หัวใจของเขาเต้นอย่างบ้าคลั่งพลางคิด
“ เหลือไม่ถึง 41 ชั่วโมง ด้วยซ้ำ”เขาหายใจลึกๆพยายามจะยับยั้งอารมณ์และเริ่มเตรียมตัว
ดัชเริ่มเก็บของต่างๆอย่างรวดเร็ว กระเป๋าของเขาเต็มไปด้วยอาหาร น้ำ ชุดรักษาพยาบาล และอาวุธ
“เช๊อะมีแต่มีด ทำครัวรึไง”จะไปรอดไหมเนี้ย
สิ่งที่สำคัญที่สุดคือการเอาตัวรอดท่ามกลางความโกลาหล
เขากำลังเตรียมตัวสำหรับการเดินทาง ถึงแม้ทางประเทศจะมีการส่งทหารออกมาช่วยเหลือพลเรือนก็ตาม
แต่มันอาจจะช้าเกินไป เขา้าเดินทางข้ามจังหวัดไปรับพี่ของเขา
ทันใดนั้นก็มีเสียงมาแทรกความคิดของเขา
“ติ๊ง...ระบบเกิดการผิดผลาด วันโลกาวินาศได้เริ่มขึ้นแล้ว”เมื่อสิ้นเสียงข้อความ ท้องฟ้าที่เคยมืดก็สว่างขึ้น ข้างนอกบ้าน
มีเสียงของความโกลาหล ความโกลาหลอลหม่านเกิดขึ้นนั้นเร็วเกินไป
“ตูม!!”
“กรี๊ดด...ช่วยด้วย”
“โอ๊ยมันกัดฉัน”
“อ๊ากกก”
มีฝูงซอมบี้กำลังแทะกระดูก พร้อมมีเครื่องในและเืที่กระจัดกระจายอยู่บนถนน
“อ๊ากกผิดผลาด มารดาตูดปู่เ้า ไหนว่าเหลือเวลาอีก40 กว่าชั่วโมง ไอระบบเฮงซวย”ทันใดนั้นมันเปิดประตูวิ่งออกจากบ้านทันที พร้อมกับะโอย่างบ้าเื
“บัดซบไอ้พวกซอมบี้ บิดาผู้นี้จะโชว์หนอนน้อย แสดงความเป็ลูกผู้ชายให้ดู”เขายิบมีดจากกระเป๋าออกมาทันที !!!
ผู้คนที่ยังมีชีวิตรอดหันมามองพร้อมพูดว่า
“มันพูดว่าอะไรนะ”
“มันบอกว่าจะโชว์หนอนหน่อยครับลูกพี่”
“ในเวลาแบบนี้เนี้ยนะ ช่างมันเราหนีก่อน”
ทันใดนั้นดัชก็ยิบมีดมาฟันคอซอมบี้ขาด
“บัดซบไอ้ขยะเปียก”ดัชะโในขณะเช็ดเืที่บนใบหน้าพร้อมกับดึงมีดกลับมา ร่างของซอมบี้ได้ล้มลงกระแทกพื้นทำให้เกิดเืนองกระจายไปทั่ว เขานั้นไม่สนว่าซ้อมบี้ตัวนี้เป็คนรู้จักหรือไม่ เขาไม่แสดงความเมตตาใดๆทั้งสิ้น
“+100”
“ไอ้หอก มีดหักง้ายแท้วะ”ดัชบ่นขึ้น
ในตอนเริ่มแรกมีซอมบี้ตัวเดียวที่มาหาเขา แต่เสียงที่เกิดขึ้นเมื่อครู่ทำให้ซอมบี้ที่เหลืออยู่บนถนนหันมาสนใจเขา ซอมบี้ค่อยๆขยับตามที่มาของเสียง ตัวของมันเต็มไปด้วยเืและเนื้อที่ฉีกขาด พวกมันทั้งหมดพุ่งหาเขาทันทีพวกมัน้าฉีดร้างของเขากินสดๆ และกินเครื่องในให้หมด !!
“หู๊ววว”ซอมบี้พุ่งเข้ามา
“ฉึก”เสียงมีดแทงเขาไปยังซอมบี้
“หึหึ คิดว่าพี่เอามีดมากี่เล่มกันห๊ะ”
“ติ๊ง...+100 ”
“ฟัฟ!!”ลูกตาของซอมบี้ทะลักของจากเบ้าตาเืที่ไหลออกมาจากหลอดเืผสมกับของเหลวที่ออกมาจากสมองไหลออกกระจายไปทั่ว
ซ้อมบี้ถูกฆ่าไป 3 ตัว แต่ยังเหลืออีกนับสิบ ซ้อมบี้ที่เหลือพุ่งเข้ามาทันที !!
เขาจึงปามีดออกไปทันที “ฉึก” มีดลอยไปปักหัวของซอมบี้อีกตัว
“100+”
เขาไม่มีเวลาพัก หลังออกแรงมาหลายครั้งแต่พละกำลังของเขาเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ
มีดหั่นผักธรรมดาได้ฟาดฟันซอมบี้นับสิบอย่างคล่องแคล่ว
“ตุ๊บ!!”ซอมบี้ตัวสุดท้ายได้ล้มลง เขาหายใจเข้าออกอย่างหนัก
“ติ๊ง ขอแสดงความยินดี กายานิรันด์ เพิ่มระดับขึ้น” เสียงของระบบดังขึ้น
ทันใดนั้นดัชรีบเปิดข้อมูลพื้นฐาน
ชื่อ ดัช
ระดับ มนุษย์
EXP (0/1000)
ค่าประสบการณ์ 1,101
ทักษะ กายานิรันด์ LV 2 (1111/3000)
“มีอะไรเพิ่มขึ้นมาด้วยแหะ”
ดัชหอบหายใจอย่างรุนแรงขณะมองไปรอบๆเขาพบซอยที่ทางเดินนั้นว่างเปล่า มีแต่กองซากซพของซอมบี้ เขามั่นใจว่าไม่มีซอมบี้ที่เหลืออยู่แถวนี้เพราะซ้อมบี้ไม่ได้ฉลาดที่จะสามารถหลบซ่อน เขาเลือกเดินไปยังซอยที่เต็มไปด้วยซากศพ เขานั้นค้นตัวศพของซ้อมบี้เพื่อหากุญแจรถ
“นี้ไงเจอแล้ว”แล้วเขาก็วิ่งไปยังรถคันนั้น
ดัชเข้าไปในรถ“ชิบ ฉันขับรถไม่เป็ แถมในเวลาแบบนี้ด้วย แต่ใครจะสน เดียวก็เป็เองแหละ”
“ตามหลักการแล้วคลาสอยู่ขวาสุดด”เขาจึงรีบสตาร์ทและใส่เกียร์รถแถมเยียบคลาสที่อยู่ขวาสุดทันทีทันใดนั้น!!?? รถก็พุ่งออกไปอย่างรุ่นแรง ปังงงงง !!
“หว๋อ หว๋อ หว๋อ!!!”รถชนกำแพงอย่างจัง
ดัชคลานออกจากรถ“โถ่ไอ้ชิบหาย คลาสมันอยู่ซ้ายสุดเรอะ”พร้อมกับเื กบปาก
“ติ๊ง คุณได้รับทักษะ นักขับรถมือหนึ่งคุณต้องเรียนรู้หรือไม่”
“ระ..รู้แล้วน่า ระ..เรียนรู้”
“ติ๊ง...เรียนรู้สำเร็จ”เสียงระบบเเจ้งเตือน
แต่เสียงเตือนภัยของรถเ้ากรรมที่ดังสนั่นจึงดึงดูดฝูงซอมบี้มาอีกครั้ง
“ตูดปู่มันเหอะ รีบมาแท้ว่ะ”เขาเริ่มที่จะวิ่งหนี
“บิดา มารดา ช่วยลูกอกตัญญูผู้นี้ด้วย”แต่ซอมบี้ก็ยังตามเขาอยู่ “เชี่ย พวกมันยกพวกมายังกะแก๊งขวานซิ่ง จะเอามาทำห่าไรเยอะแยะวะเนี้ย”
“ทางนี้ นายทางนี้”เสียงจากนาง์ก็ดังขึ้น
เขาหันไปมองทางต้นเสียง โอ๊วว อนิจา ดวงตากลมโต คิ้วคมดังใบมีด ผมที่ปลิวไสวเหมือนกำลังหยอกล้อสายลม ดูอายุ ไม่ถึง 25 ปีด้วยซ้ำ
“นายนะ รีบมาทางนี้เร็วเข้า”สาวสวยคนนั้นกล่าว
“โอ๊วเย๊สส โอ๊วว เย๊สสส”เขารีบวิ่งไปทางต้นเสียง และรีบวิ่งเข้าไปในบ้านทันที
“ปังงง”เสียงปิดปะตู
เขาหอบหนักและหายใจถี่“เหอะ ลูกอกตัญญูคนนี้เกือบได้ไปหาท่านทั้ง2แล้ว”
“เห้ย แกนะโดนพวกมันกัดหรือเปล่า”ชายหนุ่มร่างกำยำถาม
“แฮก แฮก มะ ไม่โดน”ดัชตอบ
“อ้ะนี้น้ำจ๊ะ”หญิงสาวข้างๆชายหนุ่มร่างกำยำกล่าว
“ขอบคุณครับ”เขากระดกน้ำอยากกระหาย
“อึก อึก พร๊วดด”น้ำที่ไปโดนแผลในปากเกิดการกำเริบทำให้เกิดอาการเจ็บปากแถมเืพุ่งออกจากปากทันที!
“มันกำลังกลายพันธุ์”ชายหนุ่มร่างกำยำกล่าว
“เจ็บเจ็บเจ็บบบ”ดัชร้องออกมา ตูไม่กลายพันธุ์ปากตูแตกเฟ้ยย
“เธอมีเืออกจากปากนี้ เธอไปโดนอะไรมา !?”หญิงสาวที่อยู่ตรงหน้าพูด
“อ้ะครับ พอดีผมไปช่วยเพื่อนที่ถูกซอมบี้กัด เลยโดนลูกหลงไม้เบสบอลตีเข้านะครับ”(เหรอออ)
“เห๊อะแล้วไป”ชายร่างกำยำกล่าว
“ขอบคุณมากนะครับที่ช่วย”เห๊อะห่าอาร๊ายเดียวบิดาจะอัดตูดปู่เ้าสะ !!
“อ่า เธอชื่ออะไรเหรอจ๊ะะ”หญิงสาวสวยกล่าว
“ดัช ครับ แล้วคุณชื่อ...”
“อ้อ ฉันชื่อ หยิงหยิง จ๊ะ เห็นแบบนี้ 24 แล้วนะหนุ่มน้อย”สาวสวยแนะนำตัวเอง
“ส่วนชายที่ดูกำยำชื่อ อาท นะเป็แฟนพี่เอง”
“ดีงับ-3-” ไอย๊า ฟ้าตาบอดคางคกกินเนื้อหงส์
“คิ คิ”หยิงหยิงหัวเราะออกมา“ส่วนผู้หญิงผมสั้นตรงนั้นชื่อ มายน่ะ”
“ยินดีที่ได้รู้จักค่ะ”มายพูดสีหน้าเฉยๆ
“เช่นกันครับ”ดูจากหน้าน่าจะอายุ 16-17 ไม่เคารพผู้ใหญ่เลยนะนังหนู =_=
“อ่าสวนคนที่ยืนอยู่ตรงหน้าต่าง ชื่อ มิ้นนะ เป็แฝดพี่ของมาย”
“สวัสดี”ดัชยิ้มจนเห็นเหงือก ฟันสะท้อนแสง ฟรุ๊งฟริ๊งง
“ยิ้มเหมือนตาแก่หื่นกามจังแห๊ะ” มิ้นทำหน้าบุ้ย
“ส่วนหนุ่มหล่อคนนั้น ชื่อ เค น้ะ”
“สวัสดี ฉันก็อายุเท่าๆกับนายนั้นแหละ”เค ยิ้มอบอุ่นเหมือนเพื่อนที่ไม่ได้เจอเป็สิบปี
“เช่นกันน้ะเพื่อนน”ดัช ยิ้มจนเห็นเหงือกฟรุ้งฟริ๊ง ไม่ต้องมายิ้มอบอุ่น ตูไม่เคยรู้จักมรึง (ไอเคดวย)
“ตึง ตึง”เสียงชนประตู
“พวกมันกำลังพังประตูเข้ามาแล้ว” อาทหน้าเขียวคล้ำ
“ช่วยกันยกตู้เสื้อผ้ามาบังประตูเร็ว”
“เวรเอ๊ย วันนี้มันวันเชี่ยอะไรกัน”
แต่ไม่ทันซอมบี้พังประตูเข้ามาภายในบ้านแล้ว ซ้อมบี้มันพุ่งกระโจนไปยังมิ้นในระยะ1เมตร
“กรี๊ดด”เสียงกรีดร้องของเธอดังไปทั่ว เสียงนั้นแหลมเหมือนมันจะทำให้กระจกหรือแก้วแตกได้