพนั้นทำให้เขาสุดจะห้ามยั้งใจ
“นางจ๋า” บุญเติมค่อยๆเคลื่อนลำกายออกจากเธอทีละนิดเมื่อมั่นใจว่าเธอไม่เ็ปแล้วเขาก็ตอกมันกลับเข้าไปอีกครั้ง
“อ่าส์” เสียงหวานดังชิดกกหูเข้าชักกายออกและเติมเต็มเข้าไปใหม่อีกครั้ง
“อ่ะ อ่าส์” นาลินครางออกมาอย่างสุขสม
“นางจ๋า พี่ไม่ไหวแล้วนะ” ไอ้หนุ่มตังเกเริ่มบดอัดโยกเข้าหาตามอารมณ์รักมือหนาจัดท่าทางให้ขาเรียวเกี่ยวรั้งสะโพกของเขาเอาไว้เเล้วมือหนาก็กลับเคลื่อนมาฟ้อนเฟ้นอกอวบอิ่มอย่างเมามันกายด้านล่างก็ออกแรงโหมกระแทกเร็วขึ้น แรงขึ้น เคลื่อนเข้าหาอย่างหนักหน่วง ล้ำลึก
พับ พับ พับ พับ พับ พับ พับ พับเสียงเนื้อกระทบเนื้อดังก้องทั่วกระท่อมริมหาด
“อ่ะ อ่าส์พี่บุญขา” นาลินปล่อยตัวปล่อยใจไปกับสามีแล้วแต่เขาจะนำพา เสียงร้องเรียกหาของนาลินทำให้เขาถ่างขาของเธอให้อ้าออกกว้างกว่าเดิมมือหนาเคลื่อนลงมากอบกุมสะโพกกลมกลึงไว้เเน่น ก่อนจะดึงมันเข้าหาตัวสะโพกศอกของเขาก็บดเบียดสวนเข้าใส่อย่างลืมตัว พับ พับ พับ พับ พับ
“อูยส์ นางจ๋า นาง นางของพี่” ท่วงทำนองแห่งรักเกิดขึ้นนานเป็นาทีหลายนาที ผ่านไปเรื่อยๆก็ผันเปลี่ยนเป็ชั่วโมง
“อร้ายยยยยย” นาลินสั่นพร่ากระตุกตะเกียดตะกายดาวเป็รอบที่4 ของค่ำคืนนี้
พับ พับ พับ พับ พับ พับ พับหากแต่คนเบื้องบนที่อัดกระแทกจนเหงื่อโทรมกายยังไม่มีทีท่าจะหยุด
“อูยส์ เมียพี่ อูย โอ้ววววว” เสียงเขาครางราวสัตว์ป่าาเ็บุญเติมเกร็งกายสุขสม หยาดหยดเชื้อพันธุ์นับล้านไหลเข้าไปฝั่งไว้ในกายเธอ
์ชัดๆมันคือความสุขหฤหรรษ์ที่เขามอบให้เธอ เธอมอบให้เขาอย่างเท่าเทียมกัน
“จุ๊บ นางจ๋าพี่รักนาง” จุมพิตประทับมอบให้นาลินที่นอนหายใจรวยรินอยู่ใต้ร่าง
“ฮือ” หญิงสาวหมดแรงจะเอื้อนเอ่ยคำใดใดร่างน้อยเพลียมากๆ จนเข้าสู่นิทราอย่างง่ายดายบุญเติมลุกขึ้นแล้วนำผ้าเปียกหมาดๆมาเช็ดคราบ เช็ดเหงื่อให้คนรักและตนเอง
ก่อนที่เขาจะกลับมาแทรกตัวเข้าในผ้าห่มผืนเดียวกันกับเธอดึงร่างแน่งน้อยของแม่ยอดขมองอิ่มมาแนบชิดสนิทใน
“ฟอด ฟอด ฝันดีครับยอดรักของพี่” แล้วหนุ่มสาวสามี ภรรยาตามพฤตินัยก็หลับไหลอย่างสุขสมใจด้วยกัน
![[จบ] ย้อนไปยุค 70 เป็นสาวสุดสวยให้อดีตสามีเสียดายเล่น](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1683864654_60222986.webp)
65K
