แนะนำตัวละคร
หลิวซือเย่ อายุ 25 ปี > บุตรสาวคนเดียวแห่งตระกูลหลิวตระกูลเก่าแก่มีทั้งอิทธิพล อำนาจและยังเป็ตระกูลที่เป็ผู้ริเริ่มการทำธุรกิจอสังหาริมทรัพย์ในประเทศเป็เ้าแรก
หลิวซูเหยียน > ผู้นำคนปัจจุบันของตระกูลหลิว มีทั้งอิทธิพลอำนาจ และเงินตราสูงพอๆ กับท่านประธานาธิบดี ไม่ว่าจะเป็สิ่งใดไม่เคยหลุดมือปัจจุบันปล่อยให้ผู้บริหารและลูกน้องดูแลกิจการมีน้อยคนที่รู้จักนายท่านหลิวและครอบครัว
หลิวอี๋เหวิน > ภรรยาของหลิวซูเหยียนหญิงสาวผู้มาความสามารถนับได้ว่าเป็ผู้บริหารหญิงมือทองแห่งวงการอสังหาฯเมื่อแต่งงานกับหลิวซูเหยียนจึงวางมือ มาเป็แม่บ้านเต็มตัวบ้านเดิมเป็นักการเมืองที่มีอิทธิพลมาก
เทียนหลิว > มือขวาของหลิวซูเหยียนและเป็ผู้บริหารคนปัจจุบันของกลุ่มธุรกิจตระกูลหลิว
เกาฉิงิ อายุ 27 ปี > บุตรชายคนโตของเกาเทียนฉี กับ เกาชินเจี๋ย
เกาเฉินอู๋ > ผู้นำตระกูลเกาคนปัจจุบันทำธุรกิจศูนย์การค้าและนำเข้าสินค้าอุปโภคและบริโภค
เกาชินเจี๋ย > อดีตภรรยาผู้ล่วงลับของเกาเทียนฉี แม่แท้ ๆของ เกาฉิงิ
เการั่วซี > น้องสาวของเกาชินเจี๋ยภรรยาคนปัจจุบันของเกาเทียนฉี บ้านเดิมเป็นักธุรกิจ
เกาชีเซิน > บุตรชายคนโตของเกาเทียนฉี กับ เการั่วซีอายุเท่ากับเกาฉิงิ
เกาอิ๋งอิ๋ง > บุตรสาวของเกาเทียนฉี กับ กับ เการั่วซีอายุห่างจากเกาฉิงิ กับ เกาชีเซิน 2 ปี
------------------------------------------------------------------------
เพราะ้าปัดให้เกาฉิงิออกไปให้พ้นทางเมื่อเกาฉิงิเข้ามาขอแต่งงานกับหลิวซือเย่เการั่วซีจึงรีบโน้มน้าวเกาเทียนฉีผู้เป็สามีทันทีโดยอ้างถึงความไร้ที่มาของหลิวซือเย่ให้ส่งเกาฉิงิและหลิวซือเย่ ยุยงให้สามียินยอมให้ทั้งคู่จดทะเบียนสมรสแต่มีเงื่อนไขว่าจะเป็การแต่งเกาฉิงิออกไปเพราะไม่ยอมรับหลิวซือเย่โดยมีสินสอดเป็เงิน500,000 ดอลล่าพร้อมโฉนดที่ดินที่อยู่ไกลตัวเมืองออกไปพร้อมบ้านหลังเล็ก ๆ หนึ่งหลังแม้ฉิงิจะไม่ยินยอมแต่ด้วยความรักที่มีต่อซือเย่จึงได้ยอมรับการตัดขาดและสัญญาว่าจะไม่กลับเข้าเมืองหลวงอีกชั่วชีวิต
ณ จังหวัดห่างไกล
“เย่เอ๋อร์ อึก พี่ขอโทษ หนีไป” ฉิงิพยายามเอื้อมมือที่เปรอะไปด้วยเืซับน้ำตาให้ซือเย่
“ฮึก ไม่ พี่ิ ฮึก ไม่”ซือเย่สะอื้นไห้ มองสามีที่นอนจมกองเือยู่ภายในบ้าน
“อึก รีบไป อึก ถ้าเกิดใหม่ได้ อึกขอให้เราเกิดมาคู่กันอีกนะ แฮ่ก”ฉิงิพยายามกลั้นความเ็ปปลอบใจภรรยา
“ฮึ รักกันขนาดนี้ทำไมไม่ตามกันไปเลยล่ะ” เสียงแหลมสูงของหญิงสาวดังขึ้นจากบันได
“อึก หนี ไป เย่เอ๋อร์”ฉิงิพยายามผลักร่างบางให้หนีไป
“ฮึก เราทำอะไร ทำไมต้องตามมาทำร้ายกันขนาดนี้” ซือเย่ถามเการั่วซีอย่างไม่เข้าใจ
“ฮึ ถ้ามันไม่เกิดมาเป็มารลูกกูถ้าแม่มันบอกปัดการแต่งงานกูคงไม่ต้องรอมันตายก่อนจะได้แต่งกับพี่ฉี”
“ฮึก นั่นพี่สาวคุณนะ”ซือเย่รู้ตัวแล้วว่าตัวเธอคงไม่รอด
“อึก หนี อึก ไป”ฉิงิบอกก่อนจะทนพิษาแไม่ไหวหมดลมหายใจต่อหน้าเธอ
“ฮึ ไม่! มันไม่ใช่พี่กูพี่ที่ไหนจะแย่งแฟนน้องสาวตัวเอง”
“ฮึกแต่นั่นเป็เพราะพ่อกับแม่คุณ้าให้น้าซินเจี๋ยแต่งงานกัน แล้วทำไมคุณไม่ยอมบอกพ่อกับแม่คุณล่ะ”
“อย่ามาพูดมาก โทษตัวแกเองเถอะที่เข้ามาหวังจะเอาสมบัติตระกูลเกาเงินทุกเหรียญต้องตกเป็ของชีเซินกับอิ๋ง ๆ เท่านั้น!”
ซือเย่หลับตายอมรับความตายที่กำลังใกล้เข้ามา
“ฮึ ฮ่าฮ่าฮ่า ดี ยอมตายง่าย ๆ” รั่วซีหัวเราะก่อนจะเหนี่ยวไกปืนสังหารร่างของซือเย่ล้มลงเธอเอื้อมมือคว้าศพฉิงิก่อนจะกระอักเืและสิ้นใจตายตามไป
สิ่งเดียวที่ซือเย่คิดก่อนตายคือเสียใจที่ไม่ได้บอกลาพ่อกับแม่ และยังไม่ทันได้บอกข่าวดีให้กับสามีที่เธอรักว่าเธอกำลังตั้งครรภ์ลูกของเขา วันนี้เธอไปโรงพยาบาลหลังจากมีอาการแปลก ๆแถมประจำเดือนก็ขาด เธอบอกกับฉิงิว่าจะเข้าไปซื้อของในเมือง เมื่อตรวจเสร็จเธอก็รีบขับรถกลับบ้านทันทีเมื่อขับเข้ามากลับเห็นรถสามคันจอดอยู่หน้าบ้าน เมื่อเปิดประตูเข้ามาก็เจอกับร่างของสามีนอนจมกองเือยู่กลางห้องโถง
เธอเสียใจที่คิดผิดและมองโลกในแง่ดีเกินไปไม่พาฉิงิกลับไปที่ตระกูลเพราะหวังให้เค้าพักผ่อนที่ต่างจังหวัดก่อนสักพักคิดไม่ถึงว่าแม่เลี้ยงของฉิงิที่เป็น้าแท้ ๆ จะเ้าคิดเ้าแค้นถึงขนาด้าให้ฉิงิตาย
เธอหวังว่าพ่อกับแม่ของเธอจะฉุกใจที่เธอหายไปไม่ติดต่อแล้วมาตามหาเธอหรือ การ์ดที่พ่อให้ตามอยู่ห่าง ๆ จะเห็นความผิดปกติ อย่างน้อย ๆให้เธอกับสามีได้มีดินกลบหน้าไม่ตายเป็ผีไร้ญาติก็จะดีมาก
เธอหลับตาลงถ้ามีโอกาสเธอจะไม่ยอมปล่อยให้ครอบครัวปลิงดูดเืของสามีได้อะไรจากสามีเธอแม้แต่เหรียญเดียวแต่ก็ได้แต่หวัง ซือเย่หลับตาลงปล่อยให้เืไหลช้า ๆสติสุดท้ายที่รับรู้คือเสียงของมารร้ายรั่วซีที่กำลังค้นหาของมีค่าภายในบ้าน
หลิวซือเย่ >
อึก เจ็บจัง ที่นี่ที่ไหน ซือเย่ค่อย ๆ ลืมตาขึ้นก่อนจะมองไปรอบ ๆ
“ตื่นแล้วเหรอครับ คุณหลับไปประมาณ 2 วัน ในตัวคุณไม่มีเอกสารใดที่จะระบุตัวตนคุณได้เลยถ้ายังไงติดต่อหาครอบครัวด้วยนะครับ”ซือย่รับน้ำจากคุณหมอมาดื่มแก้กระหาย เธอตายไปแล้วนี่ แล้วที่นี่ที่ไหน
“เอ่อ ขอโทษนะคะ ชั้นมาอยู่ที่นี่ได้ยังไงคือชั้นจำไม่ได้เลยค่ะว่าก่อนหน้านี้ทำอะไรอยู่” ซือเย่คือแก้วน้ำให้คุณหมอ
“มีพลเมืองดีเห็นคุณจมน้ำครับเลยพาคุณมาส่งโรงพยาบาล เค้าบอกว่าคุณเป็รุ่นน้องที่มหาวิทยาลัย” เดี๋ยวนะ เหตุการณ์ที่เธอจมน้ำคือเมื่อตอนเธออายุ 24 ่หลังเรียนจบ ส่วนคนที่ช่วยเธอคือเกาฉิงิ!
“คะ คนที่ช่วยชั้นอยู่ที่ไหนคะคุณหมอ” ซือเย่รีบถามคุณหมอทันที
“คุณชายเกา จะเข้ามาตอนเที่ยง น่าจะอีกประมาณสิบห้านาทีค่ะ” คุณพยาบาลบอก
“ถ้าอย่างนั้นไม่มีอะไรแล้วพักในโรงพยาบาลอีกวันก็กลับบ้านได้ครับถ้ายังไงหมอขอตัวก่อน”
“ขอบคุณ คุณหมอค่ะ”ซือเย่ขอบคุณ ก่อนจะค้อมหัวให้พยาบาลที่หันมายิ้มให้ก่อนจะเดินออกจากห้องไป
เธอย้อนกลับมาตอนเจอฉิงิครั้งแรก! เธอได้โอกาสแก้ไขชีวิตที่เธอพลาดไป
ระหว่างที่เธอกำลังดีใจที่ได้โอกาสกลับมาเสียงประตูก็ดังขึ้น
ก๊อก ๆ แกร๊ก
ทันทีที่หันหน้ามาสบตากับชายที่เพิ่งเดินเข้ามาในห้อง น้ำตาของหลิวซือเย่ก็ไหลรินก่อนจะสะอื้นเสียงดัง
“ร้องไห้ทำไม หืม เย่เอ๋อร์” ยิ่งได้ยินชื่อที่เกาฉิงิเรียก ซือเย่ยิ่งสะอื้นอย่างหนักผวาเข้าหาอ้อมกอดของฉิงิ
“ฮึก ฮือ พี่ิ ฮึก พี่ิของน้อง ฮึก” ซือเย่ร้องไห้อยู่จนฉิงิกลัวว่าจะเป็ไข้จึงได้ปลอบให้หยุดร้อง
“คนดีหยุดร้องก่อนเร็ว พี่อยู่ตรงนี้อยู่กับเย่เอ๋อร์ตรงนี้แล้ว” ไม่รู้ว่าเพราะแววตาใที่แฝงความดีใจหรือความเคยชินทำให้ฉิงิเผลอเรียกชื่อที่เคยเรียกไปแต่นั่นทำให้เค้าได้รู้ว่าคนรักของเค้าก็กลับมาเช่นกัน
หลังจากที่ซือเย่เงียบแต่ก็ยังคงกอดร่างหนาของฉิงิไม่ยอมปล่อย
“พี่ดีใจที่เราได้กลับมาครั้งนี้พี่สัญญาว่าจะปกป้องเราให้ดีที่สุด จะไม่ยอมให้ใครมาทำร้ายเราอีกแล้ว”
“พี่ิ กลับบ้านกับน้องนะไม่ต้องกลับไปที่นั่นแล้ว ไม่ต้องกลัวอะไรแล้วน้องผิดเองที่ไม่พาพี่ไปอยู่ที่ตระกูลหลิวแต่แรก”ซือเย่จะไม่มีทางยอมให้ฉิงิกลับไปอยู่ในบ้านหลังนั้นอีก
“คนดีตอนนี้เรายังไม่ได้แต่งงานกัน รออีกหน่อยนะ” ฉิงิยิ้มเอ็นดู
“ครั้งนี้พี่ตั้งใจว่าจะไม่มีวันสร้างหรือทำประโยชน์อะไรให้ตระกูลเกาอีกแล้วพี่จะลาออกจากบริษัทของตระกูล พอแต่งงานกันแล้วเราหนีไปกันสองคนนะ” ฉิงิไม่เคยเจอพ่อกับแม่ของซือเย่ ั้แ่แต่งงานกันมาเกือบปีมีเพียงวิดีโอคอลกันไม่กี่ครั้งเพราะทั้งสองคนไปฮันนีมูนกันที่ยุโรปจะกลับมาเดือนหน้าแต่ก็ยังไม่ทันเข้าเดือนใหม่ทั้งคู่กลับโดนฆ่าตายเสียก่อน
“พี่ิเอาไว้เจอพ่อกับแม่ของน้องก่อนเดี๋ยวค่อยว่ากันนะตอนนี้เอาโทรศัพท์ของพี่มาให้น้องยืมก่อนเร็วเข้า” ซือเย่ไม่บอกอะไรเพิ่มเมื่อได้โทรศัพท์มาก็โทรหาพ่อกับแม่ทันที
“ฮัลโหล ลุงไป๋ ซือเย่เองค่ะ ขอสายคุณพ่อหน่อย” ซือเย่รีบบอกปลายสายทันที
‘ซือเย่ อยู่ที่ไหนลูก แม่เค้าติดต่อเราไม่ได้นี่พ่อก็ส่งคนออกไปตามหาแล้ว’
“ซือเย่ปลอดภัยดีค่ะพ่อ เกิดเื่นิดหน่อยตอนนี้ซือเย่อยู่ที่โรงพยาบาล xx คุณพ่อส่งคนมารับซือเย่หน่อยนะคะ”
‘ได้ลูก เดี๋ยวพ่อจะให้คนไปรับเดี๋ยวเราไปเจอกันที่บ้านนะลูก’
“ขอบคุณค่ะพ่อ เจอกันที่บ้านนะคะ” ซือเย่กดวางสาย
“เรากลับมาถูกเวลาพอดีเลยนะพี่กำลังจะรับตำแหน่งรองประธานของบริษัทพอดีครั้งนี้พี่จะไม่ยอมให้ใครได้ผลงานที่พี่เหนื่อยสายตัวแทบขาดไปหน้าด้าน ๆอีกเด็ดขาด”
“พี่ิ ไม่ว่าพี่จะตัดสินใจยังไงน้องอยู่ข้าง ๆพี่เสมอ”
“อีกเื่หนึ่งที่น้องต้องบอกพี่วันที่น้องออกจากบ้านไป วันนั้นน้องไปโรงพยาบาลมา” ฉิงิมองหน้าซือเย่อย่างกังวล
“น้องเป็อะไรมากหรือเปล่าหรือให้หมอเค้าตรวจร่างกายก่อนมั้ย” เธอส่ายหน้าหัว
“วันนั้นถ้าไม่เกิดเื่เรากำลังจะมีก้อนแป้งน้อยเป็ของตัวเองแล้วนะพี่”ซือเย่ยิ้มให้พร้อมกับน้ำตาที่คลอเบ้า
ฉิงินิ่งตะลึงงัน พร้อมกับน้ำตาที่ไหลออกมาเงียบ ๆ
“ไม่เป็ไรนะ ครั้งนี้เรามาเริ่มกันใหม่เราจะรอเค้ากลับมาเกิดอีกครั้งนะ ไม่เป็ไร”ทั้งคู่กอดกันน้ำตาไหลเงียบ ๆ
ฉิงิคิดในใจว่าจะไม่มีทางที่พวกนั้นจะได้โอกาสทำร้ายครอบครัวเค้าเป็ครั้งที่2 !!