บทที่ 10 วางแผน
หลังจากที่ผู้ดำเนินพิธีการพูดจบ เหล่าผู้ชมต่างก็ส่งเสียงฮือฮา ล้วนแล้วแต่พูดถึงเื่ของ 'เหมันต์ต้นกำเนิด' ทั้งสิ้น
"นี่มันของวิเศษฟ้าดิน ไม่คิดเลยว่าร่องรอยของมันจะปรากฏที่นี่" ชายคนนึงเอ่ย
เหล่าผู้เข้าร่วมงานประมูลต่างพูดคุยกันอย่างตื่นเต้น เหมันต์ต้นกำเนิดนั้นไม่ได้หามาได้ง่ายๆ ถ้าหากสามารถมันได้ จะทำให้คนผู้นั้นพุ่งทะยานขึ้นสู่จุดสูงสุด!
"เอาหล่ะๆใจเย็นก่อนขอรับแขกผู้ทรงเกียรติ นี่เป็แค่ส่วนนึงของแผนที่เท่านั้น!"
"เราจะเริ่มการประมูลกันที่ หนึ่งหมื่นเหรียญทอง!" เมื่อฮุ่ยิพูดจบ ผู้เข้าร่วมการประมูลมากมายก็แข่งกันประมูลอย่างบ้าคลั่ง
"หนึ่งหมื่นห้าพันเหรียญ!" ชายคนนึงะโขึ้น
"สองหมื่นเหรียญ!" ผู้หญิงอีกคนก็ะโต่อทันที
"อะไรคือเหมันต์ต้นกำเนิด?" หลังจากนิ่งไปสักพักเขาก็เลือกที่จะหันไปถามคนข้างๆ "พี่ชายท่านนี้ เหมันต์ต้นกำเนิดคืออะไรหรือ?"
ชายคนนั้นหันมามองเสวี่ยซานด้วยท่าทางประหลาดใจ
"น้องชายเ้าไม่รู้จริงๆหรือ เหมันต์ต้นกำเนิด คือสิ่งวิเศษที่ฟ้าดินสร้างขึ้น ว่ากันว่ามันเกิดในยุคปฐมกาล ยามที่โลกได้ถือกำเนิดขึ้นทั่วทั้งผืนปฐีและแผ่นฟ้าถูกปกคลุมไปด้วยน้ำแข็งทั่วทุกสารทิศที่ มันได้หล่อหลอมมาหลายโกฏิปีจนเกิดเป็เหมันต์ต้นกำเนิด!"
"มันถือกำเนิดจากพลังหยินบริสุทธิ์ของโลกใบนี้ ผู้ที่ฝึกปรือพลังหยินคนใดที่ได้ คนผู้นั้นคือผู้ที่จะได้รับผลประโยชน์สูงสุด" ชายคนนั้นบอกข้อมูลที่ตนรู้ให้กับเสวี่ยซาน
"แล้วที่คนพวกนั้นบอกว่าสามารถพุ่งทะยานไปอยู่บนจุดสูงสุดล่ะ?" เสวี่ยซานที่ยังคงสงสัย ก็ถามต่อไป
"เหมันต์ต้นกำเนิดนั้นแบ่งออกเป็สิบเจ็ดชนิด พวกมันเกิดในที่ที่แตกต่างกัน ซ้ำยังมีความสามารถที่แตกต่างกันตามสถานที่ที่พวกมันเกิด หากใครได้และหลอมรวมเป็หนึ่งเดียวกันกับมัน ก็จะมีความสามารถเช่นเดียวกันเหมันต์ต้นกำเนิดอันนั้นๆ" คราวนี้คนที่อยู่อีกข้างของเสวี่ยซานเป็ผู้ให้ข้อมูล
"เป็เช่นนี้นั้นเอง ข้าขอขอบคุณพี่ชายทั้งสอง" พูดจบเสวี่ยซานก็ยื่นเงินให้พวกเขาคนละห้าเหรียญทองแดง ทั้งสองเห็นดันนั้นก็ยิ้มจนปากแทบจะฉีกถึงใบหู
"เกรงใจไปแล้วๆ น้องชาย หากมีอะไรไม่เข้าใจ ก็สามารถถามพี่ชายคนนี้ได้!" ชายอีกคนเอ่ยขึ้น
เสวี่ยซานไม่ได้ตอบอะไร เพียงแค่ยิ้มให้ หลังจากนั้นเขาก็กลับไปให้ความสนใจกับผู้คนที่กำลังประมูลแผนที่โบราณกันอย่างบ้าคลั่ง จนตอนนี้ราคาของแผนที่นั้นพุ่งทะยานไปถึงเจ็ดหมื่นเหรียญทองแล้ว
ระหว่างนั้นเขาก็ครุ่นคิดว่าควรจะทำอย่างไร เพื่อให้ได้แผนที่นั้น สุดท้ายเขาก็ตัดสินใจที่จะดักปล้น
หลังการประมูลแผนที่ก็ตกไปอยู่ในมือของชายชราผู้นึงสวมชุดสีแดง ผมสีขาว ดวงตาคมกริบ ริมฝีปากบาง ใบหน้าแสดงความหยิ่งยโสตลอดเวลา ที่ด้านข้างมีคนหนุ่มยืนอยู่ข้างๆ สวมเสื้อผ้าสีแดงเช่นกัน
คงจะเป็คนของสำนักใดสำนักนึง เสวี่ยซานไม่สามารถตรวจสอบพลังของอีกฝ่ายได้ แสดงว่าอีกฝ่ายระดับจะสูงกว่าเขาอย่างแน่นอน เสวี่ยซานจึงต้องวางแผนให้ดี ในเมื่อเขาคิดที่จะปล้นแผนที่นั้น
หลังออกมาจากหอการประมูล เสวี่ยซานก็เดินไปหาซื้อโอสถ จนมาเจอร้านโอสถร้านนึง เสวี่ยซานก็เข้าไปซื้อโอสถรวมลมปราณมาสองเม็ด จากนั้นก็รีบออกจากเมืองมุ่งหน้าสู่ป่าอีกครั้งเพื่อหาสถานที่ฝึกฝน
เขาเดินทางมาพักนึงก็เจอเข้ากันทะเลสาบแห่งนึง เสวี่ยซานเดินลงไปก่อนที่จะกินยารวมลมปราณ และเริ่มฝึกฝนวิชากายาเทพเหมันต์
ตอนนี้เขาอยู่ระดับมนุษย์หกดาว หลังจากที่กินโอสถเข้าไป การรวบรวมปราณก็รวดเร็วขึ้นมาก พลังปราณโดยรอบต่างหลั่งไหลเข้ามาหาเสวี่ยซานราวกับน้ำหลาก
"โอสถรวมลมปราณที่มันดีจริงๆ อีกไม่นานคงเลื่อนระดับได้" พูดจบเสวี่ยซานก็เดินลมปราณตามเคล็ดวิชากายาเทพเหมันต์ หลังจากทำสมาธิอยู่ในทะเลสาป ดึงดูดพลังธาตุน้ำเข้ามา ทำให้พลังปราณในร่างหนาแน่นขึ้นเรื่อยๆ
สุดท้ายก็ทะลุขั้นเจ็ดในยามดึกคืนนั้นและทะลุขั้นแปดในตอนเช้า เสวี่ยซานอาบน้ำแต่งตัวที่ทะเลสาบเสร็จก็เข้ากลับเข้าไปในเมืองอีกครั้ง ในตอนนี้ทั่วทั้งเมืองต่างพูดเื่เหมันต์ต้นกำเนิดกันอย่างหนาหู
เสวี่ยซานที่ไปตามสืบก็ได้รู้ว่า คนที่ได้ไปเป็คนของสำนักโลหิต สำนักมารที่ชั่วร้ายแห่งหนึ่งของทวีปนี้ หลังจากสืบหาต่ออีกสักพักก็รู้ว่า สำนักโลหิตจะออกเดินทางอีกสามวันข้างหน้า
หลังจากเสวี่ยซานกินข้าวเรียบร้อยก็ออกนอกเมืองและกลับไปที่ทะเลสาบอีกครั้ง ในเวลาสามวัน เขาบรรลุระดับผู้ฝึกปราณได้แน่
เหมันต์ต้นกำเนิดนั้นเป็สิ่งวิเศษล้ำค่าของฟ้าดิน ตอนนี้เบาะแสของมันปรากฏขึ้นมาแล้ว เขาค่อนข้างมั่นใจว่าต้องมีกลุ่มอิทธิพลอื่นต้องเคลื่อนไหวแน่นอน
ทว่าเขาจะปล่อยให้กลุ่มอิทธิพลเล่านั้นต่อสู้กัน และเขาจะใช้โอกาสนั้นในการขโมยชิ้นส่วนแผนที่ หลังจากนั้นก็เดินทางออกจากเมืองต้าจี๋
"ด้วยเคล็ดวิชาที่ข้ามี คงจะทำอะไรไม่ได้มาก เห็นทีข้าคงต้องรีบฝึกฝนวิชาคุนแปลงเต๋าะหยินหยางแล้ว" คิดได้ดังนั้นเขาก็หยิบคำภีร์เล่มเก่าขึ้นมา
หลังจากนั่งอ่านอยู่สักพัก คิ้วเสวี่ยซานก็ขมวดมุ่นเข้าหากัน เพราะวิชานี้มันซับซ้อนเป็อย่ามาก เขาไม่เคยพบเจอประสบการณ์เช่นนี้มาก่อน แม้เสวี่ยซานที่มีสติปัญญาที่ล้ำเลิศก็อดที่จะตกตะลึงไม่ได้ เขาใช้เวลาทำความเข้าใจอยู่หลายชั่วยามจนในที่สุดก็สามารถฝึกฝนได้สำเร็จ
"ทลาย!" สิ้นเสียงะโ ก็มีร่างของพญามัจฉาตัวขนาดมหึมาโผล่ขึ้นกลางอากาศปล่อยกลิ่นอายโบราณออกมา รูปร่างของมันค่อนข้างคล้ายกับปลาวาฬ ทว่าที่บนหัวของมันมีเขาโผล่ออกมา ดวงตาสีทองดูน่าเกรงขาม มันอ้าปากร้องคำราม เสียงของมันสั่นะเืผืนฟ้าและปฐี
ที่ลำตัวของมันเป็สีดำขลับ รอบๆตัวมีกระแสพลังปราณหยินหยางสีขาวดำลอยตลบอบอวลไปทั่ว ตามลำตัวมีลวดลายอักขระโบราณสีทองส่องสว่างเรืองรอง ตอนนี้มันกำลังม้วนตัว ส่วนหัวของมันโค้งลง ยกหางขึ้นก่อนจะฟาดลงมาด้วยพละกำลังที่มหาศาล
ตู้มมม!!
ูเาขนาดย่อมะเิเป็เสี่ยงๆ เศษหินแตกกระจายไปทั่วสารทิศ
"ทรงพลังมาก!" ดวงตาของเสวี่ยซานเป็ประกายขึ้นมาทันที นี่ขนาดเขาที่สามารถเข้าใจวิชานี้เพียงพื้นฐานเท่านั้นแต่มันกลับทำลายูเาขนาดย่อมยังแตกกระจาย หากเขาเชี่ยวชาญวิชานี้ล่ะก็มันจะไม่ทลายผืนฟ้าเขย่าปฐีได้เลยหรือ!?
ทว่าน่าเสียดายวิชาคุณแปลงเต๋านี้ที่เขากลับไม่สมบูรณ์และการจะใช้แต่ละครั้งก็กินพลังปราณเยอะมากเกินไป เขาที่อยู่ระดับมนุษย์ก็สามารถใช้ท่านี้ได้เพียงครั้งเดียวเท่านั้น ตอนนี้ในร่างเขาแทบไม่เหลือพลังปราณสักเพียงนิดเดียว
"สมแล้วที่เป็หนึ่งในสิบสัตว์โบราณที่ทรงพลัง" เสวี่ยซานดีใจจนเนื้อเต้น เพราะในที่สุดเขาก็มีเคล็ดวิชาการต่อสู้ที่ทรงอานุภาพกับคนอื่นบ้าง แถมเขาได้มาั้แ่ออกจากตระกูลเพียงแค่ไม่กี่วัน
หลังจากทดสอบวิชาที่ซื้อมาแล้วแล้วเขาก็เริ่มกลับไปฝึกฝนอีกครั้ง หมายที่จะบรรลุระดับผู้ฝึกปราณได้โดยเร็ว
ปล. ระดับของเคล็ดวิชาคือ
1.ทองแดง
2.เงิน
3.ทอง
4.มรกต
5.ทับทิม
6.เพชร
13K
