ผ่านไปราวๆ สามวันหลังจากที่ชนิลมาปลดกับะเิลูกใหญ่ เ้าของใบหน้าหล่อเหลายังคงนั่งนิ่งไร้อารมณ์เซ็นต์รับเอกสารที่กองกองพะเนินอยู่บนโต๊ะทำงาน เขาไม่มีอารมณ์จะสนใจมันสักนิด ได้แค่อ่านคร่าวๆ เซ็นต์เอกสารบางอย่างที่ไม่จำเป็ต้องอ่านละเอียดมากนักเท่านั้น พื้นที่ในสมองของเขาตอนนี้ไม่เหลือพอให้กับเอกสารสำคัญอีกต่อไปแล้ว เพราะตอนนี้สิ่งที่สำคัญกว่าคือ
เขาไม่อยากแต่งงาน...
เขาเกลียดผู้หญิง.....
ห้องทำงานภายในบ้านหลังงามที่ใครต่อในมักเรียกมันว่าคฤหาสน์ยังคงเงียบสะงัด โดยปกติแล้วยามที่ชานนท์ต้องออกไปทำงานบ้านของเขาจะมีเ้าของตัวจริงอาศัยอยู่ตลอดซึ่งก็คือชนิล และจะเป็่เวลาเดียวของทุกวันที่จะมีแม่บ้านมาคอยดูแลทำความสะอาดเป็ประจำ ยกเว้น่วันหยุดที่เขาอยู่บ้านและยามวิกาลดังเช่นตอนนี้
ให้ตายสิ...จะเอายังไงกับเื่แบบนี้ดี
บอกตามตรงว่าเื่การแต่งเมียเข้าบ้าน หาทายาทสืบสกุลเป็เื่เดียวั้แ่เรียนจบและเข้ารับตำแหน่งที่ชนิลบังคับเขาและที่ผ่านมาเพราะชนิลไม่ได้ออกปากสั่งจริงจังชานนท์ถึงรอดชีวิตมาได้จนถึงวันนี้ แต่ตอนนี้มันไม่ใช่ ผู้ชายคนนั้นกำลังบีบเขา เมื่อกลางวันเขาก็ได้ข่าวจากวสันเลขาส่วนตัวมาว่า ชนิลหาคู่ดูตัวให้เขาได้แล้ว เป็ลูกสาวตระกูลดังที่เขาเองก็รู้จักเธอ
แพรวา จักษุวงศ์
เธอเป็รุ่นน้องวัยเด็กที่เคยเจอกันตามงานสังคมบ่อยครั้ง ไม่ใช่ว่าเธอไม่สวย ไม่คู่ควร ด้วยทุกอย่างที่เธอและเขามี ถ้าจะให้แต่งงานด้วยจริงๆ เธอเป็คนแรกที่เขานึกถึงด้วยซ้ำ แม้ว่าเขาจะเกลียดผู้หญิงแต่เธอไม่เคยพยายามเข้าหาเหมือนผู้หญิงคนอื่นเลย เธอไว้ตัว รักษาระยะห่างมาโดยตลอด เธอรู้ว่าเขาเป็คนแบบไหนนั้นทำให้เขาไม่เกลียดเธอเหมือนคนอื่น แต่ในขณะเดียวกันก็ไม่สามารถให้เธอเข้ามาเป็ส่วนหนึ่งในชีวิตได้
เธอแสนดีเกินไป....
เขายังคงเกลียดและไม่สามารถเข้าใกล้ผู้หญิงได้...
ดังนั้น สำหรับเขาเธอเป็ได้แค่..จะเรียกว่าอะไรดี ผู้หญิงคนหนึ่ง หรือน้องสาวดี แต่ที่แน่ๆ ไม่ใช่สิ่งที่ชนิลกำลังทำอยู่
ความเงียบที่กินเวลามาหลายชั่วโมง ชานนท์เหลือบมองนาฬิกาที่เหลือเพียงแค่สองชั่วโมงก็จะเริ่มเข้าวันใหม่เต็มที โทรศัพท์มือถือที่นิ่งเงียบผิดปกตินั้นไม่ได้ทำให้ชายหนุ่มใส่ใจมากนัก เขาถอนหายใจเฮือกใหญ่พลางหยิบแฟ้มเอกสารเปิดอ่านอีกครั้ง
นิติ โจนส์
ทนายความที่ปรึกษาทางกฎหมาย บริษัท ธิรมณ์ แกรนด์ กรุ๊ป จำกัด
ชื่อพร้อมลายเซ็นในเอกสารทางด้านกฎหมายของบริษัท ทนายความมือฉมังคู่บุญของบริษัทเด่นหราแม้จะอยู่ล่างสุดริมขอบกระดาษเลยก็ตาม
นั่นสิ! เขาลืมนึกถึงไอ่เสือผู้หญิงคนนี้ไปได้ยังไงกัน...ทั้งที่เมื่อไม่นานมานี้หมอนี่ให้เลขาโทรมารายงานผลงานแท้ๆ
ใจจริงเวลานี้ก็ไม่อยากจะโทรหามันนักหรอก คนประเภทนั้นโทรหายามวิกาลไปก็เป็อันต้องได้ยินเสียงชวนอ้วกของเพื่อนสนิทที่คบกันมานานจนรู้ไส้รู้พุงกันดี แต่ตอนนี้เื่ของเขามันสำคัญกว่าถึงขั้นคอขาดบาดตาย ต่อให้จะต้องโทรไปขัดจังหวะกิจกรรมอย่างว่าก็ต้องยอม
“โทรมาทำแป๊ะอะไรวะ”
ปลายสายรับโทรศัพท์ด้วยน้ำเสียงติดหงุดหงิดเล็กน้อย แต่มีหรอคนอย่างเขาจะสนใจ ชานนท์ในตอนนี้ต่อให้ในสายจะเป็เพื่อนรักแค่ในแต่เขาสนใจเื่ตัวเองมากกว่า
“ถ้าจะโทรมาใช้งานละก็เลิกคิดไปได้เลยนะไอ่นนท์ ฉันเป็เพื่อนและเป็ลูกจ้างพี่ชายแก ไม่ใช่ทาสรับ อื้อ.... ชะ..ใช้ ที่แกคิดจะ ใจเย็นๆ สิครับคนดี ที่แกคิดจะใช้ก็ใช้เมื่อไหร่ก็ได้” ปลายสายโวยขึ้นเป็ระยะสลับกับน้ำเสียงประหลาด ชายหนุ่มรู้ดีว่าน้ำเสียงน่าขนลุกชวนอ้วกนั้นไม่ใช่สิ่งที่นิติพูดกับเขาแน่ เวลานี้กิจกรรมเดียวที่ทนายหนุ่มมากรักทำได้มีเพียงเื่บนเตียงเท่านั้น
คั้วกับผู้หญิงชั้นต่ำพวกนั้นไม่เว้นแต่ละวัน......
“....” ถ้าไม่จำเป็ก็ไม่อยากจะโทรมาฟังน้ำเสียงพิลึกพรรคนี้หรอกเ้าบ้า!
“ตามกฎหมายแล้วแกมีสิทธิใช้งานฉันแค่ในเวลางานเท่านั้น แล้วตอนนี้มันก็ปาเข้า ซี๊ด....อื้ม..... ห้าทุ่มแล้ว อ๊ะ..เดี๋ยวสิคนสวย ผม... อ่า...ขอคุยกับเ้านายบ้าอำนาจก่อน..."
นิติที่ดูเหมือนจะพยายามร้องห้ามแต่ไม่หยุดกิจกรรมร้อนรักนั้นกักเก็บน้ำเสียงครวญครางนั้น พูดกับเขาทีสลับไปบอกของชั้นต่ำพรรคนั้นนี้ นี่ถ้าไม่ติดว่าหมอนี่เป็ผู้เชี่ยวชาญเื่ผู้หญิงมีหรือชานนท์จะทน คงตัดใจวางสายไปนานแล้ว..ไม่สิ! เขาไม่คิดจะโทรหามันเลยสักครั้งถ้าไม่ใช่เื่งาน
“นี่..ไอ่นิติ”
“อะไร! มีอะไรก็รีบๆ พูด โทรมาขัดจังหวะแล้วเอาแต่เงียบนะแก”
“ออกมาหาฉันหน่อย ที่เดิมอีกครึ่งชั่วโมงเจอกัน” ร่ายคำสั่งยาวก่อนตัดสายเพื่อนที่ถ้าเดาไม่ผิดมันต้องโวยวายเป็บ้าเป็หลังแน่ ร่างกำยำยืนเต็มความสูงสาวเท้าออกจากห้องทำงาน โทรศัพท์มือถือสั่นไม่ขาดสายนี้เป็ของนิติ ถ้าเขาเผลอรับขึ้นมาต้องได้ฟังมันด่ายาวเป็หางว่าวแน่ เผลอๆ มันจะไม่ไปตามนัดด้วย
เขาไม่ชอบให้ใครขัดคำสั่งแม้จะเป็เพื่อนหรือคนใกล้ตัวก็ตาม...
.
.
.
.
.
ผับหรูใจกลางเมือง.....
เสียงอึกทึกต้นเสียงที่ทำให้เหล่าบรรดาผีเสื้อราตรีได้อวดทรวดทรงองค์เอวนั้นช่างน่าขยะแขยะสิ้นดีในสายตาร่างสูงเขาสาวเท้าหลีกหนีไปยังโซนวีไอพีส่วนตัวชั้นบนที่นั่งทุกครั้ง เพราะที่นี่เป็ที่ที่มาบ่อยอยู่พอสมควรจึงได้รับบริการพิเศษจากทางร้านมีโซนวีไอพีให้นั่งอยู่ตลอดเวลา เป้าหมายของเขาคือที่นั่งโซฟาหรูชั้นสองค่อนข้างไกลจากพื้นที่เสียงเพลงจังหวะยวนใจ
น่ารำคาญ.....
สายตาหวานหยาดเยิ้มส่งมาพร้อมรอยยิ้มพลางยกแก้วเครื่องดื่มในมือทนทักทายชายหนุ่ม ั์ตายสีนิลกดต่ำมองเหยียดกลับด้วยความรังเกียจทว่ากลับไม่เป็ผล หล่อนคงถูกน้ำเมาครอบงำเสียสิ้นแล้วกระมัง...
เอาเถอะ! ตราบใดที่ยังไม่เข้าใกล้ พ่อซาตานคนนี้ก็จะไม่แผลงฤทธิ์เช่นกัน
“ไอ่นนท์แกเป็บ้าหรือเป็โรคห่วงงานขึ้นสมองหรือไงวะ รู้ทั้งรู้ว่าฉันทำอะไรอยู่ยังโทรไปกวนฉันนี่ต้องเร่งเครื่องออกมาตามคำสั่งคุณท่านเพราะเกรงว่าคุณท่านจะรอนานจนโดนผู้หญิงพุ่งเข้าหาแล้วอาละวาดจะร้านแตก ที่ไหนได้ไอ่คุณชานนท์ แกดันมาช้ากว่าฉันเสียอีก!” หนุ่มตี๋หน้าตาดีเปิดปากบ่นทันทีที่เห็นเพื่อนสุดหล่อย่างกายเข้ามาในพื้นที่ของตน มือหนาปัดไล่สาวสวยทรงโตให้ออกไปก่อนเ้านายรวบด้วยตำแหน่งเพื่อนสนิทคนนี้จะปรี๊ดแตกที่มีผู้หญิงอาศัยอยู่ร่วมอาณาเขตสูดอากาศในพื้นที่เดียวกันเข้าปอด
มือหนาแกว่งของเหลวสีอำพันที่พึ่งจะเทใส่แก้วอีกครั้งของตน และจัดการชงให้ชายหนุ่มผู้มาใหม่ที่นั่งฝั่งตรงข้ามด้วยสีหน้าเคร่งเครียด คิ้วเรียวเข็มขมวดจนผูกเงื่อนตายไม่รู้จะแก้ออกหรือไม่
“...”
นิติจ้องเพื่อนรักด้วยสายตาเรียวคมกริบสาบานเลยว่าก่อนตายเขาต้องฆ่าไอ่หมอนี่ด้วยมือเขาให้ได้เสียก่อนถึงจะนอนตายตาหลับ ทั้งที่เป็คนนัดแต่มาถึงก็ทำไม่มีอารมณ์พูดจายกแอลกอฮอล์ดีกรีสูงพรวดเดียวหมด..ทำอย่างกับเขาไม่อยู่ในที่แห่งนี้ด้วย
“ทำไมคนอย่างแกมาเร็วได้?” คำแรกที่ซาตานตนนี้เปิดปากเป็แค่คำถามพื้นๆ ที่ชวนหงุดหงิด มือหนาขยี้ผมสีน้ำตาลอ่อนเก็บอารมณ์มาคุของตนไว้ ก่อนจะถอนหายใจเฮือกใหญ่
ตกลงใครเป็คนนัดใครมากันแน่วะ?
“ฉันอยู่แถวนี้อยู่แล้ว ที่สำคัญฉันไม่ได้ยอมสละเวลาอันมีค่าเพื่อมานั่งดูคุณนั่งดื่มเงียบๆ นะครับคุณชานนท์ถ้าไม่เปิดปากพูดกระผมก็จะกลับแล้วนะครับ ไอ่ห่านเสียเวลาชิบเป๋ง” นิติเอ่ยด้วยน้ำเสียงกระแนะกระแหนแดกดันคนไม่สนโลกที่มาถึงก็นั่งเครียดเอาแต่ดื่ม แต่หมอนั่นกลับไม่สนใจเหลือบนัยตาสีนิลมองไม่พอใจ ไม่น่าเชื่อเลยว่าคนอย่างเขาจะทนคบไอ่คุณชายซาตานนี่ได้เป็สิบๆ ปี
“อย่ามายุ่งฉันขยะแขยง” เขาหันไปดักทางสาวทรงโตที่กำลังจะสาวเท้าเข้ามาหา
“นี่! ไอ่นนท์แกช่วยสนใจคนที่แกลากออกมาหน่อยได้มั้ย นี่มันไม่ใช่เวลางาน....”
“บ่นจบหรือยังฉันจะได้พูดเื่ที่เรียกออกมา”
หน็อยไอ่หมอนี่.....ความเอาแต่ใจ ไม่สนใจคนรอบข้างของมันเพิ่มตามจำนวนอายุหรือไงกัน!
“ฉันต้องแต่งงาน..”
ปุก!
มือหนาอ่อนแรงเสียจนแก้วใบหนาล่วงลงบนโต๊ะ โชคดีที่ระยะห่างไม่มากจึงไม่แตกเสียก่อน นิติที่ได้สติรีบยกแก้วของตนขึ้น จัดการซับน้ำที่ตนเพิ่งเทลงโต๊ะไปเมื่อครู่พลางเงยหน้าสบตาั์ตาที่ผู้หญิงทุกคนต่างหลงใหล ผู้ชายไม้ป่าเดียวกันก็หลงใหลมันเช่นกัน แต่ไม่ใช่กับเขา
“ว่าไงนะ? ...” หยั่งเชิงถามอีกครั้งเพื่อความแน่ใจ ความเป็ไปได้มีเพียงหนึ่งในล้านที่คนอย่างชานนท์จะเอ่ยปากแต่งงาน ั้แ่เป็เพื่อนกันมาซาตานหนุ่มหล่อคนนี้ยังไม่เคยมีแฟนเลยสักคนด้วยซ้ำ เป็ของแรร์ที่สดใหม่ไม่ว่าสาวคนไหนต้องอยาก
ชานนท์เกลียดผู้หญิงยิ่งกว่าสิ่งสกปรกโสมม ยิ่งเป็ผู้ชายด้วยกันยิ่งไม่ต้องพูดถึง...
“พี่สั่งให้ฉันหายเมีย..” เขายังคงพูดด้วยอารมณ์หงุดหงิด แค่พูดรอบเดียวคนฉลาดอย่างเพื่อนเขาคนนี้น่าจะรู้เื่แล้วไม่ใช่หรือไง ทำไมต้องใช้พูดซ้ำสองรอบ ยิ่งนึกถึงยิ่งจะพาละเิร้านนี้เอา
“เ้ากรรมนายเวรแกเล่นงานเข้าให้แล้ว ฮ่าๆ ๆ ๆ ๆ” รูปหน้าคมสันเหลือบมองเพื่อนที่หัวเราะตีอกชกใจประหนึ่งเป็เื่ตลกเสียเต็มประดา ไม่รู้คิดถูกหรือคิดผิดกันแน่ที่มาปรึกษาคนพรรค์นี้ ดูเหมือนจะไม่ได้คำตอบเลยเสียด้วยซ้ำ
“แล้วไง? ทุกครั้งก็เห็นแก่ตัวได้นี่หว่าแล้วจะมานั่งเครียดทำซากอะไร?” ใช่ว่าจะเหมือนทุกครั้งเสียเมื่อไหร่ บางครั้งเขาก็คิดว่าสมองไอ้ตี๋ตรงหน้าเขาตอนนี้ทำด้วยอะไรกันแน่เื่แค่นี้ถึงคิดไม่ได้ ทั้งที่ตอนว่าความไม่เคยแพ้เลยสักครั้ง ก็จริงอยู่ว่าทุกครั้งมันง่ายแสนง่าย นับั้แ่คบกันมาไม่รู้ว่าจะมีสักปีหรือเปล่าที่ชานนท์ไม่หนักใจเื่พรรค์นี้ และนิติก็ฟังเื่ทำนองนี้มาเกินพันครั้ง ซึ่งโดยส่วนใหญ่แล้วนิติก็เข้าใจชนิลว่าทำไมถึง้าให้เพื่อนรักคนนี้มีครอบครัวเสียที แต่ในทางกลับกันก็เข้าใจหัวอกชานนท์ด้วยว่าทำไมถึงเกลียดผู้หญิงนักหนา
แต่ครั้งนี้พญาซาตานเอาจริงเนี้ยสิ
“ไม่....”
“....”
“ครั้งนี้พี่เอาจริง”
“!!!”
“แกก็รู้ว่าคนๆ นั้นถ้าเอาจริงน่ากลัวแค่ไหน ที่ผ่านมาฉันรอดมาได้เพราะพี่ไม่ได้จริงจัง”
“ให้ตายเถอะ...ขึ้นศาลโลกยังดูง่ายกว่ารับมือพี่แกอีก” นิติว่าพลางทิ้งตัวเอนโซฟา ในขณะที่อีกฝ่ายนั่งประสานมือตัวเองกุมแน่คิดหาทางออกที่แทบจะไม่มีเลย
ความเงียบเข้ากัดกินพื้นที่ในโซนวีไอพีโดยพลัน...
“แล้ว.....เอาไง”
“เพราะไม่รู้ไงถึงได้ให้มาช่วย”
“จะบอกให้นะว่าการมีลูกไม่ใช่เื่ยาก หาผู้หญิงมาแต่งเมียแล้วทำให้ท้องซะ...อืม...ถึงจะยังซิงแต่สัญชาตญาณชายชาตรีมันจะบอกเองว่าต้องทำยังไง” นิติก้มหน้าพูดไม่สบตาเพื่อนที่นั่งฟังตรงข้ามเลยสักนิด เป็ประโยคที่รู้อยู่แก่ใจว่าคำตอบที่จะได้รับกลับมานั้นคืออะไร
“ไม่มีทาง ฉันไม่มีทางลดตัวลงไปเกลือกกลั้วกับสิ่งสกปรกพรรค์นั้นแน่! ”
ผิดจากที่คิดที่ไหน...คำพูดเ็ปแบบนี้ได้ยินมาจนชิน ถ้าเขาเป็ผู้หญิงคงฆ่าตัวตายไปนานแล้ว
นิติเหลือบมองเสี้ยวหน้าเพื่อนรักที่นั่งทำหน้าบอกบุญไม่รับก่อนจะถอนหายใจเฮือกใหญ่อีกหนึ่งเซ็ต ั้แ่ได้ยินเื่นี้มาเขาถอนหายใจมากี่ครั้งกันนะ
เครื่องหน้าที่พระเ้าประทานมาให้นั้นช่างสมบูรณ์แบบไร้ที่ติ แต่กลับไม่ใช้มันให้เป็ประโยชน์จนเขาเองยังอิจฉา....เพราะเกลียดเพศแม่เข้าไส้จนทำให้สิ่งล้ำค่าที่ได้มานั้นกลายเป็ปัญหาในการใช้ชีวิตมาโดยตลอด สร้างความลำบากให้คนธรรมดาทั่วไปที่้าแต่ไม่สามารถเข้าถึงตัวซาตานคนนี้ได้....
แต่นิสัยของมันก็คือซาตานสมฉายามันนั่นแหละ แทนที่จะได้เป็เทวดารูปงามที่แสนใจดีแบบที่ผู้คน้า....
“เฮ้อ...ลองเปิดใจแล้วเลิกอคติตั้งแง่กับผู้หญิงสักหน่อยมันจะเป็ไรไป”
“ไม่ได้ตั้งแง่หรืออคติ..แต่เกลียดและขยะแขยงล้วนๆ”
ชัดถ้อยชัดคำจนน่าสงสารผู้หญิงคนที่จะโดนจับแต่งงานด้วยจริงๆ ถ้าไม่เคยรู้จักกันมาก่อนเขาต้องคิดว่าชานนท์เป็เกย์แน่นอน แต่นี่ไม่ใช่เขาเองรู้เหตุผลนั้นดี...เหตุผลที่มีคนรู้เพียงแค่สามคน....
“มีอยู่วิธีหนึ่งที่แกจะมีลูกได้โดยที่ไม่ต้องไปจิ้มผู้หญิงให้คุณชายต้องแปดเปื้อน”
“เลิกแดกดันแล้วบอกมาดีๆ ซะถ้าไม่อยากเจ็บตัว”
บ๊ะ! ไอ่หมอนี่กับเพื่อนกับฝูงก็ไม่เว้น...เดี๋ยวแม่ฟ้องให้ขึ้นศาลเสียเลยดีมั้ย
นิติยกตัวขึ้นนั่งในท่าเดิมปากก็พูดไป มือก็ชงเครื่องดื่มที่รู้สึกว่าขาดระยะการดื่มมาแสนนานหลังจากเจอเื่ช็อกเมื่อครู่ไป ตอนนี้ในหัวมีแต่จะคิดหาวิธีสักหนึ่งวิธีให้เด็กเอาแต่ใจเลิกทำหน้างอเสียที ขืนเป็แบบนี้ต่อไปรสชาติแอลกอฮอล์ชั้นดีที่เหลืออีกกว่าครึ่งต้องเสียแน่
“อุ้มบุญ....รู้จักใช่มั้ยผู้หญิงที่รับท้องให้กับคนที่มีลูกไม่ได้...แบบทำกิ๊ฟท์อะไรทำนองนั้น”
“เฮอะ! ก็บอกอยู่ว่าผู้หญิงน่ารังเกียจขายได้แม้กระทั่งลูกตัวเอง!”
“ก็นะ...สมัยนี้ไม่มีใครเขาทำกันหรอก ฉะนั้นลืมไปซะเถอะ...”
นิติยังคงนั่งดื่มต่อไปโดยที่ไม่รู้ตัวเลยว่าเขาได้เสนอวิธีที่แสนร้ายกาจออกไปให้คนที่มีอำนาจล้นมือเข้าให้แล้ว.....