เวลาผ่านไปประมาณครึ่งชั่วโมง
สุดท้ายแล้วโรสกับอลิซก็หาไม่เจอ พวกเธอร้อนรนเป็อย่างมาก จู่ ๆ พวกเธอก็ได้ยินเสียงเปิดประตูดังขึ้น จึงรีบหันไปดู ก็พบว่าพลอยใสเดินเข้ามาด้วยสีหน้าที่นิ่งเฉย ในมือของเธอถือถุงกับข้าวมา 3 อย่าง เป็สิ่งที่พวกเธอทั้งสามคนกินเป็ประจำ แวบแรกที่อลิซเห็นพลอยใสก็รีบวิ่งเข้าไปกอดเธอทันที
“หายไปไหนมา ห๊ะ?” อลิซพูด
“ก็ไปซื้อข้าวไง” พลอยใสยกถุงกับข้าวมาให้พวกเธอดู
“กูคิดว่า…”
“คิดว่าอะไร?”
“ก็เมื่อวานมึง…”
“อืม กูไม่เป็ไร...กูโอเค”
“ไอ้พลอย วันนี้วันหยุดของมึง มึงก็ทำงานอยู่ที่บ้านดี ๆ นะ อย่าออกไปไหน เข้าใจมั้ย?” โรสพูดแทรก
พลอยใสมองไปที่โรส
“เออ มึงส่งงานมาให้กูแล้วกัน”
โรสก็ส่งรายละเอียดงานให้พลอยใสในแชต
“อะ กูส่งไปให้ละ วันนี้กูกับไอ้ลิซมีเรียน ่บ่าย ๆ เดี๋ยวพวกกูจะกลับมา มึงห้ามออกไปไหนนะ”
“อืม”
โรสดึงตัวอลิซออกจากพลอยใส
“มึงอะพอได้แล้วไอ้ลิซ ไปอาบน้ำไป”
“เออ ๆ”
โรสกับอลิซก็ได้ไปอาบน้ำแต่งตัวเพื่อไปเรียน
ทันทีที่ทั้งคู่ออกไป พลอยใสก็รีบเดินเข้าไปในห้องสตูดิโอทันที สายตาที่นิ่งเฉยของเธอก็เปลี่ยนเป็สีหน้าที่เศร้าเป็อย่างมากและน้ำตาของเธอก็ไหลออกมาไม่หยุด เธอเปิดเพลงดังลั่นห้องของเธอ เสียงดนตรีและเสียงร้องยิ่งทำให้เธอเศร้าขึ้นไปเรื่อย ๆ พลอยใสนั่งขดตัวอยู่ที่เก้าอี้หน้าคอมพิวเตอร์ของเธอและเพลงที่บรรเลงอยู่นั้นชื่อว่า ‘不刪 (Bu Shan)’
ด้านโรส
ระหว่างที่อลิซขับรถอยู่นั้น โรสก็ได้เปิดโทรศัพท์ขึ้นมาดูกล้องในบ้าน เธอเลื่อนไปดูตรงห้องสตูดิโอของพลอยใส เห็นว่าเธอกำลังร้องไห้อยู่จึงยื่นให้อลิซดู
“หยุดเรียนมั้ย?” อลิซถาม
“ไม่ต้องหรอก คอยดูอยู่อย่างงี้ไปก่อน กูว่ามันไม่คิดสั้นขนาดนั้นหรอก”
“ก็กูเป็ห่วงมัน กลัวมันจะทำเื่แบบนั้น”
“แต่กูว่ามันไม่ทำหรอก”
“ทำไมมึงคิดอย่างงั้นวะ?”
“เออน่า มึงเชื่อกูดิ”
“เออ ๆ ก็ได้”
หลังจากนั้นพวกเธอก็เปลี่ยนไปคุยเื่งานของอลิซแทน
เวลาได้ผ่านไปจนถึงเที่ยงในห้องสตูดิโอของพลอยใส หลังจากร้องไห้ไปได้ไม่นาน เธอก็เริ่มเข้าสู่โหมดทำงานทันที งานแรกของเธอเป็บีทแนว Drill เป็แนวที่พลอยใสถนัดที่สุด เธอนั่งแต่งอยู่ไม่นานก็เสร็จ เธอจึงแยกออกมาทำอีก 2 แบบให้ลูกค้าได้เลือกอีกที งานที่สองจะเป็แนว Boom Bap ผสมกับ Trap งานนี้ก็เป็งานที่ถนัดของเธอเช่นกัน นั่งทำอยู่ไม่นานก็เสร็จจึงได้แยกออกมาเป็ 2 แบบเหมือนเดิม ส่วนงานที่สามคือ SAD R&B แบบเศร้า ๆ งานนี้พลอยใสไม่ถนัดจึงยังไม่ได้ขึ้นโครงไว้และครุ่นคิดจนเวลาล่วงเลยไป
เธอมองดูนาฬิกาบนหน้าจอคอมพิวเตอร์ของเธอก็เห็นว่าเวลา 14:24 น. แล้ว รู้สึกหิวข้าวขึ้นมาจึงรีบเดินออกจากบ้านไปอีกครั้ง
ในระหว่างที่เธอกำลังเดินอยู่นั้นสายตาของเธอก็ไปสะดุดกับร้านอาหารจีนที่เปิดใหม่ร้านหนึ่ง เธอจึงเดินเข้าไป บรรยากาศในร้านดีมาก มีเสียงดนตรีของเพลงจีนสมัยใหม่ที่ปกติตัวของเธอเองชอบฟังเป็อย่างมาก เห็นพนักงานกำลังเดินเข้ามาต้อนรับเธอด้วยสีหน้าที่ยิ้มแย้ม
“สวัสดีค่ะคุณลูกค้า มากี่ท่านคะ?”
“1 ค่ะ”
“โอเคค่ะ งั้นเชิญทางด้านนี้ค่ะ” พนักงานผายมือไปที่โต๊ะริมขวาของร้านและเดินนำทางพลอยใสไป
เมื่อถึงโต๊ะ พลอยใสนั่งลงหยิบเมนูขึ้นมาดู ก็เห็นว่าอาหารร้านนี้ค่อนข้างถูกจึงสั่งมา 3 อย่าง หลังจากที่พนักงานได้รับออเดอร์แล้วก็เดินนำไปให้เชฟทันที เวลาผ่านไปไม่นานอาหารของเธอที่สั่งไว้ก็มาถึง
เวลาผ่านไปประมาณ 50 นาที
ระหว่างที่เธอกำลังนั่งอยู่ในร้านเพลิน ๆ ก็มีเสียงแชตเด้งเข้ามาในโทรศัพท์ เธอจึงเปิดอ่านดูก็เห็นว่าอลิซได้ทักเธอมา
(ข้อความ) อลิซ : “ไอ้พลอย มึงอยู่ไหน?”
(ข้อความ) พลอยใส : “ร้านอาหาร”
(ข้อความ) อลิซ : “แถวไหน?”
(ข้อความ) พลอยใส : “หน้าหมู่บ้าน”
(ข้อความ) อลิซ : “ร้านเปิดใหม่แถวบ้านหรอ?”
(ข้อความ) พลอยใส : “เออ”
หลังจากจบบทสนทนาแชต เวลาผ่านไปสักพัก โรสกับอลิซก็เดินมาถึงร้าน พวกเธอเปิดประตูด้วยความร้อนรนเล็กน้อย ทั้งคู่มองหาพลอยใสก็เห็นว่าเธอกำลังนั่งกินข้าวอย่างช้า ๆ เหมือนกำลังคิดอะไรอยู่ พวกเธอทั้งสองคนจึงเดินเข้าไปที่โต๊ะ
“พลอย”
พลอยใสหันมาหาต้นตอของเสียง ก็เห็นว่าโรสกับอลิซมาหาเธอจึงพูดกับทั้งคู่
“มาทำไม?”
“อ้าว ก็ปกติมึงจะรอให้พวกกูกลับแล้วค่อยออกไปหาอะไรกิน” อลิซพูด
“ก็วันนี้มันหิวอะเลยออกมาดูของกินเฉย ๆ”
โรสกับอลิซก็นั่งลงที่โต๊ะ
“งั้นเดี๋ยวพวกกูกินที่นี่แหละ น้องคะ น้องคะ!” อลิซพูด
และพนักงานก็เดินมา
“ขอเมนูหน่อยค่ะ”
“นี่ค่ะ” พนักงานยื่นเมนูให้อลิซ
หลังจากที่อลิซกับโรสสั่งอาหารเรียบร้อยพนักงานก็เดินไปให้เชฟทันที
“พวกมึง…พากูไปเที่ยวหน่อยดิ” พลอยใสพูดขึ้น
“ห๊ะ!” โรสกับอลิซอุทานขึ้นมาทั้งคู่
“ทำไมอะ?”
“อ๋อ…เปล่า พอดีเลยวันนี้เรนนี่มีร้องเพลงที่ร้านเหล้าใกล้ ๆ มหา'ลัย มึงจะไปดูมั้ยล่ะ?” อลิซพูด
“อืม…ก็ดีนะ”
“ถ้างั้นเดี๋ยวกูทักไปจองโต๊ะก่อนแล้วกัน”
อลิซก็หยิบโทรศัพท์ขึ้นมาทักเพจไปจองโต๊ะ ส่วนโรสก็เอ่ยพูดกับพลอยใสขึ้นมา
“งานเป็ยังไงบ้าง?”
“เหลือแค่ R&B ยังไม่ได้ทำ กูคิดไม่ค่อยออกว่ะ?”
“จะแคนเซิลงานนี้มั้ยล่ะ?”
“ไม่ต้องหรอก ไหน ๆ ก็รับงานมาแล้ว แต่ว่ามึงทักเขาไปหน่อยแล้วกันว่าอาจจะช้าหน่อย”
“กูแจ้งลูกค้าไปนานแล้วแหละ เขาโอเค มึงก็ค่อย ๆ ทำไปเหอะ”
“เออ ขอบใจมาก”
ในที่สุดอาหารที่โรสกับอลิซสั่งไว้ก็มาถึง หลังจากที่พวกเธอทั้งสามคนกินอาหารกันเรียบร้อยแล้วก็กลับบ้านกันเพื่อเตรียมตัวไปร้านเหล้าที่อลิซได้จองไว้
เวลาผ่านไป 19:50 น.
หลังจากที่ทั้งสามอาบน้ำ แต่งตัวกันเสร็จเรียบร้อย อลิซเธอใส่ชุดเดรสสายเดี่ยวสีดำ รองเท้าส้นสูงสีดำ มีเครื่องประดับเล็กน้อย เธอมองดูเวลาก็เห็นว่าตอนนี้ 1 ทุ่ม 50 แล้ว เธอจึงเร่งโรสกับพลอยใส โรสออกมาด้วยชุดเดรสสีขาวเปิดไหล่ รองเท้าบูตหุ้มข้อส้นสูงสีดำและนาฬิกา Cartier สีอ่อน ๆ ส่วนพลอยใสก็เดินออกมาตาม ๆ กับโรส เธอใส่เสื้อฮู้ดซิปหน้าทรงครอปสีดำเห็นขอบของบราเล็กน้อยเป็ลายลูกไม้สีดำ กางเกงวอร์มสีดำรัดรูป ส่วนรองเท้า นาฬิกาและสร้อยก็เป็ของเดิมที่เธอใส่เป็ประจำ
“ไปยัง ช้าแล้วเนี่ย” อลิซบ่น
“เออไปเหอะ” โรสพูด
“อืม” พลอยใสเสริม
และทั้งสามคนก็ออกจากบ้านเดินทางไปร้านเหล้ากันทันที
จบตอนที่ 11
50K
![[นิยายแปล] กว่าจะเป็นรักในฝันของผมกับคุณเพลย์บอย](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1774140124_86490666.webp)
