เขาตอบด้วยสีหน้าบึ้งตึงซึ่งจริงๆแล้วรชนิชลรู้ว่าการเดินเข้าไปในโบสถ์เ้าสาวต้องเดินควงคู่บิดาก่อนส่งต่อให้เ้าบ่าวแต่เธอไม่มีพ่อ มีก็แต่แววลีพี่สาวของพ่อเพียงคนเดียวที่มองตามหลานสาวด้วยความกระอักกระอ่วนใจ มันดูเสมือนพิธีกรรมอันยิ่งใหญ่สำหรับคู่รักแต่สำหรับแวววลีแล้วมันกลายเป็ลานปะานางและหลานสาวคนเดียวเสียมากกว่าเพราะหลังจากนี้ไม่รู้เลยว่าจะเกิดอะไรขึ้น
“เมื่อเข้าสู่พิธีสมรสเช่นนี้แล้วท่านทั้งสองพร้อมที่จะรับพร้อมยกย่องให้เกียรติแก่กันและกันจนตลอดชีวิตหรือไม่”
เสียงที่ดังขึ้นทำให้รชนิชลมีอาการกระตุกเล็กน้อยเมื่อถึงขั้นตอนสำคัญของพิธีกรรมขณะเ้าบ่าวและเ้าสาวยืนต่อหน้าบาทหลวง หญิงสาวซึ่งยืนอยู่ต่อหน้า เ้าบ่าวจับจ้องั์ตาสีอำพันที่ส่องประกายวาววับก่อนที่เขาจะตอบว่า
“พร้อมครับ”
ร่างแน่งน้อยเหลือบมองไปยังแขกที่นั่งอยู่ในโบสถ์เหมือนลังเลทุกคนเฝ้ารอที่จะฟังคำตอบของเธอว่า
“พร้อมค่ะ”
“ข้าพเ้าคาร์ลอส อเล็กซานเดอร์ ขอรับ รชนิชล ขวัญสรวง เป็ภรรยา และขอสัญญาว่าจะซื่อสัตย์ต่อคุณทั้งในยามสุขและยามทุกข์ทั้งในเวลาป่วยและเวลาสบาย เพื่อรักและยกย่องให้เกียรติคุณจนกว่าชีวิตจะหาไม่”
เ้าบ่าวพูดต่อด้วยน้ำเสียงหนักแน่นก่อนที่เขาจะดังมือของหญิงสาวขึ้นมาและสวมแหวนทองคำขาวเกลี้ยงไว้ที่นิ้วนางข้างซ้ายในเวลานั้นรชนิชลต้องสบั์ตาคมปลาบของคาร์ลอสที่จ้องมองเธอตลอดเวลาหากหญิงสาวก็ไม่ลืมว่าเธอก็ต้องสวมแหวนกลับไปให้เขาเช่นกัน
“คุณคาร์ลอสอเล็กซานเดอร์ขอให้รับแหวนแหวนนี้เพื่อเป็ความหมายแสดงถึงความรักและความซื่อสัตย์ของดิฉันในนามรชนิชล ขวัญสรวง และขอสัญญาว่าจะซื่อสัตย์ต่อคุณทั้งในยามสุขและยามทุกข์ทั้งในเวลาป่วยและเวลาสบาย เพื่อรักและยกย่องให้เกียรติคุณจนกว่าชีวิตจะหาไม่”
ไม่รู้ว่าทำไมเธอถึงได้จดจำคำมั่นสัญญานี้ได้ครบถ้วนทุกประโยคหากหญิงสาวก็ลืมไปว่าเมื่อกล่าวคำสัตย์และสวมแหวนให้เ้าบ่าวแล้วก็ยังมีอีกขั้นตอนหนึ่งซึ่งเป็เสมือนการยืนยันความแน่นแฟ้นที่คู่รักมีให้แก่กันซึ่งมันเกิดขึ้นในวินาทีต่อมาดวงตาคู่งามเบิกกว้างเมื่อคาร์ลอสดึงตัวเธอเข้าสู่อ้อมกอดของเขาและก้มหน้าลงไปหาเพื่อประทับริมฝีปากบนกลีบปากของเธอที่กำลังเผยอออกพอดี
มันเป็จูบแรกในชีวิตของรชนิชลที่ทำเอาเธอตกตื่นหนำซ้ำยังเป็จุมพิตต่อหน้าธารกำนัลอีกด้วยหญิงสาวตัวแข็งเหมือนรูปปั้นแม้รู้สึกถึงปลายลิ้นร้อนที่จาบจ้วงเข้ามานี่ไม่ใช่แค่ จูบ แต่มันเป็ จุมพิตที่ล้ำลึกและทำให้หญิงสาวเกิดอาการวิงเวียนขึ้นมาชั่วขณะ และเมื่อชายหนุ่มถอนริมฝีปากและเลื่อนใบหน้าออกไปรชนิชลก็หน้าแดงถึงใบหูเธอจ้องหน้าคาร์ลอสเหมือนไม่อยากเชื่อตัวเองนี่เขาจูบเธอท่ามกลางคนหมู่มากที่จ้องมองมาด้วยความชื่นชม
รชนิชลทำสีหน้าไม่ถูกเธอหันไปมองบาทหลวงสูงวัยที่ยื่นยิ้มให้แต่แทบไม่กล้าสบั์ตาสีอำพันประกายกล้าของเ้าบ่าวแม้จะรู้ว่ามันเป็การแสดงออกซึ่งความรักของคู่บ่าวสาว...แต่...มันก็แค่ละครฉากหนึ่งที่สมจริงมากเกินเหตุ หญิงสาวหันไปมองป้าของเธอที่นั่งมองด้วยสีหน้าไม่สู้ดีนักพิธีใกล้เสร็จสิ้นเข้ามาทุกทีแล้วแวววลีอาจกำลังกังวลถึงสิ่งที่จะเกิดขึ้นหลังจากนี้...ไม่ต่างจากเธอที่ทั้งสับสนหวั่นวิตก หัวใจของหญิงสาวไหวสะทกเหมือนลูกนกที่หลุดเข้าไปในกรงเล็บของราชสีห์
พิธีการสมรสของคู่บ่าวสาวภายในโบสถ์ดำเนินไปตามขั้นตอนของเวลาที่เนิบช้าเหมือนชั่วชีวิตสำหรับรชนิชลคาร์ลอสยังคงสงบนิ่งแต่ใบหน้าคร้ามเข้มนั้นช่างไร้อารมณ์ของความสุขและมันทำให้หญิงสาวอึดอัดยิ่งกว่าติดอยู่ในหลุมมืดขนาดใหญ่เธอไม่รู้ว่าจะเกิดอะไรขึ้นต่อไป คาร์ลอสคิดอะไรและผลที่ตามมาสำหรับการกระทำขาดความยั้งคิดของลูกสาวป้ามันจะรุนแรงแค่ไหนดูเหมือนเป็เพียงคำถามล่องลอยอยู่ในบรรยากาศขมุกขมัวและน่าหวั่นกลัวยิ่งนัก
“เสร็จสิ้นพิธีการแล้วคุณต้องไปกับผม”
เป็คำกล่าวแรกจากปากของเ้าบ่าวที่ในดวงตาสีอำพันอัดแน่นด้วยความขุ่นแค้นจนคนฟังรู้สึกได้รชนิชลซึ่งยืนเคียงข้างเ้าบ่าวที่ตัวโตกว่าเธอมากและแสดงออกซึ่งการเสแสร้งด้วยรอยยิ้มอย่างมีความสุขมองไปรอบๆ โบสถ์หลังพิธีการทุกอย่างเกือบเสร็จสิ้นยังเหลือก็แต่การโยนช่อดอกไม้ของเ้าสาวซึ่งเธออยากยืดเวลานั้นให้ยาวออกไปให้นานกว่านี้
“แล้วป้าของฉันล่ะคะ”
“ป้าของคุณจะอยู่ภายใต้การควบคุมโดยคนของผม”
คาร์ลอสพูดเสียงลอดไรฟันน้ำเสียงที่เค้นออกมาหนักหน่วงและทำให้รชนิชลเสียววาบไปถึงสันหลังเขาตั้งใจกักตัวแวววลีเอาไว้โดยหญิงสาวไม่รู้เลยว่าจะทำอะไรต่อไป
“ให้ฉันกลับไปที่ร้านดอกไม้ของฉันได้ไหมคะ...ขอร้องเถอะค่ะ...ฉันไม่หนีคุณไปไหน”
“อย่าเอาคำสัญญาพล่อยๆ มาแลกกับความเชื่อใจของผมอีก...มันจะไม่มีวันเกิดขึ้นซ้ำสองพวกคุณมันก็เหมือนกันหมด หลอกลวงและมักง่าย!”
รชนิชลกระตุกกับคำบริภาษของชายหนุ่มซึ่งยังยิ้มให้แขกที่มาร่วมงานราวกับว่าไม่มีอะไรเกิดขึ้นเธอเคยรู้จักคาร์ลอสก็จริงแต่ไม่เคยเห็นด้านมืดเื้ัรอยยิ้มอ่อนหวานที่เธอเคยเก็บไปฝันถึงจนเรียกได้ว่าถึงขั้นแอบรักและตอนนี้เธอต้องเผชิญกับตัวตนที่มองไม่เห็นของคาร์ลอส อเล็กซานเดอร์ร่างเล็กกลั้นลมหายใจเมื่อหันกลับไปอีกด้านหนึ่งของโบสถ์ก็เห็นว่าบอดี้การ์ดของเขาเข้าไปยืนขนาบข้างแวววลีอยู่ตลอดเวลา
หญิงสาวรู้สึกเหมือนตัวเองและป้าตกเป็จำเลยคดีอุกฉกรรจ์และกำลังจะได้รับการตัดสินโทษด้วยคำพิพากษาในชั้นสุดท้ายคาร์ลอสมีอำนาจล้นเหลือเขาเป็เ้าของธุรกิจปิโตรเลี่ยมั์ใหญ่และเธอก็ไม่อาจปฏิเสธได้ว่าวรรษมลหักหลังเขาอย่างไม่น่าให้อภัยด้วยการล่อลวงและหลอกเอาเงินของเขาไปเป็จำนวนมหาศาลเขาไม่ยอมแจ้งตำรวจแต่กำลังจะใช้ศาลเตี้ยตัดสินความผิดครอบครัวของเธอด้วยตัวเขาเอง