ตอนที่ 7: วันทดสอบ
เช้าวันนี้อากาศแจ่มใสเป็พิเศษ แสงแดดยามเช้าสาดส่องลงมายังสำนักใหญ่แห่งนี้
พื้นลานกว้างของสนามประลองที่เคยใช้ฝึกฝนและฝึกต่อสู้ดูโล่งกว่าทุกวัน
วันนี้เป็วันสอบครั้งแรกของเด็กปีหนึ่ง ทุกคนตื่นเต้นกันไม่น้อย เพราะการทดสอบครั้งนี้ไม่ใช่แค่การประเมินพลังปราณธรรมดา แต่มันเป็การลงทะเบียนอย่างเป็ทางการ
หลังจากวันนี้ ทุกคนจะมีชื่ออยู่บนกระดานอันดับของชั้นปีหนึ่ง ซึ่งจะเป็จุดเริ่มต้นในการสร้างชื่อเสียงภายในสำนัก แถมพวกศิษย์พี่และเหล่าคณาจารย์ก็สนใจมาดูด้วย
การสอบครั้งแรกจะจัดขึ้นในสนามประลองของสำนัก ซึ่งอยู่ในอาคารตรงส่วนกลางของสำนัก มีอัฒจันทร์สำหรับผู้ชม ตรงลานมีค่ายกลและระบบป้องกันไม่ให้คนดูโดนลูกหลง
ฤทธาตื่นแต่เช้า หลังเตรียมตัวเสร็จ เขาเดินไปยังสวนสมุนไพรที่เงียบสงบ ที่แห่งนี้เป็ที่ที่เขาชอบมานั่งเล่นเวลาคิดถึงบ้าน วันนี้เขาก็ได้พูดคุยกับลุงดูแลสวนเป็ครั้งแรก
ลุงเป็ชายชราผมขาวในชุดผ้าป่านธรรมดาๆ เขามักจะนอนหลับใต้ต้นไม้ใน่บ่าย
ฤทธาจะถามรุ่นพี่เกี่ยวกับวิธีปลูกและดูแลสมุนไพร แต่ยังไม่เคยคุยกับลุงคนนี้มาก่อน วันนี้เป็ครั้งแรกที่เขาได้พูดคุยกัน
“เ้าหนู เตรียมตัวสอบพร้อมแล้วรึ”
ฤทธาที่กำลังนั่งเหม่อใกับเสียงทักทาย
“คารวะผู้าุโ ข้าเตรียมพร้อมแล้วครับ” ฤทธายังทำตัวไม่ถูก
“ฮ่า ฮ่า ฮ่า ไม่ต้องเรียกผู้าุโอะไรนั่นหรอก ข้าแค่คนดูแลสวน เรียกท่านลุงหรือท่านปู่ก็แล้วแต่เ้าเถอะนะ เอาเป็ว่าไม่ต้องเป็ทางการน่ะ”
ชายชราบอกเด็กน้อย
“ท่านปู่อะไรจะหนุ่มขนาดนี้ ข้าขอเรียกท่านลุงแล้วกันขอรับ ท่านลุง ข้าชื่อฤทธาครับ ข้าเห็นท่านชอบมางีบแถวนี้่บ่ายๆ”
ฤทธาเริ่มคุยกันเองเพราะอีกฝ่ายไม่ชอบแบบเป็ทางการ
“ฮ่า ฮ่า ก็มีบ้าง เมื่อใช้พลังหมดมันก็จะง่วงๆ น่ะ ฮ่าๆ เรียกข้าว่าลุงไป๋ก็ได้นะ”
ลุงไป๋พูดไปพร้อมกับเก็บสมุนไพรไป
ฤทธาสังเกตุ พอแกตัดแถวโคนต้นเสร็จ แกจะใช้ธาตุแสงสมานแผลที่ต้นสมุนไพร แล้วมันจะมียอดอ่อนยอดเล็กๆ ขึ้นมา มันเป็ภาพที่เขาคุ้นเคยมาก เหมือนตอนที่เขาเห็นแม่เขาทำเวลาเก็บสมุนไพร
“ท่านแม่ข้าก็ทำแบบท่าน”
ฤทธาเผลอรำพึงออกมา
“ฮ่า ฮ่า ศิษย์ที่นี่ทุกคนก็ทำ เ้าคงกำลังคิดถึงบ้านสินะ แล้วเ้าเคยทำหรือยัง”
ลุงไป๋ถามฤทธา
“ยังเลยครับ ข้าขอลองบ้างได้มั้ยครับ” ฤทธาเริ่มอยากลอง
“มาสิ” ลุงไป๋เรียกฤทธาให้มาลอง
“มันคล้ายกับตอนรวมลมปราณนั่นแหละแต่เปลี่ยนเป็ธาตุแสง ค่อยๆ ปล่อยมันออกมาที่ฝ่ามือ แล้วเอาไปใกล้แผลที่ถูกตัด พอมียอดอ่อนโผล่ขึ้นมาก็เป็อันใช้ได้แล้ว”
ไป๋ิอธิบาย
“โอ้…ข้าทำได้แล้ว ถึงจะใช้พลังไม่เยอะ แต่ถ้าใช้หลายๆ ครั้งก็หมดพลังได้ ข้าเข้าใจแล้วครับท่านลุงไป๋”
ฤทธาตอบอย่างอารมณ์ดี และเมื่อบทสนทนาเริ่มขึ้น ฤทธาก็เต็มไปด้วยคำถามเกี่ยวกับสมุนไพรที่เขาเคยอ่านเจอในหนังสือแต่ไม่พบในสวนแห่งนี้ ลุงไป๋ยิ้มบางๆ และเสนอให้ฤทธามาหาใน่บ่ายเพื่อนำหนังสือมาให้ดู และนั่นเป็การนัดหมายที่ฤทธาตั้งใจจะไม่พลาด
เมื่อถึงเวลาเข้าร่วมการทดสอบ ศิษย์ปีหนึ่งทุกคนถูกเรียกรวมตัวกันที่สนามประลอง
อัฒจันทร์รอบสนามเต็มไปด้วยศิษย์พี่และอาจารย์ที่มาดูการทดสอบ
อาจารย์ผู้คุมสอบยืนอยู่ตรงกลางสนาม พร้อมกับจารึกโบราณขนาดใหญ่ที่เป็หัวใจของการลงทะเบียน
“เอาล่ะ ข้าคือผู้คุมสอบ ข้าจะประกาศขั้นตอน พวกเ้าฟังให้ดี ขั้นตอนการทดสอบมีดังนี้ ศิษย์ต้องนำป้ายหยกของสำนักมาส่งให้กรรมการ บอกชื่อตัวเอง หยดเืสองหยด หยดแรกใช้กับป้ายสำนักเพื่อบันทึกข้อมูลส่วนตัว และหยดที่สองใช้กับจารึกโบราณของสำนัก”
อาจารย์ผู้คุมสอบอธิบายร่ายยาว พวกเด็กๆ ก็ตั้งใจฟัง
“แสดงพลังปราณเพื่อให้อาจารย์ตรวจสอบ แล้วเดินไปชกแท่นวัดค่าพลัง
ชื่อและผลลัพธ์จะปรากฏบนกระดานอันดับของชั้นปีหนึ่ง จากนั้นนำป้ายสาขาอาชีพให้อาจารย์ดู”
เพื่อให้การทดสอบดำเนินไปอย่างรวดเร็ว ศิษย์สิบคนจะเข้าทดสอบพร้อมกัน ทำให้การทดสอบไม่ต้องรอนาน
ระหว่างรอ ฤทธานึกถึงตอนอยู่ที่โรงฝึกสี่เดือนที่ผ่านมา ก่อนจะออกจากโรงฝึก จะมีที่ชกทดสอบอยู่ห้าอัน มีอันหนึ่งที่แต้มสูงสุด ฤทธาไม่เคยชกได้แต้มชนะคนนั้นเลย
ครั้งแรกที่น้ำหนักหมัดร้อยหกสิบชั่ง ฤทธาชกได้หนึ่งร้อยชั่ง เวลาผ่านเรื่อยมาจนถึงสัปดาห์ก่อน ที่แท่นวัดพลัง ห้าร้อยสี่สิบชั่ง ฤทธาชกได้ที่ห้าร้อยสามสิบชั่ง คนคนนั้นคือ ซุนโฮ คนที่ฤทธาอยากเอาชนะ และตอนนี้เขาลงไปทดสอบแล้ว
บรรยากาศของการทดสอบเป็ไปอย่างเข้มข้น หลายคนที่มาจากตระกูลใหญ่ ลูกหลานขุนนางเมืองหลวงต่างแสดงความสามารถอย่างโดดเด่น
บางคนสร้างสถิติใหม่ที่ทำให้คนดูฮือฮา ศิษย์ที่ได้รับความสนใจมากที่สุดก่อนหน้านี้คือ จาง ซุนโฮลูกชายของแม่ทัพใหญ่ ผู้มีพลังแข็งแกร่งและมีพร์ด้านการต่อสู้ ก่อเกิดปราณขั้นหกชั้นฟ้า พลังโจมตีห้าร้อยหกสิบชั่ง รองลงมาคือ เซียวจ้านหยาน ทายาทของพ่อค้าใหญ่ในเมืองหลวง ผู้ฝึกพลังมาั้แ่เด็ก ระดับก่อเกิดปราณขั้นหกชั้นฟ้า พลังชกห้าร้อยห้าสิบสี่ชั่ง อันดับสามตอนนี้คือ เซี่ยงหยาง อัจฉริยะจากตระกูลขุนนาง ผู้มีพลังก่อเกิดปราณขั้นหกชั้นฟ้า และพลังโจมตีสูงสุดถึงห้าร้อยสี่สิบชั่ง
เมื่อถึงรอบของฤทธา เขาเดินขึ้นไปด้วยสีหน้ามั่นใจ
“ไอ้เ้าฤทธา ข้าจะดูซิว่ามันจะแน่สักแค่ไหน ปราณิญญา พลังโจมตีมากสุดตอนนี้ แค่หนึ่งร้อยยี่สิบห้าชั่ง”
เซี่ยงหยางกล่าวอย่างโกรธแค้นที่ฤทธาเคยทำเขาเสียหน้าที่ตำหนักโอสถ
เรโซ่ยืนอยู่ไม่ไกล ได้ยินที่เซี่ยงหยางพูดเลยสงสัย จึงถามกับยอนมิน ว่าเกิดอะไรขึ้น?
ยอนมินเล่าว่า สองเดือนก่อนที่ตำหนักโอสถ ยอนมินพาฤทธามาสอบเพื่อรับป้าย แพทย์โอสถขั้นหนึ่ง
แพทย์โอสถนั้นมีสองสาย คือสายธาตุไฟและธาตุแสง จุดเด่นคนละอย่าง ธาตุไฟก็จะเด่นเื่หลอมโอสถ ธาตุแสงก็จะเด่นเื่การวินิจฉัยและการรักษา แต่พอระดับสูงแล้วก็จะไม่ต่างกัน
แต่ถ้าเป็เื่ต่อสู้ธาตุไฟจะได้เปรียบธาตุแสงในสาขาแพทย์โอสถ เด็กๆ ทั้งสองสายจึงชอบข่มกัน
เ้าพวกนั้นเห็นฤทธามาสอบ จึงจะมาข่มแต่ถูกฤทธาเมินใส่แบบไม่สนใจมัน พวกมันเลยแค้นเตรียมจะหาเื่ แต่อาจารย์เข้ามาพอดี อาจารย์ถามว่ามีอะไรกัน
ฤทธาตอบว่า
“ไม่มีอะไรครับ แค่พวกร้านข้างทางอย่าสนใจเลย”
แล้วเข้าไปสอบ พวกมันยิ่งแค้นเข้าไปใหญ่ และสำคัญที่สุดคือฤทธาสอบผ่านด้วย ทำให้รุ่นพี่บางคนหัวเราะกันใหญ่
เรโซ่ได้ยินก็หัวเราะตาม
“ก็แค่ร้านข้างทาง สำนวนอะไรของเ้านั่นกัน ฮ่า ฮ่า”
พลังปราณของฤทธาถูกวัดว่าอยู่ในระดับก่อเกิดปราณขั้นหกเท่ากับสามอันดับแรก เมื่อถึงการชกแท่นวัดค่าพลัง ฤทธาสูดหายใจลึก ใช้พลังที่มีทั้งหมดะเิออกมาพร้อมกับชกหมัดไปเต็มกำลัง ตัวเลขที่ปรากฏคือห้าร้อยเจ็ดสิบชั่ง!
เสียงฮือฮาดังก้องไปทั่วสนาม ฤทธาสามารถแซงขึ้นเป็อันดับหนึ่งได้สำเร็จ พลังหมัดชนะอันดับเดิมไปสองชั่งครึ่ง!
สามอันดับแรกที่เคยคิดว่าไม่มีใครโค่นลงได้ต้องถูกเบียดตกอันดับไปโดยเด็กหนุ่มที่ไม่มีใครรู้จักมาก่อน แล้วยังเป็ปราณธาตุแสงด้วย
สร้างความไม่พอใจให้กับศิษย์จากตระกูลใหญ่ไม่น้อย บางคนถึงกับมองฤทธาด้วยสายตาไม่พอใจ แต่ฤทธาไม่ได้สนใจเื่นั้นนัก เขาเพียงแค่ทำให้ดีที่สุดเท่านั้น
ผลลัพธ์ของเพื่อน ๆ ของฤทธา เรโซ่ ได้อันดับที่ห้า ยอนมินได้อันดับที่เจ็ด
ทั้งสองคนดีใจที่สามารถติดหนึ่งในสิบได้สำเร็จ แม้ว่าจะไม่ได้ติดสามอันดับแรก แต่ก็เป็ผลลัพธ์ที่ยอดเยี่ยมสำหรับเด็กปีหนึ่ง
หลังจากการทดสอบเสร็จสิ้น ฤทธารู้สึกโล่งใจเล็กน้อย ตอนบ่ายเขามีนัดกับลุงดูแลสวน ดังนั้นเขาจึงขอแยกตัวจากเรโซ่และยอนมินไปก่อน เขาอยากกลับไปหยิบหนังสือเกี่ยวกับสมุนไพร และนำไปถามลุงไป๋ที่สวน
ศิษย์ทุกคนที่สอบผ่าน จะได้คนละสองร้อยคะแนนทุกคน สิบอันดับแรกจะได้เพิ่มอีกคนละร้อยแต้ม สามอันดับแรกยาบำรุงปราณขั้นสูงอีกคนละหนึ่งเม็ด ยานี้มีผลช่วยเสริมสร้างเส้นชีพจรให้แข็งแรง
“เพราะเ้าฤทธาข้าเลยตกมาอยู่อันดับสี่ ขึ้นปีสองเมื่อไหร่ข้าจะท้าประลองกับมันเป็คนแรกเลย”
เซี่ยงหยางกล่าวด้วยความเคียดแค้น
จบตอนที่7.
263
