[ลานจอดรถ]
นิวยืนบ่นพรึมพรำออกมาอย่างลืมตัวจนเตชินที่ยืนรออยู่พักใหญ่ต้องหันกลับมาตวาดนิวลั่นด้วยความโมโหปนหึงหวงแฟนบอยของนิวด้วย
"จะยืนรอให้ผู้ชายมารุมทึ้งอยู่ตรงนี้อีกนานไหมครับ?"
"ห๊ะ! ว่าอะไรนะ? "
นิวได้สติและถามบอดี้การ์ดกลับไปอย่างงง ๆ ซึ่งเตชินที่กำลังทั้งโมโหและหึงในเวลาเดียวกันก็ตวาดนิวออกไปอีกครั้งอย่างลืมตัว
"ผมบอกว่าขึ้นรถได้แล้ว...มันสายมากแล้วเห็นไหม?"
พอนิวได้ยินเตชินพูดเสียงดุตัวเองออกมาก็ทำให้นิวเกิดความไม่พอใจมากจนถึงกับตวาดกลับไปเสียงดังลั่นไม่แพ้กัน
"ไม่ขึ้นเว้ย"
"ผมบอกให้คุณขึ้นรถ...แล้วก็ไม่ต้องมีเว้ยด้วย"
นิวจ้องหน้าบอดีการ์ดอย่างตัดพ้อก่อนที่เขาจะเค้นเสียงลอดไรฟันออกไปบอกอีกฝ่ายเสียงสั่นเครือ
"พ่อผมตายไปนานแล้วนะ แล้วก็ตายไปั้แ่ผมอายุได้ห้าขวบแล้วด้วย"
"พูดเื่อะไร? "
"ผมแค่อยากบอกคุณว่า คุณไม่ใช่พ่อของผม และไม่ต้องมาออกคำสั่งกับผม"
นิวตวาดตอบคำถามของเตชินกลับไปด้วยความไม่พอใจและเตชินก็ตวาดนิวกลับมาอย่างฉุนเฉียวพอกัน
"ผมก็อยากบอกคุณเหมือนกันนะว่า ถึงผมจะไม่ใช่พ่อของคุณ แต่ผมก็เป็บอดี้การ์ดของคุณแล้วผมก็สามารถออกคำสั่งได้เพื่อความปลอดภัยของคุณ"
"ไอ้...ไอ้ผู้จัดการเงา แล้วยังไงวะ? เป็บอดี้การ์ดแล้วยังไงอีก? ห๊ะ?"
"ขึ้นรถได้แล้วครับคุณนิว...มันสายมากแล้วครับ"
"ไม่ขึ้นเว้ย...ผมจะยืนอยู่แบบนี้แหละ แล้วมันหนักหัวใครรึไง?ห๊ะ?"
"คุณนี่มันดื้อด้านจริง ๆ เฮ้อ...ชักจะเซ็ง!"
เตชินพ่นลมหายใจออกมาอย่างเหนื่อยใจและนิวก็ตัดสินใจไล่บอดี้การ์ดออกจากงานั้แ่วันแรกเลย
"เออ!!!ดื้อด้านก็ไม่ต้องมาทำงานกับผม คุณกลับไปได้แล้วไม่ต้องมาทำงานกับผมอีกแล้ว”
นิวกับเตชินจ้องตากันอย่างไม่มีใครยอมใครจนนิวทนไม่ได้ต้องเอ่ยปากไล่บอดี้การ์ดคนใหม่ของเขาออกไปอีกครั้งอย่างไม่ลังเล
“จะมัวยืนอยู่อีกทำไมล่ะ? กลับไปสิ! บอกแล้วไงว่าไม่ต้องมาทำงานกับผมเพราะผมขับรถไปทำงานเองก็ได้! ไม่จำเป็ต้องมีบอดี้การ์ดเฮ็งซวยแบบคุณก็ได้ ไม่จำเป็เลย!"
พรึบ!
ทันทีที่นิวพ่นอารมณ์ใส่เตชินอย่างยาวเหยียดนิวก็รู้สึกว่าตัวของเขาลอยหวือขึ้นจากพื้นทันที เพราะโดนบอดี้การ์ดอุ้มซะแล้วจากนั้นเตชินก็พานิวเข้าไปส่งในรถพร้อมกับคาดเข็มขัดนิรภัยเรียบร้อยแล้วเพื่อเตรียมพร้อมสำหรับการออกเดินทางไปทำงาน
หลังจากนั้นรถก็ออกตัวมุ่งหน้าไปที่บริษัทของนิวทันทีซึ่งในระหว่างเดินทางนั้น บรรยากาศภายในรถก็เงียบงันจนไม่มีแม้แต่เสียงเพลง หรือแม้แต่เสียงหายใจก็ยังแทบไม่ได้ยินเลย
และนิวเองไม่พอใจเตชินมาก แต่ตอนนี้นิวก็ทำอะไรไม่ได้มากนักเพราะนิวไม่มีทางเลือกอื่นที่ดีกว่านี้อีกแล้ว นิวเลยทำได้แค่แอบก่นด่าเตชินอยู่คนเดียวเบาๆ ออกมา
“หุบปากซะได้ก็ดี”
นิวขมวดคิ้วเป็ปมด้วยความโมโหจัดก่อนจะสบถบ่นร่ายยาวออกมาอย่างจงใจให้อีกฝ่ายได้ยิน
"ก็ดีเหมือนกัน เพราะผมก็ไม่ได้อยากจะคุยกับคนแบบนี้อยู่แล้วคนอะไรโหดฉิบหาย ไอ้ขี้เก๊ก! เชิญเก๊กเข้าไปเถอะ!รู้แล้วล่ะว่าหล่อ แต่ไม่เห็นต้องทำเป็เข้มขนาดนี้เลยนี่...ไอ้ผู้จัดการเงาเอ้ย...เก๊กให้ตายไปเลยนะอย่าได้หลุดเชียว พ่อจะขำให้ลิ้นจุกปากเลย”
“หึ”
“ขำไร”
นิวตวัดหางตาไปมองบอดี้การ์ดของตัวเองด้วยความไม่พอใจแต่บอดี้การ์ดกลับหันมายกยิ้มให้ดาราหนุ่มอย่างพอใจ ก่อนจะหันกลับไปตั้งใจขับรถต่อไปอย่างเงียบๆ
[บริษัทนิวสตาร์]
เตชินพานิวมาส่งถึงบริษัทที่นิวทำงานอยู่ในเวลาเพียงไม่ถึงชั่วโมงซึ่งทันทีที่มาถึงเตชินก็รีบขับเข้าไปจอดหน้าประตูทางเข้าเลยเพื่อให้นิวลงจากรถได้สะดวกขึ้น เพราะวันนี้นิวสายมากแล้ว
ซึ่งทันทีที่รถจอดนิ่งสนิท นิวก็รีบเปิดประตูลงจากรถด้วยท่าทีรีบร้อนโดยไม่คิดที่จะพูดคุยหรือรอบอดี้การ์ดของเขาเลย เนื่องจากนิวรู้สึกหมั่นไส้เตชินมาก
และเตชินเองก็ไม่ได้พูดอะไรเหมือนกัน เพราะเขารู้ดีว่านิวหมั่นไส้ตัวเองอยู่ แต่เตชินยังคอยเดินตามหลังนิวเข้าไปด้านในอยู่ห่าง ๆ อย่างห่วง ๆ จนกระทั่งนิวเดินเข้าไปถึงด้านในของบริษัท นิวก็ต้องหยุดเดินอย่างกะทันหัน เพราะนิวโดยเพื่อนสาวดาราหญิงคู่ขวัญดักทางไว้ก่อน
"พี่นิวขา...ทำไมวันนี้พี่นิวมาสายละคะ? แอนนี่รอพี่นิวั้แ่เช้าแล้วนะคะ"
สาวเ้าเดินเข้ามาทักทายนิวด้วยท่าทีสนิทสนม พร้อมกับยื่นแขนมากอดเกี่ยวแขนของนิวเอาไว้แน่นเพื่อเหนี่ยวรั้งแต่นิวกลับไม่ชอบท่าทีแบบนี้ของเธอเลย นิวจึงตอบเธอกลับไปด้วยน้ำเสียงห้วน ๆ
"พอดีผมมีปัญหานิดหน่อย ก็เลยทำให้มาสาย"
สาวเ้าส่งยิ้มหวานให้กับนิว ก่อนที่เธอจะกระแซะเข้ามาซบหัวของเธอลงบนลาดไหล่ของนิว
“แอนนี่? ผมอึดอัด”
นิวบอกแอนนี่อย่างตรงไปตรงมาแต่ดูเหมือนว่าดาราสาวที่กำลังโด่งดังและเป็ที่นิยมอย่างเธอจะไม่ได้ใส่ใจกับคำพูดของนิวเลยเพราะเธอยังคงยืนเกาะยืนซบนิวอยู่อย่างนั้น โดยไม่คิดที่จะปล่อยเลย
"แอนนี่?ผมสายแล้วนะครับ ปล่อยผมได้แล้ว แล้วก็อย่าทำแบบนี้เลยนะครับ เดี๋ยวจะเป็ขี้ปากคนอื่นคุณจะเสียหายนะครับ ปล่อยผมก่อนนะครับ เพราะวันนี้ผมสายแล้ว"
แอนนี่ดาราสาวขวัญใจของวัยรุ่นยังคงไม่สนใจคำพูดของนิวเพราะเธอยังคงไม่คิดที่จะขยับตัวเลยแม้แต่น้อยซึ่งนิวเองเริ่มรำคาญเธอมากขึ้นจนถึงขนาดสบถบ่นออกมาเบา ๆ คนเดียว
“น่ารำคาญที่สุด”
"พี่นิวขา หลังถ่ายงานโฆษณาเสร็จแล้ว พี่นิวขาออกไปทานข้าวกับแอนนี่นะคะ แอนนี่อยากไปทานข้าวกับพี่นิวขาค่ะ"
"เอ่อ... คือ...ผมมีนัดแล้วครับ ขอโทษนะครับ"
สาวเ้ากอดกระชับแขนของดาราหนุ่มไม่ยอมปล่อยพร้อมกับซักไซ้ดาราหนุ่มถึงเื่ส่วนตัวด้วยน้ำเสียงไม่พอใจ
"แล้วพี่นิวขา...มีนัดกับใครเหรอคะ? พี่นิวขาบอกแอนนี่สิคะว่ามันเป็ใคร”
“เอ่อ!”
“มันเป็ใครเหรอคะ? พี่นิวขาบอกแอนนี่มาเดี๋ยวนี้นะคะ ถ้าพี่นิวขาไม่บอก แอนนี่ก็ไม่ปล่อยค่ะ"
แอนนี่ยื่นคำขาดออกมาเสียงสูงขึ้นจมูก จนนิวเองไม่รู้ว่าจะจัดการกับเธอคนนี้ยังไงดีสิ่งเดียวที่นิวทำได้ตอนนี้คือปรึกษากับตัวเองอีกตามเคย
"เฮ้อ...เอาไงดีวะเนี่ย เฮ้อ...ถ้าพี่เตเต้อยู่ที่นี่ ใยแอนนี่ก็คงไม่กล้ามายุ่งกับผมแบบนี้หรอกเฮ้อ...เอาไงดีวะ ผมควรทำยังไงดี โอ้...์ครับ ได้โปรดส่งใครมาช่วยผมทีเถอะครับใครก็ได้มาเอายัยแอนนี่ออกไปทีได้ไหมครับ เฮ้อ...ใครก็ได้ช่วยผมทีเถอะแล้วผมจะไม่ลืมพระคุณเลยละครับ”
และทันทีที่นิวเอ่ยปากขอพรออกไปเพียงแ่เบา พระเ้าก็ประทานพรนั้นให้กับนิว โดยการส่งบอดี้การ์ดสุดหล่อมาช่วยกันแอนนี่ออกไปภายในชั่วพริบตา
ผลั่ก!
เตชินผลักไหล่ของแอนนี่ให้ออกห่างจากนิวเล็กน้อย ก่อนที่เตชินจะเตือนแอนนี่ด้วยเสียงทุ้มต่ำไม่พอใจ
“ปล่อยเขา!”
เตชินพูดพร้อมกับคว้าข้อมือของนิวมากอบกุมไว้แน่นเพื่อแสดงให้แอนนี่เห็นว่า...นิวคือของเขา
“อร๊าย! ไอ้บ้า!”
.....
ซันด๊อก
9K
![โอปป้าสายโหด[จบ]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1688654857_68014269.webp)
