ตอนที่ 7 ได้ยินแต่ไม่เคยัั
หากเต้าซื่อไม่รู้จัก กล่องตู้เซฟ แสดงว่ามันไม่มีอยู่จริงบนโลกใบนี้ แต่กับมาอยู่ในแหวนมิติวงนี้ได้ยังไงกัน
คำถามเกิดขึ้นอีกครั้ง แต่เต้าิรีบส่ายหัวเลิกสนใจคำถามที่คิดไม่ตกไปทันที แล้วมาสนใจวิธีการเปิดกล่องตู้เซฟข้างหน้าด้วยความดีใจ
"หวังว่าข้างในนี้ต้องมีสิ่งของมีค่าเก็บเอาไว้นะ"
ในหัวเต้าิ เริ่มขึ้นถึง เพชรนิลจินดา หรือของมีค่าที่คาดว่าจะอยู่ในกล่องตู้เซฟออกมามากมาย
"รุ่นใหม่ล่าสุดเลยรึเนี่ย" หลังจากสำรวจ กล่องตู้เซฟ ก็พบว่ามันคือ รุ่นใหม่ล่าสุดที่ยังไม่มีวางขายตามท้องตลาดทั่วไป แต่เหมือนกับถูกสร้างขึ้นมาตามใบสั่งซื้อของผู้จ้างงาน
กล่องตู้เซฟ ที่ถูกติดตั้งรหัสผ่านความปลอดภัยก่อนเปิดกล่องอย่างแ่าหลายชั้น ทั้งแบบรหัสผ่านตัวเลขหกหลัก สแกนนิ้วมือ สแกนม่านตา สแกนใบหน้า เรียกได้ว่าอะไรมันจะ ไฮเทคแบบนี้
"อืม ก่อนอื่นรหัสผ่านสินะ" เต้าิ คิดสักพักก่อนจะลองกดเลขในใจที่ตัวเองคิดเอาไว้ทดสอบดู
"มันจะให้กดได้สักกี่ครั้งกัน?" รหัสผ่านจะมีการกำหนดให้ใส่รหัสผ่านจำนวนครั้งจำกัด ทำให้เต้าิกังวลอย่างมาก หากกดรหัสผ่านครบตามจำนวนจำกัดแล้วไม่ผ่าน ก็จะมีโอกาสเปิดไม่ได้อีกเลยตลอดชีวิต
ปิ๊ป ปิ๊ป ปิ๊ป ปิ๊ป ปิ๊ป ปิ๊ป
XX1150
...
รหัสผ่านครั้งแรกผ่านพ้นไปไม่มีปฏิกิริยาใดๆเกิดขึ้น
"ผิด!!!" เต้าิ คิดเอาไว้แล้วว่าถ้าถูกครั้งแรกก็บังเอิญเกินไป
XX1145
เต้าิ ลองเป็ครั้งที่สอง ก็ยังไม่ใช่
XX1773
ครั้งที่สามก็ยังไม่ผ่าน
"ตกลงมันเลขอะไรกันแน่"
"วันเกิดก็แล้ว รหัสประจำตัวก็แล้ว เลขที่ชอบก็แล้ว เหลือแต่เบอร์มือถือเท่านั้น"
เต้าิ หงุดหงิดมากสุดๆ ไม่นึกว่าจะต้องมานั่งค้นหารหัสกล่องตู้เซฟตรงหน้า
รหัสผ่านส่วนใหญ่แบบเป็ตัวเลข จะมีจำกัดแค่สี่ครั้ง "หวังว่าครบสี่ครั้ง ไม่ใช่จะเปิดไม่ออกตลอดกาล"
เต้าิ ไม่คิดว่าบนโลกใบนี้ จะมีอะไรที่ได้มายากเย็นขนาดนี้มาก่อนเลย
ฟืด
เสียงสูดหายใจดังเข้ามา เต้าิพยายามทำตัวให้หัวปลอดโปร่ง สายตาจ้องมองกล่องตรงหน้าอย่างแน่วแน่
XX1150
ปิ๊ป
สัญญาณตอบกลับดังขึ้นมา ในที่สุดก็ปลดล็อครหัสผ่านได้ "สำเร็จ"
จากนั้นเหลือสแกนนิ้วมือ สแกนม่านตา สแกนใบหน้า จะเป็อันเสร็จสิ้นสมบูรณ์
เต้าิ เริ่มทดลองสแกนขึ้นมาทันที
"ผ่าน" "ผ่าน" "ผ่าน"
การสแกนทั้งหมดสามแบบ ผ่านหมดทุกครั้ง
!!!
เต้าิ ตกตะลึง เหมือนกับว่า กล่องตู้เซฟ ถูกสร้างมาเพื่อตัวเองเท่านั้น
แอ๊ด
กล่องตู้เซฟ เปิดออกมาเรียบร้อย
ด้านในเป็ เครื่องประดับ เพชรนิลจินดา ทองคำมากมาย ซองน้ำตาลหนึ่งซอง สมุดเล่มเล็กๆอีกหลายเล่ม กองรวมๆกันอยู่ด้านใน
"รวยแล้ว" เต้าิ ดีใจทันที ไม่คิดเลยว่าในชีวิตนี้จะต้องแสดงอาการแบบนี้ออกมา
จากยาจกกลายเป็เศรษฐียังไม่ทันข้ามคืน
"ฮ่าๆๆ ทีนี้ข้าก็สามารถซื้ออะไรก็ได้บนโลกใบนี้"
เต้าิ ตื่นเต้นขึ้นมา ในชีวิตจริงตนเองไม่เคยรู้สึกตื่นเต้นเท่ากับครั้งนี้มาก่อน
เนื่องจากมีเงินทองมากมายก่ายกอง ใช้ไม่มีวันหมด จึงไม่เคยเหลียวแลของพวกนี้ แต่ตอนนี้กับมีค่าอย่างมากสำหรับตน
สายตาเต้าิไปหยุดที่ซองน้ำตาล กับสมุดเล่มเล็กๆหลายเล่ม ด้วยความสงสัยว่ามันคืออะไรกันแน่
พอหยิบสมุดเล่มเล็กๆขึ้นมาดู ต้องใเมื่อมันคือ สมุดเช็คสั่งจ่ายเงิน
"สมุดเช็ค?" เต้าิไม่แน่ใจว่าที่โลกนี้มีธนาคารที่รับขึ้นเช็คด้วยรึเปล่า หากไม่มีมันก็เป็เพียงสมุดกระดาษเปล่าๆเท่านั้น
ตอนนี้สายตามาหยุดที่ซองน้ำตาลชื้นสุดท้าย
ซองสีน้ำตาลปิดผนึกอย่างดี
เปิดออกมาด้านในมีบัตรสีดำใบหนึ่ง ด้านหน้าบัตรมีตัวเลขสิบหกหลัก มีตัวอักษรระบุอย่างชัดเจนว่า เครดิตการ์ด เรียกอีกอย่างว่า บัตรเครดิต
"บัตรเครดิต?" เต้าิ แปลกใจอย่างมาก ไม่คิดว่าในกล่องตู้เซฟจะมีบัตรเครดิตแบบนี้เก็บเอาไว้ด้วย
"ตกลงกล่องตู้เซฟนี้เป็ของใครกัน?"
เต้าิ ตอนนี้มีแต่ปริศนาเต็มไปหมดในหัวเรียบร้อย
"พวกนี้มันคืออะไรกัน?" เต้าซื่อ เห็นสิ่งของถูกนำออกมาจากกล่องตู้เซฟ จึงได้แต่ทำหน้าตาสงสัย
"อย่าบอกนะว่า ปู่ ไม่รู้จักเพชร ทองคำพวกนี้น่ะ" เต้าิ ไม่อยากจะเชื่อว่าจะมีคนไม่รู้จักเพชร หรือทองคำอยู่อีก
"ข้าเคยแต่ได้ยินมา ไม่เคยเห็นหรือััมันมาก่อน" เต้าซื่อ อธิบายด้วยความจนใจ เต้าิได้ยินเช่นนั้นก็เข้าใจทันที
ขนาดในโลกจริงที่ตัวเองอยู่ ยังมีคนส่วนมากที่ได้ยินเพชร ทองคำ แต่ไม่เคยมีโอกาสได้เห็นแบบใกล้ชิด หรือััมันมาก่อนเช่นเดียวกัน
เต้าิ เข้าใจแล้วว่าความรู้สึกของคนพวกนั้นเป็ไง
"สิ่งนี้ที่เรียกว่า เพชร ทองคำ?" เต้าซื่อ ลองััดูก็รู้ได้เลยว่าตื่นเต้นมากแค่ไหน เป็ธรรมดาของคนเรา เมื่อได้ััสิ่งที่ไม่เคยััมาก่อนจะรู้สึกตื่นเต้นออกมาได้ขนาดนี้
สำหรับเต้าิ มีสิ่งของพวกนี้มากมายก่ายกองอยู่แล้ว จึงไม่รู้สึกตื่นเต้นอะไรนัก
"แล้วไอ้กระดาษหลายปึกนี้คืออะไร ไอ้กระดาษแข็งๆนี้ก็ด้วย" เต้าซื่อ ัักับสมุดเช็ค บัตรเครดิต ต่อทันที
สุดท้ายเต้าิต้องมานั่งอธิบายสิ่งของแปลกใหม่ในสายตาเต้าซื่อให้ฟัง จนอีกฝ่ายเข้าใจขึ้นมาทันที
"ไม่นึกเลยว่า ไอ้กระดาษพวกนี้จะมีมูลค่ามากขนาดนี้" เต้าซื่อ ยังใไม่หาย หลังจากได้ฟังคำอธิบายจากเต้าิเรียบร้อยแล้ว
"ปู่ พอจะรู้จักร้านแลกของพวกนี้ หรือใช้ของแบบนี้ไหม" เต้าิ คิดในใจก่อนจะถามออกมา
สำหรับ เพชร ทองคำ ไม่น่าจะมีปัญหาในการแลกเปลี่ยนสิ่งของบนโลกนี้เท่าไหร่ แต่ปัญหาอย่างอื่นนี้สิ ไหนจะสมุดเช็ค บัตรเครดิตอีก แทบจะปวดหัวหนักเลยทีเดียว
"ถ้าเป็ในหมู่บ้านแห่งนี้คงไม่มีหรอก"
"นอกจากจะต้องเดินเข้าไปในเมืองแลกเท่านั้น"
เต้าซื่อ คิดสักพักก่อนจะตอบกลับมา ไม่มีทางที่หมู่บ้านเล็กๆแบบนี้จะมีร้านรับแลกของพวกนี้อยู่แล้ว
เมืองที่อยู่ใกล้ที่สุด คือ เมืองจันทรา เป็เมืองที่ต้องใช้ระยะเวลาเดินทางราวครึ่งค่อนวันกว่าจะถึง
"จำเป็ต้องออกไปจากหมู่บ้านนี้แล้วสินะ"
เมื่อไม่มีทางเลือกอื่น จึงต้องออกจากหมู่บ้านเพื่อไปหาร้านรับแลกสิ่งของเหล่านี้
แต่ปัญหาก็คือ เต้าซื่อที่ต้องอยู่บ้านนี้คนเดียว แม้ว่าจะเป็่ระยะเวลาสั้นๆ แต่เต้าซื่อก็ดีกับตนมาก และยังเป็ปู่คนเดียวที่หลงเหลืออยู่บนโลกใบนี้อีกด้วย
5K
![[จบ] สูตรลับแม่ครัวมือทองในยุค80](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1685097311_48109067.webp)
