Storyteller Story ผจญภัยไร้ขีดจำกัด

ตอนที่สี่สิบ The End of the road

มันมีคำกล่าวว่า

อย่าได้พบกับฮีโร่ของเรา

Don’t meet your hero

ความหมายทั่วไปที่ใช้กันหมายถึงเรื่องของการดาราฮีโร่ในวัยเด็กของเรานั้นไม่ได้ยิ่งใหญ่อย่างที่เราคิดไว้

พวกเขามีข้อเสียมากมายที่ทำให้เราสูญเสียความชื่นชมต่อพวกเขาที่เราเคยมีไป

สำหรับผมแปลความหมายอีกอย่างหนึ่ง

มันแปลว่า

อย่าได้พบกับฮีโร่ของเราเองเพราะเราจะเปรียบเทียบกับพวกเขาว่าเราทำอะไรกับชีวิตของเราบ้าง

มันจะทำให้เราน้อยเนื้อต่ำใจเปล่าๆ

ที่เราเอาตัวเองไปเปรียบเทียบกับฮีโร่ของเราและรู้สึกว่าเราเล็กจ้อยถึงเพียงนี้

อย่าเข้าใจผิด

ผมภูมิใจในงานของตนเองและประสบการณ์ที่ผ่านมาอย่างที่ผมสัญญากับราเกซเอาไว้

การที่ผมได้ทำงานเก็บนักการทูตจากประเทศอาหรับเอมิเรต

ทำให้ผมได้เพชรสีครามอาถรรพ์อายุกว่าห้าพันปีเก่าแก่กว่าจุดกำเนิดของอารยธรรมหลายอารยธรรมบนโลกมาครอบครอง

ซึ่งตอนนี้ผมก็ทำตัวแบบดัมเบิ้ลดอร์

เพชรสีคราม

Blue diamond

อยู่อย่างมีความสุขดีที่กล่องเก็บของในความทรงจำของผม

คนที่รู้ไม่จำเป็นต้องเป็นคนอื่นเพียงแค่เรารู้ก็พอแล้ว

การที่ผมไม่ใช่คนที่ลั่นไกหรือแม้แต่ฝังกลบนักการทูตเชื้อพระวงศ์ในป่าไม่ได้ทำด้วยตนเองนั้นไม่ได้ทำให้ความภูมิใจในงานของผมน้อยลง

ผมภูมิใจที่เป็นส่วนหนึ่งของทีมแม้จะไม่มีใครรู้จักผลงานของผมก็ตาม

ขอเพียงแค่ผมภูมิใจในตนเองและได้เพชรสีครามมาครอบครองก็พอแล้ว

เราตอบตนเองให้ได้ก็พอแล้ว

..นั่นก็อาจจะหลอกตนเองอยู่เล็กน้อย

เมื่อมองภาพของคุณโคยูกิที่เคลื่อนไหวได้มีชีวิตจริงๆอยู่ตรงหน้าก็อดทำผมน้ำตาไหลออกมาอีกครั้งไม่ได้

การเปรียบเทียบตนเองกับคนในเรื่องราวนิยายหรือตำนานอาจจะไม่ยุติธรรมต่อตัวผมเองนัก

แต่ผมรู้สึกว่าตนเองช่างเล็กจ้อยเหลือเกินจริงๆถ้าเทียบกับความยิ่งใหญ่ของเธอ

ตั้งแต่การจากลาที่นครมุมไบ จนทะเลทรายทาลามาคันและทังกุสก้า

ผมไม่รู้สึกบ่อน้ำตาไหลออกมาไม่หยุดอย่างเช่นตอนนี้มาก่อน

The end of the road

สุดปลายถนน

ผมได้อะไรมาบ้าง?

“คุณแมททิวคะ”

โคยูกิแตะที่แขนของผมและกอดผมเอาไว้ที่หน้าอก

“ร้องออกมาก็ได้ค่ะบางทีคนเราก้ต้องการให้น้ำตาไหลออกมานะคะ”

คุณโคยูกิสมกับเป็นไอด้อลมืออาชีพ สามารถจับอารมณ์คนได้ดีมาก