ยอดคุณพ่อขั้นเทพ

แพ้หมดรูป
แม้ว่าทั้งหลินเฉินและจางหยุนจะได้รับบาดเจ็บที่มือกันทั้งคู่ และยิ่งมาบาดแผลก็ยิ่งร้ายแรงมากขึ้น
อย่างไรก็ตาม พวกเขาไม่ได้สนใจเลยสักนิด ยังคงโจมตีตอบโต้กันอย่างต่อเนื่อง จนพลังที่พวกเขาใช้ในแต่ละการโจมตีใส่กันนั้น เกือบจะถึงครึ่งหนึ่งของพลังที่พวกเขามี
ใบหน้าของจางหยุนในช่วงเวลานี้บิดเบี้ยวเล็กน้อย นี่ไม่ใช่ว่าเขาเจ็บปวดกับบาดแผลที่ได้รับแต่อย่างใด หากแต่มันเป็นเพราะหลินเฉินไม่ยอมถูกเขาฆ่าสักที
ถ้าเรื่องนี้ดำเนินต่อไปแบบนี้ เกรงว่าผลลัพธ์ของการต่อสู้ที่จะออกมา คงจะได้มากสุดเพียงแค่การเสมอ และได้รับบาดเจ็บกันทั้งสองฝ่าย
แต่จางหยุนที่พกพาความโกรธแค้น ความต้องการฆ่าอันเต็มเปี่ยมมาที่นี่ เขาจะยอมให้เป็นแบบนั้นได้อย่างไร เขาไม่มีทางยอมให้มันเป็นแบบนั้นโดยเด็ดขาด
ไม่ว่ายังไงก็ตาม วันนี้หลินเฉินต้องถูกเขาฆ่า!
ด้วยความคิดเหล่านี้ จางหยุนระเบิดพลังออกมามากกว่าครึ่งในทันทีทันใด
ปราณเทพสวรรค์ขั้นปลายอันน่าหวาดกลัวได้ไหลทะลักออกมาจากร่างกายของเขาอย่างรุนแรง ราวกับกระแสน้ำอันเชี่ยวกราด
มวลอากาศรอบๆ แทบจะปริแตกออก พื้นดินสั่นสะเทือนขึ้นมาระลอกใหญ่
ใบหน้าหลินเฉินเปลี่ยนไปเล็กน้อย เขาหยุดการฟันกระบี่ลง พร้อมกับถอยห่างออกไป
จางหยุนที่เห็นการหลินเฉินหยุดการโจมตีตอบโต้กับเขา มุมปากก็แสะยิ้มออกมาอย่างเย็นชา
ตามความคิดความเข้าใจของเขา หลินเฉินที่ถอยออกไป ต้องรู้สึกกลัวขึ้นมาอย่างแน่นอน กลัวให้กับพลังที่เขาระเบิดออกมาของเขา
แต่ไม่ว่าหลินเฉินจะกลัวยังไง หรือแม้แต่คุกเข่าอ้อนวอนเพื่อขอชีวิต เขาก็จะไม่มีทางปล่อยหลินเฉินไป
หลังจากที่ระเบิดพลังออกมามากกว่าครึ่งแล้ว จางหยุนไม่ได้รอช้าเลยสักนิด เขาพุ่งทะยานร่างเข้าหาหลินเฉินในทันที
ความเร็ว รวดเร็วอย่างถึงขีดสุด ทิ้งภาพติดตาเอาไว้จำนวนมากที่เบื้องหลัง
“ร้อยหมัดเหล็กพิฆาต!” จางหยุนแผดเสียงคำรามออกมา พร้อมกันนั้น เขาก็ชกหมัดออกไปหนึ่งหมัด
ทันใดนั้น เงาร่างของหมัดเหล็กอันน่าสะพรึงกลัวมากกว่าหนึ่งร้อยหมัดก็ปรากฏขึ้นมา พุ่งเข้าหาร่างกายของหลินเฉินที่ยืนอยู่ไม่ไกล
หลินเฉินที่เห็นร้อยหมัดเหล็กพุ่งเข้ามาหา เขาก็ไม่ได้มีท่าทีตื่นตระหนกตกใจกลัวอันใด กลับกัน เขาสงบเป็นอย่างมาก
มือสองข้างพลันกุมกระชับด้ามกระบี่แน่น ปราณก่อรากฐานขั้นปลายพุ่งออกมาจากร่างกายของเขา ส่งผลให้อากาศสั่นสะเทือน
พริบตานั้น หลินเฉินก็วาดกระบี่ขึ้น ตวัดครั้งหนึ่ง
“สะท้อนดารา!”
คลื่นกระบี่สีฟ้าสดใสได้พุ่งออกไปจากปลายกระบี่ ก่อนที่ขยายออกเป็นวงกว้าง
ตูม!
ในเสี้ยววินาทีต่อมา ร้อยหมัดเหล็กก็ปะทะเข้ากับสะท้อนดารา บังเกิดระเบิดอันรุนแรงขึ้นมา พร้อมกันนั้นร้อยหมัดเหล็กก็ถูกสะท้อนกลับ
ใบหน้าของจางหยุนเปลี่ยนไปเป็นไม่น่ามอง เมื่อเห็นว่าร้อยหมัดเหล็กของเขาถูกสะท้อนกลับมาหาเขา หนำซ้ำมันยังรุนแรงกว่าเดิมเป็นอย่างมาก
หากว่าเขาถูกร้อยหมัดปะทะใส่ร่าง เกรงว่าถ้าตัวเขาไม่ตาย ก็คงจะได้รับบาดเจ็บสาหัสอย่างแน่นอน
“อย่ามาล้อเล่นน่า!” จางหยุนคำรามออกมา เขาจะปล่อยให้มันเป็นแบบนั้นได้ยังไง
ไร้ซึ่งความลังเล เขาระเบิดพลังออกมาทั้งหมดในทันทีทันใด สร้างเกราะป้องกันแสงสีเทาขึ้นมาปกคลุมร่างกาย
ตูม!
เมื่อเกราะแสงสีเทาถูกสร้างขึ้นเสร็จ ร้อยหมัดเหล็กก็กระแทกลงมาพอดี เสียงระเบิดอันรุนแรงดังสะท้านสะเทือนขึ้น
เพล้ง!
เกราะป้องกันแสงสีเทาไม่อาจต้านทานได้ มันแตกออกเป็นเสี่ยงๆ ร้อยหมัดเหล็กที่ทำลายเกราะป้องกันแสงสีเทาไม่ได้หยุดลง มันยังคงพุ่งเข้าหาร่างกายของจางหยุนต่อ
“ไม่!” สีหน้าของจางหยุนถึงกับซีดขาว แต่ไม่ว่าเขาจะร้องออกมาว่า ‘ไม่’ หรือไม่ มันก็ไม่อาจเปลี่ยนแปลงผลลัพธ์ที่กำลังจะเกิดขึ้นได้
ตูม!
ร้อยหมัดเหล็กที่ถูกสะท้อนดาราของหลินเฉินสะท้อนกลับมาปะทะเข้าใส่ร่างกายของจางหยุนอย่างรุนแรง โดยที่จางหยุนไม่อาจที่จะทำอะไรได้
ร่างกายของจางหยุนพลันปลิวกระเด็นออกไปไกล ปากเปิดขึ้น พ่นเลือดออกมาจำนวนมาก กายาเหล็กไหลของเขาได้หายไป
มองไปที่ร่างกายของจางหยุนในเวลานี้นั้น มันน่าหวาดกลัวเป็นอย่างมาก ทั่วร่างของเขาล้วนแล้วมีแต่เลือดสีแดงสดปกคลุม
บาดแผลทั่วร่างแต่ละแผลของเขา ต่างก็น่าหวาดกลัวชนิดที่คนธรรมดาไม่กล้ามอง
ตุบ!
ร่างของจางหยุนกระเด็นปลิวออกมาไกลระดับหนึ่งก็ร่วงลงกระแทกพื้นอย่างรุนแรง
“อ้ากกก!” ทันใดนั้น เสียงร้องที่เต็มไปด้วยความเจ็บปวดราวกับหมูถูกเชือดของจางหยุนก็ดังขึ้นมา
ด้วยเสียงที่ดังขึ้น ไม่จำเป็นที่จะต้องบอกก็น่าจะรู้ว่าจางหยุนรู้สึกเจ็บปวดมากขนาดไหน
หลังจากที่ร้องโหยหวนอย่างเจ็บปวดออกมา จางหยุนก็ดิ้นพล่านไปมากับพื้น ความเจ็บปวดที่เขาได้รับในตอนนี้มันมากเกินไป
มากเกินไปเสียจนไม่อาจที่จะรับได้ไหว และมันก็เป็นความเจ็บปวดมากที่สุดที่เขาเคยได้รับมานับตั้งแต่เกิดมาบนโลกใบนี้!
“ทำไมถึงเกิดเรื่องแบบนี้ขึ้นกับข้า!” จางหยุนแหกปากร้องออกมา เขาเชื่อมาตลอดว่าตัวเองเป็นคนพิเศษ เป็นอัจฉริยะที่ไม่มีใครเทียบได้
ไม่ว่าจะทำอะไร ก็ล้วนแล้วแต่ประสบความสำเร็จอยู่เสมอ ยกตัวอย่างการฝึกตน เขาฝึกตนโดยที่ไม่มีใครหนุนหลัง หรือมีทรัพยากรการฝึกตนจำนวนมาก
แต่เขาก็มาถึงระดับเทพสวรรค์ด้วยอายุเพียงสามสิบกว่าปี เพราะงั้นจางหยุนจึงไม่เข้าใจว่าทำไมคนพิเศษอย่างเขา ถึงได้รับบาดเจ็บมากขนาดนี้
“เป็นเพราะเจ้าต้องการฆ่าข้า” น้ำเสียงที่ราบเรียบดังขึ้นคล้ายตอบคำถามของจางหยุน ซึ่งมันก็เป็นความจริง
หากจางหยุนไม่คิดอยากฆ่าหลินเฉิน เขาก็คงจะไม่มีทางได้รับบาดเจ็บมากขนาดนี้
จากบาดแผลทั่วร่างกายของจางหยุน เพียงพอที่จะบอกได้ว่าเขาได้รับบาดเจ็บสาหัส เป็นการบาดเจ็บสาหัสอย่างไม่ต้องสงสัย
และด้วยการบาดเจ็บสาหัสนี้ มันส่งผลให้จางหยุนไม่สามารถที่จะสู้กับหลินเฉินได้อีกต่อไป หรือถ้าจะให้สรุปอย่างง่ายดายก็คือจางหยุนแพ้แล้ว
ยิ่งไปกว่านั้นยังแพ้อย่างหมดรูป!
เมื่อได้ยินสิ่งที่หลินเฉินพูดออกมา จางหยุนก็กระอักเลือดออกมาด้วยความโกรธ จากนั้นเขาก็เริ่มรวบรวมแรงเฮือกสุดท้ายกระโดดลุกขึ้นยืน
ใช้สายตาที่เต็มไปด้วยความโกรธแค้นอย่างถึงขีดสุดมองไปที่หลินเฉิน
“หลินเฉิน หนี้แค้นในวันนี้ ข้าจะมาเอาคืนแน่!” จางหยุนพูดอย่างเย็นชา
ด้วยที่เขาได้รับบาดเจ็บสาหัส เขาก็ไม่ใช่คู่ต่อสู้ของหลินเฉินอีกต่อไป เมื่อรู้ว่าสู้ไม่ได้ จางหยุนจึงคิดที่จะหนี จากนั้น เมื่ออาการบาดเจ็บหาย เขาค่อยกลับมาจัดการกับหลินเฉินก็ยังไม่สาย
หลังจากที่พูดจบ ร่างของเขาก็ค่อยๆ เลือนหายไป
หลินเฉินที่ยืนอยู่ขมวดคิ้วเล็กน้อย เขาส่ายหน้าไปมา จางหยุนคิดง่ายไป คิดว่าจะสามารถหนีจากเขาได้?
เรื่องนี้คือสิ่งที่เป็นไปไม่ได้ ตั้งแต่เมื่อไหร่กันที่เขาเคยปล่อยศัตรูที่คิดจะฆ่าเขาไป?
แน่นอนว่ามันไม่มีเลยสักครั้ง!
ร่างกายของหลินเฉินพลันหายไป ชัดเจนว่าเขากำลังไล่ตามไปฆ่าจางหยุน!
จบบทที่ 90

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

บทที่ 90 : แพ้หมดรูป

คล้ายกับเรื่องยอดคุณพ่อขั้นเทพ ที่คุณอ่าน

ยอดคุณพ่อขั้นเทพ

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

บทที่ 90 : แพ้หมดรูป

คล้ายกับเรื่องยอดคุณพ่อขั้นเทพ ที่คุณอ่าน

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้