"ไอ้แก่เฮ้ย... เมื่อไรจะตายๆ ไปสักที...ฉันนั่งเอาใจก็แล้ว... ปลอบเื่ยายตัวดีก็แล้ว... ยังจะมาอารมณ์เสียใส่ฉันอีก..." คุณนายจิตรีทำท่าทางเบื่อสามีแก่ของเธอเต็มที ก็วันๆเอาแต่ทำงานไม่สนใจเธอเลย ไม่พูดไม่คุยกับใคร ก็คงจะทุกข์ใจเื่ลูกสาวตัวดีอ่ะสิไล่มันไปยังจะมาอาลัยอาวรณ์มันอีก จริงๆ หล่อนก็ไม่ได้เป็ห่วงหรือสนใจสามีแก่ของเลยสักเท่าไรแต่ที่เธอต้องทำตัวดีด้วยก็เพราะหวังมรดกพันล้านของคุณกิตติ 'ทุกอย่างต้องเป็ของฉันกับอลินเท่านั้น!!! ' ที่เธอได้แต่งงานกับคุณกิตติก็เหมือนหนูตกถังข้าวสารทั้งที่หล่อนยังไม่ได้เลิกกับพ่อของอลินด้วยซ้ำ แต่กับพาลูกหนีมาและมาแต่งงานกับคุณกิตติเพราะความโลภอย่างได้อย่างมีของตัวเธอเองทำให้เธอต้องหักหลังสามีคู่ทุกข์คู่ยากเธอก็ทำ เพราะเธอคิดว่า เงินคือความสุขที่แท้จริง แต่ทว่าสิ่งที่เธอทำอยู่นั้นกับเป็ทางที่เธอเลือกจะทำร้ายคนหลายคนเพื่อสิ่งที่เธอ้า
บัวกำลังเอาน้ำส้มมาเสิร์ฟ และได้ยินทุกคำพูดและการกระทำทุกอย่างที่แสดงออกมานี้สิน่ะ ธาตุแท้ของคุณนายจิตรี คนที่มาจากโคลนโสโครก ถึงจะชุบทองคำแพงแสนแพงยังไงแต่ถ้ามีจิตใจที่มืดดำ ก็ยังคงเป็ได้แค่ โคลนอยู่ดี ทองก็คือทองไม่ใช่ทองที่ชุบแล้วกลายมาเป็ทองปลอม แต่เสนอตัวเทียบเท่าทองแท้ บัวคิดแล้วขำในใจทำให้คุณนายจิตรีเห็นการแสดงสีหน้าคนรับใช่ ทำให้เธอไม่พอใจอย่างมาก
"อี่บัว... เมื่อกี้มึงหัวเราะเยาะกูหรอก... อ่อออคือมึงคิดว่าเป็คนเก่าคนแก่แล้วจะมีคนคุ้มหัวกระบาลหรือไง"คุณนายจิตรีไม่พูดเปล่า กับจิกหัวบัวกระชากอย่างแรง ทำให้บัวแสดงสีหน้าเจ็บขึ้นมาทันทีแต่สายตาที่จ้องเขม็งด้วยความแค้นก็ฉายแววขึ้นมาทันที
"อ๋อ... นี้มึงคงแค้นกูมากสิน่ะ...ขนาดเ้านายมึงกูจะไล่เหมือนหมูเหมือนหมาออกจากบ้านได้เลย...นับภาษาอะไรกับอีเก่าแบบมึง" คุณนายจิตรีพูดและกระซิบข้างหูบัวอย่างคนชนะ
"จะทำอะไรก็เชิญ... แต่ถ้าฉันมีรอยฟกช้ำ ฉันจะไปแจ้งตำรวจให้มาจับคุณ..."บัวพูดออกไปแบบนั้นและคิดแบบนั้นจริงๆเธอไม่กลัวและเกรงใจใครในบ้านหลังนี้อีกแล้ว...แต่ที่เธอทนอยู่ก็เพราะถ้าคุณหนูของเธอกลับมาแล้วใครจะปกป้องคุณหนูของเธอล่ะ
"มึง... คิดว่ากูกลัวหรอก.. หึหึรับรองมึงไม่มีรอยแผลหรือหลักฐานอะไรมาเล่นงานฉันแน่นอน"คุณนายจิตรียิ้มเหมือนคนจิตหลุดและคำพูดที่เยือนเย็นกับทำให้บัวรู้สึกกลัวขึ้นมา...
บัวเป็คนใช้อยู่ที่บ้านหลังนี้มานาน...จนคุณกิตรีก็มีความเกรงใจเธอบ้างในบางเื่ทำให้บัวกล้าที่จะต่อปากต่อคำกับคุณนายจิตรีหรือแม้แต่คุณกิตติเองเื่ที่จะไล่เธอออกนั้น เป็เื่ที่เป็ไปไม่ได้... แต่ถ้าเธอออกเองล่ะ... 'ใช่ จะให้มันอยู่ขวางทางเขาไม่ได้' คุณนายจิตรีคิดดังนั้นถ้ามันสมัครใจออกเองล่ะ...
......
วันนี้ฉันนัดศุกลวัฒน์ไว้ว่าจะไปเยี่ยมน้องชายเขาที่โรงพยาบาลแต่เมื่อวาน 'ธนภพ' กับโทรมาบอกข่าวร้ายเกี่ยวกับพี่บัวฉันจะทำไงดี ฉันเชื่อคนแบบเขาได้อีกหรอกแล้วพี่บัวก็ไม่ได้รับโทรศัพท์ั้แ่เมื่อวานแล้ว นี่มันอะไรกันฉันนอนคิดทั้งคืนว่าจะบอกศุกลวัฒน์ดีไหม...ฉันควรบอกเขาหรือโกหกเพื่อทำให้เขาสบายใจดีน่ะ...ถ้าฉันเลือกทางใดทางหนึ่งผิดพลาดไป... ชีวิตฉันจะเปลี่ยนไปไหมน่ะพิมฐาเธอกำลังอยู่ระหว่างแยกซึ่งสองทางนี้มีผลต่างกันอย่างชัดเจน...
......
เมื่อวานศุกลวัฒน์ได้ยินทุกเื่ที่พิมฐาคุยโทรศัพท์กับ"ธนภพ" เป็สุนัขเ้าเล่ห์ มันรู้จุดอ่อนทุกเื่ของพิมฐามันกำลังหลอกล่อให้พิมฐาออกไปเจอกับมันเพื่อทำแผนการอะไรสักอย่างที่มันว่างหลุดพลางเอาไว้...แต่ทว่า พิมฐาจะบอกความจริงกับเขาไหมหรือเลือกที่จะโกหก
เขาเพื่อให้เธอไปเจอกับคนรักเก่า!!!
319
