ตอนที่ 6 เลเวลอัพ
ร่างกายของเขาเหนื่อยล้าเนื่องจากการขี่ม้าเป็เวลานานแต่จู่ๆเขาก็รู้สึกเต็มไปด้วยพลังงาน ก่อนที่เขาจะเข้าใจที่มาของพลังนี้ข้อความก็ปรากฏขึ้นทีละข้อความตรงหน้าเขา
- คุณ ได้เลเวลอัพแล้ว
- ค่าความแข็งแกร่ง ค่าความอึดและความว่องไวของคุณเพิ่มขึ้น 2 แต้ม
- คุณ ได้รับทักษะใหม่จากการฝึกฝนอย่างขยันขันแข็งของคุณ
- คุณได้รับทักษะใหม่ทักษะการขี่ม้า
- เพิ่มทักษะการขี่ม้ามือใหม่ ในรายการทักษะของคุณแล้ว
- ทักษะนี้สามารถปรับปรุงและพัฒนาได้โดยใช้งานอย่างต่อเนื่อง
ชาวต่างโลกคนอื่นๆที่ตื่นขึ้นในฐานะคลาสใหม่ต่างก็มีเลเวลเพิ่มขึ้นไม่ว่าจะคลาสระดับต่ำหรือสูงอย่างไรก็ตามการที่ คิม ซอนฮยอก ผู้ซึ่งกลายเป็นักขี่ัไม่เคยมีประสบการณ์มาก่อนแม้ว่าเขาจะพยายามอย่างไม่ลดละ แต่เขาไม่สามารถอัพเลเวลได้ และเื่นี้ส่งผลต่อจิตใจของเขาอย่างมาก
เลเวลเพิ่มขึ้น ใหนบอกว่ายิ่งฝึกมากเท่าไหร่ ก็ยิ่งแข็งแกร่งเท่านั้นฟะนี่ตูก็ฝึกมานานหละนะกำลังมาเพิ่มเนี่ยนะ คิมซอนฮยอก กำลังอยู่ในความสับสน อย่างไรก็ตามในไม่ช้าความรู้สึกนั้นก็ถูกแทนที่ด้วยความอิ่มเอมใจเขาตรวจสอบหน้าต่างสถานะของเขาเป็ครั้งแรกในระยะเวลาอันยาวนาน
[คิม ซอนฮยอก]
- เลเวล 2
- ผู้ขี่ั
- ความแข็งแกร่ง 19 /ความแข็งแกร่ง 18 / ความว่องไว 21
- คุณสมบัติเฉพาะ : ลม
- ทักษะที่
o ฝึกั
o ขี่ั
o การชาร์จ
o การขี่ม้ามือใหม่
o การขี่ม้ามือใหม่ + ชาร์จ = การขี่ม้าจู่โจมแบบซุ่มซาม
ค่าสถานะทั้งหมดของเขา รวมถึงความแข็งแกร่งของเขา เพิ่มขึ้น 2 นอกจากนี้ หมวดทักษะก็มี ทักษะการขี่ม้ามือใหม่ ปรากฏขึ้นและยังมีทักษะที่เรียกว่า 'การขี่ม้าจู่โจมแบบซุ่มซาม'
“อ่า…”
เขาตื้นเต้นมาก ความฝันที่จะเลื่อนระดับซึ่งเขายอมแพ้มานานแล้วกลายเป็ความจริงอีกครั้ง คิม ซอนฮยอก พอลองมองย้อนกลับไปและใช้ความคิดนับไม่ถ้วนในเื่ที่เกิดขึ้นและผ่านไปใน่เวลาที่ผ่านมาสั้นๆนี้รวมถึงกระบวนการที่นำไปสู่ปรากฏการณ์ที่ทำให้เลเวลเขาเพิ่มขึ้นอย่างในปัจจุบันนี้
การเพิ่มเลเวลนั้นช่างยอดเยี่ยมมาก แต่กระบวนการนี้ใช้เวลานานเกินไป ทำให้ความคิดที่กำลังดีใจของเขาสงบลงอีกครั้ง
ในที่สุด การทำงานหนักคือคำตอบ?
เห็นได้ชัดว่าเมื่อเทียบกับคลาสอื่นความก้าวหน้าในฐานะนักขี่ันั้นต้องใช้ค่า exp มากกว่าเลยต้องใช้ความพยายามมากกว่าคนอื่นๆมากอันที่จริง ยังไม่แน่นอน บางทีัอาจเกี่ยวกับเื่นี้ โดยฉพาะการพบกันในตอนท้ายที่สุดอาจเกี่ยวข้องกับข้อเท็จจริงนี้
มีแต่ต้องพยายามเท่านั้นสินะ
เขาได้ติดต่อกับั ที่เขาเคยยอมแพ้ไปก่อนหน้านี้เพราะคิดว่าบนโลกนี้คงไม่มีัเหลืออยู่แล้วและเขายังได้เลเวลอัพ ด้วย ไม่มีเหตุผลใดๆที่จะมาซึมเศร้า
คิม ซอนอยอก ยิ้มออกมาอย่างประหลาดๆ
***
“เฮ้ ไอ่เ้านั้นมันบ้าหรือเปล่า? ทำไมจู่ๆเขาก็ยิ้มแบบนั้นคนเดียวล่ะ?”
คิม ซอนฮยอก พึมพำกับตัวเองอยู่พักหนึ่งขณะกำลังขี่ม้าและตอนนี้เขาก็หัวเราะอย่างประหลาด สำหรับเพื่อนๆของเขา คิม ซอนฮยอก ไม่เคยให้ความรู้สึกว่าเป็คนที่มีสติดีเลย
“มันก็ใช่ แต่ คุณไม่คิดว่าท่าทางของเขาเปลี่ยนไปเล็กน้อยหรอในตอนนี้? ถึงจะน่าอึดอัดใจ แต่จังหวะการก้าวและจังหวะนั่งของเขาในขณะที่ขี่ม้านั้นดีกว่าเดิมมาก”
คลาร์กจับตาดู คิม ซอนฮยอก อย่างใกล้ชิดเสมอมาดังนั้นเขาจึงสังเกตเห็นการเปลี่ยนแปลงอย่างรวดเร็ว ในไม่ช้า โจนาสสัน ก็ตระหนักถึงความแตกต่างและดวงตาของเขาก็เบิกกว้าง
“เพราะเขาเป็คนต่างโลกหรือเปล่า? ทำให้มีการเปลี่ยนแปลงอย่างกะทันหันแบบนี้?”
เป็คำที่แปลกเกินกว่าจะเป็คำชม แต่ผู้ชายทั้งสองก็มีความรู้สึกแบบนั้นจริงๆเพราะพวกเขาไม่สามารถคุ้นเคยกับสิ่งที่เป็ชาวต่างโลกทำได้เลยสักครั้ง
แต่ก็ยังมีสิ่งที่น่าชื่นชมเหลืออยู่บ้าง ที่จู่ๆ คิมซอนฮยอก ก็หยิบหอกฝึกขึ้นมาขณะขี่ม้าและเข้าสู่ท่าชาร์จแบบจู่โจมซึ่งเขาไม่เคยได้รับการสอนมาก่อนเลยด้วยซ้ำ
“เป็ไปไม่ได้?”
หอกซุกอยู่ใต้แขนของเขา และท่วงท่าที่ต่ำลงก็พุ่งเข้าใส่โจมตีแบบไม่หยุดยั้ง
“เฮ้ ไอ้โง่! หากนายกำลังจะทำอย่างนั้นอย่างน้อยก็แทงเป้าให้ถูกด้วยสิ! คุณกำลังชี้ไปผิดทางแล้วเว้ย! ”
“ แกต้องดูปลายหอกของแกในขณะที่ชาร์จด้วย!ไม่ใช่แบบนั้น แบบนั้นมันยังไม่ถูก! ”
ท่าทางของ คิม ซอนฮยอก นั้นถูกต้องแต่เขาโจมตีเป้าหมายผิดจุดไปมาก ถ้าเขายังทำแบบนั้นต่อ เขาจะพลาดเป้า หุ่นฝึก ที่รออยู่ข้างหน้าโดยสิ้นเชิงทั้งสองจึงะโออกมาโดยไม่รู้ว่ากำลังเชียร์หรือเสียงดุด่าเขาอยู่
“ เฮ้ สองก้าว! หมุนเท้าอีกสองก้าวก็จะถึงแล้ว! ”
แม้ในขณะที่พวกเขาต่างะโคำเ่าั้ คลาร์กก็เข้าใจดีกว่าใครๆว่าการเลี้ยวขณะชาร์จเต็มความเร็วแบบนั้นยากเพียงใด อย่างไรก็ตามโดยไม่รู้ตัว เขารู้สึกเศร้าแทนนักเรียนที่น่าสงสารของเขาที่จะพลาดเป้าหมายทั้งที่พยายามมากขนาดนี้ ไม่มีทางที่หอกจะโดนเป้าหมายหมายของมันตราบใดที่หุ่นไม่ขยับมาเพื่อให้ถูกโจมตีด้วยตัวมันเอง
“ฮื้อ..?”
ในขณะนั้นเอง บางสิ่งที่ไม่น่าเชื่อก็เกิดขึ้น
โว้ว..เสียงหวือ
หุ่นฝึกซึ่งอยู่ห่างจากด้านข้างสองก้าว จู่ๆ ก็เอียงไปทางปลายหอกของ คิม ซอนฮยอก ราวกับว่าถูกลมกระโชก
แครชชชชชช!
เมื่อชนกันก็มีเสียงดังมากซึ่งไม่ได้เกิดจากการชาร์จง่ายๆแบบที่พวกมือใหม่จะทำได้แน่นอน
คลาร์ก ที่มองอยู่ห่างๆ อดไม่ได้ที่จะถอยหลังหนึ่งก้าวจากแรงกระแทก
ฝุ่นค่อยๆ จางลง และพื้นที่ฝึกซ้อมก็ปรากฏเต็มตา
หุ่นฝึกยังอยู่ครบถ้วน คลาร์ก ที่คิดว่าเขาพึ่งเห็นเ้าหุ่นฝึกตัวนี้ขยับตัวพุ่งเข้าหาปลายหอกแต่ไม่มีร่องรอยความเสียหายใดๆ เมื่อฝุ่นจางลงมา
"อะไร…? เมื่อกี้มันเป็ความจริงหรือแค่คิดไปเองเนี่ย…?”
เขาขยี้ตาอย่างไม่รู้ตัว แต่ท้ายที่สุดไม่มีทางที่หุ่นจะเคลื่อนไหวด้วยตัวมันเอง เขาคงได้แค่คิดว่าตัวเองตาฝาดไปเอง
“ก..กัปตัน! ไอ่เด็กใหม่มัน! ”
เมื่อได้ยินเสียงที่เร่งด่วนของ โจนาสสัน คลาร์กก็หันไปหา คิม ซอนฮยอก ที่นอนแผ่กระดังนกอินทรีย์บนพื้น เป็ปกติอยู่แล้วที่จะมีอาการไอไม่กี่ครั้งหลังจากตกลงมาจากหลังม้าแต่ด้วยเหตุผลบางอย่าง คิม ซอนฮยอก เขาไม่ได้แสดงอาการใดๆว่าจะมีแรงลุกขึ้นมาเย
“ ชิปหายหละ! นักบวช! เรียกนักบวชมาเร็ว!”
คลาร์ก เมื่อเห็นดวงตาที่ว่างเปล่าของ คิม ซอนฮยอก ได้แต่ร้องะโออกมาด้วยความหวาดกลัว
***
“ฉันคิดว่าฉันบอกให้พวกแกดูแลชาวต่างโลกคนนั้นดีๆไม่ใช่เหรอ”
เฟรดเดอริค ที่โกรธจัด เสียงที่ดูเหมือนสัตว์ร้ายคำรามเหมาะสมกับบุคคลที่มีชื่อเล่นว่า หมูป่าในสนามรบ คลาร์กพยายามยืนตัวให้ตรงต่อหน้าความดุร้ายของเขาและอธิบายสถานการณ์อย่างใจเย็นที่สุด
“ แกกำลังจะพูดว่านี่ไม่ใช่อุบัติเหตุจากการฝึกอบรมธรรมดาเหรอ? ”
โชคดีที่ เฟรดเดอริค ดูอ่อนลงเล็กน้อยเมื่อได้ยินรายงานของคลาร์ก
“ใช่ครับท่าน ผมเชื่ออย่างนั้นสิ่งที่น่าประหลาดใจยิ่งกว่านั้นคือพลังที่ คิม ซอนฮยอก แสดงในระหว่างการดูแลของผมนั้น มันดูมีพลังมากเกินกว่าการจู่โจมของอัศวินมือใหม่ทั่วๆไปอีกครับท่าน
เฟรดเดอริกแสดงสีหน้าไม่พอใจอีกครั้งตัวเขาเองได้กลายเป็อัศวินและไปถึงระดับเหนืุ์ผ่านการฝึกฝนอย่างหนักและคำพูดของ คลาร์ก ทำร้ายความภาคภูมิใจของเขาอย่างมาก
“ฉันแน่ใจว่าคุณรู้แต่ช่องว่างระหว่างทหารและอัศวินนั้นกว้างพอ ๆ กับความแตกต่างระหว่างมนุษย์และเหนืุ์”
ด้วยความขุ่นเคือง สายตาที่เฉียบคมของ เฟรดเดอริค พุ่งไปที่ คลาร์ก ราวกับจะผ่าเขา
“ แม้อัศวินฝึกหัดที่นายอ้างถึงยังไม่ถึงศักยภาพระดับสูงแต่พวกเขาก็ยังเป็คนที่ก้าวเข้าสู่ตำแหน่งระดับอัศวินได้ฉันไม่อยากจะเชื่อเลยว่าชาวต่างโลกสามารถแสดงพลังของ อัศวินมือใหม่ได้ นายยินดีที่จะพิสูจน์คำพูดของนายหรือไม่? ”
ดูเหมือน เฟรดเดอริก พร้อมที่จะฉีกแขนของ คลาร์ก ออกหากว่าเขาทำให้สถานะของอัศวินสกปรกด้วยการพูดเกินจริงถึงความสำเร็จของคิมซอนฮยอก
คลาร์ก กลืนน้ำลายและด้วยความลังเล แต่ไม่ยอมกลับคำพูดของเขา
“ฉันสามารถแสดงหลักฐานให้คุณได้ ถ้าคุณ้า”
“ ทำไมท่านไม่มาดูด้วยตัวเองหละ ”
เฟรเดอริคลุกขึ้นอย่างท้าทายและตามคลาร์กไปยังสนามฝึกซ้อม
" ที่นี่แหล่ะ "
ใบหน้าของ เฟรดเดอริค ดูประหลาดใจมากในขณะที่เขาเห็นหลุมขนาดใหญ่อยู่บนพื้น
“ ราวกับมีศัตรูอยู่ที่นี่… ”
เขาสามารถจินตนาการถึงโล่ที่ถือไว้แน่นะเิและหอกหักเหมือนฟาง
“มันแปลก คนแบบนี้ถูกจัดว่าเป็คนได้คลาสระดับ-ต่ำได้ยังไง?”
“มันไม่แปลกเกินไปหรอกครับ ถ้าท่านเห็นว่าเขาเป็อย่างไรเมื่อเขามาถึงที่นี่ครั้งแรกและฉันไม่คิดว่าเขาจะสามารถแสดงพลังแบบเดียวกันนี้ในสนามรบได้ในตอนนี้ ”
ในความเป็จริง มีความเป็ไปได้ที่เขาจะโจมตีผิดทิศทางของเป้าหมาย และเป็อันตรายต่อเพื่อนทหารม้าของเขาที่กำลังพุ่งไปในทิศทางที่ถูกต้องนอกจากนี้ ถ้าเขาไม่สามารถควบคุมกำลังของตัวเองและตกจากหลังม้าได้เขาก็จะเป็เพียงแค่อาหารของหอกสำหรับพลหอกของศัตรู
“ ดังนั้น ปัญหาตอนนี้คือการหาวิธีใช้เขา ”
เฟรเดอริคครุ่นคิดอยู่ลึกๆ และพูดด้วยน้ำเสียงที่แ่เบา
“ในตอนนี้ อย่าพูดนี้ผล่อยๆเกี่ยวกับเหตุการณ์นี้หละ”
ตามคำขอของ เฟรดเดอริค คลาร์ก ก็ปิดปากหุบเงียบเขายังคงจำภาพหุ่นฝึกเอนกายพิงเข้าหาราวกับถูกลมดูดเข้าไป แต่เขาไม่ได้พูดอะไรได้ ถ้าคิดว่ามันเป็เพียงภาพลวงตาแต่ทำไมถึงมีเครื่องหมายยาวอยู่ที่ด้านข้างของศีรษะของหุ่นฝึกราวกับว่ามีบางอย่างเหลือบผ่านมันไปหละแต่ถึงกระนั้นสิ่งนี้ก็ถูกมองข้ามอยู่ดี เพราะฉากที่เล่นซ้ำในใจของเขานั้นไม่สามารถเป็ไปได้แน่นอน
"ไปได้แล้วและแจ้งให้ฉันทราบเมื่อชาวต่างโลกคนนั้นตื่นขึ้นด้วย ”
" ครับท่าน ผมเข้าใจแล้ว "
คลาร์ก หันหลังมองย้อนกลับไปหลายครั้งด้วยอารมณ์ที่ซับซ้อน และในที่สุดก็จากไป
คลาร์ก ไอ้สารเลวนั่น เฟรดเดอริก คิดว่าคำพูดก่อนหน้านี้ของเขาที่พูดว่าทหารมือใหม่หยิ่งจองหองทำไรไม่ได้เื่เลยแต่ในความเป็จริงมันเกินกว่าที่คาดคิดมาก เมื่อถูกปล่อยให้อยู่ตามลำพังเขาก็ประเมินพลัง จากขนาดของหลุมยาวบนพื้นอีกครั้ง ราวกับว่ามีบางสิ่งขนาดใหญ่ถากเข้ามา
อย่างน้อยก็ต้องเป็ระดับของอัศวินที่ได้รับแต่งตั้งแล้วถึงจะทำแบบนี้ได้
เฟรเดอริคหัวเราะ บางทีเขาอาจจะได้คนที่พิเศษมากๆ มาอยู่ในกรมก็ได้
***
“ อุบัติเหตุนั้นเกิดขึ้นได้ ถ้าคุณพยายามที่จะวิ่งก่อนที่จะเดินเป็ได้ ”
คิม ซอนฮยอก ถูกตำหนิเมื่อเขาตื่นขึ้นมาเขาไม่สามารถพูดอะไรสวนกลับไปได้ เพราะท้ายที่สุดเขารู้สึกตื่นเต้นกับการได้ เลเวลอัพ และอยากลองทักษะใหม่ๆ
“ในตอนนี้ ให้โฟกัสไปที่การทำในสิ่งที่นายทำได้อย่าพยายามทำอะไรที่มันเกินตัวและไร้ประโยนช์ ”
คลาร์ก เตือนเขาหลายครั้ง และคิมซอนฮยอกตอบว่าเขาจะรับปากทำอย่างไรก็ตาม ดูเหมือนเขาจะไม่ได้ใส่ใจในคำเตือนเลย
และ ตอนี้เขาเพียงแค่จ้องมองไปที่มือของเขา
เมื่อกี้คืออะไร?
เขายังคงััได้ถึงความรู้สึกแปลก ๆ ที่ปลายนิ้วของเขาก่อนที่จะปะทะกับหุ่นฝึกนั้นได้
ลมพัดมาจากรอบตัวเขาขณะที่เขาพุ่งเข้าใส่ด้วยความเร็วเต็มที่ และ ณจุดหนึ่ง ดูเหมือนว่าลมจะพัดมาจากปลายหอกของเขา เขายอมแพ้ที่จะตีโดนหุ่นฝึกแต่เป้าหมายกลับถูกดูดเข้ามาหาตัวเขา การโจมตีที่มองข้ามระยะทางของเป้าหมาย ถึงเขาไม่ประสบความสำเร็จแต่มีความแตกต่างอย่างมากระหว่างพลาดเล็กน้อย กับ การก้าวไปข้างหน้าอีกหลายก้าว
และมันก็ไม่ใช่แค่ภาพลวงตา เมื่อเขาออกไปตรวจสอบที่สนามฝึกอีกครั้งก็มีรอยบากยาวที่ด้านข้างของศีรษะของหุ่นจำลองการฝึกอยู่
' มันคงจะยากที่จะควบคุมความสามารถนี้ได้ในตอนนี้แต่ฉันเชื่อว่าคุณจะเอาชนะการทดสอบที่ยิ่งใหญ่ได้ด้วยมัน '
ลมที่พัดรอบปลายหอกของเขาดูดกลืนเขาเข้าไปด้วยในจังหวะที่การโจมตีพลาดเป้าส่งผลให้เขาเสียการทรงตัว ตกจากหลังม้า และหมดสติไปในทันที
ก็เป็อย่างที่ับอก พลังที่เขาควบคุมไม่ได้จะย้อนกลับทำร้ายตัวเขาแทน
มันเป็่เวลาที่เขาอาจจะคอหักได้ถ้ามีบางอย่างผิดพลาดแต่เขารู้สึกอิ่มเอมใจมากกว่าความวิตกกังวล
นี่คือสิ่งที่ัหมายถึง การได้รับความช่วยเหลือจากสิ่งแวดล้อมหรือปล่าวนะ?
เมื่อเขาอยู่บนม้าในท่าชาร์จ เขาเป็หนึ่งเดียวกับลม ใบหน้าของ คิม ซอนฮยอก สว่างขึ้นเมื่อค้นพบวิธีใช้คุณลักษณะ ลมโดยไม่คาดคิด ฮ่าๆๆๆๆ
“ แล้วไหน นายบอกว่านายได้คลาสระดับ-ต่ำ? ”
คิม ซอนฮยอก หัวเราะเยาะนึกถึงใบหน้าของผู้ฝึกสอนที่จำแนกเขาว่า ได้คลาสระดับ-ต่ำ เมื่อกล่าวว่าไม่มีัในโลกนี้
รอสักครู่เถอะ เดียวพระองค์จะทรงแสดงให้พวกนายเห็นว่าเองว่าพวกนายทั้งหมดโง่เขลาเพียงใด
ความยิ่งใหญ่ของคลาสนักขี่ั หนะเป็ยังไง
“ เฮ้...อย่าแปลกใจหละ แต่พี่ชายของนายตอนนี้ เลเวล9 แล้วนะ ”
คิม ซอนอยอก บังเอิญไปเจอ คัง จอง-แท ผู้ซึ่งโอ้อวดถึงระดับเลเวลของเขา
“โอ้ ถ้าอย่างนั้นฉันขอถามได้ไหม ว่าค่าสเตตัสของพี่ตอนนี้เท่าไหร่แล้ว”
นี่เป็คำถามที่ไม่ควรจะถามเป็อย่างยิ่ง ไม่ว่าทั้งสองคนจะสนิทกันแค่ไหนก็ตามอย่างไรก็ตาม คัง จอง-แท นั้นดูเหมือนจะพอใจกับการเติบโตของเขาเป็อย่างมากและเปิดเผยค่าสเตตัสทั้งหมดของเขาให้รู้
“ฉันมีความแข็งแกร่ง 15 / ค่าความอึด 14 /และ 13 ความว่องไว/ ดูเหมือนว่าจะไม่เพิ่มขึ้นมากนักแม้ว่าพี่จะเลเวลอัพก็ตาม”
สถิติที่เขาความภาคภูมิใจ นั้นต่ำกว่าของเลเวล 2 ของ คิม ซอนอยอก ซะอีก
“ฮืม…ก็ดีใช้ได้เลยหนิ”
คัง จอง-แท ซึ่งเห็นการแสดงออกอย่างคลุมเครือของ คิมซอนฮยอก นั้น
“อ่า นายอาจจะยังไม่รู้แต่มันยากที่จะเพิ่มสถานะของนายได้ ค่าความแข็งแกร่ง ค่าความอึด และความว่องไวเพิ่มขึ้นเพียงหนึ่งเท่านั้น แต่จะเพิ่มขึ้นทุกครั้งที่นายเลเวลอัพ ”
คิม ซอนฮยอก ไม่รู้ว่าเขาควรจะแสดงสีหน้าแบบไหนเมื่อได้ยินเกี่ยวกับค่าสเตตัสที่แสนเล็กน้อยที่ คัง จองแท ได้รับเมื่อ เลเวลอัพ
“เฮ้ เป็กำลังใจให้หนะ นายก็สามารถเพิ่มค่าสเตตัสของนายได้สักวันหนึ่งแหล่ะหน่า”
“ อ่าใช่ ขอบใจนะครับ พี่ ”
**หลายคนอาจจะงง ว่าเป็พี่ชายจริงๆเหรอคือปล่าวนะ ฮยอง ที่แปลว่าพี่ที่นับถือหนะ อย่างผญ. เรียกรุ่นพี่ผู้ชายว่า อปป้าผู้ชายเรียกรุ่นพี่ผู้ชาย ว่าฮยองไงเหมือนพระเอกเรียกจองแทนั้นแหล่ะ***
แม้ว่าพวกเขาจะสนิทสนมกันมากขึ้น แต่เพราะพวกเขาอาศัยอยู่ในโลกที่มีเพียงผู้ที่แข็งแกร่งที่สุดเท่านั้นที่รอดชีวิตคิม ซอนฮยอก อดไม่ได้ที่จะรู้สึกถึงชัยชนะ
“เดี๋ยวผมไปก่อนนะ ฮยอง”
"ตกลง ร่าเริงหน่อยหละ!อย่าเศร้านักสิ! ”
มันไม่ใช่การสนทนาที่น่าพอใจเป็พิเศษแต่เขาได้รับข้อมูลที่เป็ประโยชน์บางอย่าง ขณะที่เขาอยู่ที่นั่นเขาได้พบกับชาวต่างโลกคนอื่นๆ และถามพวกเขาเกี่ยวกับระดับและค่าสเตตัสของพวกเขาแม้แต่คนที่ปกติไม่กระตือรือร้นที่จะแบ่งปันข้อมูลของพวกเขาเขาก็เข้าไปถามเช่นนั้นอาจเป็เพราะพวกเขากำลังพูดคุยกับ ผู้ขี่ัที่แสนสิ้นหวังหรือปล่าวนะ พวกเขาถึง้าโอ้อวดพัฒนาการอันแสนน้อยนิดของตัวเอง
“ฉันเข้าใจแล้วว่าทำไมพวกได้คลาสระดับ-ต่ำ ถึงถูกดูถูกมากนัก…”
จากการวิเคราะห์ข้อมูลที่ได้รับ คิม ซอนฮยอก พบว่าความสามารถโดยเฉลี่ยของชาวต่างโลกที่ส่งไปยังกองทหารรักษาการณ์นั้นคล้ายคลึงกับความสามารถของคัง จองแท พวกเขาได้รับแต้มสถานะเพียงแต้มเดียวเมื่อเพิ่มระดับดังนั้นเขาจึงรู้สึกประหลาดใจอย่างมากที่เขาได้รับ ถึงหกแต้ม
“ พี่ พี่จำพี่สาวคนแรกที่ได้รับคลาสระดับสูงที่ศูนย์ฝึกสอนได้ไหม? ”
“ นายกำลังพูดถึงนักเวทย์หญิงคนนั้นใช่ไหม? ”
“ ใช่ เธอคือคนนั้นนั่นแหล่ะ บังเอิญว่าผมได้ยินผู้บังคับบัญชาบางคนพูดถึงเธอหนะ”
พัค ซูฮง น้องคนสุดท้องในหมู่ชาวต่างโลกเล่าเื่ราวที่น่าสนใจเมื่อพวกเขาพบกัน
“ผมได้ยินมาว่าเธอได้รับแต้มสถานะ 4 แต้มทุกครั้งที่เลเวลเธอเพิ่มขึ้น ”
ไม่ว่าข้อมูลนั้นจะมาจากไหน หากเป็ความจริง คิม ซอนฮยอก ได้เพียงแค่คิดว่าเขาถูกล็อตเตอรี่ข้อเสียเพียงอย่างเดียวคือเขาจะต้องรอและฝึกเป็เวลานานมาก เพื่อที่จะได้รับรางวัลที่เขาควรจะได้รับ
“ แม้แต่รางวัลล่วงหน้า ก็ยังน่าทึ่งมากขนาดนี้ ”
คิม ซอนอยอก หัวเราะในขณะที่เพลิดเพลินกับสายลมที่พัดผ่านนิ้วของเขา
...........................................................................................................................................................................
ติดตามผลงานได้ที่แฟนเพจ มือใหม่หัดแปล
@NEWHUDTranslate
https://web.facebook.com/NEWHUDTranslate