“มันจะดีเหรอคะ” มัตสยาถามย้ำเพื่อความแน่ใจ ไม่คิดว่าคนเป็เ้านายจะใจดีกับลูกน้องที่เพิ่งมาทำงานแค่สองวันขนาดนี้
“ถือเป็การตอบแทนที่ใช้คุณเกินหน้าที่” วาทีปรายตามองคนที่กำลังทำหน้าตื่นเต้นดีใจแล้วกระตุกยิ้มอย่างคิดว่าเป็การตอบแทนที่สมน้ำสมเนื้อนะ เพราะตอนกินข้าวสีหน้าดูกดดัน ลำบากใจ และน่าจะเกร็งเอามาก ๆ “ไปกลับคิดว่าทันนัดลูกค้าไหม” ชายหนุ่มถามเพื่อความแน่ใจ ถึงจะใจดียังไงเื่งานก็ต้องมาก่อน
“ทันค่ะ ขอบคุณมากนะคะ” มัตสยายกมือไหว้ชายหนุ่มอย่างซึ่งในน้ำใจ มีเ้านายใจดีอย่างนี้เธอทำงานถวายหัวเลยจริง ๆ
“เพื่อประสิทธิภาพของการทำงานของลูกน้องน่ะ”
“คุณเป็เ้านายที่ดีมาก ๆ อย่างที่คุณนุบอกจริง ๆ นะคะ”
“ไม่ต้องไปฟังเขามาก เผื่อใจไว้ตอนผมโหดด้วยแล้วกัน” ชายหนุ่มแกล้งขู่
ทว่าคนตอบรับกลับยิ้มเต็มวงหน้า “ค่ะ”
หลังจากที่ปล่อยให้วาทีเป็คนขับโดยมีมัตสยาเป็คนบอกทางอยู่ไม่นาน หญิงสาวก็อาสาขับเองเพื่อที่จะประหยัดเวลา ด้วยความที่เป็เ้านายในบางครั้งมัตสยาก็ไม่ค่อยจะกล้าบอกหรือตำหนิชายหนุ่มที่ในบางครั้งเขาเลยซอยที่จะต้องเลี้ยว
เมื่อมาถึงจอดรถเสร็จมัตสยาก็เดินนำคนเป็เ้านายเข้าไปในบ้านทันที “แม่ค่ะยัยหนูเป็ยังไงบ้าง” หญิงสาวที่เดินเข้าบ้านไปถามคนเป็แม่ที่กำลังเก็บกวาดบ้านอยู่ ในขณะที่คนเป็พ่อหลับอยู่บนโซฟาที่ถูกปรับให้เป็เตียง
“อ้าว ยัยมัทมาได้ไงเนี่ย เวลางานไม่ใช่เหรอ อย่าบอกนะว่าแกลางานครึ่งวันน่ะ” นางมินตราถามอย่างสงสัย ก่อนจะเดินเอาขยะในที่ตักผงไปเททิ้ง
“เปล่าค่ะ พอดีออกมาคุยงานกับลูกค้าแต่ยังไม่ถึงเวลา บอสเขาเลยอนุญาตให้มัทแวะมาบ้านได้ค่ะ แม่คะคุณทีเ้านายมัทเองค่ะ”
“สวัสดีครับรบกวนด้วยนะครับ” วาทียกมือไหว้ผู้สูงวัยที่รับไหว้เขาด้วยสีหน้างง ๆ ถึงอย่างนั้นก็เปิดยิ้มและนำเขาไปที่โซฟา
“เชิญนั่งก่อนค่ะ เดี๋ยวป้าเอาน้ำมาให้นะคะ” นางมินตราบอกก่อนจะเดินหายเข้าไปในห้องครัวทันที
“มัทขอไปดูลูกก่อนนะคะ” มัตสยาบอกก่อนจะลุกขึ้นเดินเข้าไปหาพี่เลี้ยงที่นั่งไกวเปลอยู่ “พี่อ้อยยัยหนูเป็ไงบ้างคะ” เธอถามพลางทรุดตัวลงนั่งพับเพียบแล้วยื่นหน้าเข้าไปส่องเปลดูลูกสาว
“ยังมีไข้อยู่เลยค่ะ นอนก็หลับ ๆ ตื่น ๆ” พูดยังไม่ทันขาดคำเด็กน้อยก็ดิ้นจากนั้นก็ร้องไห้จ้าขึ้นมา ทำให้มัตสยารีบยกตัวลูกสาวขึ้นมาอุ้ม “โอ๋...มาหาแม่ลูกมะ” เธอหอมแก้มลูกสาวที่มีความอุ่นอยู่แล้วเอานมมาป้อน “เหมือนมัทจะเห็นว่าคลินิกใกล้ ๆ บ้านเราก็มีนะ ถ้ารอเลิกงานกลัวมันดึก พอมีเวลาอยู่ มัทจะพายัยหนูไปหาหมอ” พูดจบเธอก็อุ้มลูกลุกขึ้นเดินไปหาเ้านาย “คุณทีคะเดี๋ยวมัทจะพาลูกไปหาหมอที่คลินิกใกล้ ๆ นี้ คุณทีรออยู่ที่นี่ก่อนได้ไหมคะ”
“คุณไปจะไปกับใคร”
“พี่อ้อยค่ะ” หญิงสาวพยักพเยิดไปที่พี่เลี้ยง
“เดี๋ยวผมพาไปเองดีกว่า” วาทีอาสา อย่างคิดว่าอย่างน้อยเขาก็มีรถ ถ้าให้มัตสยาไปกับพี่เลี้ยงทั้งคู่ต้องเสียเวลาไปเรียกรถอีก ไม่มีทางเป็ไปได้ที่อีกฝ่ายจะมาขอยืมรถของเขาไปขับเอง
“เอ่อแต่ว่า...” มัตสยาพยายามจะแย้ง แต่ก็โดนชายหนุ่มแทรกขึ้น “ไปเถอะ เดี๋ยวจะไม่ทันเวลา”
![คู่บุพเพสะท้านฟ้า อยากเห็นนักว่าใครจะกล้ากับชายาผู้บ้าบิ่น [นิยายแปล]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1759893412_24922332.webp)
34K
