ซุนนานเ้าทารกน้อยเด็กนรก ตอนนี้ในใจมันช่างเหิมเกริมยิ่งนัก มันเริ่มจัดเรียงและให้คะแนนบรรดาแม่ๆ ของมัน ว่าคนนี้กี่คะแนน คนนั้นกี่แต้ม พร้อมจัดอันดับความงดงามของพวกนางพร้อมสรรพ
‘อย่างไรแม่ใหญ่ของข้าก็ต้องนับว่าเป็อันดับหนึ่งจริงๆ หากไม่นับแม่เจ็ดซุนจิ้งหร่าน เพราะทุกสัดส่วนของแม่ใหญ่ราวกับเป็ประติมากรรมอันวิจิต ส่วนแม่เจ็ดหากนางสามารถเติบโตได้มากกว่านี้เติมแต่งมากกว่านี้อีกสักนิด นางคงเป็นาง์หาใช่มนุษย์เดินดินแล้วเพราะหาตำหนิมิได้เลยจริงๆ หากแต่เพราะเรือนกายของนางราวกับว่ายังไม่เติบโตเต็มที่ ข้าจึงต้องหักคะแนนเล็กน้อย ทำให้แม่เจ็ดซุนจิ้งหร่านของข้ายังเป็ดุจปุถุชนอยู่’
ซุนนานในร่างทารกคิดไปพร้อมกับยิ้มกรุ้มกริ่ม ‘ส่วนแม่เล็กสี่ [ซุนซูลี่] และแม่เล็กห้า [ซุนตัวลี่] นั้นกินกันไม่ลงจริงๆ ใช่พวกนางเป็ฝาแฝดกันนี่น่า ข้าให้อันดับสามร่วมแก่พวกนางแล้วกันเพราะนางทั้งสองเป็ฝาแฝดสิ่งนี้ล้ำค่าในจิตใจบุรุษเกินไป ส่วนแม่เล็กหก [ซุนอิงน่า] และแม่เล็กแปด [ซุนเฟิ่งย่า] เป็ลำดับถัดมา แท้จริงความงดงามของทั้งสองมิได้รั้งท้ายแม้แต่น้อย หากแต่การจัดอันดับนี้ช่างยากลำบากใจยิ่งนักสำหรับตัวข้า
แม่เล็กหก [ซุนอิงน่า] ตระการตาเย้ายวนเสน่ห์ดุจอาจารย์สาวหุ่นเซ็กซี่ชวนฝัน ส่วนแม่เล็กแปด [ซุนเฟิ่งย่า] นางงดงามทุกสัดส่วนยัวยวนจับใจเป็ที่สุดในบรรดาเหล่ามารดาทั้งหลาย หน้าอกหน้าใจ สะโพกของนางทุกส่วนล้วนกลมกล่อม บางครั้งข้าถึงกับรู้สึกว่านางนั้นช่างล่อล่วงราคะบุรุษจนควรให้นางเป็อันดับหนึ่ง หากแต่ตัวข้าก็ต้องตัดใจ เสน่ห์ของแม่เล็กแปด [ซุนเฟิ่งย่า] โหดร้ายเกินไป หากเปรียบนางเป็สัตว์ร้าย นางก็คือแมงมุมแม่หม้ายดำหรือเป็นางจิ้งจอก์เก้าหางที่งดงามและพร้อมกลืนกินบุรุษเพศได้ด้วยเสน่ห์ของนาง ส่วนแม่สอง [ซุนอีเหยียน] และแม่สาม [ซุนจางหง] ที่รั้งท้าย พวกท่านอยากโกรธข้าเลยนะท่านแม่สอง ท่านแม่สาม ที่พวกท่านทั้งสองต้องรั้งท้าย มันหาใช่ว่าพวกท่านมิงดงาม หากแต่ความรู้สึกในตัวบุตรชายคนนี้นั้นต้องตรงไปตรงมา มิตำหนิส่วนไหนก็ต้องตัดคะแนนส่วนนั้นจึงถือว่าเป็ผู้มีคุณธรรม พวกท่านต้องยอมรับจริงๆ ท่านแม่สอง [ซุนอีเหยียน] แม้ท่านจะงดงามตระการตาหาใดเปรียบมิต่างกับแม่ใหญ่และแม่เจ็ดหากแต่ความงดงามดุจรูปปั่นน้ำแข็งของท่านมันช่างหนาวเหน็บยากเข้าถึงซึ่งภายในสิ่งนี้ทำให้ข้าต้องตัดคะแนนท่านออกไปบ้าง หาใช่เพราะท่านงดงามของท่านนั้นน้อยหน้ากว่าท่านแม่คนอื่นๆ ไม่ ส่วนแม่สาม [ซุนจางหง] ท่านต้องยอมรับท่านดูแลตัวเองน้อยเกินไป นอกจากท่านจะเ้าเนื้อไปหน่อยแล้ว ท่านยังขี้บ่นจนเกินไปนิด หากแต่ถ้าบุรุษใดชอบสตรีอวบอั๋นเต้าอกของท่านแม่สามที่ใหญ่ล้ำนี้อาจจะได้เป็อันดับที่หนึ่งก็ได้นะท่านแม่สาม’
ซุนนานกล่าววาจาในใจ พร้อมสายตาสาดส่องไปทั่วเรือนร่างของสตรีผู้งดงามทั้งหลายที่ต่างมีศักดิ์เป็มารดาของตัวมัน ที่ตอนนี้พวกนางกำลังให้เหล่าสตรีรับใช้ถอดชุดเปลื้องผ้าให้อยู่
ไม่ช้าสตรีทั้งมวลก็ปลดผ้ากันเสร็จสิ้น ณ ตอนนี้มีเพียงผ้าคาดอกตู้โตวผืนบาง กับกางเกงยาวสีขาวไคตังคู่ ดูเหมือนสตรีทั้งหลายจะใส่ชุดแบบนี้แช่น้ำกัน และเมื่อเหล่าสตรีผู้งดงามทั้งหลายลงแช่น้ำร้อนในสระ ภาพอันตระการยิ่งกว่าก็ปรากฏต่อสายตาของซุนนานในร่างทารกน้อยเด็กนรกของเรา
ผ้าคาดอกตู้โตวผืนบางๆ นั้น เมื่อโดนน้ำก็แนบชิดไปกับทรวงอกแลยอดปทุมถัน เต้าอกคู่งามก็นูนดูเด่นชัดเจนยิ่ง โดยเฉพาะยอดปทุมถันที่บัดนี้เมื่อผ้าคาดอกตู้โตวโดนน้ำสิ่งนี้ก็ไม่อาจจะปกปิดต่อสายตาผู้ใดได้อีก นอกจากนั้นกางเกงยาวสีขาวเนื้อบางเบาของพวกนางทั้งหลายเมื่อโดนน้ำในสระพวกมันก็ราวกับว่าไม่มีอยู่จริงแนบเนื้อไปพร้อมกับเรือนกายของสตรีทั้งหลายในทันที
ซุนนานยอดบุรุษในร่างทารก จิตใจราวกับกำลังถูกฉีกกระชาก ในใจปรารถนาจะเป็บุรุษวัยฉกรรจ์ให้ได้เสียตรงนั้น ความงดงามของสตรีโบราณช่างโหดร้ายต่อตัวมันยิ่ง ตัวมันได้แต่เมียงมอง หากแต่มิอาจจะ มันรู้สึกเ็ปในใจไม่น้อย สิ่งนี้ราวกับว่ามันกำลังถูกทำร้ายอย่างทรมานก็ไม่ปาน
หากแต่ในวันข้างหน้าสตรีผู้งดงามเหล่านี้นับว่าเป็มารดามัน ตัวมันนั้นก็หาได้ใจทรามบ้าตัณหาถึงขนาดนั้นไม่ หากแต่อกุศลจิตก็พาใจมันไปให้เหม่อลอยไม่น้อย เริ่มคิดถึงวันข้างหน้าของตัวมันเองบ้าง มันเริ่มมีเป้าหมายเอาอย่างบิดาที่ไม่เคยเห็นหน้าบ้างแล้ว ที่ปรารถนาจะแต่งเมีย แต่งภรรยาให้งดงามหยดย้อย ไม่น้อยกว่าบรรดามารดาทั้งหลายตรงหน้าของตัวมัน โดยเป้าหมายของมันในตอนนี้มีเหล่ามารดาสตรีผู้งดงามทั้งหลายของมันคือหลักชัยในอนาคตของตัวมัน ความงดงามของพวกนางถือเป็มาตรฐานของการคัดเลือกภรรยาเข้าสกุลซุนของตัวมันซุนนาน
หากแต่มันก็หารู้ไม่ สตรีที่งดงามทั้งหลาดตรงหน้ามัน นับว่าเป็สตรีงดงามหนึ่งในหมื่นหนึ่งในแสนแล้ว ไม่ใช่ทั่วแดนดินนี้มีแต่สตรีงดงามมากมายเสียที่ไหน หากมันปรารถนาจะสตรีแบบบิดามันในโลกยุคสมัยนี้ มันต้องกล้าแกร่งและกล้าหาญยิ่ง พร้อมเข้าสู่ศึกเป็ตาย มิใช่ได้มาได้ง่ายๆ ดังเช่นใจมันคิด
“น้องเจ็ดมิใช่ว่าซุนน้อยป่วยไข้รึ ไยใบหน้าจึงแดงก่ำขนาดนี้” แม่ใหญ่ซุนลี่หรูที่บัดนี้แช่น้ำอยู่พูดขึ้น สายตาของนางดูเป็ห่วงทารกน้อยอยู่มากนัก นางรู้ว่าร่างกายของทารกนี้ไม่ปกติ มันอ่อนแอกว่าทารกน้อยทั่วไปอยู่มากเพราะเหตุไม่คาดฝันแต่กำเนิดของทารกน้อย
“พี่หญิงใหญ่เมื่อกี้ก่อนลงแช่ในสระข้าก็ตรวจดูแล้วเ้าคะ ซุนน้อยมิได้ป่วยไข้ ที่หน้าแดงก่ำเช่นนี้อาจจะยังเพราะไม่ชินกับการแช่น้ำร้อนเช่นนี้กระมัง” แม่เล็กเจ็ดซุนจิ้งหร่านที่กำลังโอบกอดร่างทารกน้อยแนบกับทรวงอกพูดตอบ
“!งั้นรึ”
ไม่ช้าก็มีเสียงสตรีนางอื่นก็พูดขึ้นอีกหลายเสียง พวกนางต่างบอกกล่าวถึงทีท่าของทารกน้อย ที่บัดนี้ยังยิ้มแย้มมีความสุข แม้จะมีใบหน้าแดงก่ำอยู่บ้าง แต่น่าจะไม่เป็อะไร พวกนางพูดพร้อมให้เหตุผลสนับสนุนคำพูดน้องหญิงเจ็ดซุนจิ้งหร่านของพวกนาง และเพื่อให้พี่หญิงใหญ่ซุนลี่หรูหมดกังวล
“น่าจะจริงดังพวกเ้าว่า น้องหญิงเจ็ดเ้าส่งซุนน้อยมาให้พี่หญิงหน่อยเร็ว ซุนน้อยนั้นนับว่าเล่นอยู่กับเ้านานแล้ว” ไม่ช้าน้องหญิงเจ็ดซุนจิ้งหร่านก็ส่งทารกน้อยให้ฮูหยินใหญ่ซุนลี่หรู หรือพี่หญิงใหญ่ของนาง
“!!!ว้ายยยย” เสียงฮูหยินใหญ่ซุนลี่หรูร้องดัง นั่นเพราะทารกน้อยมีกริยาราวกับกำลังหิวนม เมื่อนางคว้าร่างของทารกน้อยแนบชิดกาย ทารกน้อยก็คว้าจับเต้าอกปทุมถันคู่งามของนางในทันที พร้อมเอาปากแนบปลายยอดปทุมถันที่ตั้งเต้าอกชัน จนทำให้ฮูหยินใหญ่ซุนลี่หรูถึงกับส่งเสียงร้องดังเขินอายด้วยความใปรนแปลกใจไม่น้อย เพราะตัวนางนั้นไม่ชินต่อการถูกััซึ่งยอดปทุมถันแม้แต่น้อย
และที่เป็เช่นนี้นับว่าไม่แปลกอะไร ตัวนางนั้นไม่เคยมีบุตร ปทุมถันคู่งามของนางก็เคยถูกััด้วยบุรุษผู้เดียว หากแต่บุรุษบ้านนี้เมืองนี้คาดหมายว่าอาจจะไม่ชำนาญเื่ศาสตร์แห่งเรือนกายและความสุขของสตรีเพศมากนัก การััจุดกระสันเช่นปลายยอดปทุมถันนี้ แม้จะมีจับััดูดคลึงบ้าง แต่พวกเขาก็มิได้ทำสิ่งเหล่านี้บ่อยนักเรียกได้ว่าขึ้นอยู่กับอารมณ์ในแต่ละวันของบุรุษแต่ละคน บุรุษทั่วหล้าในแดนดินนี้มิได้หมายเข้าใจหัวอกในความสุขของสตรีเพศเท่าที่ควร
และเมื่อฮูหยินใหญ่ถูกทารกน้อยดูดััเช่นนี้ นางจึงไม่ชินเท่าที่ควร ใบหน้าของนางแอบแดงระเรื่อเบาๆ ไม่น้อย มันเป็ความรู้สึกแปลกใหม่สำหรับนางอยู่บ้าง ที่แอบถูกปากััเล็กๆ ของทารกน้อยเช่นนี้ดูดดึง
สตรีผู้งดงามทั้งเจ็ดนางรอบกายนางได้เห็นเช่นนั้น แต่ละคนก็มีความคิดแปลกๆ ขึ้น อยากลองััการดูดดึงให้นมทารกน้อยเช่นนี้ดูบ้าง เพราะพวกนางแต่ละคนก็ไม่เคยมีใครเคยมีบุตร เมื่อเห็นภาพฮูหยินใหญ่ซุนลี่หรูมีทารกน้อยใบหน้าน่ารัก ดวงเนตรไร้เดียงสาส่องสว่าง ร่างกายอวบอ้วนน่ารักเช่นนี้กำลังดูดดึงยอดปทุมถันบนเต้าอกอยู่ พวกนางก็คล้ายๆ มีความคิดแปลกๆ เหมือนๆ กันอย่างลองััการให้นมบุตร ปรารถนาเหลือเกินจะถูกดูดดึงเต้าอกด้วยปากเล็กๆ ของทารกน้อยเช่นนี้บ้าง
แน่นอนว่าทุกนางย่อมมิได้มีความคิดอกุศลอะไรเพียงแต่ปรารถนาจะรับรู้ความรู้สึกของผู้เป็แม่ยามให้นมทารกน้อยดูบ้างก็เท่านั้น
ไม่ช้าแม่เล็กสามซุนจางหงก็พูดขึ้น “พี่หญิงใหญ่รู้สึกอย่างไรบ้างเ้าคะ กับการลองให้ซุนน้อยดูดดึงเต้าอกเช่นนี้” นางพูดพลางมองจ้องเขม้นแบบไม่วางตา
ฮูหยินใหญ่หรือพี่หญิงใหญ่ซุนลี่หรูก็แอบเขินเล็กน้อย ตัวนางนั้นไม่รู้สึกชินกับเื่แบบนี้เลยแม้แต่น้อย มันนับว่าเป็ความรู้สึกแปลกใหม่ไม่น้อยจริงๆ ส่วนเ้าวายร้ายบุรุษผู้ข้ามมิติผู้มีนามในชาติภพนี้ว่าซุนนาน ใจมันก็ช่างต่ำทรามยิ่งนัก ถือโอกาสมีร่างเป็ทารก ยามได้โอบกอดอยู่บนเต้าอกของแม่ใหญ่ ตัวมันก็แอบหากำไรต่อสตรีผู้งดงามผู้ที่มันต้องเรียกว่ามารดาอย่างไม่อายฟ้าดิน แถมในใจมันยังคิดว่าถ้าไม่มีผ้าคาดอกตู้โตวอยู่มันจะรู้สึกเช่นไรอีกด้วย
ซุนนานนะซุนนานเ้ามันช่างเป็ตัวเลวร้ายที่สุขสันต์ที่บุรุษมากมายยังต้องรู้สึกอิจฉาจริงๆ
นับว่าตัวเ้ามันเป็ทารกนรก เป็เด็กเวรมาเกิดโดยแท้ ซุนนาน!!!
ฮูหยินใหญ่ซุนลี่หรูเมื่อได้ยินดังนั้นก็ขบคิดอยู่ไม่น้อย ก่อนตอบคำถามน้องหญิงสามซุนจางหงของนาง “ก็รู้สึกดีอยู่นะน้องหญิงจางหง อาจจะเพราะว่าพวกเราสตรีเพศต่างก็มีความเป็แม่เป็มารดาอยู่ในตัวด้วยกันทุกผู้คน พอเมื่อซุนน้อยดูดเต้าอกเช่นนี้กับข้า ข้าก็พลันััถึงสายใยและความสุขของคนเป็แม่เป็มารดาไม่น้อยเทียว”
“จริงรึ” แม่เล็กสามซุนจางหงและแม่หญิงเล็กห้าซุนตัวลี่พูดพร้อมๆ กันพร้อมจดๆ จ้องๆ ไปที่ทารกตัวน้อยที่ใบหน้ามันแลดูมีความสุขสันต์ยิ้มน้อยยิ้มใหญ่ปากเล็กๆ ไม่ยอมปล่อยเต้าอกตรงหน้าไปเลยแม้แต่น้อย
ไม่ช้าแม่ใหญ่ก็ดึงร่างทารกน้อยออกจากเต้าอกปทุมถันที่งดงามของนาง ก่อนจะดึงถกผ้าคาดอกตู้โตวขึ้น เผยให้เห็นยอดปทุมถันสีชมพูจางๆ ขาวนวลงดงามดุจดอกบัวบาน พร้อมโอบกอดร่างทารกน้อยให้ได้ลองดูดดึงััเต้าอกนี้ของนางอย่างแนบชิดไร้เครื่องกั้น
ไม่น่าเชื่อความคาดหวังต่ำช้าของซุนนานบุรุษผู้ข้ามมิติจะสำเร็จได้ฉับไวมากถึงเพียงนี้ ‘เหอๆ’ มันรอบร้องในใจ พร้อมรอยยิ้มต่ำช้าที่ใครต่อใครกลับมองว่าน่ารักน่าชัง มันไม่รอช้าเมื่อฟ้าเปิดทาง ์เป็ใจเช่นนี้ มันก็ขอรับความหวังดีนี้อย่างเต็มที่ พร้อมขอรับความรู้สึกจากการััยอดปทุมถันเต้าอกที่แสนงดงามนี้อย่างสดุดี
สายตาของเหล่าสตรีผู้งดงามทั้งหลายเมื่อเห็นพี่หญิงใหญ่ของพวกนาง ถกเปิดตู้โต้วผ้าคาดอกผืนบางขึ้นและให้นมทารกน้อยเช่นนี้ พวกนางต่างก็มีความรู้สึกแปลกใหม่ไม่น้อย ทุกคนต่างปรารถนาลิ้มลองความรู้ให้นมบุตรเช่นนี้ดูบ้าง โดยที่ในใจพวกนางต่างกระจ่างใสไม่มีความคิดอกุศลจิตใดๆ เช่นใจต่ำทรามของทารกน้อยเด็กนรกแซ่ซุนผู้นี้อย่างแน่นอน
ไม่ช้าเสียงของแม่เล็กสี่ซุนซูลี่ก็เอ่ยถามพี่หญิงใหญ่ซุนลี่หรูของพวกนางขึ้น “พี่หญิงใหญ่ตอนนี้ท่านรู้สึกเช่นไรเ้าคะ”
พี่หญิงใหญ่ซุนลี่หรูของพวกนางยิ้มตอบคราวหนึ่งก่อนอธิบายเป็เื่เป็ราว “แตกต่างจากเมื่อครู่พอควร เมื่อทารกน้อยััแนบชิด ปากน้อยๆ ของทารกดูดััยอดปทุมถันของข้า ข้านั้นพลันเข้าใจความรู้สึกของผู้เป็แม่มากขึ้น จะพูดอย่างไรดีละ… หากจะให้ข้าอธิบายให้ชัดมากกว่านี้ มันก็ราวกับว่าสายสัมพันธ์ของข้ากับทารกน้อย ราวกับค่อยๆ ถูกถักสานให้แนบชิดกันมากขึ้น แม้ข้าจะมิใช่มารดาแท้ๆ ของตัวเขา แต่เมื่อข้าได้ลองให้เขาได้ดูดดึงเต้าอกของข้าแล้ว ความรู้สึกรัก รู้สึกถนอมต่อทารกน้อยมันก็ดูมากขึ้นจริงๆ นิแหละมั่งสายใยของมารดาและบุตร นอกจากนั้นมันก็ให้ความรู้สึกดีอย่างประหลาดเช่นกัน และไม่เจ็บเช่นที่คิด รู้สึกดีเทียว”
เมื่อสตรีผู้งดงามทั้งเจ็ดได้ฟัง พวกนางก็ต่างปรารถนาจะลิ้มรสความรู้สึกเช่นนี้บ้าง ไม่ช้าแม่เล็กหกซุนอิงน่าก็ถึงกับออกปากขอด้วยตัวเอง “พี่หญิงใหญ่ให้ข้าลองให้นมซุนน้อยบ้างได้หรือไม่เ้าคะ”
หากแต่ในไม่ช้าแม่เล็กสองซุนอีเหยียนก็ออกปากขัดคอนาง ปกติแม่เล็กสองซุนอีเหยียนมิใช่สตรีชอบพูดชอบจาอะไรมักเป็แต่เพียงผู้ฟังแต่เพียงอย่างเดียว แต่วันนี้นางก็ปรารถนาอยากััความรู้สึกในการให้นมบุตรเช่นนี้บ้างเช่นกัน ด้วยเพราะตัวนางนอกจากพี่หญิงใหญ่แล้ว ตัวนางนับว่าาุโสุด นางมีอายุ 35 ปีกรางๆ แล้ว หากแต่ในโลกผู้ฝึกยุทธ์เช่นนี้ นางนับว่ายังไม่แก่อายุไม่มากเท่าไหร่นัก เพียงแค่ดูผิวกายและดวงหน้าของนางนั้นก็ให้ความรู้สึกว่านางนั้นเหมือนสตรีเพศวัย 18-20 ซึ่งเป็่อายุที่งดงามที่สุดของสตรี เมื่อเทียบกับในยุคสมัยในดินแดนห้วงมิติเก่าก่อนของซุนนานก่อนที่มันจะข้ามมิติมา ณ ที่แห่งนี้
“น้องหกสิ่งนี้ต้องตามาุโ” แม่เล็กสองซุนอีเหยียนกล่าวย้ำ
เมื่อเหล่าสตรีได้ยินพี่หญิงสองซุนอีเหยียนกล่าวย้ำเช่นนี้ พวกนางก็ไม่กล้าปริปากใดๆ กันในทันที เพราะด้วยความเกรงใจ นอกจากนั้นพี่หญิงสองสำหรับพวกนางนั้น นางเป็คนพูดน้อย หากแต่จิตใจงามยิ่ง ปกติไม่ใคร่แกร่งแย่งสิ่งใดกับใคร แถมมีเมตตาจิตพวกนางปรารถนาใคร่รู้หรือมีเื่ใดให้นางช่วยเหลือพวกนางเพียงปริปากพี่หญิงสองผู้นี้ก็ช่วยเหลืออย่างไม่กลัวลำบากเหน็ดเหนื่อยแม้แต่น้อย และในเมื่อนางออกปากเช่นนี้เหล่าสตรีผู้งดงามและเยาว์วัยกว่าทั้งหลายก็คิดกันได้ว่าก็ดีเหมือนกัน ใช้ลำดับาุโในการแย่งสิทธิ์ในครั้งนี้
เพราะเมื่อจ้องมองไปยังั์ตาของสตรีแต่ละนางก็ดูน่าขบขันไม่น้อย เพราะพวกนางต่างอยากลองให้นมบุตรดูด้วยกันทุกคน หากจะคาดหมายความคิดในใจของพวกนาง ก็คาดว่าเพราะซุนน้อยทารกนับเป็บุตรคนหนึ่งของพวกนาง การกระทำแบบนี้ย่อมนับว่าไม่เสียหายไม่น่ารังเกียจ มันมิใช่อยู่ดีๆ ไม่รู้เอาทารกที่ไหนมากเปิดอกเปิดเต้าให้ดูดดึงกันเสียที่ไหน สองพวกนางต่างรู้สึกต้องชะตารักทารกน้อยผู้รู้ความคนนี้อย่างประหลาดยิ่ง และสามที่นี้มีแต่สตรีคนกันเองทั้งนั้น มิใช่ว่าพวกนางไม่เคยเห็นเต้าอกอวบอิ่มของกันและกันเสียที่ไหน สุดท้ายสรุปใจความการกระทำแบบนี้ของพวกนางสามารถกระทำได้และต่างไม่กระดากใจ ไม่เสียหาย ไม่มีใครเอาไปนินทาว่าร้ายกันลับหลังในทางไม่ดี
หากแต่ในใจของซุนนานทารกน้อยเด็กนรกผู้ข้ามมิติ ต่างรอบขอบคุณ์ในใจ พร้อมคิดว่าตัวมันนั้นไม่ต่างจักรพรรดิผู้หนึ่งที่ได้เคล้าคลอหญิงงามสตรีล้ำค่า แม้ตัวมันจะไม่สามารถทำอะไรพวกนางได้มากกว่านี้ก็ตาม หากแต่การหากำไรได้ถึงเพียงนี้ ตัวมันก็ได้แต่บอกตัวมันเองว่า ‘ขอบคุณ์ชาตินี้ข้าตายก็ไม่เสียดายที่ได้เกิดเป็บุรุษเพศแล้ว’
ไม่ช้าซุนนานตัวมันอาศัยความว่าอยู่ในร่างทารก ยิ้มกะย่องทำทีท่าน่ารักใสซื่อราวกับว่าตัวมันนั้นไร้เดียงสาอย่างแท้จริง ทยอยทำมือทำท่าโอบเปลี่ยน สตรีนางใดเรียกหามัน มันก็พร้อมขายรอยยิ้มให้ในทันที พร้อมเตรียมเข้าหาอ้อมกอดของพวกนางทุกนาง ไม่ช้าแม่เล็กสองซุนอีเหยียนก็โดนมันเอาเปรียบเอากำไร ย่ำยีดูดดึงยอดปทุมถันงดงามของนางอย่างถึงใจมัน บางทีบางครั้งมันถึงกับใช้ชิวหาลิ้มเลียยอดปทุมถันอย่างเกินเด็กเล็กทารกน้อยปกติ หากแต่มันก็ไม่กล้าทำเกินพอดี กลัวเหล่าสตรีจะรู้ทัน ว่าแท้จริงมันคือบุรุษใจทรามในร่างทารกน้อย
ตอนแม่เล็กสองถูกชิวหาของมันโลมเลียอยู่ครู่หนึ่ง นางมีสายตามองทารกน้อยแบบแปลกๆ ความรู้สึกการโลมเลียด้วยชิวหาของทารกน้อยนั้นมันคล้ายให้ความรู้สึกหญิงชายอย่างประหลาด มีความกระสันเกิดขึ้นแก่นางอยู่ครู่หนึ่ง โชคดีที่ความรู้สึกนี้มีอยู่เพียงครู่เดียว นางมิได้คิดมาก คิดว่านี่คือความรู้สึกของการให้นมบุตรที่นางมิเคยทราบแต่เท่านั้น เพียงแต่นางก็แปลกใจในชิวหาของทารกอยู่ไม่น้อย เหตุใดมันจึงสะบัดฉวัดเฉวียนไปมาบ่อยครั้งนัก มันจึงสร้างความรัญจวนใจวาบหวิวแปลกๆ แก่นางไม่น้อยเลย
ไม่ช้าเ้าซุนน้อยทารกนรก ก่อนจะค่อยๆ ได้ลิ้มลองเปลี่ยนรสชิมยอดปทุมถันของแม่เล็กสาม สี่ ตามลำดับ จนกระทั่งหลังจากแม่เล็กแปดเสร็จ สายตาสตรีทุกนางก็จ้องมองไปที่น้องหญิงเจ็ดซุนจิ้งหร่าน สตรีที่ยังเยาว์วัยที่สุด ณ ที่แห่งนี้ เพราะทุกนางต่างรู้ว่าน้องเจ็ดของพวกนางนั้นเป็หญิงสาวบริสุทธิ์ไม่เคยต้องมือบุรุษเพศคนใดมาก่อน และการแต่งเข้าตระกูลซุนของนางก็เป็เพราะนายท่านของพวกนางปรารถนารักษาชีวิตและสายโลหิตของสหายเก่าร่วมศึกเอาไว้ ดังนั้นในเมื่อนางไม่เคยต้องมือชายใดมาก่อนและด้วยความเยาว์วัยที่ ณ ตอนนี้นางอายุแค่เพียง 13 ปี อายุของนางน้อยกว่าน้องหญิงแปดที่แต่งเข้ามาทีหลังที่ ณ ตอนนี้อายุได้ 18 ปีแล้ว อยู่เกือบถึง 5 ปี
เหล่าสตรีทั้งหลายจึงไม่รู้ว่าสิ่งนี้สมควรแก่นางไม่
หลังจากสตรีทั้งหลายจดจ้องกันอยู่ครู่หนึ่ง พี่หญิงใหญ่ซุนลี่หรูราวกับคิดได้ สุดท้ายจึงออกปาก เพราะดูจากสายตาของน้องหญิงเจ็ดซุนจิ้งหร่านแล้ว นางก็ดูใคร่จะสนใจอย่างลองัักับการให้นมบุตรเช่นนี้ดูไม่น้อย และในใจฮูหยินใหญ่ผู้นี้ก็ได้คิดเพื่อน้องหญิงเจ็ดแล้ว นางคิดว่าสิ่งนี้ไม่นับว่าเสียหาย เหตุเพราะน้องหญิงเจ็ดของนางแม้จะยังสตรีงดงามที่ยังบริสุทธิ์อยู่ หากแต่ก็แต่งเข้าตระกูลซุนแล้ว จึงนับว่าเป็คนของตระกูลซุน และทารกน้อยผู้นี้แม้ว่าจะนับว่าเป็บุรุษเพศ หากแต่มันก็เป็เพียงทารกน้อยที่ไร้เดียงสา เป็คนที่พวกนางนับว่าเป็บุตรของตัวเองด้วย ดังนั้นการที่จะให้ซุนน้อยมอบประสบการณ์การให้นมบุตรแก่สตรีเช่นน้องหญิงเจ็ดจึงเป็สิ่งกระทำได้ ไม่มีปัญหา ไม่น่ารังเกียจแต่อย่างใด
ไม่ช้าฮูหยินใหญ่หรือพี่หญิงใหญ่ก็ออกปาก “น้องหญิงเล็ก ถ้าเ้าสนใจก็รับซุนน้อยไปเถอะ เื่นี้ไม่มีเสียหาย มีประสบการณ์บ้างก็ดี”
แม่เล็กเจ็ดซุนจิ้งหร่านของซุนนานตัวน้อยได้ยินดังนั้นก็แอบแก้มแดงเบาๆ ก่อนพยักหน้ารับ แน่นอนตอนนี้ซุนนานทารกน้อยเด็กนรกนั้นยังไม่รู้ว่าเหตุใดพอถึงคิวแม่เล็กเจ็ดเหล่าสตรีผู้งดงาม แม่ๆ ทั้งหลายของตัวมันต่างมีอากัปกิริยาแปลกๆ แน่นอนมันไม่รู้ว่าสตรีผู้นี้ไม่เคยผ่านมือบุรุษเพศ ไม่เคยถูกชิวหาของบุรุษใดๆ แม้จะเป็ปากเล็กๆ ของทารก ก็ทำให้ยากจะตัดสินใจไม่น้อย
หากแต่สุดท้ายนางก็พยักหน้ารับ ก่อนจะค่อยๆ คล้องร่างทารกน้อยพร้อมเปิดผ้าคาดอกตู่โตวของตนออกเผยเต้าอกซาลาเปาขนาดพอดีมือไม้ ไม่ใหญ่มากนักแต่ก็ไม่เล็ก หากแต่เนื้อััช่างแน่นกระชับตึงมือยิ่ง นอกจากนั้นยอดปทุมถันของนางยังงดงามวิจิตรได้รูป แดงระเรื่อชมพูงดงามเด่นชัดเป็ที่สุด หากแต่ซุนนานทารกน้อยเด็กนรก เมื่อมันได้ััแนบชิดมันก็แยกความต่างได้ในทันที เต้าอกของแม่เล็กเจ็ดนั้นแม้จะนุ่มนิ่มหากแต่เนื้อหนังกับแน่นกระชับกว่าแม่ๆ ท่านอื่นๆ อย่างเห็นได้ชัด นอกจากนั้นพอริมฝีปากของทารกน้อยัักับยอดปทุมถันของนางเขา นางก็มีสีหน้าแปลกพร้อมเม้มปากเบาๆ เ้าซุนน้อยเด็กนรกเห็นเช่นนั้นก็แอบเขินอายไม่เบา มันรู้สึกได้ถึงความแตกต่างๆ จริงๆ ไม่ช้ามันแอบใช้ชิวหาโลมเลียยอดปทุมถันของแม่เล็กๆ “อ๊า” แม่เล็กเจ็ดแอบมีเสียงร้องแปลกๆ เบาๆ ออกมา
เสียงร้องเบาๆ ของนางนั้นสร้างความสุขสันต์ให้บุรุษเพศผู้ชั่วช้าที่นามในชาติภพหรือมิตินี้ว่า “ซุนนาน” เป็อย่างยิ่ง
2K
