เวลาตี 5 เช้าวันรุ่งขึ้น
เย่ฮวา ตื่นขึ้นเพื่อเตรียมอาหารเช้า และ เตรียมเข้าสู่เกม หลิงเกิง เมื่อท้องอิ่ม
เมื่อวาน เขาได้ศึกษาข้อมูลเกี่ยวกับระบบเกม และ จดจำข้อปฏิบัติคำแนะนำจากเว็บไซต์หลักของผู้ผลิตเกม หลิงเกิง เ้าเกม หลิงเกิง ที่ว่านี้มีเทคโนโลยีการจำลองโลกเสมือนจริงสูงถึง 90% ที่พัฒนาขึ้นโดยบริษัท หยุนเฉิน โดยใช้ทุนในการสร้างหลายพันล้าน กินเวลานานนับสิบปี
ระบบสั่งการทั้งหมดในเกมจะใช้เทคโนโลยีการควบคุมด้วยคลื่นสมอง เชื่อมเขากับระบบประสาททำให้ััการรับรู้ต่างๆมีความใกล้เคียงกับความเป็จริง จนเกมนี้ถูกมองว่าเป็โลกอีกใบ
ในเวลาเดียวกันเย่ฮวาก็ได้ทำความเข้าใจอย่างละเอียดเกี่ยวกับระบบเผ่าพันธ์ุและอาชีพต่างๆใน หลิงเกิง แน่นอนว่าสิ่งที่เ้า กวาจื่อ อธิบายให้ฟังเป็ข้อมูลจริงที่เชื่อถือได้ ดังนั้นมันจึงจำเป็อย่างมากที่ต้องพิจารณาอย่างรอบคอบในการตัดสินใจเลือกอาชีพและเผ่าพันธ์ุที่เขาจะเล่น
หลังจากพูดคุยกับกวาจื่อ รับประทานอาหารเสร็จ พวกเขาก็เดินเข้าไปในห้องเตรียมตัวเข้าเกม
เมื่อกลับเข้ามาในห้อง ก็ทำการเชื่อมต่ออุปกรณ์หมวกล็อคอิน ก่อนที่หูจะได้ยินเสียงระบบ
" ติ๊ง~! "
" ตรวจสอบม่านตา ยืนยันตัวตนผู้เล่น ระหว่างนี้ห้ามถอดหมวกออก! "
หมวกแต่ละใบเชื่อมต่อกับผู้เล่นรายบุคคล ดังนั้นจึงไม่มีความเสี่ยงเื่การถูกแฮ็ค หลังจากนั้นสองสามวินาทีก็มีเสียงดังเข้ามาในหูอีกครั้ง
" ติ๊ง~! "
" ยืนยันตัวตนผู้เล่น ชื่อ: เย่ฮวา อายุ: 20 กรุณายืนยันข้อมูล ถูกต้อง หรือ ไม่ "
ในขั้นตอนการตรวจสอบข้อมูล หลังจากที่ตรวจสอบข้อมูลเขาก็ไม่พบว่ามีอะไรผิดปกติ จึงตอบ ยืนยัน
" ติ๊ง~! "
" การตรวจสอบตัวตน เสร็จสิ้น "
" เหลือเวลา 17 นาที 25 วินาที ก่อนที่เกมจะเริ่ม กรุณารอ "
จากนั้นทัศนวิสัยรอบๆตัวของเย่ฮวาก็กลายเป็สีดำ ขณะที่เวลานับถอยหลัง ปรากฏขึ้นที่มุมขวาของระยะสายตา
ใน่เวลาแห่งการรอคอยเริ่มนับถอยหลัง หัวใจเขามันเต็มไปด้วยความตื่นเต้น ขณะเดียวกันก็เกิดความรู้สึกที่ลึกลับสลับซับซ้อน เขาควรจะเล่นเกมนี้กับเสี่ยวหยู่ แต่ตอนนี้มีเพียงเขาคนเดียวที่ได้เล่น โดยที่ไม่ได้พบเธออีกเลย
" ติ๊ง~! "
" เชื่อมต่อเซิฟเวอร์เสร็จสมบูรณ์ คุณ้าสร้างตัวละคร หรือ ไม่ ?
เย่ฮวาตอบ : " ใช่! "
" กรุณาตั้งชื่อตัวละคร "
เย่ฮวา ได้คิดเื่นี้เอาไว้แล้ว จึงป้อนข้อมูล " เตี้ยวซื่อเก๋อชิงเม่ย "
" ขออภัยชื่อตัวละครนี้ถูกใช้ไปแล้ว กรุณาตั้งชื่อใหม่อีกครั้ง "
" ชิร์! "
เย่ฮวา เค้นเสียงเบาๆและป้อนชื่อใหม่อีกครั้ง " ซือเจียชิงหลิวปู้ "
" ขออภัยชื่อตัวละครนี้ถูกใช้ไปแล้ว กรุณาตั้งชื่อใหม่อีกครั้ง "
ID เกมยากที่จะมากกว่าจะลงทะเบียนได้ เนื่องจาก เกม หลิงเกิง เป็เกมที่เชื่อมต่อกับคลื่นประสาทสมองที่มีประสิทธิภาพสูงเป็รายแรกของโลก ทำให้มันได้รับความนิยมล้นหลาม คงบ่นไม่ได้ถ้าจะมีคนเอาชื่อที่ได้รับความนิยมไปตั้ง ซึ่งมันเป็เื่ปกติ
เย่ฮวาค่อยๆสงบอารมณ์ เริ่มคิดอย่างรอบคอบ ขณะที่ป้อนอักษรขนาดใหญ่สี่ตัวบนแป้นคีย์บอร์ดด้วยความตั้งใจ " อีเย่กูโจว! "
" ติ๊ง~! "
" ขอแสดงความยินดี กับผู้เล่น การตั้งชื่อตัวละครของคุณประสบความสำเร็จ กรุณาเลือกเผ่าพันธ์ุ "
ในเวลานี้ ภาพของเผ่าพันธ์ุทั้งสี่ก็ได้ปรากฏต่อหน้าเย่ฮวา คนแคระดูจะเหี้ยมเกรียมเกินไปเขาคงต้องยอมแพ้ ส่วนออร์คก็มีเขี้ยวโง้งยาวใบหน้าน่ากลัว เอลฟ์บุคลิกรูปร่างค่อนข้างเพอร์เฟค แต่ว่าพวกเขาหน้าตาดีเกินไป ดูเหมือนว่าเขาจะเหมาะกับเผ่าพันธ์ุมนุษย์มากที่สุด เมื่อวานที่ฉันเข้าเว็บไซต์หลักหาข้อมูล และรู้สึกว่าตัวเองชอบความสมดุลบาลานท์ จึงตัดสินใจเลือกเผ่าพันธ์ุมนุษย์
" ขอแสดงความยินดี ผู้เล่นเลือกเผ่าพันธ์ุสำเร็จ ระบบจะทำการแสกนใบหน้าของคุณ "
หลังจากนั้นไม่กี่วินาที ตรงหน้าเย่ฮวาก็มีมนุษย์ผู้หนึ่งปรากฏขึ้น และมันก็ดูเหมือนกับเขามาก ทำให้เขาต้องถอนหายใจในความสมบูรณ์แบบของเกม
" ผู้เล่นสามารถปรับโครงสร้างรูปลักษณ์ใบหน้าได้ ขีดจำกัดไม่เกิน 20% ้าปรับเปลี่ยนหรือไม่ "
" ไม่~ "
" รูปลักษณ์ตัวละครเสร็จสิ้น โปรดเลือกอาชีพที่คุณ้า "
ทุกอาชีพต่างก็มีจุดแข็งเป็ของตัวเอง แต่ว่าเย่ฮวาเป็คนที่ชอบการพูดคุยด้วยหมัด ควรจะเลือกอาชีพต่อสู้ระยะประชิด แต่อาชีพนักฆ่าพลังชีวิตไม่เยอะมาก ส่วนการโจมตีของ นักรบคลั่ง ก็ช้าเกินไปแถมดาเมจพลังทำลายก็ไม่สูงมากนัก ดังนั้นจึงเหลือแค่นักดาบเท่านั้นที่ค่าสเตตัสค่อนข้างสมดุล
" นักดาบ! "
" ติ๊ง~! "
" ผู้เล่นเลือกอาชีพนักดาบ ยืนยันหรือไม่ ? "
" ยืนยัน! "
" ติ๊ง~! "
" ระบบเริ่มต้นดำเนินการเสร็จสิ้น ขอแสดงความยินดี ผู้เล่นได้สร้างตัวละครสำเร็จ ID : อีเย่กูโจว อาชีพ : นักดาบ คุณจะถูกเคลื่อนย้ายไปยังพิกัด 3372 หมู่บ้านผู้เล่นมือใหม่ "
หลังจากที่เสียงของระบบสิ้นสุด สิ่งที่เย่ฮวาเห็นตรงหน้า คือ แท่นประตูเคลื่อนย้าย มีบ้านเรือนที่สร้างด้วยฟาง สภาพทรุดโทรมปลูกสร้างอยู่รอบๆ นี่คงจะเป็หมู่บ้านผู้เล่นมือใหม่ สินะ
มีผู้เล่นหลายกลุ่มที่ถูกส่งมา ดังนั้นจำเป็ต้องเร่งมือทำเวลา ไม่อย่างนั้นมอนสเตอร์คงจะหายเกลี้ยง สิ่งที่เ็ปคือการต้องรอมันเกิดซึ่งสิ้นเปลืองเวลา
ก่อนอื่นควรทำตามคำแนะนำของผู้เล่นมีประสบการณ์อย่างกวาจื่อ ที่บอกว่าก่อนอื่นจะต้องคุยกับ NPC ในหมู่บ้าน เพื่อตามหาภารกิจ
ดังนั้นเย่ฮวาจึงเดินไปที่แผนกเคลื่อนย้ายและถามผู้ดูแลการเคลื่อนย้ายMM ว่า : พี่สาว พอมีภารกิจอะไรให้ฉันทำไหม ? "
ผู้ดูแลการเคลื่อนย้ายMM เดินผ่านเขาไปและพูดว่า " ฉันไม่ตำหนินาย เพราะนายยังไม่บรรลุคุณสมบัติเงื่อนไขดังนั้นนายจึงไม่สามารถเคลื่อนย้ายได้ "
" งั้นเหรอ "
ผู้ดูแลการเคลื่อนย้าย ไม่ได้ให้ภารกิจ เย่ฮวาจึงเดินตรงไปหาหญิงสาวชาวบ้านแล้วถามว่า " พี่สาว มีภารกิจอะไรที่ฉันพอจะทำได้ไหม ? "
หญิงสาว ตอบอย่างรำคาญว่า " อย่ามาขวางทางฉัน ฉันกำลังตามหาลูกสาว ลูกสาวฉันออกจากบ้านไปนานแล้วแต่ยังไม่ยอมกลับมาสักที! "
นี่เป็ ภารกิจ ?
เย่ฮวา รีบพูดกับสาวชาวบ้านว่า " ฉันสามารถช่วยคุณ ตามหาเธอได้นะ "
แต่ใครจะไปคิดว่าสาวชาวบ้านจะตอบกลับมาว่า " อย่ามาขวางทางฉัน ฉันกำลังตามหาลูกสาว ลูกสาวฉันออกจากบ้านไปนานแล้วแต่ยังไม่ยอมกลับมาสักที! "
ประโยคเดิมนี้ ยังคงดังขึ้นอีกครั้ง
จากนั้นผู้เล่นหลายคนที่เห็นเหตุการณ์ก็พากันกระซิบ " นายเห็นเ้าโง่คนนั้นไหม เห็น ๆ อยู่ว่า NPC ไม่มีภารกิจมอบให้ แต่เขาก็ยังจะดันทุรังอีก "
" เป็ผู้ชายหล่อเหลาเอาเื่ เสียดายที่เขาเป็คนซื่อบื้อ "
" ฮ่าฮ่า~ "
เย่ฮวา ......
คำพูดเ่าั้เย่ฮวาแสร้งทำเป็ไม่ได้ยิน ก็เขาเป็ผู้เล่นมือใหม่ การที่ไม่เข้าใจสิ่งเหล่านี้มันเป็เื่แปลกตรงไหน ? ช่างมันเถอะถามต่อดีกว่า!
ห้านาทีต่อมาเขาก็ได้ถาม NPC ทั้งหมดในหมู่บ้านผู้เล่นมือใหม่เล็กๆแห่งนี้ แต่ว่าก็ยังไม่ได้รับภารกิจ ดูเหมือนว่าภารกิจที่เขาพอทำได้คงมีแค่นอกหมู่บ้าน
เมื่อมองไปยังหน้าประตูทางเข้านอกหมู่บ้าน เขาก็เห็นผู้เล่นจำนวนหลายคน กำลังฆ่าหมูป่าที่หน้าหมู่บ้าน คิดไม่ถึงเลยว่าเพียงเวลาสั้นๆแค่สามนาที หน้าหมู่บ้านผู้เล่นมือใหม่ จะมีผู้คนนับร้อยฆ่ามอนสเตอร์ เห็นได้ชัดว่านี่เป็เกมที่ได้รับความนิยมสุดๆ
เขาเฝ้าสังเกตการณ์อยู่หน้าหมู่บ้าน คอยจับตาดูหลายๆคนล่าหมูป่า เนื่องจากมีจำนวนผู้เล่นอยู่เป็จำนวนมาก จนจำนวนมอนสเตอร์ร่อยหรอ ทั้งยังต้องแย่งชิงกัน มันทำให้เขาตระหนักได้ว่าถ้าเป็ที่นี่คงจะได้รับค่าประสบการณ์ไม่มากนัก ดังนั้นจะดีกว่าหากเขาเดินออกจากจุดนี้ไปไกลอีกหน่อย
เมื่อเดินไปตามเส้นทางนอกหมู่บ้าน ผู้เล่นที่อยู่รอบๆตัวเย่ฮวาก็เริ่มเบาบาง เพราะนี้เป็พื้นที่ล่ามอนสเตอร์ Lv.2 ซึ่งบริเวณจะเป็จุดเกิดของ สุนัขป่า Lv.2
หน้าต่างที่ปรากฏต่อหน้าดูเหมือนจะสามารถตรวจสอบค่าคุณสมบัติของสุนัขป่าได้ เขาจึงเปิดดูข้อมูลค่าคุณสมบัติของสุนัขป่า
[สุนัขป่า]
Lv : 2
โจมตี : 8 - 11
ป้องกัน : 4
พลังชีวิต : 120
สกิลโจมตี : ฉีกกระชาก
ข้อมูล : สุนัขป่าที่อาศัยอยู่รอบๆหมู่บ้าน พวกมันมักจะขโมยเป็ดไก่ของชาวบ้าน ทำให้ชาวบ้านจำนวนมากได้รับความเดือดร้อน
...
หลังจากที่ดูค่าคุณสมบัติของสุนัขป่า เย่ฮวาก็พบหน้าต่างสเตตัสค่าคุณสมบัติของตัวเอง ระดับเริ่มต้นของเขาคือ Lv.1 มีค่าสเตตัส 5 แต้ม ที่สามารถเพิ่มสเตตัสได้อย่างอิสระ ซึ่งมันจะเป็ตัวกำหนดรูปแบบสไตล์การเล่นของเขา
เย่ฮวาตั้งใจจะเน้่นไปที่การทำดาเมจ ดังนั้น เป็ธรรมดาที่เขาจะต้องเพิ่มความแข็งแกร่ง ค่าพลังโจมตีทางกายภาพ
ค่าสเตตัสหลักๆของ หลิงเกิง ได้แก่ ความแข็งแกร่ง ร่างกาย ความว่องไว และ สติปัญญา ความแข็งแกร่งจะช่วยเพิ่มค่าพลังโจมตีทางกายภาพ ร่างกายช่วยเพิ่มพลังป้องกันและพลังชีวิต ความว่องไวจะช่วยเพิ่มความเร็วในการหลบหลีกเคลื่อนไหวและความเร็วในการโจมตี ส่วนค่าสติปัญญาจะช่วยเพิ่มปริมาณพลังเวทย์และเพิ่มพลังโจมตีด้วยเวทย์
เย่ฮวา ใช้ค่าสเตตัสทั้งหมด 5 แต้ม ทุ่มให้กับความแข็งแกร่ง ตอนนี้หน้าต่างคุณสมบัติที่อยู่ตรงหน้าก็เปลี่ยนไป
ตัวละคร : [ อีเย่กูโจว ] อาชีพ : [ นักดาบ ]
Lv : 1
โจมตี : 6 - 8
ป้องกัน : 2
พลังชีวิต : 50
พลังเวทย์ : 30
...
"ระบบแนะนำ ค่าคุณสมบัติเบื้องต้นเหมาะสำหรับการฆ่า หมูป่า เท่านั้น เพราะท่อนไม้ที่คุณสวมใส่ในมือ เพิ่มพลังโจมตี 1 - 1 หน่วย และเสื้อผ้าที่สวมใส่ เพิ่มพลังป้องกัน 1 หน่วย ด้วยคุณสมบัติในปัจจุบันแทบเป็ไปไม่ได้ที่จะเอาชนะสุนัขป่า"
แต่พอหันหลังกลับไปมองยัง โซนล่ามอนสเตอร์ Lv.1 ด้านหลัง เห็นได้ชัดว่าคนแน่นเกินไปไม่สามารถเก็บค่าประสบการณ์ได้มากนัก แต่การที่สามารถกำจัดมอนสเตอร์ Lv.1 ซึ่งเป็ระดับต่ำสุด จะไม่พบกับความสูญเสียแม้ว่าจะยกเลิกการโจมตี
มีแต่ต้องลุย! เย่ฮวาถือท่อนไม้ในมือก้าวตรงไปหาสุนัขป่า
เขาค่อยๆก้าวเข้าไปอย่างเงียบๆ ตามหลังสุนัขป่าทันใดนั้น เขาก็ง้างท่อนไม้แล้วฟาด ก่อนจะเห็นตัวเลขสีแดงขึ้นเหนือศีรษะของสุนัขป่า
" 3 "
"ถึงผู้เล่น! สุนัขป่า Lv.2 มีพลังชีวิต 120 หน่วย จำเป็ต้องโจมตี 40 ครั้งเพื่อฆ่า!"
สุนัขป่าไม่รอให้เย่ฮวาโจมตีครั้งที่สอง มันรีบหันมาที่เขาและกัดไปที่ข้อเท้า เมื่อถูกมันโจมตี เขาก็รู้สึกเ็ปบริเวณข้อเท้า หลอดเืที่อยู่บนหน้าต่างสเตตัสก็ลดลงเล็กน้อย ก่อนที่เสียงของระบบจะดังขึ้นในหู
" ระบบแจ้งเตือน : คุณถูก [ สุนัขป่า ] โจมตี ค่าพลังชีวิตลดลง 7 หน่วย "
เมื่อเห็นตัวเลขนี้ ในหัวของเย่ฮวาก็พลันว่างเปล่า แย่แล้ว จะสู้ยังไงไหวละทีนี้ ?
กระนั้นเขาก็รีบเร่งมือใช้ท่อนไม้ฟาดกระหน่ำสุนัขป่าด้วยความรวดเร็ว
"4"
"3"
ความเร็วในการโจมตีของสุนัขป่าถือว่าช้ากว่าเย่ฮวา เพราะเขาฟาดท่อนไม้ลงไป 2 ครั้ง มันกลับโจมตีตอบโต้กลับมาได้เพียงครั้งเดียว ทำให้พลังชีวิตของเขาลดลงไปทีละเล็กน้อย
"8"
เมื่อเย่ฮวาฟาดท่อนไม้ลง มีบางจังหวะที่หัวของสุนัขป่าก็จะสบัดเอียง เขาจึงอาศัยจังหวะนั้นฟาดไปที่หัวของมัน " ปัํก! " ตัวเลขที่ปรากฏ้ามันทำให้เขาต้องประหลาดใจ
"7"
พอได้เห็นตัวเลขนี้แล้ว เขาก็เริ่มทำการตรวจสอบเพื่อยืนยันความคิดอีกครั้ง และดาเมจ 8 ก็ปรากฏขึ้น หมายความว่า สุนัขป่ามันมีจุดอ่อน ตราบใดที่มันถูกโจมตี พลังป้องกันมันก็จะลดลงอย่างมาก
หลังจากที่ค้นพบความลับนี้ เย่ฮวาก็เริ่มมีความมั่นใจมากยิ่งขึ้น หลังจากห้ำหั่นกับสุนัขป่าเป็เวลา 10 วินาที พลังชีวิตของเขาก็เหลือน้อยกว่า 10 หน่วย จึงจำเป็ต้องลากสังขารและวิ่งออกมา ตราบใดที่สามารถหลุดจากระยะการต่อสู้ ก็จะสามารถฟื้นฟูพลังชีวิตกลับมา และนี่เป็วิธีเดียวที่จะฟื้นพลังชีวิต นอกเหนือจากการใช้ โพชั่นฟื้นฟูเื
หลังจากที่วิ่งออกมากว่าสิบเมตร สุนัขป่าก็ถูกสลัดจนหลุด ทำให้เขาสามารถหนีออกจากการต่อสู้ได้สำเร็จ ส่วนสุนัขป่ามันก็เดินกลับไปยังจุดเดิม
หลังจากยืนพักอยู่ใกล้ๆเป็เวลาครึ่งนาที พลังชีวิตเย่ฮวาก็ฟื้นกลับมาเป็ 37 หน่วย ดังนั้น เขาจึงก้าวออกไปปะทะกับสุนัขป่าตัวนั้นอีกครั้ง และจากนั้นก็ถอยออกมาอีกครั้งโดยที่เืแทบจะไม่เหลือ หลังจากทำแบบนี้อยู่สองรอบ สุดท้ายสุนัขป่าก็ล้มลงกับพื้น
" ติ้ง~! "
" ระบบแจ้ง : คุณฆ่า [สุนัขป่า] ได้สำเร็จ ได้รับ 3 เหรียญและค่าประสบการณ์ 40 exp เนื่องจากคุณฆ่ามอนสเตอร์ที่มีระดับสูงกว่า 1 ่ระดับ ระบบจะบวกโบนัสค่าประสบการณ์เพิ่มขึ้น 10% "
......
ฆ่ามอนสเตอร์แล้วได้รับโบนัสค่าประสบการณ์เพิ่ม มันช่างเป็อะไรที่สุดยอดมาก!
การที่ Lv.1 จะอัพขึ้นไปเป็ Lv.2 ใช้ค่าประสบการณ์เพียง 100 exp ด้วยความเร็วระดับนี้ เขาสามารถอัพ Lv ได้โดยการฆ่าสุนัขป่าเพียง 3 ตัว!
แน่นอนว่าการเก็บเลเวลในโซนล่ามอนสเตอร์ Lv.2 นี้ ยังไม่มีใครมาแย่งตีมอนสเตอร์ ทำให้เขาได้รับค่าประสบการณ์มาเต็มๆ!
จบตอน