บทที่ 9
อาการาเ็
ร่างกายของหมาป่าขนาดั์ล้มลงไปนอนแน่นิ่งอยู่กับพื้นมันโดนการโจมตีจากลูกธนูเวทย์แทงทะลุร่างกายและสิ้นใจตายในครั้งเดียว
หลังจากที่สามารถกำจัดมอสเตอร์ตัวนั้นได้แล้วเดย์บนใบหน้าเต็มไปด้วยเม็ดเหงื่อความผ่อนคลายปรากฏบนใบหน้าให้เห็นอย่างชัดเจนจากก่อนหน้านี้บนใบหน้าเต็มไปด้วยความกดดัน
ปฏิเสธไม่ได้ว่าการโจมตีเมื่อคู่คือการวัดดวง
เดย์วัดดวงของตนเองเลยว่าการโจมตีของเขาจะสามารถสังหารมันได้ด้วยการโจมตีครั้งเดียวหรือไม่
แต่ถ้าการโจมตีเมื่อครู่ไม่สามารถสังหารมันได้ด้วยการโจมตีครั้งเดียวเขาคงจะเป็ฝ่ายที่โดนเล่นงานจนตาย
เดย์หลังจากที่กำจัดมันได้เรียบร้อยแล้วมองดูข้อความที่ปรากฏขึ้นมาด้านหน้า “ สังหารมอนสเตอร์ตัวเดียวได้รับ SP ถึง 30 ”
เขากำลังประหลาดใจกับจำนวนที่มันได้รับ
“ สิ่งที่ควรจะประหลาดใจมากกว่านั้นคืออนุภาพของลูกธนูนั่นต่างหาก ” เดย์ดึงความคิดของตนเองกลับมาอยู่ในลู่ทาง
ตอนนี้สิ่งที่ควรสนใจก็คือการที่เขาสามารถสังหารหมาป่าตนนั้นด้วยการโจมตีครั้งเดียว
ลูกธนูที่ถูกอาบไปด้วยพลังเวทย์ตอนแรกคิดว่าอย่างมากสุดก็สามารถทำให้มันาเ็สาหัสและหนีไปได้
แต่ในตอนนี้ผู้ใดจะคิดเล่าว่าเพียงการโจมตีครั้งเดียวจะทำให้มันาเ็จนถึงแก่ความตายได้แบบนี้
อนุภาพที่น่าตกตะลึงของมันทำให้เขารู้สึกประหลาดใจ
เดย์รวบรวมสติของตนเองจากนั้นก็ลองกวาดสายตาไปมองรอบๆเขาไม่ได้สนใจร่างของหมาป่าตนนั้นเลยสักนิดวิ่งตรงเข้าไปหาคุณคินอย่างรวดเร็ว
“ คุณคินครับเป็ยังไงบ้าง ” เดย์ญร่างกายของตนเองต่ำลงส่งเสียงเรียกอีกฝ่ายและใช้ดวงตามองดูาแ
เมื่อลองใช้ดวงตาของตนเองมองดูาแที่มันปรากฏขึ้นตรงบริเวณด้านหลัง
มันหนักหนากว่าที่คิดเอาไว้เสียอีกรอยคมเขี้ยวที่มันปรากฏขึ้นบริเวณ้าแผ่นหลังมันมีขนาดใหญ่ไม่เพียงเท่านั้นบริเวณรอบๆาแยังมีออร่าพลังเวทย์สีดำที่ห่อหุ้มเอาไว้
เดย์ไม่เคยพบเจอแบบนี้มาก่อนเขามองเห็นพลังเวทย์สีดำที่มันห่อหุ้มเอาไว้อย่างประหลาดใจ
“ นี่มันอะไรกันพลังเวทย์พวกนี้มันห่อหุ้มาแเอาไว้ ”
ในขณะที่กำลังสงสัยกับสิ่งที่เกิดขึ้นเสียงของผู้ช่วยจากระบบที่อยู่ภายในหัวดังขึ้นมาอย่างรวดเร็ว “ เรียนนายท่านมอนสเตอร์บางประเภทจะมีสถานะผิดปกติเวลาที่ได้รับการโจมตี ”
“ สถานะที่อยู่บริเวณด้านหน้ามันได้รับมาจากการโจมตีของบอสอาณาเขตหมาป่าดำ ”
“ ว่ายังไงนะสถานะผิดปกติเหมือนกับพวกพิษงั้นเหรอ? ” เดย์ถามขึ้นมาด้วยความสงสัย
“ นายท่านเข้าใจถูกต้องแล้วค่ะคือสถานะผิดปกติที่มีรูปลักษณะคล้ายคลึงกับพิษโดยการจะรักษาาแประเภทนี้จำเป็ต้องใช้ยาพิเศษในการรักษา ”
เดย์มองเห็นอาการาเ็ที่มันดูหนักหนากว่าที่คิด
ในตอนนี้ไม่ว่ามองอย่างไรสถานการณ์ที่เกิดขึ้นมันก็ย่ำแย่แล้วาแที่มันปรากฏขึ้นในตอนนี้หนักหนากว่าที่คิดและไม่รู้ด้วยว่าจะใช้วิธีใดในการรักษา
เดย์กำลังลนลานกับสิ่งที่ตนเองได้พบเจอดวงตากวาดไปมองบริเวณรอบๆอย่างสับสน
ในขณะนั้นเองมีเสียงหนึ่งดังขึ้นมาจากบริเวณด้านหลัง “ คุณคินเป็อะไรไปน่ะ!!! ”
เสียงนั้นดังขึ้นมาจากบริเวณด้านหลังเดย์หันไปมองด้านหลังอย่างรวดเร็วพบเห็นร่างของชายผู้หนึ่งกำลังวิ่งมา
คนนั้นเป็ชายวัยประมาณยี่สิบปีบุคลิกท่าทางภายนอกดูเป็คนจริงจังส่วนสูงไล่เลี่ยกับเขาอีกฝ่ายน่าจะอ่อนกว่าเดย์ประมาณสองถึงสามปีบริเวณด้านหลังสะพายดาบเหล็กเล่มนึงเอาไว้สวมใส่ชุดเกราะหนังสัตว์วิ่งตรงเข้ามาอย่างรวดเร็ว
มันวิ่งตรงเข้ามาและมาหยุดลงบริเวณด้านหน้าชายผู้นั้นใช้ดวงตาที่เต็มไปด้วยความตื่นตระหนกมองตรงมาที่ร่างของคิน
เมื่อมองเห็นาแที่อยู่บริเวณด้านหลังมันก็ตื่นตระหนกใแล้วก็พูดขึ้น “ นี่มันแผล… ”
ดูเหมือนว่ามันจะรู้จักาแที่ปรากฏขึ้นเมื่อได้มองเห็นาแใบหน้าของชายผู้นี้เริ่มเปลี่ยนไปมันหันไปมองบริเวณด้านหลังพบเห็นร่างของบอสขนาดใหญ่ที่กำลังนอนแน่นิ่งอยู่กับพื้
มันแสดงท่าทางหนักใจแล้วก็พูดออกมา “ สายเกินไปข้อมูลนี้ส่งมาไม่ถึง ”
“ แล้วบอสนั้นใครเป็คนจัดการ? ” มันกำลังวิเคราะห์สิ่งที่เกิดขึ้นและก็มองตรงมาที่เดย์
“ นายอย่างนั้นเหรอเป็คนจัดการ? แต่ว่าพลังเวทย์อันอ่อนแอนั้นจะเป็คนจัดการได้ยังไง” มันกำลังสงสัยว่่าบอสตัวนั้นใครเป็คนจัดการ
เมื่อมองดูแล้วภายในบริเวณนี้มีเพียงแค่พวกเขาทั้งสามอยู่
คุณคินสภาพร่างกายแบบนั้นก็เหลือเพียงแต่ชายหนุ่มผู้นี้ที่เป็คนจัดการแต่ว่าจะยอมปักใจเชื่อเกี่ยวกับเื่นั้นในที่เดียวก็ไม่ได้เป็เพราะมองเห็นว่าพลังเวทย์ภายในร่างกายของเดย์อ่อนแอเป็อย่างมาก
แบบนั้นมันจึงยอมปักใจเชื่อยากว่าคนที่มีพลังเวทย์อ่อนแอขนาดนี้จะสามารถล้มบอสตัวนั้นได้
ในขณะที่ภายในหัวความคิดมากมายกำลังตีกันมันจึงพูดขึ้นมา “ ไม่มีเวลาแล้วในตอนนี้ควรจะพาคุณคินกลับไปก่อน”
“ หลบไป!!! ” มันรีบพุ่งเข้ามาแล้วก็ผลักร่างของเดย์ออกจากจุดนั้นแบกร่างของคินขึ้นไปบนหลังของมันและก็พาออกไปจากสถานที่แห่งนี้อย่างรวดเร็ว
ชายผู้นั้นนำพาคินวิ่งกลับไปถึงค่าย
เมื่อได้เดินทางกลับไปถึงค่ายผู้คนมากมายต่างพากันตื่นตระหนกใเหล่าสมาชิกภายในค่ายต่างพากันตะลึง
มีทั้งบางคนที่กังวลและก็มีทั้งบางคนที่สับสนเกี่ยวกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในตอนนี้
คินถือว่าเป็หนึ่งในเสาหลักของค่ายแห่งนี้เขาเป็คนแรกที่อาศัยอยู่ภายในค่ายั้แ่ตอนที่มีสมาชิกยังไม่ถึงสิบคน
เรียกได้ว่าเป็เหมือนกับคนที่คอยให้ความช่วยเหลือแล้วก็เป็คนที่คอยช่วยให้คำปรึกษาของผู้คนมากมาย
เขาเป็คนที่สนิทกับผู้คนภายในค่ายในระดับนึงเลยทีเดียวแถมผู้คนมากกว่าครึ่งภายในค่ายยังให้ความเคารพ
ในตอนนี้เมื่อเห็นกลับมาด้วยสภาพเช่นนี้ย่อมรู้สึกประหลาดใจเป็ธรรมดา
พื้นที่บริเวณนี้ที่เริ่มทำการก่อตั้งค่ายขึ้นมาเพราะเห็นว่ามันมีเพียงพวกมอนสเตอร์ระดับต่ำคงจะสามารถจัดการพวกมันได้อย่างง่ายดาย
และที่ผ่านมาคินเองก็สามารถจัดการพวกมอนสเตอร์เ่าั้ได้โดยไม่ยากเย็นนัก
แต่เมื่อเดินทางกลับมาด้วยสภาพที่าเ็สาหัสพวกเขาเลยสงสัยว่ามันเกิดอะไรขึ้นกันแน่
เดย์เองก็ได้เดินทางกลับมาที่ค่ายแห่งนี้
เมื่อเขาเดินทางกลับมาที่ค่ายมองเห็นว่าคุณคินโดนนำพาเข้าไปภายในเต็นท์ที่เป็เหมือนกับสถานที่ตั้งหน่วยพยาบาลของภายในค่ายแห่งนี้
ผู้คนมากมายต่างพากันมามุงดูเขียวเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น
เดย์กำลังยืนมองอยู่อย่างห่างๆ
ในขณะที่กำลังยืนมองอยู่ห่างๆนั่นเองชายผู้นั้นที่เดินเข้าไปภายในเต็นท์ก็ได้เดินออกมาคนผู้นั้นพุ่งตรงมาหาเดย์อย่างรวดเร็ว
มันพุ่งเข้ามาแล้วก็ใช้หมัดของตนเองต่อยเข้าที่ใบหน้าของเดย์อย่างเต็มแรง “ ผัวะ!!! ”
เดย์โดนหมัดนั้นซัดเข้าที่ใบหน้าอย่างเต็มๆร่างกายของเขาล้มลงไปกระแทกกับพื้น
แก้มด้านขวารู้สึกถึงความเ็ปชายคนนั้นใกล้เข้ามามันใช้มือของตนเองกระชากคอเสื้อของเดย์ขึ้นแล้วพูดออกมาด้วยใบหน้าที่เต็มไปด้วยความเกรี้ยวกราด “ เกิดอะไรขึ้นทำไมถึงเป็แบบนั้นเล่ามาซะ!!! ”
เดย์แม้ว่าจะโดนต่อยเข้าไปที่ใบหน้าอย่างเต็มๆบนใบหน้าของเขายังเต็มไปด้วยความเ็าแล้วก็พูดกลับไป “ ถามเกี่ยวกับเื่ที่เกิดขึ้นเป็ฉันมากกว่า”
“ ฟังจากคำพูดเมื่อกี้ดูเหมือนว่านายจะรู้บางอย่างเกี่ยวกับบอสตัวนั้นที่ปรากฏออกมาสินะ”
“ ฉันและคุณคินออกไปเพื่อสำรวจพื้นที่บริเวณรอบๆเหมือนทุกครั้งแกก็ต้องพบเจอมอนสเตอร์ที่มีความแข็งแกร่งขนาดนั้นพวกนายที่รู้ข้อมูลเกี่ยวกับเื่นี้น่าจะบอกพวกเราให้เร็วกว่านี้ ” เมื่อเดย์กล่าวออกมาเช่นนั้น ชายผู้นั้นมุมปากของมันกระตุกเล็กน้อย
เหมือนว่าคำพูดจะสามารถกระตุ้นสติของมันได้มันค่อยๆถอยร่างกายของตนเองออกไปอย่างช้าๆ
เดย์ค่อยๆลุกขึ้นมาแล้วก็เอ่ยถามกับมัน “ บอสนั้นปรากฏออกมาตรงนั้นแล้วก็พวกเราก็โดนเล่นงานในขณะที่กำลังสำรวจนายรู้อะไรเกี่ยวกับมันบ้าง ”
“ เื่นะเดี๋ยวค่อยสนทนากันได้หรือเปล่า ” เสียงของคนผู้นึงดังขึ้นมาท่ามกลางบทสนทนาของทั้งคู่
พวกเขาหันไปมองอย่างรวดเร็วตนเสียงที่ดังขึ้นเป็ของชายผู้หนึ่งที่ปรากฏกายออกมาจากภายในเต็นท์
จบบท
1K
